sorry sa mga gramatical and story errors.

please write your suggestion in the comment box below.

thanks!!

by:genzz

let's start the story!!

grabe talaga kapag finals, sobrang depressed at stressed.

pero sabi nga nila, kapag stressed ka daw, kumain ka lang ng DESSERTS kasi pag binaliktad and STRESSED, gun daw ang kalalabasan.

pero ako Hindi naniniwala doon. Ang nagtatangal lang ng stressed sa'kin ay makita ko si jenny sa pictures.

Ako ang tipong lalaki na medyo nerd, mahilig mag basa ng libro at mahilig mag-aral, Maya tinatawag nalang nila akong nerd kasi bata palang ako, naka suot na ako ng salamin na may grado. bata palang kasi ako at Malabo na talaga ang paningin ko.

Natapos ang finals and I'm still second to the highest. Hindi ko din kasi matalo talo si Anthony ehh. sanay na akong pang second.

pumunta ako sa gym at nakita ko na naman si jenny na nag pa practice ng dance step nila. si jenny ay isang sikat na leader sa Anonymous university na galing sa Elite building. kinuha ko na agad ang camera ko sa may bag at kinunan na naman ng pictures si jenny. Sapat na sakin na kahit sa lens ng camera nakikita ko siya.

Okay natalaga na talaga sa'kin ang ganito kasi Hindi naman ako nag hahangad na mapansin niya. okay na sakin na kahit sa ganitong paraan lang makita ko siya.

kinabukasan, maaga akong pumasok sa school para gumawa ng report ko sa Physics. pumunta ako sa canteen para bumili ng pentel pen at cartolina.

Umupo ako sa isa sa mga vacant table nanasa canteen at sinimulan isulat ang report ko.

To my surprise, I saw jenny and her friends na papalapit sa upuan ko.

"And look who's here jen? your number one fan from the model building. Hahah" sabi nung isang babae na kaibigan ni jenny.

Ang Anonymous university kasi nahahati sa dalawang building.

Elite building- Napupunta ka dito kapag sikat at kilala ang pamilyang pinanggalingan mo.

Model building- ito yung may mga pamilyang normal at may kaya lang sa buhay at karamihan sa mga students dito free lang ang pag aaral kasi nga scholar at isa ako doon.

parang ang sama ng school na'to diba? pero hindi, maswerte ka na lang kapag nakapasok ka dito sa school na'to. Maya ginagawa ko lahat lahat para mamaintain grades ko, para sa scholarship program na binigay ng University sa akin

"yeah jen" He didn't realize you will never ever like him back.

Hahaah"

Girls! Enough! huwag niyong babastusing young tao. gusto niyo bang tanggalin ko kayo sa dance group?" pagtatanggol no jenny sa'kin.

"Ahm. I'm sorry nerd guy" nasabi nung isa sa mga kaibigan nya.

"I know your kind, pero Hindi ko gusting umasa ka.Ayo'kong may masaktan nang dahil sa'kin. I know nag so-stolen ka ng pictures ko, at pinapabayaan lang kita kasi I don't have the courage to say na tigilan mo na yung ginagawa mo. ngayon, I'm brave enough to say this.

please, tigilan mo nalang ako. Ayo'ko talagang masaktan ka nang dahil sa'kin, and everyone here in the campus knew na nililigawan ako no dave"

yeah. si Dave, na galing din sa Elite building at Prince sa University.

A--a--I'm sorry" sabi ko nalang sabay yuko.

"where's your camera?" tanong ni jenny sa'kin.

kinuha ko naman agad young camera ko sa bag at ibinigay ko sa kanya.

"Let's take one picture". sabi in jenny at nag pa papicture naman kaming 

dalawa and until now I can't believe na may 

picture na ako together with jenny.

"### yan haa, sana last picture ko na'yan sayo, 

Ayo'ko lang talaga umasa ka" sabi niya sabay 

kiss sa noo ko at umalis na sila agad leaving 

me  speecheless

-

"I thouht you're smart" sabi ni Anthony sa'kin

 sa bay tumabi sa upuan ko.

"huh? anong ibig mong sabihin?"

"Akala ko matalino ka. pero still, 

nag bubulagbuagan ka sanararamdaman mo" 

sabay kuha ni

Anthony nang loptop niya sa bag niya.

Di talaga kita maintindihan." pag tatakang 

tanong ko.

pinakita ni'ya sa'kin yung loptop niya at may nakasulat sa Sticky note na:

Prologue:

nabubuhay tayo sa mundong ito hindi lang para kumain, nagtrabaho at mag-aaral one of the reason why we're living in this world because we need to love and to be loved.

pagkatapos kong sabihin iyon, kinuha agad ni anthony ang laptop niya at pinasok sa bag sabay tayo.

bago siya umalis, humarap siya sa akin at sinabing.

" you konw what? everytime i write stories, i give all my best to give my chracters a happy ending hangga't maaari.

because i really hate stories ends with a sad one. pero ganun talaga, not all the time stories have a happy ending. in the other hand, must accept the fact that in every stories, there is a tragic and a sad ending. and if i were you if you don't want your a story to have a sad ending, magmamahal ka ng taong mahal ka. mas masarap sa pakiramdam ang mahalin ka ng taong mahal mo din. nandiyan lang siya sa tabi tabi, hindi mo lang napapansin. gotta go. bye" mahabang sabi ni anthony sabay smile sakin at lumabas na sa canteen.

gabi gabi kong naiisip ang mga sinabi sa akin ni anthony. kung baga sa kanta, na LSS ako or last song syndrome kasi hindi natatagal sa isipan 

ko yung mga sinabi niya, tumatak na sa'kin kumbaga.

5:39 ng hapon ng pauwi na ako but I forgot to 

bring my Geometry Book. tinakbo ko pabalik sa locker room kasi mag exam kami bukas sa geometry and i need to bring that book. pag ka liko ko sa may hallway ng taga Elite building,I hitted a girl dahilan ng pag katumba 

niya, nabitawan din niya ang dala dala niyang 

mga libro.

"Ohh,I'm really sorry" pag hingi ko ng pasensiya sakanya tinulungan ko siyang pulutin ang mga 

libro niya,and when to pick the last book pagpulot ko nahulog ang mga pictures na nasa loob nito and to my surprise,all the picture was

Me!??

dali dali niyang pinulot ang mga pictures na nahulog at tumakbo agad.

"wait" hindi niya ako pinakinggan at tumakbo padin siya pababa sa building. May isang pictures na nakataob at 

kinuha ko ito para tignan.

it was me and jenny kissing me on my forehead. when i was on the canteen, this picture also was stolen.

-

3 months mahigit na nang hindi ko siya nakita. i admit when i saw her my heart was beating that time. gabi gabi ko nang di makalimutan ang mala anghel niyang mukha.I wanna see her again,I want to hear her voice but how?

-

i was reading my history book the science park win fortunately it's so again the girl who has an angelic face.

pinuntahan ko siya nung napansin niya akong palapit sa kanya, tumakbo siya pero mahawakan ko siya sa kaliwang kamay niya.

" not this time please,' wag mo akong iwasan. i'm starting to like you. i know it's weird na magustuhan ka agad agad, but i just did"

This time humarap na siya sa akin.

"but you're inlove with jenny, hindi ba?

i already heard her voice now. Ang sarap pakinggan dahil sa mala anghel na boses niya.

" i know pero noon yun. The first time I saw you, hindi na kita makalimutan. lalo na nung makita ko yung mga picture ko sa'yo"

"Yess. noon palang gusto na kita. nakita kitang gustong gusto mo si jenny. nag stolen picture 

ka panga sa kanya ehh, at naisipan kong 

gayahin ka."

"Pero noon'yun. I know how it feels to love 

someone who doesn't give your love back.

Now, I like you, I really do." sabi ko sa kanya.

"I like you too". sagot niya sa'kin

Hindi ko padin alam ang pangalan mo,

may I ask the name of my angel?"

"I'm Samantha"

"hey guys! smile!!"

Lumingon naman kaming dalawa ni Samantha sa nag salita and It was Anthony holding his 

camera. Samantha and I both smile and*

*click*

Tinignan namin ni Samantha ang picture na 

kinuha ni Anthony sa'min last week ,masarap 

din pala talaga sa feelings no? yung mahalin ka 

nang taong mahal mo.

sabi nga ni Anthony:

"If you dont want your story to have a sad 

ending,mag mahal ka ng taong mahal ka. mas

masarap sa pakiramdam ang mahalin ka ng 

taong mahal mo din 

And that's how my love story ends

by the way 

I'm Earl,and my love with Samantha starts with 

the 

*pictures*

THE END!!

thank you!!