Hello, ako nga pala si John. Isa akong student sa sikat na University dito sa Pilipinas. Nakatira ako sa isang maliit na apartment and eto single since birth, pero may isang babae na nag papatibok ng puso ko, at sya ay si Stephanie.

Nakilala ko sya sa isang social media platform, nag cocomment sya sa mga post ko and ganun rin ako sa mga post nya, after some time nalaman ko na same kami ng school na pinapasukan, but she's in second year while I'm on my third.

Isang araw pinag tripan ako ng mga kaibigan ko at nag message sila kay Stephanie gamit yung account ko. Sobrang nahiya ako nung time na yun kaya kaagad akong humingi ng sorry kay Stephanie...

John: uy Stephanie sorry nga pala sa mga sinabi ng mga kabigan ko kanina ah.

Stephanie: Okay lang yun hahaha, ingatan mo nalang yung account mo next time.

John: ah sige sige...

AGHHHH Nakakahiya!! ano ba kasing pumasok sa isip ng mga kaibigan ko at nag message sila kay Stephanie, at sa account ko pa talaga!

At doon na nag simula ang madalas na pag uusap namin ni Stephanie. Kadalasan about sa school and studies ang topic namin. Since mas nauna ako ng 1 year sakanya, nag tatanong sya sakin about sa mga lectures and lessons na medyo nahihirapan sya.

As time passes, we grew closer and closer without even meeting each other in person. Hahaha i know its a bit strange pero okay lang samin kahit ganun, naging komportable kame kahit hindi pa kame nagkikita.

Isang araw, nag message sakin si Stephanie.

Stephanie: Uy John, uhm libre ka ba bukas after school?

John: Ahm oo libre naman ako, bakit mo pala natanong?

Stephanie: Aayain sana kita lumabas, naisip ko lang hindi pa tayo nag kikita sa personal eh.

John: Oo nga noh? Sure intayin kita sa labas ng school bukas:).

Stephanie: Sigeee!

Kinabukasan, Nag meet up kami ni Stephanie sa labas ng school. Nag pakilala sya ng maayos sa personal so nag pakilala narin ako.

Stephanie: excuse me, kayo po ba si John?

John: ah oo ako nga! Then you must be Stephanie?

Stephanie: ahh yess I'm Stephanie! Nice to meet you!

John: Nice to meet you too!

Grabe, I was stunned when I saw her. She's so pretty kasi and ndi ko napigilan mag blush.

After that, pumunta kami sa center square para bumili ng mga streetfoods, then after namin nakabili, nag stroll kami Hanggang makarating kami sa Park. Umupo kami sa upuan at nag usap, mostly about ourselves yung pinag uusapan namin, tulad ng mga interests, hobbies, talents and many more.

Hindi namin napansin ang pag lipad ng oras, at dahil may pasok kami kinabukasan, kailangan na namin umuwi. So hinatid ko na sya sa terminal ng tricycle bago ako umuwi.

After kong makauwi, napahiga nalang ako dahil sa dami ng nangyari nung araw na yun. Naka recive ako ng message kay Stephanie...

Stephanie: Uy John, Thank you for today ahh! Nag enjoy ako dun!

John: ahh wala yun hahaha

Stephanie: Let's go out again sometime!

John: Sigee I'm looking forward to it!

Nag usap kami ni Stephanie hanggang umabot na ng hating gabi. Hindi ko ba alam pero tuwing sya yung kausap ko, parang ayaw ko matapos yung conversation namin eh.

Habang tumatagal, unti-unti akong nag d-develop ng feelings kay Stephanie, pero hindi ko ito pinapahalata sa kanya. Natatakot kase ako, baka kasi masira yung pag kakaibigan namin kung malalaman nya yung nararamdaman ko, so I just kept it as a secret.

As time passes, lalo lang kaming naging close ni Stephanie. Umabot na nga sa puntong halos araw araw kami nag pupuyat sa pag uusap. At lalong nag grow yung feelings ko sakanya sa bawat araw na dumadaan.

 Isang araw naisipan kong ipakilala si Stephanie sa best friend ko na si Lucas, so inaya ko sila na lumabas after school. At agad naman silang pumayag.

John: Lucas this is Stephanie, Stephanie this is Lucas, my best friend.

Lucas: Nice to meet you Stephanie, I've heard a lot about you from John.

Stephanie: Nice to meet you to Lucas!

Ipinakilala ko sila sa isa't isa dahil gusto kong maging mag kaibigan din sila.

Lumipas ang ilang linggo, nag simulang mag pakita ng sign si Stephanie na may nabubuo syabg feelings for someone, at ako naman, dahil nga may feelings ako fir Stephanie at palagi kaming nag l-late night talk, nag assume ako na para sakin yung mga posts and stories nya.

Unti unti kong pinadama kay Stephanie na may feelings ako sakanya, minsan nag p-pick up line ako sakanya hoping na seseryosohin nya yung mga sinasabi ko, hoping na parehas kami ng nararamdaman. But i never really confessed kasi nga natatakot ako na masira yung friendship namin.

Isang araw, nag message sakin si Stephanie, may gusto daw syang sabihin sakin. So ako naman na assuming akala ko nag coconfess sya sakin. Well nag confess naman sya, pero hindi para sakin...

Stephanie: John may sasabihin sana ako...

John: Uy ano yun?

Stephanie: Gusto ko si Lucas!

Ouch... Medyo nasaktan ako sa sinabi ni Stephanie pero kailangan ko huminahon.

John: Weh!? Pano mo naman sya nagustuhan?

Stephanie: Ang cute nya kasi, mabait sya and I like his style.

John: ahh ganun ba sige support kita dyan

Stephanie: Thank you hehe

And that was the time I realized I fell in a delusional love. Yung nga post na akala ko para sakin, para sa best friend ko pala.

Ewan ko ba kung bakit ako nag assume na para sakin yung mga signs na yun, eh hindi naman ako nag c-confess sakanya.

Tinago ko yung nararamdaman ko at nag panggap na okay lang ang lahat, at sinuportahan ko si Stephanie sa desisyon nya. Wala naman nag bago sa pag kakaibigan nami ni Stephanie at Lucas we remain close parin naman.

As time passes, napansin ko na parang may kakaiba sa kilos ng dalawa. They're closer than usual? Inignore ko lang yun at inisip na baka imagination ko lang yun. Umuwi nako galing school at pag bukas ko ng cellphone ko, may message si Lucas at Stephanie.

Parehas sila ng sinabi... They said that they're dating.

Masakit para sakin yun kasi ngayun na sila na, wala na akong chance kay Stephanie.

AGHHHH ang tanga tanga ko, kung dati palang siguro sinabi ko na yung nararamdaman ko kay Stephanie siguro nag ka chance ako sakanya.

Tinanggap ko nalang yung fact na sila na at sinuportahan ko nalang sila. Masaya na ako para sa kanila kasi nakikita kong masaya na sila sa isa't isa.

Kinalimutan ko nalang yung feelings ko para kay Stephanie at pinaubaya ko na sya sa bestfriend ko.

In the end, I never got the happy ending I was hoping for. It hurts when the person you really love can only love you back in your imagination, and that the relationship that you built is only a delusion.

The End.

Inspired by a real expirience of the author.