Nyka has a Dissociative Identity Disorder also known as (DID) due to her traumatic experience from her childhood that trigger her another personality.

Lyka was the other personality of Nyja. It is a personality with a psycho thoughts that everything she wants she always get it but if there is something that she can't get she rather destroy it or kill a person who gets what she wants.

Will Lyka free herself from her other personality?

... +o+o+o+o+o+o+o+o+o+o+o+o+o+o+o+...

...My other half...

...+o+o+o+o+o+o+o+o+o+o+o+o+o+o+o+...

Nyka's pov.

"Mahina ka!" sigaw sa akin ni Lyka Kaya napatingin ako sa salamin.

"Alan mong si Aira Yung kumuha ng assignment no pero umarte ka na parang walang nangyari?!" dagdag pa nito

"Lyka, hayaan mo na gagawa na ulit ako ng assignment." Sabi ko habang sinasarado ang bottones ng uniform ko.

"At sa tingin mo papalagpasin ko toh?!" sigaw niya

"Lyka, hayaan mo na kilala mo naman si Aira diba? Kung ano gusto niyo yun ang masusunod kaya pagbigyan mo na lang." pakiusap ko sa kaniya habang inaayos yung neck tie ko.

"Anong pagbibigyan?! Hoy! Hu'wag mo akong itulad sa'yo! Kung mahina ka hu'wag mo akong idamay!" inis na sabi niya kaya napabuntong hininga ako.

"Hay naku! Ang kulit mo! Malalate na ako sa ginagawa mong yan!" sabi ko at yumuko para kunin yung skirt ko sa ibaba para masuot ko iyon.

"Ako pa ang may kasalanan! Hoy! Kung hindi dahil sa akin malamang-lamang hahayaan ka ng nanay mo na mabugbug ng tatay-tatayan mo!" sumabat niya

"Ewan ko sa'yo! Yan lagi ang drama mo sa akin sa tuwing hindi ako pumapayag sa gusto mo. Patawarin mo na lang at pagpasensiya mo na lang siya, Lyka. TAPOS NA ANG USAPAN."

"Hindi pa tapos ang usapan na toh kung hindi mo ako hahayaan na makaganti!"

"Hindi. Mali ka. Matatapos lang ang usapan na'to kung mananahimik ka at marunong magpatawad kaya hayaan mo na lang atsaka pinagbibigyan naman kita ah! Ang usapan natin ako ang gagalaw sa katawan na toh 5:00 am to 12:00 pm and the rest sa'yo na kung tutuusin pwede lugi ako sa ating dalawa. " sabi ko

"Tch! Lagi kang may sagot. Sana ganiyan ka kapag nakaharap mo na si Aira." sarkastik niyang sabi kaya napatawa na lang ako ng kaunti kahit alam kong gawa-gawa lang siya ng isip ko ay masuwerte parin ako na may sakit akong ganito.

Kahit gawa-gawa lang siya ng iaip ko ay ipinagpapasalamat ko na lang sa diyos na may ganito akong sakit dahil ang sakit na toh ay naging kasama ko at nasasandalan ko kapag may problema.

Lagi kong pinagdarasal na sana hindi na lang ako gumaling, ang sakit ko na lang ang naging tunay kong kaibigan at hindi pa ako sasaktan.

"Sinasagot ko naman ang tanong ni Aira ah!" inosente kong sabi totoo naman eh! Sinasagot ko yung tanong ni Aira palagi.

"Oo nga pala! Sagot ka ng sagot kahit di mo gets ang ibig niyang iparating kaya ka napapahamak palagi eh!" inis niyang sabi

"Nagtatanong lang naman siya siyempre ang bastos ko naman kung di ko sasagutin yung tanong niya."

Naparoll eyes siya sa sinabi ko lagi naman kasi siyang nagtataray kahit kanino kadalasan ako ang tinatarayan.

"Teka! Parang mali ikaw ang laging nagpapahamak sa akin! Bigla mo kasing sinabunutan si Aira noong 2nd year tapos ako na laging pinagiinitan niya." nung time kasi na yun binuhusan ako ni Aira ng juice dahil hindi ko sinasadiyang mabangga siya kaya ayun na kahit hindi 12 ay siya na ang nagcontrol ng katawan ko at sinapa si Aira.

Kaya ayun natalo si Aira kaya ako na laging pinag-iinitan niya dahil sa kagagawan niya. Maiksi kasi ang pasensiya at pikonin si Lyka kaya lagi silang dalawa nag-aaway.

"Well, that's because you're too weak. Iisa lang ang katawan natin kaya kapag sinaktan ka damay din ako! Okay lang sana kung ikaw lang ang masasaktan! Hahayaan kitang mamatay sa bugbug ni Aira nang matuto ka!" harsh niyang sabi

"Haish! Tigas talaga ng ulo mo! Bahala ka nga diyan!" inis kong sabi kahit ano naman ang sabihin ko sa kaniya ay hindi parin siya makikinig kaya hahayaan ko muna siyang magdrama sa buhay niya.

Tinali ko yung buhok ng ponytail tapos sinuot ko yung glasses ko,malabo yung mga mata ko pero kapag oras na ni Lyka ay malinaw ang paningin niya.

Nagpapacheck din naman ako sa psychiatrist pero hindi lumala yung other personality ko kaya umiinom din ako ng gamot.

"Gusto ko ng bacon! Nakakasawa na laging itlog yung ulam natin!" reklamo niya lumabas na ako sa kwarto ko at bumaba na ng hagdanan.

Sinadiya ko talaga na may 2nd floor ang binili ko para sa itaas yung mainit habang sa baba yung malamig.

(A/n: Actually civil engineer yung papa ko habang architect yung ate ko kaya medyo may alam ako.)

Pangarap kong maging isang Architect at doctor kaya nag-aaral ako ng mabuti para maktulong.

Alam kong darating ang panahon na magagaling ako dahil pwedeng lumala yung sakit ko kapag tumatagal at mas malala pa baka makapanakit ako ng mga inosenteng tao.

"Wow! Yayamanin ah! May pera ka?" sarkatik kong sabi

"Ah! Basta bacon ang gusto kong kainin!" pamimilit niya

"Sabihin mo na lang yan kapag may pera kang pambili ng bacon. Alam mo namang wala tayong pera tapos ipipilit mo pa yan." napahinga na lang ako ng malalim spoiled brat kasi ang ugali niya hindi ko naman mapalo dahil alangan namang papaluin ko ang sarili ko.

"Argentina cornbeef na lang ulam natin na may bumbay para hindi ka na magreklamo." sabi ko

"Pustahan yan nanaman ang ulam natin mamayang lunch at dinner o baka aabot pa yan hanggang bukas." sabi niya mahina akong napatawa alangan naman magsasayang ako ng pagkain kaunti lang kasi akong kumain para makatipid isang kutsarang ulam tapos 1 cup rice.

"Tapos kapag kumain ka hindi pa umabot sa tiyan natin yung pagkain busog ka na."

"Hindi ah! Kahit isang pirasong candy o isang kutsara na rice aabot yun sa tiyan natin kahit uod pa yung kainin ko." sabi ko sabay lapag ng cornbeef at kanin sa lamesa 5 cups of rice ang nilagay ko sa rice cooker para isang makatipid sa kuryente.

"Sige, sagot pa! Kanina pa ako napipikon sa'yo!" naiinis niyang sabi

"Matagal ko nang alam yan di mo kailangan na sabihin yan." sabi ko at  kumain na.

Sana laging ganito kaingay yung buhay ko kapag gumaling na ako.