"What the ****!" malakas na sigaw ko ng muntikan ng mataan ng splinter mula sa isang pagsabog, mabuti nalang at mabilis akong nakailag kung hindi ay tiyak na basag ang pagmumukha ko.

Nasa isang misyon kami ngayon kung saan kailangan namin hulihin ang mga sindikato na nagbebenta ng mga pinagbabawal na droga. Mga taong walang naidulot sa lipunan naging mas pabigat pa sa Ekonomiya ng bansa natin. Ang pangkat ng sindikato na 'to ay nasa listahan na ng blacklist kung saan napapabilang sa mga ranko na isa sa pinakamataas na may mga binebentang mga calibre ng mga baril at mga high dosage of drugs na pinapakalat nila sa iba't ibang karatig bansa.

"Lieutenant Dela Vega!"

"Lieutenant Dela Vega come in!" I heard Cole my another Co-task force.

"Second Lieutenant Dela Vega speaking!" I heard some gun shots from another line of telecom.

I didn't mind it and just focus on my area, lakad lang ako ng lakad hanggang sa makapunta ako sa Building B kung saan naka tago ang iba't ibang mga kargumento nila na nanggaling pa sa iba't ibang bansa at balak sana siguro nilang ibenta bukas pero parang hindi na matutuloy dahil nalaman na ng mga operatiba.

"Commander where are you?" Cole asked me again and this time may narinig akong malakas na pagsabog galing sa linya nila. Damn! pwede bang mag focus nalang siya sa mission ngayon?

"Building B" agaran kong sagot at agad na pinutol ang aking communication para mag patuloy sa 'king ginagawa.

Nagpatuloy ako sa paglalakad ng may bigla akong nakasalubong na dalawang lalaki na may mga patalim na dala nanlilisik ang kanilang mga mata ng magawi ang kanilang tingin sa' kin namumula at halatang gumagamit ng pinagbabawal na gamot. Halatang wala na sa mga sarili ang mga taong 'to, dahan dahang humakbang ako papalayo habang mahigpit na hinawakan ang aking baril na nakatutok ngayon sa dalawang tao na nasa harapan ko.

"Jackpot Pare!" nakangising anas ng isa habang malagkit nakatingin sa' kin. Damn, pervert!.

"Jackpot nga pare, mas malaki pa ang premyo na ating makukuha dito" natatawang sambit ng isang lalaki at may pakagat pa sa kaniyang labi na tila ba ay nasasabik na may matikman.

Muntikan na akong masuka sa pagmumukha nila mabuti nalang ay napigilan ko ang aking sarili, mga pabigat nga naman sa bansa walang naidulot kundi perwisyo lamang at sinisisi pa ang Goberno kung bakit naging ganyan ang kanilang estado sa buhay.

I sighed.

"Drop your weapons now!" mahinahon ngunit bakas ang maawtoridad sa boses ko. Hindi sila nakinig sa'kin at nagpatuloy lamang sa paghakbang papunta sa kinaroroonan ko na may malaking ngiti na nakapaskil sa kanilang mga mukha.

"Aba! Pare, englishera pala ang chics na'to" saad ng isang lalaki at sabay silang tumawa, mga hangal!

"Don't you dare test my patience asshole!" I said, as I strengthen my grip. Damn! inuubos nila pasensya ko.

"Kung gusto niyo pang mabuhay ngayon, bitawan niyo ang mga patalim na hawak niyo ngayon din!" I said with full of authority. Pero ang mga loko hindi natinag at may gana pang ngumisi.

"Huwag kang mag-alala Miss Byutiful tiyak ko namang mag eenjoy kadin sa gagawin natin" makahulugang saad niya habang nilalaro ang patalim na hawak. Panginoon ako'y sanay 'yong patawarin kung sapagkat ako' y hindi makapagtimpi at ng baka malagutan ko ng hininga ang 'sang' to.

Hindi na ako nag aksaya pa ng oras agad akong humakbang palapit sa kanila, at binigyan sila ng isang malakas na suntok at senunduhan ng isang malakas na sipa, mukhang hindi naman nila inasahan ang aking ginawa at agad napasalampak sa sahig namimilipit sa sakit.

"Puta!" pareho silang nasa sahig pilit na iniinda ang sakit na natamo.

"M-magbabayad ka sa ginawa mo babae!" I just raised my eyebrows. Napaka walang kwenta naman ng mga tauhan ng sindikato na 'to. Akala ko ba mga high professional ang mga kinuha nilang dealer? pero sa mga nasaksihan ko ngayon parang mga pipityugin lang.

"How much?" nakangising tanong ko. Mukhang nainis naman siya sa sinabi ko akma na sana siyang tatayo at may balak pa yata akong sugurin ng biglang dumating sina Cole kasama ang ibang TASK FORCE Alpha_103.

"Hands up!" malakas na sigaw ni Cole.

"Kayo na bahala sa kanila" si Cole, agad namang nalipat ang tingin niya sa'kin. I just gave him a smile to say that "I'm safe" napailing nalang siya. I composed myself as I see him walking toward my direction.

"Lieutenant!" He raised his right hand and give his salute to ask for speak, I just nod to give him the command to proceed.

"Are you okey Flame?" nag-aalalang tanong niya, I look at him and I can see in his face that he's really worried about me. I know he's trying to protect me everytime but I can handle myself hindi na kailangan na protektahan pa, kaya nga sabay kaming pumasok sa military para parehas namin ma protektahan ang aming mga sarili. Isa sa pangarap namin ng kapatid kong si Cole ay ang pumasok sa military upang ma protektahan namin ang aming mga sarili at para nadin bigyan ng katarungan ang pagkamatay ng aming mga magulang na tila ngayon hindi pa din namin nalulutas at nahanap kung sino ang suspect nito.

"I'm okey Captain Cole" I rest assured him "And one more thing don't call me Flame if we're still in the field wearing our uniform, is that clear!?"

"Roger that!"  he step backward and compose his self.

"Let's talk later" he just nod.

"Captain. Cole Sy Dela Vega, permission to leave Lieutenant!"

"Proceed!" agad naman siyang umalis at pinuntahan ang mga taong nahuli. Inayos ko muna ang aking baril bago pinasok sa aking leg holster at naglakad na palabas, habang papalabas ako ng building ang dami kung nakikitang mga nakahandusay na sugatan at mga duguan na tao 'yong iba ay mga patay na yata.

Andami na namang mga buhay ang nasawi dahil sa isang palpak na transactions nila sa droga, at karamihan sa mga dealer at pusher dito ay may mga pamilyang binubuhay. Paano kaya nila tatanggapin ang nangyaring 'to na ang taong mga mahal nila sa buhay ay wala na, nawala lang sa isang iglap dahil sa isang maduming pamamalakad ng kanilang trabaho, kung siguro hindi lang gipit ang mga taong ito sa buhay ay tiyak na hindi sila mapapadpad sa ganitong estado ng pagbebenta. Pero kahit na mahirap ang 'yong pamumuhay hindi padin solusyon ang pagbebenta ng pinagbabawal na gamot may mga iba't ibang paraan pa para maitaguyod mo ang iyong pamilya sa kahirapan at kailan man hindi solusyon ang pagbebenta ng droga.

Bakit kaya may mga taong ganyan ang nais? alam kung minsan talaga ay hindi natin maiiwasan ang mga taong hindi natin kapareho ng pananaw sa buhay, hindi naman kasi tayo pantay-pantay, at alam ko din na hindi pantay ang pamamalakad ng mga taong nakaupo sa Goberno ang iba ay corrupt pero may mga tao padin naman na ang layunin ay bigyan ng pantay at kapayaan ang bansa natin.

When I was a child pareho kaming maagang naulila sa ama at tanging ang aming Ina nalang ang nagtaguyod sa 'ming dalawa ng kapatid kung si Cole, masaya naman kaming tatlo kahit papaano ay naging matiwasay ang buhay namin pero nawala ang lahat ng may trahedyang nangyari.

My mother was being accused of selling some drugs kahit na hindi naman talaga, they arrested her without any prior approval or warrant of arrest.

Sa simula palang alam ko na may nagplanta ng droga sa bag niya para siya ang madiin sa kaso, sa simula't sapol alam ng Nanay ko kung sino ang namumuno sa likod ng matagumpay na sindikato at nais niya sana itong isumbong sa pulis ngunit naunahan siya ng mga ito at nagawa pa nilang idiin ang aking Nanay sa kasalanang kahit kelan hinding-hindi magagawa niya, and for after how many months nabalitaan nalang namin na patay na ang Nanay namin namatay dahil lason.

Ganon talaga sila ka hayok sa pera at kapangyarihan, nagawa nilang magparatang at pumatay ng mga inosenteng tao para lamang sa kanilang maduming trabaho na pilit nilang prinoprotekhan. Kaya sa simula palang naging desidido na 'kong pumasok bilang Agency at maglingkod sa kabutihan at para nadin hanapin ang nais naming hanapin na isang katarungan na matagal na naming hindi nakakamit.

I sighed.

Just wait for me, I'm going to throw you all in the dungeon of blazing flame! and you'll going to taste the wrath of my revenge. Buhay ang kinuha niyo pwes buhay din ang kukunin ko, buhay niyo ang kabayaran sa bawat sakit at poot na binigay niyo sa'min ng kapatid ko lalo na sa mga taong inosente at walang kamuwang-muwang na pinapatay niyo.

"A job well done Second Lieutenant Dela Vega!" malakas at masigasig na palakpakan mula sa President of Force at pati nadin sa mga ka Taks force ko ang sumalubong sa 'kin pagpasok ko palang sa opisina.

I compose myself in front of them and smile at them.

"Thank you Mr Press and especially sainyong lahat!" I said.

"We should be the one who thanks you, kung wala ka tiyak na hindi magagampanan ng maayos ng Task Force ang trabaho na 'to..." ani Mr Press.

"And you also Capt. Dela Vega" nakangiting sambit ni Mr Press. Tumango at tipid na ngiti lang ang binigay ni Cole kay Mr. Press.

"Hindi lang po ako ang tumulong Mr President, nandiyan din sina Capt. Dela Vega at si Sergeant Luke at ang kanilang mga  Task Force na handang tumulong kahit kelan.." ani ko.

Well, that's true, hindi ko yata magagawa ng ganon-ganon lang ang trabaho ko without the alliance of other Agency tungkulin ko bilang Second Lieutenant ng Task Force ang panatilihin ang kaayosan at kapayapaan ng bansa at lalo nadin ang panatilihing maayos ang samahan naming lahat.

He just shook his head unbelievably and tried to hide his smile.

"I can sense that all of you are doing great in every mission I assigned," Mr President said.

"So for the victory we attained! I'm planning to treat you all to dinner..."

Masaya namang nagsigawan at nagpalakpakan ang lahat sa sinabi ni Mr President.

"Yan ang gusto namin Mr. President!" natatawang sambit ng isang Agent.

"Oo nga po Mr. President" pagsasang-ayon ng isang kasamahan namin.

"So right now, go back to your place and finish what you want to finish. Para mamaya ay sabay-sabay na tayong pumunta sa Restaurant" nakangiting saad ni Mr Press. Nagsialisan naman ang lahat at kanya-kanyang bumalik sa kanilang lamesa para tapusin ang mga paper works na kailangan para sa data analysis namin for reporting.

"Lieutenant Dela Vega!" tawag ni Mr President sakin.

"Mr Press?"

"Come with me, I want to discuss something with you"

Agad naman akong sumunod kay Mr. President papunta sa kanyang opisina. I sighed, ano na naman kaya ang bagong mission na ibibigay sakin ng kataas-taasan.

"I would like to discuss something with you" panimula niya. He place his cap above the table and sit with his swivel chair.

I remained silent in front of him and trying to figure out what would he like to discuss with me. Ngayon lang kami ulit nag-usap ni Mr. Press mula ng maassigned ako sa Europe dahil sa isang mission kung saan kailangan kung bantayan ang anak ng Presidenti dahil sa mga nagdadatingang threats sa buhay nila. I almost took 6 months before I accomplished my mission in Europe.

"Feel free to sit Lieutenant..." he gestured the chair infront of me indicating to sit.

"Pinapunta kita dito para sa isang mahalagang mission na binigay ng kataas-taasan" panimula niya, I just nod and still remain silent. Waiting for his point.

"Nangangailangan ng tulong ang Mafia Lord.." I raised my eyebrows, Mafia Lord? The hell! Hindi ba't napakasama ng mga organisasyong 'yan?

Taka ko namang tiningnan si Mr. Press, at mukhang nakuha naman niya ang aking nais na ipahiwatig.

"N-no... it's not what you think Lieutenant"

"Ang organisation na kanilang pinapalakad ay ang organisation kung saan mabuti ang kanilang hangarin, tumutugis sa mga masasamang sindikato, tumutulong sa mga iba't ibang panig ng bansa, para din silang katulad natin na Organization" paliwanag niya, kung ganon naman pala? bakit kailangan nila ang tulong namin? para saan pa?

"Bakit naman nila kailangan ang ating tulong?" tanong ko. Ang mga Mafia's organization ay ang mga organization kung saan may sariling pamamalakad at hangarin din, ang pinagtataka ko lang ay kung maimpluwensyang tao ang isang Mafia Lord siguro may sapat din siyang mga tauhan na nagbabantay sa kanila araw-araw para sa kanilang kaligtasan. So? para saan pa at kailangan niya ang isang kagaya ko?.

"Ang kanilang tagapagmana na si Salvy Deib Cruz ay matagal ng nawawala, kinidnap ng isang sindikato, ang sindikatong 'to ay isa sa may malaking galit sa pamilya nila dahil na nga sa isang engkwentrong nangyari, pinagbagsak nina Mr. Cruz ang kanilang groupo at hindi lang ang kanilang organisasyon kundi pati na ang kanilang mga properties"

"So? you're saying that?" I hope mali ang hinala ko. Ayaw na ayaw ko pa naman na masangkot sa ano mang gulo ng mga Mafia's.

"I'm going to assign you this mission" ani niya, makikitaan mo talaga sa boses ang pagiging seryoso at desidido niya. I sighed, crap! no choice. It's a better opportunity also for me to accept this mission, masisimulan ko na ang mga plano ko at hanapin ang hustisya.

"Kailangan mo siyang mahanap at bantayan 'yan ang utos ng nakakataas sa' yo"  he said with full of authority.

"Tomorrow morning you can start your plan, I'll send to your email the Profile background of Salvy Deib Cruz" ani niya, tango lang ang ginawa ko tiyaka tumayo.

"Lieutenant Dela Vega...." he paused a little bit.

"You should accomplish this mission, I'm rotting for you and also the higher levels. Don't make us disappoint.." I nod. Kahit hindi niya sabihin gagawin at gagawin ko ang tungkulin ko bilang alagad ng batas, iligtas ang kailangang iligtas para sa kapakapanan ng nakakarami.

"Rest assured Sir!" I said. And immediately bid my goodbye.

Nandito ako ngayon sa office iniisip kung pano ko sisimulan ang mission na binigay sa'kin. Unang-una sa lahat wala akong kaalam-alam kung sino ang anak ni Mr. Cruz, I need to do some background check first.

Napatingin naman ako sa monitor ng bigla 'tong tumunog, email came from Mr. Press I guess this is what I'm looking for.

Salvy Deib Cruz, 24 years old the only son of Mr. and Mrs. Danielle Cruz. the heirs of Pharmaceutical Company and so on. May isang file pa na hindi ko nabubuksan at mukhang mga litrato ang laman nito. Pagbukas ko ay tumambad sa'kin ang pamilyar na mukha ng lalaki.

"Damn!" napamura nalang ako ng wala sa oras, the hell! ito 'yong lalaking nakabanggaan ko.

"The hell with you Mister!" bulag ba ang taong ' to? for pete's sake ang laki-laki ng daan. Tagaktak ang mga pawis at hinhingal na napahinto sa pagtakbo ang lalaking kabanggaan ko. What's wrong with him?

"Miss, okey I'm so sorry about what happened, but I've no time to explain" Aalis na sana siya ngunit pinigilan ko.

"Ayusin mo!" I want him to say sorry in a nice way, I don't like someone like that.

"What?" takang tanong niya, I look at him weirdly, don't tell me? hindi siya nakakaintindi ng tagalog?

"I want you to say sorry" ani ko, nakita ko kung paano tumaas ang dalawang kilay niya. Damn, ang gwapo naman pala ng lalaking 'to ngayon ko lang nakita ng maayos ang mukha niya, maybe because I was too occupied kanina.

  " Hey, look Miss. I already said sorry to you and please hands off." agad ko namang binitawan ang kanyang kamay at baka makasuhan pa ako ng wala sa oras ng mokong na'to.

"And also I don't like someone touching me it's so dirty..." matalim ko naman siyang tiningnan, wow just great! just ******* great.

"Wow..!" kapal ng mukha mo no.

"Ikaw na nga 'tong may atraso sa' kin, aba kung sana nag sorry ka nalang ng diretso sa'kin tapos na!" just great Flame pwede na 'tong pang Guinness World Record. Kung nandito lang si Cole tiyak na pagtatawanan ako non dahil sa nangyari, makikita niya kung paano ako mainis sa isang tao. Ang isang Mystique Flame Dela Vega na kilala bilang cold at tipid magsalita nawala ng parang bula dahil sa isang tao.

"I already said sorry to you...." naiinip na ani niya. Gwapo ka sana pero ubod naman ng kasungitan.

"A-ang gusto..." hindi ko na natuloy ang aking sasabihin ng may biglang tumawag sa kaniya.

"Hoy ikaw!" malakas na sigaw ng isang groupo.

" Ayon siya, hulihin niyo kundi tayo ang malilintikan.."

"****! it's your fault." agad naman siyang tumakbo ng mabilis. At hindi na lumingon pang muli.

Mabilis na nagsitakbuhan ang mga lalaking naka itim at hinabol siya, isa lang ang masasabi ko napaka weird niya. Sino kaya ang lalaking 'yon? Tsk nevermind! napaka antipatikong nilalang.

"Damn, no way!" hindi pa din ako makapaniwala sa nangyari, sa mismong  araw na 'yon siya nawala. Napakatanga mo talaga Flame, nasa harapan muna siya bakit hindi mo niligtas?

I sighed, kelangan kung maka-isip ng plano sa madaling panahon at para magampanan ko na ang tungkulin ko.