Bahagyang nansilaki ang kanyang mga mata ng makita niya na naglabas siya ng kutsilyo at tiningnan ito ng nakangiti.

Is this woman crazy?

Ayan ang tanong niya sa kanyang sarili. Ngunit mali ang akala niya...

Tiningnan siya nito at saka ipinantay ang turo ng talim ng kutsilyong hawak nito sa kanyang dibdib na tila siyang kinalabutan.

"Bitawan mo iyan." paki-usap niya habang tinatago ang takot niya.

Sa ngayon ay sila lamang dalawa ang nasa loob ng grenhouse at tanging flashlight lang ng cellphone niya ang nagsisilbing ilaw sa loob at ramdam niya na kanina pa ay tila may nag-lock dito.

Di siya pinansin nito sa halip ay nginisian lamang siya at unti-unting lumalapit kasama ang kutsilyong hawak hawak.

Ramdam niya ang pagkabog ng dibdib habang papalapit ng papalapit ito sa kanya.

Ito na ba ang aking katapusan?

Napapikit siya ng naisip niya iyon ngunit tama siya na ito na ang kanyang katapusan.

Napadilat siya ng maramdaman niya ang pwersa ng tumarak ang kutsilyo sa kanyang puso...

"Bakit? Anong...?" sabi niya dito ngunit di siya natapos nang bumagsak ang kanyang naghihingalong katawan sa lupa.

"Bakit? Gawa Zacharias Mosson, you just used me para gawing rebound also don't worry magkikita pa tayo... See ya in Infierno Amigo... HAHAHA!" mapaklang sabi nito sa kanya at tumawa ito ng parang walang bukas...

"No... You..." nanghihina na sabi niya ngunit huli na ang lahat dahil tuluyan na siyang nawalan ng buhay.

Lalong lumakas ang tawa nito ng makita niya na tuluyan nawalan na ng bihay si Zac. Ngunit lingid sa kaalamam nito ay di lamang silang dalawa ang naroroon sa greenhouse...

"Sino nandiyan?" tanong nito dahil sa may narinig siyang balabag.

Hinugot niya ang kutsilyo na nakabaon sa puso ni Zac at saka napangisi siya nga bahagya ng makita niya ang halamang gumagalaw.

† † †

'Damn it'

Di sinasadyang nasipa ni Elean ang isang flower pot habang pinapanood niya siyang tumatawa.

*SHWWG... SHWWGG...*

Napa-fecepalm nalang si Elean at napakamot nalang ng ulo dahil alam niyang huli na siya sa akto.

"PEEKABOO..."

Isang babaeng naka suot ng black hoodie ang bumalagta sa harapan niya at alam niya na ito ang killer kaya nagpakawala nalang siya ng malalim na hininga.

'This is my end but hell no...'

"Did you enjoy the show little Cuz?" nakangiting tanong nito sa kanya.

Napapikit na lang siya habang kinakamot ang ulo niya dahil naiinis siya na this is his ending. Bigla naman nanlaki ang mga mata niya ng biglang may tumusok sa kanyang ka na dibdib at kaliwang dibdib...

"See Ya in hell my cousin kasi baka malungkot doon si Zac! HAHAHA!" nakangiting sabi nito kay Elean na may dalawang saksak sa magkabilang dibdib...

Napatigil siya ng tawa at napagdesisyunan nang umalis. Hinihagis niya muna ang kanyang hawak na kutsilyo sa gilid at kinuha ang parehong phone ng dalawang magkaibigan at saka iniwan na ito dahil sa malapit na mag-umaga...

Napadilat si Elean sa huling pagkakataon at naramdaman niya ang umaagos na likdo mula sa kanyang dibdib.

'Hell no... My Magnifique Lady'

A/N:

If your looking for Filipino Writer I'm here

hehehe... This is my Original Story in ******* at this version ay magkasama na ang part 1 at part 2 ng Roses Duolgy so I hope na you may like it hehehe... (Pero may some changes because of word limits...)

Vielyxx❣

One year later...

It's already one year since the tragic accident happened.

The Chronciles High announced few months ago the killing acicident was proven a plotted murder by one of the victim to make the scene murder. Everyone were relieved when they heard about it as it is a already safe to go back into school again. Today is there first day as the students went to the hiatus for about 4 months.

These time, school hired trusted guards and developed a campus police station for ever never happened that tragic event again. Also along in the development of police station they invited a secret guest to re-open the case as the truth is this is not a plotted murder!!!

It's a normal day and every student is excited to see what is the new in their school. Beside sending their students in hiatu and making an excuse in that killing accident, they went also into several developing process and renovate some parts of the campus except in the greenhouse.

The head decided to demolish this building and today the management arrange a special memorabilia for the two students for one year anniversary of their tragic death.

Rucly's Point Of View

“Buenos dias prima(cousin), did you miss me?"

She seemed very surprised when she saw me. Standing in entrance gate, this is my first day here.

I am standing here since 8 am although it is 30 minutes earlier as usual the student go to school.

She rushed towards me and hugged me.

"I miss you primo(cousin)"

She whispered, I immediately push her a little bit cause it is cringing me... Dude I don't want people say we have something because she is my cousin...

“Primo(cousin)I thought next year kapa uuwi?"

She asked with a confused face. I smiled at her but I don't dare to answer her question because later on, I will flooded with her non stop q&a.

"Emerson, do you know how to speak tagalog because it's hard now to communicate with your classmate."

She slightly stopped when we reach the classroom's corridor. She gave me a serious look while crossing her both arm in her chest.

'OF COURSE I KNOW... Think!'

"Si por supuesto, (yes Of Course)" Tinatamad kong sagot sa kanya.

Nagpatuloy akong naglakad hanggang sa marating ko ang magiging bagong silid aralan ko.

“Magkaklase tayo?"

Napalingon ako at nakita ko si Prima na di anyang mapakapaniwala...

"Oo..." I answered her with a twist of sarcastic tone.

Dito ako nilagay ni Dean Sebastian dahil this is the victim's section at di ko alam na si ang pinsan ko ay magiging kaklase ko.

“Aber Luna may bf ka na pala."

Isang lalaki na nakapameywang ang bumungad sa amin dalawa. She gave my prima a curious look at pinatawan naman ako ng kagayang tingin tilad ng aking Prima.

“Ren tigil ka nga diyan pinsan ko iyan."

Suway ni Prima sa lalaki at binigyan ako ng todong ngiti nito. Dude cringing me...

"Sissy!"

Akmang papasok na kaming dalawa ni Prima ay biglang napalingon ito at sa tingin ko ay siya ang tinatawag nito.

Isang babaeng na may katamtaman ang tangkad same with my Prima hugged her. Kumalas naman sa pagkakayakap si Prima at bakas mo sa mukha niya ang happiness.

"Miss you Sissy, by the way my cousin Rucly."

Pagkakalas na pagkakalas na sinabi ni Luna sa kanyang kaibigan at bahagyang napatungo ito.

"I'm Rucly Ivan Marion Emerson and you are?" approachable na sabi ko dito and I offer her my hand but she shyly refused.

“Hehehe, baka isipin ni Marc na papalitan ko agad siya, I'm Devonne." she shyly answered.

My prima flash an awkward smile and I smirk without hesitation .

Sabay kaming tatlong pumasok sa room pero bigla akong napaiwas ng tingin ng makita ko ang lalaki kanina na kung makatingin sa akin. Really cringing me...

'¿Es este chico un femenino?'

(Is this guy a feminine?)

Lia's POV

“Bye Sweetie!”

I only flashed a smile in my mother nang ihatid niya ako ngayon sa school.

Nakita ko ang paglayo ng kanyang sasakyan as I am hesitating if papasok ba ako o hindi sa school dahil I can't bear the pain.

"Woi Bes!"

Nabigla ako ng makita ko si Alice na nasa harapan ko ngayon at nakapameywang.

"Bakit aga-aga nag-eemote ka?" biglang tanong niya sa akin.

Agad kong hinila ang kamay niya papasok pero imbes na hilahin ko siya ay inakbayan niya ako papasok.

"Balita ko ngayon gumanda canteen natin." nakangiting approach niya sa akin at napabuntong hininga nalang ako.

Nawala kanina ang lungkot ko dahil kasama ko ngayon si Alice pero I can't bear the pain later kung papasol ako gawa may nakapaskil doon na picture ni Marc sa unahan gawa ng special memorabilia...

Masayang nagkwekwento ngayon Si Alice na para ng walang nagyari one year ago... I'm happy na andito siya, nasa tabi ko parin but I feel sorry for her gawa...

"Bes what is the feeling nasa America ka? Malamig ba?"

Napatingin ako sa kanya, Malamig nga ba?

"Oo sobrang lamig." pilit ngiting sagot ko sa kanya at saka binaling ang tingin sa ibang direksyon.

Malamig nga ba?

*Auntie Lindy Calling*

'Hija'

Bakit napatawag si Auntie?

'Bakit po Auntie?'

I dropped my phone...

...

"Bes anong nangyari?" gulat na tanong sa akin ni Alice.

I found myself na estatwa ako...Mabuti si Alice lamang ang nandito baka kung ano pa isipin ng iba.

"My goldfish died."

Dahilan ko sa kanya at saka pinulot ang cellphone ko...

"Ok" sagot nito at saka naglakad muli...