__________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________

...ESCAPE...

__________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________

Julie Ann's pov.

I ran as far as I could just to getaway from him or should I say them. Ang sakit na ng paa ko kakatakbo, it feels like I'm a deep hunted by a bunch leopards.

"ALILILI! AYIYIYIYI!" they shouted they are from a tribe takbo lang ako ng takbo, bakit ba kasi ang malas-malas ko.

(T_T)

"AKIKIKIKI!" sigaw ko sa kanila pabalik nangaasar pa ang mga loko at siyempre hindi tayo papayag na di makaganti kaya sumigaw din ako pabalik.

Sa sobrang distracted ko, I don't know what's coming toward me but there is only two things I know is to run and hide.

The best option that I ever could think of...

Napatigil ako dahil hindi ko na alam kung saan ako magtatago pero may nakita akong malaking puno kaya doon ako nagtago para hindi nila ako mahanap pero kasabay nang pag upo ko roon ay di ko namalayan na may branch ng puno, matalim iyon kaya nahiwanito sa may medyo malapit sa tuhod ko, magmumurapa sana ako kaso baka marinig nila ako.

"Hanapin ninyo! Mga inutil!" sigaw ng pinuno nila

"Aray!" sigaw ko pero bulong iyon namimilipit ako sa sakit dahil kinagat pa ng langgap ang may bandang sugat ko.

"May naaamoy akong dugo!" sigaw ulit ng pinuno nila

"Malapit lang siya rito!" dagdag nito

Hayop kang langgam ka! Papatayin kita!

Hindi ko alam kung bakit sa lahat-lahat nakakagatin ng langgam, bakit ako pa?!

Alam kong loka-loka ako pero di ko naman deserve na kagatin ng langgam.

"Araaaay!" pamimilipit ko ulit ng may kumagat sa binto ko, susuntukin ko na sana yung langgam para lang makaganti at wala na akong pakialam kong may sugat pa ako.

Pero may tumutok na sa akin ng kampilan sa may bandang leeg ko pero dahil sa bilis nun ay nasugatan ang leeg ko.

"At dito ko lang pala nagtatago, duwag na espiya." sabi nito

Di ako makagalaw, nawala ang galit ko sa langgam.

Mamaya ka lang sakin, langgam. Hintayin mo lang ang bagsik kong paghihiganti!

Nahihilo na ako pero buong lakas kong kinuha ang bato ng kasing laki ng kamay ko at hinampas sa kampilan niya.

Sinipa ko siya kaso nailagan niya, tumakbo na ako kaso may tumamang maliit na bato sa may bandang sugat ko dahilan upang matumba ako.

Aray! Masakit! (T_T)

Nawala na ang paningin ko dahil unti-unti nang nagblurred yung paningin ko at kasabay nun ang pagdahan-dahan ng pagdilim.

Napamulat na lang ako na may tali ang mga kamay ko sa likod at nakagapos ako sa kahoy.

Nasa loob kami ng malaking bahay, sinubukan kong tanggalin ang tali dahil sa katangahan ko na nakalimutan kong mahaba abg tali ng pumapalibot sa akin na halos nagmukha akong mummy.

Pumasok sa loob ng malaking bahay ang isang gwapong lalaki, moreno ito, malaki ang pangangatawan na parang isang viking, may abs, marami siyang peklat pati ang mukha niya.

Sayang ka, kuya(-_-)

May dala itong dahon na mukahng may pinagdaanan.

"Gagamutin kitang lapastangang bilanggo. Ngunit sabihin mo sa akin sino ang nagpadala sa iyo rito." kondisyon nito

"Ako Putri, pinadala ako ni Haring Hagorn na Ama ng sangre Pirena. Sasakupin niya daw ang inyong lupain gamit ang brilyante ng apoy." sagot ko kinuha ko lanh yung name ko sa putri makhota yung remake ng kadanang ginto.

Alam kong papatayin ako neto sa oras na di ako sumagot kaya bahala sasagot na lang ako.

"Kaninong tribo ka galing? At saan matatagpuan iyon nais naming makipag-usap sa kanila upang maiwasan ang digmaan."

Lokohin mo ulo mo, dude!

If I know, he wanted to attack first without them knowing! Tuso siya at mandaraya. Gawin niyang tangan yung lolo niya pero hu'wag ako! Ano! Porket gwapo ay magpapakatanga ako? Ang daming nagpaktanga sahil sa hayop na mukha na yan! kaya bakit pa ako dadagdag?

"Ang tunay na kawal ay hindi ilalaglag ang kaniyang tribo." sabi ko kahit ang totoo ay hindi naman ako taga rito gusto ko nang umuwi kaya gagawa na lang ako ng paraan para makatakas.

"Talagang papahirapan mo pa ako?" napipikon niyang sabi

"Magwawalang galang na po ngunit sino sa atin ang mas nahihirapan ngayon? Ikaw na inuutusan akong sagutin ang tanong mo? O ako na nakatali na may sugat pa na hindi nagagamot? Use your brain sometimes, Dude."

"Kay tapang mo, Espiya. Ngunit hu'wag kang mag-alala, gagawa ako ng isang bagay upang ika'y mapahiya sa tribo mo." nakangisi niyang sabi natakot ako sa sinabi, OMAY! Alam kong mukhang siomai na hilaw yung pagmumukha ko pero hindi ko deserve toh! HUHUHU! 

Agad kong sinabi yung loko sa paa pero hindi siya tinablan, hinawakan nito ang paa ko bago pa ito bumaba sa sahig.

"Aaaah, ayaw mo akong pakawalan ah. AAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHH!" sigaw ko agad niyang tinakpan ang bibig ko.

"HOY! KABABAE MONG NILALANG PERO KUNG MAKASIGAW AKALA MO GAGAHA-----teka iniisip mo bang gagahasain kita? Patawad babae ngunit hindi kagandahan upang ika'y aking gagahasain." seryoso nitong sabi hinila niya ang paa ko laking gulat ko nilagyan niya ng dahon ang sugat ko.

"Marahil nga ay hindi ako kagandahan but I'm not as stupid as you are!" I shouted at him 

"Hindi ko maunawaan ang iyong linggwahe."

"Then try to understand, idiot!"

"Ikaw na nga ang tinutulungan ikaw pa ang galit?!" mukhang naintindihan niyang ininsulto ko siya sa pamamgitan ng pag-iba ng langguage.

"FYI! Hindi ako malalagay sa ganitong sitwasyon kung hindi niyo ako hinabol!" sigaw ko

"Dahil isa kang espiya!" sigaw nito ginamit ko ang isa ko pang paa at sinipa ang pagmumukha niya at mukhang di niya iyon inaasahan kaya natumba siya.

"Are you stupid or something?!" pero siyempre di ko sinabi iyon dahil kapag sinabi ko iyon ay malamang tegi ako.

"Saang tribo ka galing?" pinisil niya ang sugat ko

"ARAAAAAAAAAYYYYY!" daing ko "ALRIGHT! ALRIGHT! SASABIHIN KO NA! BITAWAN MO ANG SUGAT KO!" pakiusap ko ang sakit talaga feel ko halos mageend of the world na.

"Sasabihin ko sa'yo ang totoo pero hayaan mo muna akong magpagaling. Hindi ako makakapag-isip ng maayos kung may iniinda akong sakit." sabi ko kahit ang plano ko talga ay ang tumakas at hu'wag nang magpakita pa sa kaniya at sa mga katribo niya.

"KAWAL!" tawag niya nanginginig pumasok ang isa sa kanila.

"Alamin mo kung anong tribo siya galing at patayin mo nang patago ang kanilang pinuno." utos niya gusto kong matawa

Hindi si Pirena ang makakapatay kay Hagorn kundi siya!

"Alam mo? I don't have time for you guys! And I don't care who's the spy or not! Just let me go!" sigaw ko well sabi nila para walang masyadong magbabantay sayong kawal or should I say tao you need to act more feminine in order to let their guard down.

"Hindi ko nauunawaan ang linggwahen iyong ginagamit." sabi niya binibigyan ako ng nakakamtay na tingin ngunit hindi ako natatablan nun dahil hindi niya ako makuha sa tingin. "Gamitin mo ang lingwahen aming maunawaan kung nais mo pang mabuhay." dagdag pa nito gusto kong maiyak sa inis ngunit batid kong walang magagawa iyon.

Wow! LALIM!

"Ang sabi ko nawawala lang ako sa gubat. Sumabog kasi yung yacht na sinasakyan ko." paliwanag ko

"Yacht? Ano iyon?" gusto ko siyang upakan dahil lahat na lang itatanong pero alam ko naman na hindi niya kasalanan na wala siyang alam.

"Hindi ako nakakaintindi ng English?" takang tanong ko

"English? Ano iyon? Pagkain? Sandata?" I sighed because of what he said

"Linggwahe iyon pero infairness ganda ng accent mo nung sinabi mo yung yacht." sabi ko

"Kung totoo ang iyong sinasabi maaari mo bang ituro sa amin kung anong yacht na iyong tinutukoy? Nang sa gayon ay mawala ang aming duda sa iyo bilang espiya." tanong nito

"Baliw ka ba? Sumabog nga diba! Ano ba kasing lugar toh? I wanna go home!" sigaw ko

"Nasa tribong Aktan ka kung saan ako'y namumuno. Kung sa tingin mo na nabilog mo ang aking utak ay nagkakamali ka. Ipagdarasal mo na lamang sa diwata ng Kalikasan na iligtas ka sa aking mga kamay dahil ang iyong oras ay nabibilang na sakaling ika'y hahatulan ng manghuhula." sabi nito

"Mahal na hari, nilulusob tayo ng mga kalaban!" sigaw ng isang kawal lumabas na agad ang pinuno nila kinuha ko yung kuwintas sa paa ko.

Nakuha ko ito sa necklace ng pinuno nila nang hindi namamalayan, yun ang dahilan ng pagsipa ko sa kaniya. Punyal ata toh kaya kinuha ko sa ko ang punayal ang cover nito at mabilis kong natanggal ang tali.

"LABAN HANGGANG KAMATAYAN!"

"PARA SA TRIBONG AKTAN!"

"PARA SA HARING AKAN!"

Pagkalabas ko nagkakaroon na nga nang digmaan sa labas yung iba ay nangsusunog ng bahay, kinuha ko ang bag ko mukhang iniimbestigahan nila yung mga gamit ko, buti na lang dala ko ang mga babies ko.

Pinaputok ko iyon sa kawal na sasaksakin sana yung  buntis pero ginamit ko yung glock 19 kong baril para patayin ang walang hiya at para patigilin ko ang mga loko-loko sa pagpapatayan, tinignan ko ang dalawang hari ng mga loko-loko mukhang dalawa talaga sila ang maglalaban.

"ANG BILANGGO!" sigaw ng isang kawal lalapitan sana ako kaso binaril ko ang hita niya dahilan ng pamimilipit siya sa sakit.

Lumapit ang isa sa mga kawal ng kalaban ng hari ng mga loko-loko na unang sumugod dito ako kanina at may binulong ito sa kaniya, nagalit ito pero agad kong pinutok ang baril malapit sa kaniya.

"ALIS!" sigaw ko binigyan niya ako ng nakamatay na tingin susugurin sana ako nito pero pinigilan siya ng mga kawal nito at umalis nang muli.

Hihilain ko sana yung buntis at gawing hostage kaso baka malaglag si Baby niya kaya sinuot ko ang bag ko at hinila ang isa sa mga kababaihan at ginawa kong hostage. Tinutok ko sa ulo niya ang bebe ko na siyang dahilan upang halos mawalan siya ng hangin.

"Mahal na hari, ang aking asawa!" sabi ng isang kawal mukha magbeshies sila nung hari.

"UUUUUYY! Labs talga siya ng bebe loves niya! WALANG FOREVER!" pangaasar ko

Naalarma ang mga kawal na siyang dahilan para lumapit sila but of course mautak ang bida niyo kaya mas lalo kong diniinan sa ulo niya ang bebe ko the reason why they had to stop.

"Walang susunod." malamig kong banta binaril ko yung isa sa paa ng kawal at iniwanan ko na lamang ang babae roon.

kaya lang kasabay ng pagtalikod ko ay hindi ko na malayan na may puno pala roon kaya ayon na una yung ilong ko.

________________________________________________________________________________

...PANGGAGAMOT...

________________________________________________________________________________

Julie Ann's pov.

Napamulat ako at naramdaman ko ang pagkasakit ng mukha ko especially pati narin ang mga kamay ko.

"Kay tapang mo kanina, binibini." napalingon ako kung kanino galing ang boses na iyon at nakita ko ang hari ng mga loko-loko na naka SWPA (Sitting While Peeling Bananas).

Tatayo na sana ako kaso may gapos ang mga kamay ko na likod nang upuan na siyang dahilan upang hindi ako makalabas sa hayop na upuan na toh.

"Ngek ngek mo mukha mo."  asar kong bulong pero mukhang narinig niya iy

"Mapangahas ka binibini." nagtitimpi niyang sabi

"Kung taga-rito ka lamang ay matagal na kitang pinaslang dahil sa iyong baluktot na ugali kaya magpasalamat ka." sabi niya

"Sige, salamat." pang-aasar ko pa

"Magandang Binibini, hu'wag kang bastos sa aming pinunong Akan." sita sa aki ng kawal na nasa tabi niya

"Hayaan mo siya, Li-ang. Kakailangan pa natin siya dahil espiya siya ng aking taksil na kapatid na si Akmad." sabi niya

"HUWAT?! AKO?! ESPIYA?! Don't me." sabi ko tinutok ni Li-ang sa akin ang kaniyang Machete but I just rolled my eyes at him.

"Marahil ngang traydor o taksil ang aking kapatid ngunit sa pagkakaalam ko ay hindi ganiyan ang kanilang linggwahe. Sabihin mo nga sa akin, Isa ka bang espiya?"

Ba't ba purong espiya na lang palagi? Mukha akong dukha para maging espiya!

(T_T)

Tumahimik na lang ako, even though I don't know him I knew na di niya ako papakinggan so it's better to shut up and think of another plan how to escape. 

"SUMAGOT KA!" sigaw ni Li-ang

"Kung sasagutin ko ba ang mga katanungan niyo, makikinig ba kayo?" walang-gana kong sabi natahimik ang mga loko.

"Kita mo na. Kaya ano pa ang silbi ng tanong niya kung hindi kayo nakikinig." dagdag ko pa I miss my home! Ang family ko kasi eh! I already told them that I don't want to celebrate my 15th birthday but look where it got me. 

Anyways, it's there fault. They just wanted to make me happy, sana walang nangyaring masama sa kanila. Knowing my big bros, masamang damo ang mga iyon so I knew they were safe pero sana ligtas lahat ng tao na nasa yacht.

"Kung ganoon, nagsasayang lamang tayo ng oras, mahal na hari." sabi ni Li-ang

"Nakapagpasya na ako, makikipag-usap tayo kay Akmad. Marahil taksil nga iyon ngunit magkasama kami mula bata hanggang sa aming paglaki at kakambal ko siya kaya doon natin ikukumpirma kung tunay ngang kaanib niya ang espiyang ito." sabi nito agad akong binuhat na parang sakong bigas.

"Hey! LET ME GO!" sigaw ko pero parang wala lang sa kaniya ang sigaw I know shouting was useless but I had to do it in order for to be annoyed.

Kasi di ako papayag na di makaganti noh!

"Mahal na hari, sandali lamang." alam kong lumuhod yung babae kahit di ko siya nakikita.

"Lumulala na po ang kundisyon ng aming mga asawa dulot ng babaeng iyan." bintang niya

What? ME?

"Luh?! Ba't damay ako diyan?" turo ko sa sarili nung binaba ako ng hari nila.

"Lumikha ka ng ingay mula sa iyong sandata marahil ay ikaw ang may kasalanan." bintang niya

"Aaaaaahh, yun ba? Saremasen." sabi ko sabay bow ang oa naman nila baril lang naman sa hita kala mo end of the world na.

"Hoy! Babae kapag nawalan ako ng isa sa mga kawal ko ay ika'y aking mapapatay." banta ng pinuno nila 

"Then do it, I'm not scared of you, stupid." sabi ko at ngumuso

"May sinasabi ka?" may tonong pagbabanta delikado na yan! MGA signal no.5

"Wala po." sagot ko

"Gamutin mo ang aking mga kawal sapagkat kung hindi dahil sa iyo ay muntikan silang mamatay kaya tungkulin mong gamutin sila kung hindi ay ikaw ang isasama ko sa isusunog naming bangkay." banta nito

"K, fine. Whatever. Give me my bag ay este ibigay mo sa akin ang aking mga kagamitan. Kailangan ko iyon sa panggagamot AND TO ESCAPE." I faked my smile at him even the truth is I want to kill him with my own bare hands especially when he is ordering me around like he's my boss.

Sumenyas siya sa mga kawal niya binigay nila sa akin yun bag ko pero binato lang iyon sa akin ng kawal, pasalamat siya at hindi ko siya maaapakan ngayon pero tatandaan ko ang pagmumukha niya.

May araw ka din sa akin

"Nasaan siya? I mean sila." tanong ko

"Mahal na hari, pagkakatiwalaan mo ang espiya?" tanong ng babae na asawa ng kawal daw

"Kinukuwestiyon mo ba ang aking pamumuno? O sinasabi mo bang uto-uto ako?" tanong niya na may pagbabanta sa kaniyang tono.

"Paumanhin, mahal na hari."

"Sampung lati----."

"Nasaan pala yung kawal na tinutukoy niyo?" tanong ko para di niya ituloy ang pagpaparusa niya humarap ako sa hari at para di sa akin yung atensiyon. Nakagapos pa din ang mga kamay ko sa likuran kaya sinenyasan ko ang babae na umalis na ng palihim para di na siya mapahamak kaya umalis na din ito sa takot na mapahamak.

Tinuro nila sakain kung saan kaya pinuntahan ko ang bahay kubo na iyon.

"Mga tangeks naman! Ba't niyo kasi tinali na hindi pa nailalabas yung bala!" sermon ko lumapit ako sa isa sa mga kawal, tinali ba naman nila sa may bandang sugat kaya ayon kasabay ng pagtali nila ay nag-ala fountain yung dugo.

Tinanggal ko tali pati narin yung mga dahon nag-alcohol ako na galing sa bag ko, I'm not a doctor pero doctor si Kuya John kaya marami akong natutunan sa kaniya.

"Haring loko-loko, lumapit ka dito! DALI!" sigaw ko sa hari nila napikon ata sa insulto ko pero nagsalita ulit ako.

"Mamaya mu na ako sapakin pero sa ngayon buhay ang nasa peligro lumapit ka bilisan mo." wala naman itong nagawa kundi ang sumunod sa pinapagawa ko sa kaniya.

"Make him calm." utos ko

"Ha?" takang tanong niya

AWW! Ang cute niya!

"I mean pakalmahin mo siya-----whatever! ano ang gusto mong gawin ng hari?" tanong ko sa kawal

"Nais kong maging isa sa he-neral ng mahal na h-hari." hiling niya

"Matutupad lahat ng iyon kung kakalma ka. Diba?" tanong ko sa hari nilang loko-loko tatanggi na sana ito kasi kinurot ko siya sa tagiliran.

"ARAY! OO NA!" daing at pilit niyang pagsang-ayon

"Ikaw din, bibigyan ka din ng isang kahilingan ng hari." sabi ko sa isa pang kawal 

"Hoy! kayo tumulong kayo!" sigaw ko sa mga kawal na nakatyo kaya lumapit sila

"Tanggalin ninyo ang tali at itali niyo kagaya ng pagtali ko." utos ko kaya sinunod nila iyon

Kinuha ko yung syringe na nasa bag ko, actually anesthesia toh kaya lang tatlo lang ang dala ni Kuya. Bag namin toh ni Kuya kasi tinatamad akong magbuhat ng gamit kaya parehong lalagyan ang mga ginagamit naming dalawa.

"Hawakan mo ang braso niya para na mahigpit pero hindi iyong masakit na mababali siya." utos ko sa hari kahit napipikon ay ginawa na lang niya, naaapakan ata yung ego niya dahil feeling niya di siya utusan.

"Isa sa inyo magdala ng tubig para upang maging malinis ang inyong mga kamay, yung malinis." utos ko sa kabila kaya agad tumakbo9 ang isa sa kanila para maghanap ng tubig.

"Ituturok sa iyo toh para hindi ka makaramdam ng sakit." pagpapaliwanag ko pero itong magsalita kaya di namin alam kung sasang-ayon ito.

"Hu'wag ninyong hayaan matulog ang mga sugatan!" sigaw ko

May naisip ako ng kalokohan na gagawin pinitik-pitik ko pa yung syringe at lumabas ang kunting anesthesia dahilan upang lumunok sila.

Tinusok ko na iyon sa may bandang ugat niya kaya nagising ang diwa niya at sumigaw ito.

"Hindi ko pa nga napapasok, sumigaw ka na!" sermon ko

"Hu'wag kang papalag kung hindi ay sasapakin kita!" banta ko kaya natahimik ito tinusok ko ulit yung karayon at naipasok na yung karayom sa loob.

Pagkatapos ay tinabunan ko ng tela yung sugat niya pero may binutasan ko para mmagaaw ko yung surgery na gagawin ko sa kaniya.

... ...

Natapos ko na ang surgeries sa dalawang kawal pati narin sa iba pang kawal na nagangailangan ng tulong kahit walang anesthesia ay bahala na silang indahin yung sakit nadarama nila.

"Saan mo natutunan ang pangagamot?" tanong nito

"Sa planeta earth." sarkastik kong sabi pero inosente ang loko sineryoso ang sinabi ko.

"Maaari mo ba akong dalhin sa planeta earth?" inosente nitong sabi

Sinabunutan ko na lang ang sarili ko dahil sa inis sa kaniya gusto ko siyang sapakin kahit isang bese lang.

"Tch! Kelan niyo ako papakawalan ha?" tanong ko na may halong inis sa sinabi ko

"Mahal na hari, ngayon na ang iyong tadhana. Magaganap na ang nakatakdang mangyari." nanginginig pang nakataas ang dalawang kamy ng matanda parang akong sinampal ng sampung beses nang maamoy ko ang nakatakda kong maamoy. Alam ko naman walang soap dito at shampoo pero hindi naman kailangan itaas niya ang mga kamay niya para lang ipaamoy sa akin yung kili-kili niya.

... ...

(T_T)

"Nararamdaman ko! Siya ang nakatakda!" sabi niya sabay luhod sa aking harapan, nasa labas kami at nasa gitna kaya lahat ng tao rito ay lumuhod din.

Huh?

"Siya ang babaeng nakatakda mong pakasalan, siya ang iyong tadhana."

NANI?!

________________________________________________________________________________

...ESCAPE...

________________________________________________________________________________

Julie Ann's pov.

"Teka lang, tanda! Anong ako? FYI alam kong mala dyosa ang aking ganda pero anong tadhana-tadhana ka diyan? Ayaw kong mategi sa kamay ni Otosan." sabi ko

"Hindi maari! Hindi mo maaaring tanggihan ang iyong tadhana!" sigaw nito sa akin

"Luh?! Walang forever!" sigaw ko din pabalik sa kaniya ang pinaka ayaw ko sa lahat ay pinipilit ako sa mga bagay na ayaw kong gawin.

"Are you joking?" tanong ko na may ngiti sa labi ko at napakamot din ako sa batok ko.

"Magsalita ka ng aming linggwahe, mahal na reyna." sabi niya 

"Tch! Nagbibiro po ba kayo? Kasi ako po? Hindi ako natutuwa." seryoso kong sabi

"Kailan man ay hindi magbibiro ang isang manghuhula at mata ng isang dyosa ng kalikasan." sabi niya habang nakaluhod pa din

"Kaya pala ay noong una pa lamang kita makita-----." di ko pinatapos mag salita ang hari nila nang sumigaw ako.

"I-stop!" sigaw ko sabay kong pinaharap sa kaniya ang palad ko sa parang stop gesture dahilan upang matahimik ito.

"Uh! Umistop." sabi ko sabay bigay ng nakakalokong ngiti

"I'm sorry-----Ang ibig kong sabihin ay patawad pero hindi naman ata pwede iyang hinihingi ninyo." pagtanggi ko

"Katunkolan mo ang-----."

"Kailan man ay hindi ko ito naging obligasyon kaya sana respetuhin niyo ang desisyon ko." galit ngunit mahinahon kong sabi

These people are crazy!

They are driving me insane! They are from a tribe but this the first time I saw one of them especially I don't like going from my room, kulang nangalang itali ako ni Okasan at hilain papuntang mall! Eh pano ba naman! Kung makapagshopping wagas! As if naman ngagamitin ko ang mga pinambili niya eh halos lahat pinamigay ko na lang sa mga charity ng palihim.

Tapos kapag nalaman niya shopping kami ulit, okay lang sana kung 1 - 2 hours lang yung shopping namin eh! Kaso mula nang magopen yung mall hanggang sa magsarado yung shopping tapos wala pang kain-kain!

"Mahal na hari, ang kasal na lamang ang tanging pag-asa upang maligtas tayong lahat!" itinaas ulit ng matanda yung kamay niya

... ...

Pak! - sampal ng amoy

"Ano ba kasing nagyayari?! Bakit kailangan ko pang magpakasal sa lalaking toh?!" galit kong sigaw

"Mag-ingat ka sa iyong pinagsasasabi, binibini. Hari ang iyong kau-----." di ko siya pinatapos

"Hari ang kausap ko blablabla. Hari-in mo yung ngengek mo!" napikon naman si Li-ang sa sinabi ko nangingi-alam at sabat ng sabat sa usapanan na di naman siya kasali.

KSP!

"Gaganapin ang kasalan mamayang gabi at buo na ang desisyon ko." sabi nito na may ngising gumuhit sa labi niya.

"Kasal mo mukha mo! FYI lang ha! Labing-lima palang edad ko!" sigaw ko

I'm not used to speak tagalog especially that I was born in Japan and when I was 10 I grew up in America and When I was 14 I stayed here in the Philippines because we wanted a hot season.

"At anong masama roon? Dalawampu't lima ang aking edad kaya ano ang masama?" sabi niya

"Why cant you-----?! Ugh! Whatver! Ayaw kong magpakasal!" sigaw ko magwawalk na sana yung mukha chaka ninyong bida pero bigla siya nagsalita.

"Ikaw ang magiging reyna ng aming tribo." alok niya

"Ay pasensiya na ha-----PERO ANG KAILANGAN KO WIFI AT SAKA SELPHON!"

"Hindi ko man alam ang iyong hinihinga ay tiyak na wala ako niyan." sabi niya

"Ibibigay ko sa iyo ang mga ginto't at diyamante na alahas." alok niya ulit pinakita ko sa kaniya yung relo ko nakakabigay nina palang ng mga big bros ko.

Pure gold iyon at may mga diamonds, alam nila kuya na ayaw ko sa mga alahas at mahilig akosa relo kaya ito ang binigay nila sa akin.

"Kamahalan, galing siya sa hinaharap sa taong dalawáng libó't dalawáng pû't dalawá kaya hindi niya alam kung ano ang katungkulan at dapat niyang gawin." paliwanag ni tanda

"Teka! Anong future future kayo diyan? Anong pinagsasasabi ninyo?" tanong ko kay tanda

"Galing ka sa hinaharap at nasa taong labíng-limáng libó ka ngayon." tumawa ako ng pagak

What is this? A time travel? LOL!

"Nagpapatawa ka ba? Do you think that time travel thing exist?" I laughed 

"Inuulit ko magsalita ka ng aming linggwahe sapagkat hindi ka namin nauunawaan." saway ng matanda

"Tch! Alam niyo? Wala naman talaga akong pakialam sa inyo pero may pamilya akong hinahanap ako ngayon so I will take my leave." I said 

"Patawad-----." di alam ng hari ang pangalan ko kaya binigyan niya ako ng makahulugan na tingin para sabihin ko sa kaniya ang name ko.

"Goddess." I answered

"Goddess ngunit-----." I burst my laugh out of the blue paano ba naman kasi sineryoso yung sagot ko, akala ko ba pinuno siya? Ang dali niya kasing utuin eh!

"Ano ang nakakatawa?" napipikon na niyang sabi 

"Noth-----I mean wala. Ipagpatuloy mo na ang sasabihin mo nang makaalis na ako rito." sabi ko I'm an impatient woman because they don't have why here even electricity or signal man lang.

まだmlをプレイしたい!

"Hindi ka aalis." seryoso niyang banta

"At kung gusto kong umalis?" panghahamon ko

"Papaslangin kita." he gave me a death glare nakaluhod lang lahat habang ang noo nila ay nasa lupa mukang hindi sila tatayo hanggang hindi niya inuutos iyon.

"Lalim naman ng paslang hindi pwedeng papatayin na lang para naman kahit papaano upgraded kayo dito diba?" sabi ko napikon naman si Li-ang mukhang nangangati naman ang mga kamat nito na patayin ako pero buti na lang naghand gesture ang king nilang loko-loko na tumigil siya.

"Hindi ko alam kung paano ka-----."

"Pinalaki ng mga magulang ko? Tch! Una binuntis ng tatay ang nanay ko pagkatapos ako linuwal sa mundong ito ay inalagaan nila ako para makita nila akong lumalaki." sarkastiko kong sabi alam kong iinsultuhin niya ang mga magulang ko but I'm not going to allow it and he's not an excemption.

Nailagan ko ang punyal na tinapon niya sa akin kaya binigyan ko siya ng nakakamatay na tingin, kinuha ko ang punyal na nasa puno.

"Mahal na hari, hindi mo maaaring paslangin ang iyong reyna!" saway ng manghuhula

"AKO BA AY IYONG SINISIGAWAN?" malamig niyang sabi ayaw ko sa lahat ang binabastos ng ibang tao ang mga matatanda 

But I should be the only one to do that HEHEHE

"Ito ba?" nasa akin na ang atensiyon ng lahat pati narin yung mga lumuluhod ay nanonood ng palihim.

"Ito ba ang lalaking gusto niyong pakasalan ko? Ang isip-bata na hindi marunong makaunawa na isang biro lamang ay napipikon na? Ano pa kaya kung kami ay mag-asawa na? Magpapatayan? Sakitan?" malalim kong sabi

HEHE Sana ol lalim!

Sinabayan ko ng walk out ang drama ko at nang magtagumpay ay tumakbo ako dala-dala yung mga gamit ko, hindi ko alam kung saan ako pupunta pero habang tumatakbo ako ay nadapa ako dahilan para tumugo muli ang sugat ko.

Bakit ba kasi ang malas-malas ko?

(T_T)

"Hanapin niyo siya! Magmadali!" rinig kong sigaw ng hari nila

Pashnea you!

I looked to the left and to the right, I also looked at my back. I saw them holding torches. I knew they couldn't see me because I'm far enough for them to see me, I saw a stone. Before they knew they could get near me, I threw two stones far away from the river. 

I jumped to the river but before I knew that I didn't know how to swim kaya ayon lunod ang bida niyo! I saw someone jumped but I don't know who it is, hindi na ako makahinga kaya hindi na ako nakapalag sa hawak niya lalo pa't sugatan ako.

Napamulat ako pero kasabay nunn ay  ang pagsakit ng ulot ko kaya napahawak ako roon. I opened my eyes again only to find out that it was too blurry. May naramdaman akong unan pero matigas iyon.

Ang sakit ng ulo hindi ko makita masyado kung sino yung kasama ko kaya kinapkap ko siya and only to find out that I touch a yummy bread.

AHIHIHI!

Pero unti-unti akong nalinawan nang maalala ko na kung sino yung nagligtas sa akin kaya agad kong hinanap yung bag ko, mukhang natanggal yung contact lenses ko dahil natangay kami ng ilog at tsaka mabilis matanggal iyon bigay iyon ni Okosan para mabilis matanggal at hindi mahapdi sa mata. Ophthalmologists si Okasan that's why she made it for me at my 15th birthday.

I find my bag only, I was panicking when I realize that I was wearing it at my bag so I immediately find my eyeglasses. I saw the king of the loko-lokos lying unconsiously. My conscience is starting to eating me up so instead of leaving him here, I grab his arm and pulled him.

I saw a big poop which I knew it was from an elephant, I want to take revenge on him since he was the one who put me in this situation. I pulled him towards kaya ang ending buong likod niya napuno ng tae.

I heard him moan enough for me to understand that he was awake, of all my abilities I only have one special ability.

...

...

RUN!