SCENE 1...

[Ako si Park Seonmul 30 years old. Tall white with flawless skin, singkit ang mga mata, maganda ang shape ng mukha, matangos ang ilong, matambok at maliit ang pagkalabi inshort HANDSOME in any angle pa ha and genius in computer, with singing, acting, dancing modeling skills pero hindi model, artista o entertainer.

Birthdate: April 17, 1992

Natatakluban ng aking buhok ang aking mga mata at ito ay hanggang sa ibabaw ng butas ng ilong ko kaya di makita ang kagwapuhan.~Joke lang po, pero di biro! Ahahahaha! Kahit na genius ako sa computer tampulan ng tukso dahil sa natatakluban nga ng buhok ang kanyang mata at dahil sa sobra rin kong kapayat pero wag ka napakalakas kong kumain ng lagay na iyan.

Kahit anong lakas ng kain ay hindi ako tumataba. Nagtapos sa kursong Computer Studies, sa Hankuk University. Tawag sa akin ay GB in short for Genius Boy. 1.78 cm. Favorite color: Black and White. Favorite Food: Konjak Ramen, Tofu, and spicy food.

Isang Hack and Bugs Remover sa Manyong Company and Enterprise-MCaE. Ang aking pass time ay ang pagjajogging, running at martial arts.

Mayroong 4 kapatid mga nagaaral pa silang lahat.

Si Gangnam 26 years old graduating as GS in Manyong Hospital University~Male

[GS-General Sergeon]

Si Busan 22 years old graduating, forth years college sa kursong Engineering.~Male

Si Incheon 20 years old second year college sa kursong Culinary.~Female

Si Seoul 18 years old Grade 12 senior high school student GAS~Female

[GAS-GeneralAcademic Strand]

Masaya naman kami sa aming buhay. Kada umaga lagi ko silang ginigising at iyon ang isa sa mga gawaing bahay na di ko kaaayawan...] -habang naglalakad sa kalye pauwi na, bitbit ang mga pinamili.

SCENE 2...

[Sa Tawiran...

Green Light turn to Red after ilang minuto Red light turn to green light...

Patawid na sana ako nang bigla kong makita ang matandang nahihirapan tumawid kaya tinulungan ko dala ang pinamili ko at pinamili nya...nakita kong aandap-andap na ang green light at magteturn na ito to Red light. nang malapit na ay itinulak ko ang matanda at nakatawid naman ito ng matiwasay ngunit nang pagtulak ko ay nadapa ako at di makatayo sa sobrang sakit.

Biglang nagturn sa Red Light that time kasabay ng pagbugso ng ulan. So nagpatakbo na ang mga sasakyan that time dahil sa ulan lalo akong di makatayo at dahil don nasagasaan ako...then di ko na alam nangyari.-Unti-unting napikit ang mata at ramdam ko na may unti-unting dugong kumakalat.

Pinatigil bigla ang mga sasakyan dahil sa insidente at dinala ako sa Hospital ng nakabangga sa akin.]

Scene 3...

[Sa Hospital...

After stitching at pagbabondage sa ulo ko ay nagising ako. "Unti-unting iminulat ko ang aking mga mata that time parang ang bigat sa pakiramdam at napansin ko na ako ay nasa isang napakalamig at napakagarang kwarto ng Hospital, sa Manyong Hospital. Katabi lang nito ang school ng Hospital. "Parang may hindi tama ayon na lamang ang aking nasambit sa isip..." Napansin kong parang masyadong maliwanag ang ilaw. Ayon pala ay nagupit ang inaaalagaan kong magandang bang sa harap at parang tidy and nit ang aking gupit. May gosh pano ako makakapagtrabaho nito nakakahiya sa kanila makikita nila ang pangit kong mukha. That time ang paniniwala ko pangit ako.-sabi sa isip...

Throwback Memory...

Nagsimula ang lahat nang ako ay elementary...niloloko o binubully nila ako dahil sa itsura ko, katawan kong ubod ng payat kaya naisipan kong magpahaba ng buhok at takluban na lamang ang mukha ko ng buhok. Popular ako di dahil sa gwapo kundi dahil sa buhok ko at payat kong pangangatawan. Nagpursige ako upang makatapos at heto 8 years na akong nagtatrabaho sa Manyong Company and Enterprise or MCaE.

Naupo ako at saktong upo ko ay mayroong mapayat na babaeng mayaman na pumasok. Higit na matanda sa akin mga parang Ajuma age ganon... May makeup, makolorete, nakaputing pangitaas at itim na Square Pants, maikli ang buhok, mukhang mataray.

Dirediretso lang sa paglakad then naupo sa upuang malapit sa akin...

Nagimbal ako sa sumunod na nangyari...

Nak...namimiss mo ba ang iyong Omma?

Ano po?

Unti-unting tumulo ang luha nito...~nakangiting sinabi na "Anak ako to ang iyong ina."

Mayroong kaya akong kamukha?~sabi ko sa isip.

Ah, paano pong...baka kamukha lang po ako ng inyong anak. Ha, hindi...ko po kayo naiintindihan Ma'am?

Namukhaan ko agad. Putek sya asawa ni Mr. Kang Minji na mayari ng Manyong.~sabi sa isip.

MANYONG-isang kumpanya na pagaari ng Kang Family.

Ah...ma'am ano pong pangalan nyo?

Ako si Kim Minha ang asawa ng mayari ng Manyong.

Alam ko po na kayo ang asawa ng mayari ng Manyong.

Ah, Ma'am bakit nyo ko tinatawag na anak eh...

Anak...~lumuluha nitong sabi, sabay dampot ng mansanas at binalatan ito.

Anak?~nakataas ang isa kong kilay.

Ikaw ang nawawala kong anak!

Po?

Oo, ikaw nga si Manyong ipinangalan ka sa Manyong na Kumpanya na itinayo ng lolo ng iyong ama. Ikaw ang kaisa-isang anak namin.

Pano po ako magiging iyon eh may magulang naman po ako.

Nang mabangga ka ng driver ko at dinala sa Hospital that time basang basa ka sabi ko ihiga ka sa aking hita nang dumampi ang ulo mo ay nakadama ako ng lukso ng dugo.

...

Throwback Memory...Kanina sa ER.

Ma'am di po namin matatahi ang noo nya kung ganito kahaba buhok nya sa harapan.

Gupitin nyo ng bahagya at ang magugupit ay inyong ibigay sa akin.

Masusunod po!

Ben kunin mo ang gunting sa kotse at bigyan mo ko ng plastic.

Masusunod.

...

Then ibinigay ko buhok ko at buhok mo na himingi ko sa nurse tapos pinaDNA ko at thank God ikaw nga yung hinahanap namin...Kaya anak, nandito na si Omma, wala nang mangaapi sa iyo!

Humarap ako sa kanya at sabay sabing..."Ang bilis naman po, napakabilis naman po ng lahat ng pangyayari.~nagpefade yung boses."

Talaga nga di rin ako makapaniwala...sa isang iglap ika'y nawala at sa isang iglap ika'y biglang bumalik.

Tunay nga ang sinabi nung Monghe na ang mundo ay sadyang nababalot ng hiwaga.

Pasensya na po Katoliko po ako...

Ganon ba, ako rin naman eh kaso naniniwala rin naman ako sa sinasabi ng mga monghe lalo na nang mawala nga ikaw sila ang tumulong sa akin na makamove on nang mawala ka after 27 years natagpuan rin kita.]

Scene 4...

[Sa bahay na tinutuluyan ko...

Kim Jinhwa 59 years old... Ina nina Gangnam, Busan, Incheon at Seoul. Itinuturing ko na ina rin for so many years inaakala kong tunay kong pamilya.

11:00am...

Nagbukas ng ref ako at napansin kong wala nang iuulam para sa kinagabihan.

Ma... wala na tayong ulam, bibili ako mamaya after kumain.

Sige, ikaw ang bahala.

Ma nasaan yung de hila kong binili para sa pamimili sa palengke

Nakakunot lang ang noo ng ina...

Yung polka-dot na bag na napapalaki, ma may gulong iyon.

Ah, iyun baga teka saglit lang titignan ko sa taguan.

Sige po.

Sumigaw si Omma...Incheon punts ka rine haluin mo yung niluluto ko.

Nay, si Seoul na lang...may online class po kami.

Hindi ma naglalaro lang yan ng ML.~tugon naman ni Seoul.

Hoy hindi ha tingnan mk may klase kami ha huwag kang ano diyan yayabugin kita nang makuha mo!

Edi yabugin mo!~

Nasalabas that time si Seoul at nagsasampay ng mga nilabhang damit "patuloy pa rin sa pagtatalo ang dalawa..." biglang napasugod sa kwarto nila ni Incheon at doon nagpatuloy ng pagtatalo.

Nakakatuwang pagmasdan ang dalawang magtalo paano may kasamang kulitan, tawanan, lambingan at salawan.

Nay ako na po, ang sabi ko.

Sya sige. Pagkaluto eh kumain na tayo nang ika'y makahayo na.

Lumapit ako sa kanya at niyakap ko.

Ang bait talaga ng Omma ko!~nanggigigil kong sabi sa kanya sabay halik ko sa balikat nya.~niyakap ko ng mahigpit si Omma. Si Appa nasaan?

Hayun kaumagahan barik agad.

Anak bitawan ko kukunin ko yung bag.

Sya sige po!]

Scene 5...

[Sa kwarto nina Seoul at Incheon...After magaway ng may halong salawan.

Eonnee...sino yarn...? Iyeee...kakilig nemen.

Crush ko na actor si Yi Seop Goo, gusto ko kasi yung mga awrahang katulad ng dating ni Oppa, gwapo, patawa, astig ang galawan at higit sa lahat yummy.

Ha pinagpapantasyahan mo si kuya, Ya! mahiya ka sa balat mo kapatid natin yan dugo at laman mo dumsdaloy rin sa kanya.

Ano ka ba kaya nga si Oppa Yi na lang eh...

Ok fine!~may pagslide pa ng kamay na nalalaman.

Ikaw sino ba crush mo?

Si Ahn Dayoung.~ngunit di lingid sa kaalaman ni Seoul ay si Dayoung ay kavideo call ni Incheon. Nakatalokod kasi ito kay Incheon at nangangalikot ng Cellphone.

Sino nga uli yung crush mo?

Si Ahn Dayoung!

Sino nga?

Tang ina putek kabingi naman ng kupal na ito!~sabi sa isip pero habang kaharap ay nasabi nyang Si DAYOUNG! Si DAYOUNG! Si DAYOUNG! Si DAYOUNG!

Sino?

AHN DAYOUNGIIIII!

Ahn Dayoung rinig mo yun?

Oo!

Nagdilim ang paningin ni Seoul kay Incheon at pinaghahampas si Incheon ni Seoul ng libro.

Ah, ah, aw, apayo!

Wala akong pake kung masakit!~sabay🖕 at alis ng kwarto.

Ahhhhhhhhhh! Kainis...nagpapadyak, nagsisigaw na parang baliw.]

Scene 6...

[Habang naghahayin ng mga pinggan ako at si Omma, Incheon at Seoul naman ang nagdadala ng aming kakainin.

Nandito na po ako!

Oh, Busan maghinaw ka na at sumabay sa pagkain.

Opo ma!

Nay kelan uwi ni Kuya?

Alahuy malay ko di man lang makatawag.

Nay alam nyo namang mahirap magdoktor ah,

Oo na.

Nay napapansin ko lagi nyong binebaby si Kuya.

Aigoo, nainggit pa si Seoul, halika ngang bata ka!

Ako din ma naiinggit.

Pati ikaw rin Incheon?

Ano po ba sa tingin nyo?

Naghahug silang tatlo...Nay sali ako sabi ko.

Parine.

Nang mayakap ko sila napansin ko na tahimik lang si Busan.

Hoy Busan parine ka at maggroup hug tayong lahat.

Ah...oo!~parang wala sa sarili.

Group Hug!~sabay-sabay nilang sinabi.

Pagkakain namin umalis na ako...]

Scene 7...

[Habang ako ay naglalakad, kasi naglalakad lang ako pabayan ay nakita ko si Appa na nakikipaginuman at nagsusugal.

Nakita ako ng isa sa kainuman ni Appa kaya kinalabit niya si Appa.

...

Inom ng alak, Gulp! Ahhhhhhh! Aigoo, sarap!

Hoy Park Seowon...

Won Sang 67 years old katrabaho ni Appa sa Manyong Corporation-MC.

Bakit?~habang ngumunguya. Nakatalikod kasi si Appa.

Park Seowon 60 years old.~ama nina Gangnam, Busan, Incheon at Seoul. I tinuturing ns ina rin ni Seonmul. Katrabaho ni Appa sa Manyong Corporation-MC.

Subo ng pulutan...

Ano!!!~biglang tindig at talikod.

Appa!~nakangiti kong sabi.

Pagnakangiti akong sarado ang mata ko alam ni Appa na galit ako.

Kaya lumapit sya sa akin.

Ano Appa?~nakangiti pa rin ako na pikit ang mata.

Ah...nagiinuman lang kami saglit.

Saglit pero inabot na ng after lunch ano?

Lumapit ako sa kanya at bumulong...mamayang gabi tayo magusap umuwi ka na nagaalala si Omma sa iyo.

Oo! Oo! Saan ka pupunta?

Bibili po ng mga ulam natin para isang linggo.

Sige, magiingat ka!

Opo ama!~nagyakapan kami.

Ikaw rin ama, pasuraysuray ka na tingnan mo ikaw ay matutumba na oh!

Ajusshinim anpng pangalan mo?

Miguelieyo!

Miguel 62 years old.~Filipino nagtatrabaho sa factory ng Manyong Corporation-MC katrabaho ni Appa.

Ah...Migelnim pahatid na lang po si Appa sa amin.

Oo, sige.

Ngayon na po please!~nakangiti ako na pikit ang mata.

Ah, eh...nagdadalawang isip.

Binulungan ni Ajusshi Ahn Soro...Migel gawin mo na galit na sya.

Ahn Soro 70 years old. Katrabaho ni Appa sa Manyong Corporation-MC.

Tumugon rin ito ng pabulong...Ha pano look nakangiti sya ah!

Anong nakangiti, nakakatakot ang aura nya hindi galit yan.

Ah...oo, oo! Dadalhin na.~so weird...~sabi sa isip!

Nilampasan ako nila...sa paglampas ay nadama kong parang may sinabi sya sa akin, kung baga nasense ko kaya sinabi kong "Anong sinabi mo?" nanginig sya at sinabing "Ha?"~nakatingin sa akin, sabay paling sa daan paghahatid kay ama.]

Scene 8...

[Sa Hospital...

Teka parang ang bilis naman ng pangyayari paanong...nakuha nyo po agad ang result?

Simple lang dahil sa pera actually ang result nito ay natatapos ng 3 oras kadalasan bago ibigay ang result ng DNA sa mga nagbayad ng malaki.

Kung ganoon po bale ilang oras na po akong unconscious?

5 oras, gabi na ngayon.

Po? Ah kung ganon...

Ah nasaan po yung gamit ko?

Yung mga pinamili ko po?

Naroon lahat sa kotse.

Kailangan ko na pong umuwi.

Hindi huwag muna imomonitor pa ng doctor ikaw baka kasi may practure ka o pumutok na litid, sa organs mo at sa brain.

Mamaya bago ka iCT Scan ang iyong buong katawan tatanungin ka kung may masakit na part sa katawan mo.

Ah...wala naman po. Medyo naliliyo lang po ako.

Normal lang yan tinahi kasi ulo mo.

Ah ohò.

Naku anong oras na po ba?

7:00pm

Kailangan ko pong macontact sinaOmma at Appa baka nagaalala na silang maige.]

Scene 9...

[Sa bahay ng pamilyang kinalakihsn ni Seonmul...

Aaah jusko po di pa umuuwi si Seonmul.~nagiiyak na nagaalalang sabi ng kinalakihang ina.

Krokhu! Krokhu! Krokhu!

Bangon...Seowon! Bangon!~sinisipa habang sinasabi.

Bakit?~inaantok nitong sabi.

Hanapin mo anak mo, nawawala!~patuloy pa rin sa pagsipa.

Sino, ah, apayo!

Si Seonmul.

Nang marinig ay biglang "ANO!!!"~sabay bangon kahit hang over ay napatayo. Hinanap ang salamin. Yung una ay pinagtanong tanong nila kung may nakita kay Seonmul ngunit wala ang panay sagot nila. That time is 6:00pm.

Nagpunta sila sa police station at doon nakumpirma nila na ito ang naadmit sa Hospital na nabangga ng nakakotse ngunit di nila alam kung saan dinala ng nakabangga.

Biglang tumunog ang cellphone ng ilaw ng tahanan. Ang tonog ay "Permission to Dance"

Napatingin sa kanila lahat ng nakarinig...

Eh, Omma favorite mo ang BTS?~sabi ni Seoul.

Walang pakialamanan. Hindi! Pero inlove na inlove ako sa kantang ito!

Yeobeo, talaga naman...Aigoo! Tsk! Tsk! Tsk!~may pagiling-iling pa.

Sinagot ang phone...

Yeobeoseyo?

Ah, ito ba si Ms. Kim Jinhwa?

Ye? Bakit po?

Nasa Manyong Hospital po si Mr. Park Seonmul.

Bakit napaano sya?

Nasagasaan po pero sa ngayon stable na sya.

Bakit pano po nangyari?

Pumunta na lamang po kayo rito para malaman ang tunay na nangyari, dinala po rito ng nakabangga.

Oo, oo, sige.]

Scene 9...

[Ma sino yun? Tanong na nagaalala ni Incheon.

Di ko kilala, pero sabi nasaManyong Hospital daw kuya mo!

Eh?~sabi nila.

Sya pasensya na po sa mga pulis kung kami ay nakaabala.

Walang problema.

...

Pumara silang sasakyan, nakakuha naman sila agad ngunit ang problema ay ubod ng traffic kasi uwian.

Shit naabutan pa ng traffic...7:00pm na.

Manong bakit di po nakibo ang sasakyan.

Paano ho ay may aksidente, track at bulansya nagsalpukan yung track di umano ay nawalan ng preno patay ang driver ng ambulansya.

Ah, grabe naman. Jusko po ano na bang nangyayari ngayon sa Korea.

Ay oo talaga.]

Scene 10...

[Sa Hospital...

8:00pm

Si Busan ang nagtanong...

Ah...Ms. saan po ang room ni Seonmul Park.

Ah...saglit lang ho hahanapin ko.

...

Yeobeo, kalma ka lang.

Gago panong kalma, kasalanan mo to kung di ka naginom di mapapahamak ang anak natin.

Ah ganon ako pa ang gago, ako na nga itong concern...

Concern ang tawag mo don, kung concern ka bakit KS nagiinom araw-araw?

Kasi...

Wag kang iimik...

Oo nga Appa, mabuti pa tumahimik ka na lamang nakakarindi kayong dalwa.~sabi ni Seoul habsng ngumunguya pa ng chewing gum.

Tumayo si Seowon at sinampal si Seoul at galit na galit nitong sinabi "Pinagaaral kita paraagkaroon ka ng manners tapos sasagutsagutin mo lang ako ng ganuganon na lamang? Yan ba natututunan mo sa eskwelahan? Ang pananagot?

Nang nagkakainitan na ay inilayo ni Incheon ang ama nila sa ina nila para maiwasan ang pagaaway lalo na nasa pangpubliko silang lugar at kinausap.

Samantalang si Seoul naman ay kinomfort ang ina.

Ma, tahan na shuuuu! shuuuu! shuuuu! at tapiktapik sa balikat.

...

Si Incheon at ang kanyang ama...

Appa alam mo stress lang si Omma sa mga ganap ngayong araw na ito dagdag pa ang pagkalasing mo kanina. Di na nga magkandaugaga sigma sa gawain dagdag pa ang pagaasikaso ng asawang lasing.

Naupo si Seowon sa upuan.

Anak upo sa tabi ko. Ngayon narealize ko na ang lahat, pangako magbabago na ako.

Nagyakapan ang magama..."salamat sa pagpapakalma at pagpaparealize. Sa kabilang banda gayon din ang magina..."salamat sa pagpapakalma.

Appa so ano nang hakbang mo ngayon?

Hihingi a...ako sa mama nyo, yayakapin ko sya at ibubulong na patawad nang paulit-ulit then bahala na kung anong mangyayari

Nawa ay patnubayan ako ng maykapal.

Niyakap ni Incheon ang ama.

...

Omma pano kung huningi ng tawad si Appa?

Syempre patatawarin bakit hindi, importante di na uulitin at yun naman nagustuhan ko sa papa nyo di na insulin ang Mali nyang nagawa. Nawa kung pipili kayo ng lalaki nawa ay ganon din.

Opo ma!~sabay yakap sa ina.

...

Miss ang tagal naman sabi dito daw sa Hospital na ito naadmit Hyung ko eh.

Ano nga po uling pangalan?

Park Seonmul.

Ah, ito dalawa parehong 30 years old isa sa room 123 at isa sa RVIP.

(R-Royal)

Pakituro naman po yung Room 123.

"This way po yung pinakadulo po"~Itinuro ang way...

Maraming salamat.]