Kamusta, ako nga pala si Kisha

meron na lng akong 7 days para mabuhay pero hindi alam ng pamilya ko.

para saan pa di ba? isa lang namn akong katulong para sa kanila, utusan at hindi kapamilya

pero kahit gaanon ay nandito pa rin yung pagmamahal ko para sa kanila, kahit na ganon yung trato nila sakin ni minsan ay hindi ako nagtanim ng galit sa kanila.

mahal ko sila e at handa kong gawin ang lahat para sa ikasasaya nila kahit pa sa ikakasakit ko.

** phone buzzing**

** kisha check her phone**

** there's a new message in their family gc **

** open the message **

Mom - hoy kisha, nakapaglinis ka na ba ng bahay?? dapat pagdating namin ay nakaluto ka na din.

Dad - siguraduhin mo ding walang alikabok ang matitira dyan.

Kyle - yung kwarto ko pakilinis na din, tsaka may damit akong marumi dun sa may kama, labhan mo na din.

Ken - yung sakin din, gagamitin ko yun bukas.

Kevin - Saken din.

Kira - kaya nyo naman maglaba mga kuya, bakit si kisha pa? wala ba kayong sariling kamay?

Kyle - Shut up Kira!

Kevin - bakit ba lagi mong kinakampihan yan? inuto uto ka ba ng kabaitang yan? hahahaha

Ken -- kevin stop, wag mong pagsalitaan ng ganyan si ella kapatid natin siya.

Kisha's mind - ako kuya, kapatid nyo din naman po ako pero bakit nyo din namn po ako, pero bakit nyo ginagawa sakin to? mga katagang gustong sabihin ngunit mas pinili kong manahimik nalng.

Kisha - okay lng po ate ella, kaya ko nmn po e

Kisha - ah oo nga pala mom, dad, ate and kuya's nakapagluto na din po ako ng kakanin nyo, ingat po sa pag uwi.

Pagkatapos ko basahin ang mga message nila ay hindi ko nanaman maiwasang hindi maiyak pero sinawalang bahala ko nalng at umakyat nalang ako sa may kwarto nila kuya Kyle, Ken, at Kevin para labhan yung mga damit na sinasabi nila.

nakakapagod pero wala akong magagawa at tsaka bilang na din namn ung mga araw ko dito at makakapag pahinga na din ako.

kaya konting tiis nalng Kisha, makakayanan mo din at makakapag pahinga kana, konti nalng.

**phone buzzing**

**kisha check her phone**

Tiara - kisha teh, kamusta ka na? hindi ka na naman ba inaaway diyan sa inyo?

it was a message from her friends

Mitch - true lalo ka diyan sis mars, kisha miss ka na namin sobra. Kailan ka ba babalik sa school?

*Kisha Reply*

Kisha - okay lang ako mga bakla, dont worry about me hindi naman nila ako inaaway dito, tsaka duh lakas lakas ko kaya hahaha

Mitch - loka! kahit sabihin mo yan alam kong napapagod ka rin sa mga ginagawa sayo ng pamilya mo.

Tiara - omsim teh, bakit ba kasi ganyan ang trato nila sayo? pamily ka din naman nila at isa pa ikaw ang bunso na dapat ay sila ang nag pro-protekta sayo.

Kisha - ano ba kayo hayaan nyo na at tsaka hindi pa kayo nasanay, ako nga sanay na e hahaha

Mitch - basta kisha kapag may nangyari call ka lang samin ni tiara, ha? we're always here for you bakla.

Kisha - oo naman mga bakla, kayo kaya ung unang una kong pinag sasabihan kapag may nangyayari sakin hahaha, bye na mga sis nandito na sila naririnig ko na sasakyan nila.

pagkarinig ko pa lang ng sasakyan nila ay pumunta agad ako ng pinto para salubungin sila.

pero gaya ng dati, lagi lang nila akong dinadaan daanan na para bang hangin lang ako, pero si ate Kira ay binigyan ako ng matamis na ngiti at kindat.

kaya napatawa nalang ako ng palihim, buti nalang talaga at may ate akong may pake sakin, kung hindi baka sinukuan ko na ang lahat.

pagkapasok nila sa bahay ay kanya kanya silang umupo sa may hapag kainan para kumain, ako naman ay nakatayo lang sa harap nila at pinagmamasdan silang kumain.

hindi nila ako pinapasabay kasi daw ayaw nila ng may kasabay na pabigat at walang kwenta, kaya kahit masakit para sakin ay sinunod ko nalang kasi no choice naman.

pagkatapos nilang kumain ay agaran akong pumunta sa pwesto nila para ligpitin ang mga pinagkainan nila, sila kuya at ate naman ay nauna na sa may kwarto nila at maagang nagpahinga.

habang nagliligpit ako ay aksidente kong nabitawanang baso dahil sa dulas ng kamay ko, agad naman akong kinabahan dahil nandito na naman ako sa sitwasyon na ayaw ko.

to be continued...

Habang nagliligpit ako ay aksidente kong nabitawanang baso dahil sa dulas ng kamay ko, agad naman akong kinabahan dahil nandito na naman ako sa sitwasyon na ayaw ko.

agad akong nakarinig ng sigaw mula sa likod ko at alam kong si dad yon, pagkalingon ko sa harap nya ay isang malakas na sampal ang inabot ko.

agad naman akong napaupo dahil sa lakas ng pagkakasampal nya, parang namanhid ang mukha ko hindi ko na naman napigilang hindi umiyak.

 parang baso lang naman ang nabasag ko pero kung manakit sila ay parang mas mahalaga pa ang baso kesa sakin na anak nila.

Kisha - So-sorry po D-Dad, h-hindi ko p-po sinasadyang m-mabasag ang b-baso nyo.

Dad - Ano ba naman yan Kisha, pagliligpit nalang hindi mo pa magawa ng tama, wala ka talagang kwenta napaka bobo mo!!!

Mom - ta-tanga tanga ka kase, ang laki laki mo na pero ang gaslaw mo pa rin kumilos, linisin mo yang kinalat mo at siguraduhin mong walang bubog ang matitita dyan, kundi isusubsob ko ang mukha mo dyan .

Kisha - O-opo Mom, p-pasensya na po hindi na p-po mauulit.

Dad - Talagang hindi na mauulit, hindi lang yan ang aabutin mo pagnaulit pa tong katangahan mo.

Pagkaalis nila sa harapan ko ay dumating naman ang mga kuya at ate ko, hindi para tulongan kundi pagtawanan.

Ken - deserve.

Kyle - Stupid.

Si kuya Kevin ay tiningnan lang ako na para bang gustong sabihin sakin na "buti nga", umalis sila sa harapan ko at tanging si ate Kira nalang ang natira na may pagaalalang mukha ang iginawad saken.

Hindi ko na naman mapigilan ang mga taksil kong luha ng tanongin ako ni Ate kung okay lang ba ako.

Kira - Hey, are you okay bunso?

Kisha - b-bakit p-po ba sila ganito kalupit sakin? m-may g-ginawa p-po ba akong mali para saktan nila ako ng ganito? ate pagod na pagod na po ako.

Kira - Shh tahan na bunso, wala kang ginawang masama okay? sadyang hindi lang nila matanggap na wala na yung kambal mo, intindihin mo nalang sila mom, dad and kuya's ha? always remember na andito lang always si ate for you

Kisha - ako pa rin p-po ba ang sinisisi nila sa p-pagkamatay ng kambal ko? p-pero ate w-wala namn po akong kasalanan, mga b-bata p-pa p-po kami nun , ate b-bakit po?

Kira - Wala kang kasalanan kisha walang may gustong mangyari yon, kalimutan mo na yon okay? wala kang kasalanan, tulongan keta dyan at magpahinga ka na.

Kisha - w-wag na po ate, baka makita ka po nila na tinutulongan ako at mag away away na naman po kayo dahil sakin, mauna ka na pong magpahinga, liligpitin ko nalang po ito at magpapahinga na rin.

Tumango lang si ate pagkatapos ay nauna na syang umakyat papuntang kwarto nya, hindi ko na naman maalis sa isip ko yung pagkamatay ng kambal ko, masakit din naman para sa akin nung nangyari dahil kambal ko yun.

To Be Continued...