The Start of AFMU

“Go to the Philippines, Agent Flare. It’s time for the Archsmendail mafia gang to live their lives behind the bars. After 19 years of training and experience, you’re finally ready.” Sambit ng aking ama-slash-boss dito sa Code E na branch ng US.

19 years of training and experience huh? Time passed really fast. Parang kelan lang nasa bahay-ampunan pa ako kasama ang mga kaibigan na itinuturing ko ng pamilya. It still feels like yesterday when that incident happened.

“Thank you dad… Thank you for helping me these past 19 years to train. I can finally justify my family’s death.”

Lumambot ang ekspresyon ng aking ama. “It’s nothing Yue my lovely daughter. Now pack your things. Your flight is 9pm, tonight sharp. Get ready.”

“Sir, yes sir!”

--

My name is Yue Luxembourg aka Agent Flare and I’m 24 years old. I was trained to become an agent when I was 5. I was promoted to become an agent when I was 10.

Code E or the Code Estudiantes is the name of our agency. Ang bumuo ng organisasyong ito ay mga estudyante. (obviously) Maraming branch ang Code E at sa kasalukuyan ako ay nasa US. But tomorrow sa Pilipinas na ako nakabase. Dahil nga nandun ang pinakamastermind ng AG. Katulad ng Code E, nagkalat na sila sa buong mundo. Other agents are on it at ngayon ako naman ay sa Pilipinas.

Plus they are the one who killed my family back in the Philippines.

“Hey, hey? Earth to Yue?”

Napalingon ako sa aking likuran. “Huh? Oh its you Agent Al.”

Humarap ako sa kanya at ngumiti sya sakin. Nakakainsecure yung ngiti ng lalaking to kasi pantay na pantay yung ngipin. If you’re judging by looks, I can say that his looks are enough to make you fall in love. He has this messy blondie hair, fair skin, deep-green eyes na daig pa ata yung kulay ng gubat, pointy nose, perfectly defined jaw, and his perfect killer smile. Syempre di rin magpapatalo si Al kung katawan yung pag-uusapan. I think the last time nung nagbakasyon kaming US base sa beach? I saw him flexing his perfectly defined body na talagang pinagkaguluhan ng sambayanan.

I remember na sa harapan ko pa talaga fineflex. Sabi daw nya libre hawak o kung gusto ko pa daw halikan ko pa.

Ugh, cringe epek. Talagang may topak eh.

Overall, he’s not my type. I only see him as a partner and a big brother.

“Your one and only partner. So? Are you finally going to the Philippines to kick some AMG ***?”

“Yeah Alastair. But I’m kinda scared.” Umupo kami sa kalapit na bench sa hallway ng Code E.

Kumunot ang noo nya. “But why? Aren’t you happy about it? You can finally avenge your loved ones?”

“Alastair, it’s not that easy. Meron pa rin kasing sakit at baka kapag nakita ko sila madaigan ako ng takot.”

Hinaplos nya ang likuran ko. “NO way. You’re Agent Flare, and agent Flare is a strong woman. You can do it, Yue. It’s been 19 years. Don’t you think that it’s such a waste if fear consumed you?”

Napangiti ako. Yeah that’s my best friend-slash-partner on missions. The one and only Alastair Whyte aka Agent Al. He is my childhood friend, and I met him here in US while Training at the academy. I also have a best friend in the Philippines. Well we’ll meet her soon once I arrive.

“Thanks Al. Oh gotta go pack my things Visit me when you have a time.”

“Yeah I will, anything for my baby.”

Napangiwi ako sa ‘baby’ word. “What the hell? I’m not a baby.”

“Yeah, yeah, yeah. But you are my baby.” Sabay kinurot ang magkabilang pisngi ko.

“Sira ka talaga kahit kelan.” Yeah sanay na ako sa mga ganyanan ni Alastair.

May topak tong lalaking to but he can make you give you an advice in times like this. Sadly, hindi ko na sya kasama mula bukas. But someday, maybe I can have the chance to see him again.

--

“Do you want anything, ma’am?” tanong sakin nung flight attendant.

“Oh can I have some blanket?”

“Sure thing ma’am. Here you go.”

“Thanks.” Kinumutan ko yung sarili ko at napatingin sa labas ng bintana ng eroplano.

May mga ilang oras pa ako bago bumaba ang eroplano. Probably I should rest first.

Ipinikit ko ang aking mga mata at natulog muna. Pero habang natutulog, I suddenly remembered my friends back at the orphanage who was murdered then after that their bodies were burned into ashes.

I’m hella lucky that I survived sabi ng iba, but honestly it’s not, nightmares always flashed into my head every single night and I always heard them screaming for help again and again…

It hurts…

*sigh

Just wait my friends. I’ll justify your deaths and I’m going to make sure to live their lives behind bars…

And make their lives living like hell just like what they did to the all of you…

🐌🐌👋👋

Code 1: Started with a... BoOm!

Important notice: This is my first ******* story so I guess.. Help me out with your advice and suggestions.

Important note: This story contains a lot of grammatical errors. Like really a lot.

Anyways..

Enjoy reading, mi amigos~ 💖

🐌🐌👋👋

Yue's POV

Pinagmamasdan ko ang mga ulap habang nasimsim ng honey-lemon tea. Kakagising ko lamang at may ilang oras pa bago maglanding sa Pinas ang eroplano.

I guess goodbye for now to US, to my boss slash loving father Hiro, and to my best friend Alastair Whyte aka Agent Al. I'll miss them all. Siguro babalik ako ng US pagkatapos ko sa ang aking mission.

Pero naisip ko bigla si mama. Kalahati na ata ng buhay ko nasa US ako at na kay papa lang. Hindi naman kasi pumayag si mama na magmigrate don dahil ayaw nyang umalis ng Pinas. Nandun kasi yung clothing line business namin. Siguro kumpleto lang kami kapag espesyal na okasyon o kaya naman kapag bakasyon si papa.

Sumandal ako sa sandalan at natulog ulit dahil pagkababa ko sa eroplano, uuwi na ako sa bahay namin dito sa Pinas. Panigurado may pa welcome back home party si mama.

"WELCOME BACK home, Yue." masayang bati sakin ni mama. Talagang pagtapak na pagkatapak ko sa door step namin bumungad na sakin yung mga butlers and maids at syempre si mama. Lahat sila may hawak na balloons at ang ilan ay may pasabog ng confetti pa. Talagang pinaghandaan nila ang pagdating ko.

Nagbow ang mga butlers and maids. "Okaerinasai, Yue-sama." welcome home, Miss Yue. Japanese yung mga butlers and maids dahil na rin kay papa. Dati kasi hindi pa sya fluently sa salitang Ingles kaya sya naghire ng Japanese maids and butlers. Nung nakabase na sya sa US, dun na sya natuto sa salitang Ingles. At tsaka FYI din, hindi rin marunong si Dad magtagalog dati kaya no choice talaga.

Lumaki kasi si dad sa poder ng nanay niya na isang hapon.

"Tadaima. Min'na arigato, hontoni arigato." I'm home, thank you everyone, thank you so much.

"Oh sweetie, come and give your mama hugs and kisses. I miss you so much, darling." niyakap ko sya ng mahigpit because it's been so long since I last visited here. Siguro mga 5 years na. Bata pa lang ako nasa US na ako nakatira pero nabisita rin kami ni dad dito sa Pilipinas. Pero kumakailan lang hindi na ako nakabisita dahil sa dami kong missions at busy sa pagtetraining.

At simula ngayon, dito na ako titira. I miss my mom and the Philippines. Dito rin kasi ako pinanganak.

Hiniwalay ko ang yakap sa kanya. "Your dad called last night at sinabi nyang dito ka na daw sa Pinas nakabase? Well that's good! I can spend more time with you, Yue."

"Yeah.. Dad said that I have 2 day rest then I'll go to the Code E Headquarters." hinaplos ni mama ang buhok ko at may pag-aalalang tumingin sakin.

"Honey, shouldn't you just handle our clothing line business here in the Philippines? I mean your job is too dangerous and I don't want to see you get hurt."

"Just leave the AG case to your father. I know that you want to get revenge to those fools who killed your family back at the orphanage but--"

"Mama.." pinutol ko sya. "Hindi lang ako aasa kay dad tungkol dito. Hindi ko naman kayang tumanga lang habang yung mga taong pumatay sa mga kaibigan ko, malayang nakakalad at malayang gumagawa ng masasamang bagay."

"Hindi ko kayang gawin yun, ma. That day nung namatay silang lahat, I sweared that day that I will put those bastards behind the bars and suffer just like my friends did."

"And stop worrying mama. I can do this. Dad said I have a team so-- I'm not alone. Ma, I'm Yue Luxembourg, your daughter. You know that I'm not the type of person to give up. And ma, I waited for 19 years. It's such a shame kung hindi ko to matutuloy, sayang ang pinaghirapan ko ma. "

Natulala sakin si mama. In the very first place, mom doesn't want me to become an agent because she's sick worried of me. What if I die? What if I didn't return in one piece?

Mom's head is full of 'What if's' and I understand because she cares for me. But it's not her decision, it's mine.

Ilang saglit pa ay napabuntong-hininga ito at hinaplos ang kanang kamay sa muka ko. "Yeah, that's my daughter. I guess I lose huh?"

"As your mother, I should support your decisions. But promise me Yue. Never ever let yourself be killed or hurt." binaba nya ang kamay sa muka ko at tumitig sakin.

"I promise mama Alicia. And thank you for understanding me."

"My daughter, of course I will. I'm your mother after all. Now let's go and eat. I'm sure you're hungry and tired."

Yeah. Mother knows best. Alicia Anne Luxembourg is my really sweet mom. Kahit pa hindi ko sila kadugo ni dad they treated me as their own. Mula nung bata ako hindi nagbago ang pakikitungo nila sakin.

"Yeah I'm indeed hungry."

PAGKATAPOS KUMAIN ng lunch, nagpaalam ako kay mom na magpapahinga muna ako sa kwarto. She immediately said yes at sinabi nya rin sakin na nilinis na nya ang kwarto ko.

Habang papunta ako sa kwarto ko na nasa 2nd floor napaisip-isip ako.

I wonder kung nandun pa yung mga stuff toys, teddy bears ko na limpak-limpak dahil sa obsession ko nung bata pa ako sa teddy bears. Naaala ko rin nung bata ako, mahilig akong mangolekta ng mga manga at nung medyo nagdalaga na ako mga ******* books naman.

Siguro mga isang shelf yun. Isang shelf na life-size ang laki. Ganun yun kadami.

Pinihit ko ang pintuan ng kwarto ko na may pangalan ko pa sa labas at pumasok loob. Luminga-linga ako sa buong paligid at wala namang pinagbago. Maliban na lang sa pintura ng kwarto ko na dati ay pink na naging white na ngayon.

Sa kaliwang sulok ng kwarto, nandun ang queen-sized bed ko, at nasa tabi naman nun ay ang white nightstand ko na may nakapatong na lamp dun. Nasa paanan ng kama yung malalaki kong teddy bear habang ang mga maliliit naman ay nasa kama ko. Sa kanang sulok naman nandun yung life-sized bookshelf ko na puno ng manga at ******* books. Sa gitna naman ay may nakalatag na puting carpet sa wooden floors. Mayron din akong vanity mirror at katabi non ay ang whole-body mirror. Ang kwarto ko rin ay may walk-in closet at banyo.

Humiga ako sa malambot na kama at hindi na nag-abala pang magbihis dahil sa sobrang pagod. Maya-maya napagpasyahan kong tawagan ang best friend ko dito sa Pinas. Her name is Akenari Mei Torioshi aka Agent Ami.

Yeah she's an agent. Bakit nga ba mga kaibigan ko puro agent? Kasabayan ko rin sya sa training nung bata pa ako. Dibale ako, si Alastair, at si Mei ay magkakaklase.

Mga ilang ring lang ay sumagot ito.

"Ohhhhh... Look who's calling. Yue my friend! Nasa Pinas ka na?" masiglang sabi nya sa kabilang linya.

"Yeah nandito na na ako--" bigla na lang syang sumigaw.

"YIEHHHHHHHHH!!! LET'S HANG OUT BRUH! Dali tayo ka na sa hinihigaan mo taralets go na. "

Napailing ako. "Kakadating ko lang, mahigit ilang oras yung byahe may jet lag pa ako tas ikaw magyayaya? Oi anong tingin mo sakin hindi napapagod? Plus medyo--"

"I'll buy you the latest volume of the Spy X Family, what do you say?" nanghahamon nyang sabi sakin.

Napalunok ako. That's my favorite manga at tsaka wala pa akong copy non. Sa US kasi nasold-out na agad. Ganun kasi yun kasikat at kaganda. Mei really knows my weaknesses.

Bumuntong-hininga ako. "Okay fine you win. Remember your deal. "

"DEAL! Now meet me at the Starbucks."

"Yeah bye."

"Byeeee!" binaba ko na ang tawag. Mei is really energetic. Kaya nga sya yung nagpapasaya sakin kung may problema ako eh. Naaala ko dati nung bata pa kami lagi nya akong pinapasaya sa tuwing umiiyak ako dahil sa trahedyang nangyari sakin. Naaala ko pa yung promise nya sakin nung bata kami.

'I'll be your friend then. I promise that I will make you happy and I'll stay by your side no matter what. Here pinky promise me'

It's really one of the best days of my life. Pinagmasdan ko ang sarili ko sa whole-body mirror. Light pink off-shoulder shirt at skinny jeans ang sinuot ko lang. Pinaresan ko naman yun ng nude dollshoes. Hinayaan ko lang nakalugay ang wavy dark-brown kong buhok. Sinukbit ko sa aking balikat ang handbag at lumabas ng kwarto.

Bumaba na ako ng hagdan at lumabas ng bahay. Nakita ko naman si mama na nagdidilig ng halaman. Napansin nya ang presensya ko at napatingin sakin.

"Oh Yue, my dear? San ang lakad mo ngayon? Shouldn't you be resting?"

"Oh yeah ma but Mei asked me out. She promised me a manga mother. I can't miss that."

Mom giggled. "Oh Yue, you and your obsession in collecting manga. You're already 24 and that attitude of yours hasn't changed?"

"Ma, I will never ever change that attitude of mine. So ma, gotta go now. Mei's waiting."

"Oh yeah bye dear." lumabas na ako ng gate at tumawag ng taxi. Hindi na ako magkokotse dahil alam ko namang si Mei may kotse yang dala.

Sumakay na ako ng taxi at sinabi ang destinasyon ko.

"OH MY GOSH YUE MY FRIEND NA ADIK SA MANGANIME!!!" tili ni Mei ng makita ako na kakababa pa lang sa sasakyan nya habang ako ay kakababa lang din.

Haha. Wala naman din syang pinagbago. Ganun pa din sya. Medyo tumangkad lang sya ng kaunti yun lang haha. But no, my best friend's pretty. With her shiny straight raven hair, katamtaman lang ang kutis nya, she has dark-brown eyes, long eyelashes, pointy nose, thin red lips and a heart shaped face.

Lumapit sya sakin at niyakap ako ng mahigpit. "H-Hey M-Mei! I can't breath! You want me to die?"

Mabilis naman syang humiwalay ng yakap. "Oh sorry. It's just that I'm so happy to see you after so long."

"Yeah it's been like 8 years. Mga 16 pa lang tayo nun. Dito ka na kasi binase sa Pinas eh but hey nandito na rin ako."

"I'm glad. So? How's Alastair? Is he good?"

"Yeah he's doing well. I think pinadala ulit sya sa mission pero solo na sya."

"Awee.. I'm sure he can manage. I remember nung bata pa tayo sya lagi yung may pinakamataas na marka sa Boys division."

"Yeah my partner's cool kahit maloko yun." biglang napataas yung kilay nya at siniko-siko ako.

"Ohh? Talaga bang partner lang?" note the sarcasm in her voice. Nahampas ko tuloy sya sa braso para magtino.

"Aray ah? Affected much? Tara na nga bakit mga ba tayo nakatambay dito sa labas? Timo oh tirik na tirik si haring araw baka mamaya tayo yung tumirik nan. "

"Tsk, tara na nga dami mo pang sinasabi." pumasok na kami sa loob at nag-order at umupo na kami sa bakanteng upuan na nasa tabi ng bintana.

Sumimsim ako sa iced-coffee ko. "So how's tito and tita? I heard about what happened to your family hospital."

Sinipsip nya ang cookies and cream frappe nya. "They're fine. It's just that it's not their fault kung namatay yung senador na pasyente. Ginawa naman nila ang lahat eh, nasa tao na yun kung kakayanin nya."

I nodded as response. Tama si Mei tungkol dyan. Kapag oras mo na, oras mo na. Wala kang magagawa. Ang mga magulang ni Mei kasi ay mga doktor. Sila ang may ari ng Torioshi Medical Hospital na may branch sa iba't-ibang parte ng Pilipinas at meron na rin sa ibang bansa na kakabukas lang last year sa California.

Nagpatuloy pa kami sa kuwentuhan at napagdesisyunan naming pumunta sa isang manga store dahil a promise is a promise. Batas naming dalawa yan sa isa't-isa.

"Oh dali bilin mo na yung gusto mong Spy X Family. Habang ako naman ay bibili ng The promised neverland, bibilin ko na yung latest manga." hinanap ko na yung SXF sa bawat bookshelves. Siguro mga ilang bookshelf na akong pinaghanapan wala pa rin akong makita.

Ano ba yan pati ba naman dito sa Pinas ubos na?

Mga ilang ikot ko sa loob may nakita na rin akong copy at iisa na lamang yun. Phew just in time. Kinuha ko na ito at tumungo sa cashier. Nandun na rin si Mei at bitbit ang ilang volumes ng TPN.

"Ikaw magbabayad neto ah?"

"Of course Yue, my friend! Consider this as your 'welcome back' gift." binayaran na namin lahat ng manga at lumabas ng tindahan.

"So what now? Let's go shopping?" yaya ko sa kanya.

"Yeah let's go!" and with that sumakay kami sa kotse nya at tinungo ang kalapit na mall.

Namili kami ng ilang pares ng damit at pagkatapos ay bumili kami ng DQ ice cream. Patuloy pa kaming nagbonding ng biglang tumunog ang cellphone ko.

Mama's calling....

Sinagot ko yung tawag. "Yes ma? Napatawag ka? Do you want me to buy something?"

"Sorry for the interrupt, my darling. No, it's a favor."

Napatigil sya sa paglalakad gayun din si Mei ng mapansin ang paghinto ko. "Okay? And what is it?"

"I want you to get the blueberry cheesecake that I've ordered from the Sweet Cafe."

"Ohhh my favorite! Is it for me?"

"No it's not. It's for the CEO of the Alkenberg Weapon Corporation."

Napasimangot ako. "So what? I'm going to deliver it to the CEO of our business partner?"

"Yes Yue."

I sighed in disappointment. "Okay fine mom. Gotta go now bye." ibinaba ko na ang telepono.

"So what did she say?"

Bumuntong-hininga ako. "We are going to deliver a blueberry cheesecake."

"Huh? For whom?"

"For our business partner. Now let's go to the Sweet Cafe and get the cake."

NAPATINGIN AKO sa napakataas na building na nasa harapan ko. Ganito ba sila kayaman yung mga business partners namen? Dunno hindi kasi ako nakafocus sa business namin eh.

"Ohhh I see. So you're going to deliver it at Mr. Alkenberg." sambit ni Mei.

"You know him?"

"Of course I do! His face is everywhere in the social media and magazines. Don't you know him?"

Umiling ako. "No?"

Napabuntong-hininga sya. "Oh yeah I forgot, hindi ka nga pala mahilig sa social media. Hayaan mo na, you will meet him personally anyways."

Sabay kaming pumasok sa loob. Pagkatapak na pagkatapak ko sa loob humanga ako sa laki ng lobby at sa pagkakadesenyo sa loob nito. Lumingon-lingon ako sa buong paligid na bakas sa aking muka ang paghanga.

Grabe mas malaki pa ata kompanya nila kaysa samen.

"--ent Reid no?" nagbalik ang diwa ko ng nagsalita si Mei.

"Huh? What were you saying?" Umiling ito.

"Nothing." kumunot ang noo ko. I shrugged at lumakad na kami sa receptionist.

"Good day ma'am. How may I help you?" bati ng babaeng receptionist samin.

"Oh it's this." tinaas ko ang box na may blueberry cheesecake sa loob. "I have to deliver it to your boss because it's from my mom."

"Any appointments for Mr. Alkenberg?"

Oh.

"None. But he is our business partner so, can we get a pass?"

"I'm sorry ma'am. Our boss is a busy man so we need your appointment ma'am."

I sighed. "Pwede bang ipaabot mo na lang ito sa kanya?" ani ko sabay ipinatong sa desk ang box.

"Sure thing ma'am. May I know the name?"

"Oh tell him it's from the Luxem--"

*BOOM!!!

The next thing I knew, nakarinig na lang kami ng sigawan sa mga tao.

Danger alert in my first day in the Philippines.

What a great start of vacation...

3rd person POV ( every action scenes are written as a 3rd person)

Napatigil sa pagsasalita si Yue ng biglang may nagpasabog malapit sa entrance at may nagtilian. Meron kasing natamaan, at mayroon din namang nagalusan at nasugatan lamang.

"TAAS NYO ANG MGA KAMAY NYO!!!" biglang nagsipasukan ang mga armadong lalaki na nakamask at lahat sila ay may dala-dalang baril.

'Robbers' she thought.

Lumapit sa kanya si Mei at may ibinulong. "Should we take action? I mean you're in your 2 day rest. Tsaka hindi ka pa officially member ng Code E Philippine base."

"I don't care, Mei. You know the innocent lives are in danger Mei. We have to do something. It's our job to protect them."

Walang nagawa si Mei kundi sumunod sa kaibigan. Tama ang sinabi nito. It's their job to protect the lives of the innocents. Para san pa ang pagiging agent nila kung hindi maiiligtas ang mga nanganganib na mamamayan. Alerto nilang pinagmasdan ang 10 lalaking nanloob sa kompanya ng mga Alkenberg.

Lahat ng mga tao ay nakayuko at nakataas ang magkabilang kamay. Yung limang katao ng na nanloob ay tinutukan ng baril ang ilang staff. Habang ang kalahati naman ay palinga-linga sa paligid. Ang mga tao ay nanginginig sa takot at nakita iyon ni Yue.

Mas lalo pa nyang kinuyom ang kamao.

Ang mga ito ay isa-isang hinalughog ang mga pagmamay-ari ng mga nagtatrabaho dun. Kinuha nila ang mga alahas at pera. Nang makalapit ang mga ito sa kanilang dalawa gumuhit sa kanilang muka ang pagtataka.

"Oh?! Bakit hindi kayo nakayuko at nakadapa?!" malakas na sabi ng lider ng gang kay Yue na matapang parin itong nakikipagtitigan sa kanila.

Lihim na napangiti si Mei. 'Yeah that's my best friend!'

Napataas ang kilay ni Yue at humalikipkip sya. "And why should I obey you? Are you a statue of Buddha or something? Sorry no, I'm a Christian so no thanks." puno ng sarkasmo ang boses ni Yue. Nanlisik lalo ang mga mata ng 5 lalaki.

"Isa pa, bakit naman ako matatakot sayo? Pare-pareho tayong tao dito. Why? Are you an alien or something? Should I be scared? AHHH HELP! HELP! DUHHH?"

"HA! Yabang pala ito ng babaeng toh ah? Ano papalag ka ha? Papalag ka-- AHHHHHH!" Akma kasi syang hahampasin ng lalaki at dahil alerto si Yue, ipinilipit nya ang braso ng lalaki hanggang sa nabali ito. Talagang rinig na rinig pa ang tunog ng pagcrack ng buto ng lalaki kaya malakas na napadaing ito.

Bigla namang sumugod ang kasama ng lider sa kanya ngunit sinalag iyon ni Mei. Umikot sya para buwelo at malakas na sinipa ang lalaki. Napasapo ito sa tyan dumaing sa sakit. Sumunod namang umatake ang tatlo kay Yue. Ibinato nya ang katawan ng lider sa 3 lalaki at sabay-sabay silang bumagsak sa sahig. Sinamantala naman nya ang pagkakataong yun at tumakbo sa dereksyon nila at tumalon at isa-isa nyang inapakan ang muka nito pagkatapos ay sinipa nya pa ito ng paikot ng sabay-sabay.

'Easy' she thought.

Ang natitirang lima naman ay mataman syang tinitigan kaya mas lalo pa syang naalerto.

"Mei, are you wearing your communication piercings?" mahinang bulong nya sa kasama.

"Yeah I do. Calling for backups huh?"

"Yeah of course. Alam kong sa mga oras na ito tumatawag na mga yan ng backups. Better take the advantage first."

"You got it, Yue." hinawakan ni Mei ang piercing sa kanan at dalawang beses itong pinindot para tumawag ng tulong. Lahat ng mga Code E agents may mga communication piercings in case of emergency. Ginagamit ito sa pagtawag ng backups at may GPS tracker din ang bawat isa.

Black-circled ang itsura nito at dalawang pindot lang gaya ng ginawa ni Mei, matatract na ang lokasyon nila.

Humakbang si Yue at napaatras naman ang mga ito. Sa sobrang takot siguro ng mga ito bigla na lang silang kumuha ng hostages. Nagsalubong ang kilay nya sa mga inasta ng mga ito. Muka atang matatakutin ang mga magnanakaw pero sige sugod paren.

Sinugod nya ang natitirang lima gamit ang malalakas na suntok at sipa. Inilapat nya ang magkabilang palad sa sahig at pa-split na sinipa ang dalawang susugod sana sa kanya kaya naman sabay silang bumagsak sa sahig. Hindi pa sya umaalis sa pwesto yun ng sinugod sya ng isang lalaki kaya mula sa posisyong iyon, buong lakas nyang tinadyakan sa tiyan ang lalaki kaya naman tumalsik ito. Umikot sya sa ere at expertong naglanding.

Agad-agad naman syang nagfighting stance at walang sabi na nagfrontflip sa harapan ng napatanga na lang na suspek at tumigil ang nakahandstand nyang katawan sa lalaki, pinulupot ang magkabilang binti sa leeg nito at malakas na binalibag papunta sa dereksyon nya saka inupuan nya ito at mabilis na sinuntok ang muka.

Napahalukipkip at napahikab na lang si Mei sa nangyayari. Alam nya kasing kayang ubusin ng kaibigan ang mga lalaking nanloob. Hinayaan nyang kalabanin ni Yue ang lima, samantalang binabantayan nya ang kalahati dahil baka makaalpas pa ang mga ito at atakihin si Yue.

Tumayo si Yue sa lalaki at tinadyakan ito kaya naman napadaing ito sa sakit. Sabay-sabay na umatake ang kaninang 4 sa kanya kaya naman ginamit nyang tungtungan ang lalaking nakahiga at tumalon sabay umikot sa ere saka malakas na sinipa ang apat at bumulagta ang mga ito sa sahig.

Ang limang nakabulagtang lalaki ay pinilit na tumayo at tumakbo palabas ng kompanya. "AHHHHHH! SORRY BOSS BUT I CAN'T DO THIS ANYMORE!" sumunod din ang kalahati at hindi ito napigilan ni Mei dahil sa sobrang bilis ng mga ito tumakbo.

Naiwang nakatanga at naguguluhan sila Yue at Mei. Para silang animo'y nasa detective show na kailangan lutasin at isolve ang krimen.

"Hey Mei." tawag nya sa kaibigan.

"What the actual heck just happened? Did they just run?"

Kumunot din ang noo ng kaibigan. "Yeah what is happening?"

"And hey Mei I realized something at mukang tama ako ng hinala."

Confusions visible in Mei's face. Nagpatuloy naman sa pageexplain si Yue. "I mean look at this place, this is a big company and what the heck is wrong with their security? Partida weapon company pa sila ah?"

"I mean their security is so freaking weak dahil may naka-alpas na feeling Buddha na mukang bumbai naman dito tapos ngayon may nahostage na tapos wala pang dumadating ni-isang sekyu? Is this a joke? Tayo lang yung umaksyon, Mei. And the evidence are those dudes who just freaking run away. Seems like they're not skilled enough to fight us. Scripted lang yung pinaggagawa nila."

Napatango at napa-ahhh si Mei. "Oo nga no? What is this? Some sort of prank?"

"I don't know. But this is just a theory."

"Hey you all of you!" malakas nyang tawag sa mga staff dun na bigla namang pinagpawisan na tila bang kinakabahan.

"What are you guys planning? Is this how you treat your business partners? Do you think this is funny?"

Sumagot naman yung receptionist kanina. "Miss Luxembourg, I'm-- no we're really sorry for the inconvenience but we just followed our boss' commands." yumuko sya at lahat ng mga manggagawa dun sa kanya.

Huminga sya ng malalim. Naintindihan naman nya ang nangyayari. Wala naman din kasi silang magagawa kung utusan sila ng boss ng kompanyang ito.

She flipped her hair upwards. "Then let me talk to your freaking boss. Where is this Mr. Alkenberg? "

"Oh he was at his--" magsasalita na sana ang babae ng biglang may sumabat.

"No need to go to my office. I'm here." anang ng lalaki na kakalabas lang ng elevator at naglakad papunta sa dereksyon ni Yue.

Mas lalong naguluhan si Yue. "You?" sabay dinuro nya ang lalaki. It was a guy in his mid 20's. He's handsome, she thought. Not gonna lie. He looks muscled even in a three piece grey suit together with his perfect eyebrows, sharp black eyes, jet-black hair, pointy nose, and his freaking perfectly defined jaw, pero ang mas napansin pa ni Yue ang pinaka-presensya nito. His presence is so calm. As if nothing happened earlier.

Suspicious...

Huminto ito sa harapan nya at napamulsa ito. "Yes me."

"..."

"Zeus Alkenberg, the CEO of this company." nilahad nito ang kamay nya.

Imbes na tanggapin ay napamewang sya sa harapan ni Zeus. "So what is this bullshit huh? What? Are you trying to play? You freaking knew that we were coming? Are you freaking bored at work so that's why you set up this game???" sunod-sunod na tanong ni Yue sa lalaking kalmado parin ang muka nito at maawtoridad na tumingin sa kanya.

"Let's just say that, it's a test."

Nagsalubong ang kilay nya. "Huh? For what?"

Lumapit ito sa kanya at lumuhod sa harapan mismo ni Yue. Bakas sa muka ni Yue ang gulat pati na rin ang matalik na kaibigan nyang si Mei na nagvivideo na gamit ang cellphone nya.

"Wha--? Nani shitte runo?" what are you doing?

"You've proven me that you're worthy to be my wife." hindi nya naintindihan ang mga huling sinabi dahil ibinulong lang ni Zeus ito. May dinukot ang binata sa bulsa ng slacks nya at inilabas ang maliit na box.

Hanggang ngayon hindi pa rin ni Yue alam, hindi pa rin magsink-in ang nangyayari ngayon. Hindi nya maibuka ang bibig nya para magtanong dahil sa labis na pagkabigla. Nanatili lang syang nakatingin sa nakaluhod na lalaki.

Binuksan ng lalaki ang kahon na naglalaman ng Diamond ring.

"Will you marry me?"

Great... 1st day in the Philippines started with a BoOmm...

And she didn't expected it...

--

TheSnailHeiress's note🐌🐌:

Save the action scenes for later.. 😅

Kaway-kaway sa mga Spy X Family at The Promised Neverland fans dyan. 👋👋

LOL. Meron nga ba?

Haha nvm the slowminded owtor na possess na possess sa MANGANIME. 😂

Haha nvm, enjoy reading~ 💖

"Oiiiii? Earth to Yue?" kanina pang tawag sakin ni Mei.

"Yeah?"

"Hindi ka pa ba kakain? Come on Yue, sayang pagkain." napatingin ako sa pagkain na nakahapag sa harapan ko. Burger steak iyon at may kasamang ginasang sayote. Weird menu for a typical rich company. I mean pede naman kaseng mas sosyal pa dito yung menu nila. But whatever food is a food.

"Yue, if you're still thinking about what happened earlier, just you know? Forget about it first. Hindi ka naman minamadali ng tao kaya kalma lang okay?"

Yes you heard it right. Hindi ko pa sinasagot yung tanong ni Zeus. Masyado akong na shock kanina para sumagot. Isa pa, walang boses na nalabas sa lalamunan ko, kaya how am I supposed to answer?

His question caught me off guard. I mean who wouldn't be? Bigla-bigla na lang syang luluhod sa harapan ko para magpropose tapos hindi ko sya kilala ng masyado.

Bumaling ako kay Mei. "Do you really think that it's easy to forget? And I can't even think properly. It's like my mind is blowing and my mind is malfunctioning. Mei, what are you going to do kapag ikaw ang nasa posisyon ko. What? Would you say yes to a total stranger? Of course you wouldn't, and that's the same as me. "

Sumipsip sya sa iced tea nya. "Unfortunately, I am not 'you'."

Sinamaan ko sya ng tingin. "Mei! You're not helping at all!"

She chuckled. "Sorry. I just can't believe my best friend was proposed by a total stranger. Akalain mo yun Yue? Dumating na lang sayo bigla si 'The one' mo?"

"Very funny."

Tumawa lang sya ng ilang segundo at sumeryoso ang muka nito. "Yue, if I'm in your place, I would talk to him first and listen to his explainations. You should ask him why the heck he proposed to you. I mean you two don't know each other."

"But my parents know him-- WAIT! That's it! My parents! Ugh, malamang may kinalaman sila dito."

"So? You're going to talk to them? Right now? Aalis ka na? As I said, talk to your 'future fiance' first." pina-emphasize pa nya talaga yung 'future fiance'. "Malamang alam nga ng magulang mo ng mangyayari toh, malay mo out of reach sila kase expected na nila na tatawag ka to hear some explanations."

"Damn it. Why my life is so fu--"

"Yue...?" narinig kong tawag sakin mula sa likuran ng 'lalaking' ayaw ko pang makita at kausapin dahil nagbubuhol-buhol yung utak ko sa kanya.

Lumingon ako sa kanya. "Yes?" ngumiti ako na parang wala lang nangyari kanina. "Do you need something, Mr. Alkenberg?"

Mula sa peripheral vision ko, napaface-palm si Mei. Bigla na lang rin nya akong mahinang sinipa sa binti.

Dumukwang sya sakin at may ibinulong. "Hey Yue that's your chance to talk to him. Grab the chance kung ayaw mo pang mahirapan."

Bumulong din ako pabalik. "You know that I still can't. Kung ikaw kaya makipagpa--"

"Yes, Mr. Alkenberg. Feel free to talk to my friend. I'll be taking my leave first." sabay kinindatan ako ni Mei and then she said goodluck habang tinapik-tapik pa yung balikat ko.

At yun na nga umalis na si Mei at naiwan na akong mag-isa dito sa cafeteria kasama si Zeus. Tapos na rin kase ang office hours kaya nagsiuwian na sila.

"Do you have the answer?" tanong nya sakin.

"Can you sit first? Then we talk." sinunod naman nya yung sinabi ko at umupo sa harapan ko.

"Hmm? Your answer please?"

"Hold on a sec! Bakit mo ba ako minamadali? Atat na atat ka bang magpakasal? Kung oo bakit ako? FYI, wala na rin akong balak magpakasal because it's a waste of time. Mas importante pa ang missions kaysa dyan maghihiwalay rin naman."

Bitter mats ka GhOrL??

Hindi naman, lumabas lang talaga sa bunganga ko. Epekto na ata to ng pagbabasa ko sa mga romance books.

"One question at a time please." sabay tinaas ang hintuturo nya. "Let me answer your first question, hindi kita minamadali. You know what they say, time is gold and it such a waste of time to wait for your answer. It's simple, just say yes or no. 2nd, hindi ako nagmamadaling magpakasal. I actually don't want this but I had no other choice. Mr. Luxembourg forced me so whether you like it or not--"

"WAIT MY DAD?!" hindi ko napigilang magtaas ng boses.

"Yes."

"What did he say? Like what is happening? Bakit biglaang pamimigay na nya ako? I know my dad, he's strict kaya it's so strange, really strange na ganun-ganun na lang magpapakasal ako sayo?"

He shrugged sabay napailing. "I don't actually know but he'll tell us through a video call."

Napairap ako. "Usong umayaw."

"I can't, Yue. Mr. Luxembourg is like my second father. He helped me countless times when I was in danger. Lagi nya rin akong tinutulungan nung bata pa ako sa pagtetraining ng martial arts. He's kind at utang na loob ko sa ama mo ang buhay ko dahil kung wala sya, wala ako sa estado ko ngayon. "

"Why? Ano ba yung ginawa ni daddy?"

"Tinulungan nya akong maampon ng isang pamilya. And voila, here I am. An adopted son of the Alkenberg's."

I was shocked. Zeus Alkenberg is adopted? Well same goes for me. He piqued my interest. "You're adopted? Same as me. I know right? Dad is really kind."

Daddy loves taking care of the foster children. As far as I've remembered, iyon ang dahilan nya kung bakit sya naging agent. He said that he wants the world a better and safer for children.

And hold on, bakit ko sinabi sa kanya na adopted rin ako?

Maybe because we're in the same situation...

"Okay last question, ano ba yung pumasok sa kokote mo kanina kaya mo ko napagtripan ha? That's not funny."

He laughed. "Sorry. I just want to test the daughter of Mr. Luxembourg. Maraming beses na akong inaranged marriage by my mom but in one condition, and then that condition is the same I did to you. Kahit pa malaki ang utang na loob ko kay Mr. Alkenberg, I must put you through a test. Why? It's because I want a wife who can protect herself because I'm prone to danger. And those girls? They all ran away and they never came back."

"Woah..." tinuro ko sya. "Are you really that famous and handsome? And, what is this proned to danger? That's easy, just shoot the culprit to his freaking head and balls. Tutal Weapon company naman kayo. I bet it's easy."

He chuckled at napailing-iling pa. "Such a bad-*** woman... and she has a heart."

I scowled at him. "Yeah? Of course I have a heart because duhhh? I'm freaking alive? I'm not a ghost. Plus, I was trained like this since I was 5. Expect my bad-*** side, honey." sabay nakipagtitigan ako sa kanya ng eye-to-eye contact.

Humalikipkip sya at unang bumitaw sa staring contest namin. "You're really brave huh? Are you always staring at your enemies like that?"

"And to answer your question, yeah I always did. Just wanna spook them so I can conserve my energy."

"Oh yeah? You should eat your food. Don't waste it, many people around the world are hungry."

Tumango ako at kinain ang pagkain ko na nangangalahati na. Habang ako ay kumakain, napatingin ako kay Zeus na abala sa pagtatype sa laptop nya.

"Hey what are you doing?"

"Typing my reports about my last mission in Palawan."

Napatigil ako sa pagsubo. "Mission? What mission?"

Napatigil sya sa pagtipa and then he smirked. "Oh I forgot to tell you that I'm also an agent. Agent Reid by the way, nice to meet you, Agent Flare." aniya sabay ibinalik ang tingin sa laptop habang ako naman ay napanganga.

So this guy is an agent? Haven't see him around my missions.

"Can't believe that you are also an agent. Why did you become one though?"

"Same as your father. To help the foster kids to have a better place to live on. I'm inspired and I want to help your father to achieve his ambitions." aniya habang hindi pa rin natigil sa pagtipa.

Pinabayaan ko na lamang sya at tinuon ang pansin ko sa pagkain. Habang kumakain, pinag-isipan ko na rin yung proposal nya kanina. Should I say yes? But, marriage is really not my thing. But then sumagi na naman sa isip ko yung mga pinagsasabi nya.

He's different when you meet him personally. He's not that bad plus muka naman syang pinagkakatiwalaan. Lol. Muka lang yan. Umaandar na naman yung marupok side ko sa mga tao. Rupok jpeg. Ganitong-ganito ako nung nakilala ko sila Mei at Alastair. Mula kasi nung insidenteng yun, sabi ko sa sarili ko na hindi dapat ako madaling magtiwala. But I guess I can't do that though. I realized that I should just kick their plastic-betraying *** if ever it happens.

Dahil nga sa malalim na pag-iisip ko, hindi ko na namalayang naubos ko na pala ang pagkain ko. Binuhat ko ang tray at inilapag sa counter at dali-dali iyong kinuha ng tagalinis.

"Hey Yue." tawag sakin ni Zeus. "Your dad, he's calling through a video call."

Dali-dali naman akong lumapit sa kanya at umupo sa tabi nya. Pinindot nya yung answer at lumabas sa screen ang pagmumuka ni dad.

"Konnichiwa, mi hijo, mi hija. How's your day?" ugh dad and his Japanese and Spanish words. Palibhasa, kalahating hapon at espanyol na may konting lahi ng Pinoy. Dad's the definition of 'halo-halo'.

Nagsalubong ang kilay ko. "Dad! Bakit mo naman ako inarangged marriage kay Zeus? What the hell dad? Sa US nga kapag may mga lalaking lumalapit sakin halos patayin mo na sa titig mo tapos ngayon gusto mo na akong ikasal? What?"

Sumeryoso si dad. "Yue, I'm doing this to protect you from any danger--"

"But dad! I can protect myself! Do you think I'm that weak?"

"Yue, shut up. Don't you dare cut your father."

Natahimik ako. "Yue, the AMG knows you. They're actually expecting you because they knew that the only survivor child of the Sweet Love Orphanage will return and hunt them down, according to our sources. Alam kasi nilang walang natirang buhay dun sa bahay-ampunan and there we go. They discovered you, hindi ko rin alam kung paano nila ginawa yun eh samantalang mahigpit naman ako sayo. So the best solution is to camouflage. And the best way to camouflage is marriage."

"Dad. Kaya ko namang makipagsabayan sa kanila eh. Hindi ko kailangang magtago."

"Yue, you dont know what they're capable of. They're strong, Agent Flare. Isang beses nung kinalaban ng team namin yung mga generals, we failed. Nagalusan lang namin sila and that's it. They are dangerous, Agent Flare. Ang alam kasi ng mga AMG, kapag kinasal na ang isang agent, magreretire na because that's our rule. So that's why I suggest you to camouflage."

"And of course I chose Zeus. It's because I trust him. Zeus?" tawag nya sa katabi ko. "If ever my daughter said yes, please take care of her even if it cost your life."

"Yes sir, I will."

"But dad! I really can't! This is absurd!" pagtutol ko. No way! I really can't accept it!

"AGENT FLARE!!!" sigaw sakin ni dad na ikinagulat ko. "GIVE ME ONE REASON WHY YOU SHOULDN'T MARRY ZEUS. Siguraduhin mong matino yung rason mo ah? One acceptable reason, I'll not force you to marry Zeus."

"If I didn't?"

Nagdilim ang aura ni dad. "Don't you dare test me, Yue Luxembourg! Now start. One answer only."

Huminga ako ng malalim. "Dad, I don't know him well I--"

"Well, uso namang magkakilala kayo habang kasal kayo. And Yue I forgot to tell you that after your mission, you can file annulment. There Yue? Are you finally satisfied?"

"So in short, till mission do us apart?"

"Yes. Now please Yue, marry him. It's for your own sake." pagmamakaawa sakin ni dad. He's really desperate. Ganun ba talaga kalala yung AMG para ipakasal ako ni dad para lang mag-camouflage? Para lang hindi nila agad ako puntiryahin?

Bumuntong-hininga ako at pumikit. "Fine dad. I will marry him if you say so."

Ngumiti si dad at pumalakpak pa. "I'm happy for you two. So, I gotta go. Marami pa akong gagawin." sabay pinatay na ni Dad ang video call. Sinarado na ni Zeus ang laptop at tumingin sakin.

"So? Pumapayag ka na?"

No choice naman eh. Baka naman mahigh-blood sakin si dad kakaexplain kung bakit.

"Yeah. No other choice. Baka mastress pa yun lalo."

"Okay then. You said it." umalis si Zeus sa kinauupuan nya at pinaharap nya ako sa kanya ng upo. Nilabas ulit nya yung singsing at lumuhod sa harapan ko.

"Yue Luxembourg, take this ring as a sign that I will protect you with all my life and promise to keep you safe. So... Will you marry me?"

Inabot ko ang kamay ko sa kanya. "Yes, I will. Till mission do us apart."

Isinuot na nya sakin yung mamahaling singsing at pagkatapos ay sinipat-sipat ko iyon.

"There pretty. The ring looks good on your finger." ani ni Zeus na kakatayo lang.

"Yeah thanks. I like it though." sabi ko habang hindi ko parin maalis-alis ang tingin sa singsing. Ganda kasi eh.

"I'm glad. Your friend Mei suggested that." napatigil ako sa pagsipat ng narinig ko ang pangalan ni Mei.

WHAT?

Napatingin ako sa kanya. "What? Mei? She knew about this?"

"No, I actually don't know na ikaw yung babaeng tinutukoy ni Zeus. " biglang salita ni Mei mula sa likuran ko.

"What? What do you mean? Tsaka, akala ko umalis ka na?"

She laughed. "Ano ka ba, Yue! Papalagpasin ko ba yung pagkakataong to? Once in a blue moon to 'dre kaya nga vinideohan ko eh. Malay ko ba kung mauulit ulit yung pangyayaring toh?" sabay pakita sakin ng video nung nagpropose si Zeus.

I face-palmed. "Oh god. Did I do the right thing?"

"Oh Yue, one of the reasons kung bakit nandito pa ako, it's because I'll stand as your priest for your marriage." sabay nilapag nya sa lamesa yung marriage contract.

Nanlaki ang mga mata ko at napanganga ko. My goodness! Isang bagsakan lang? Di pa nga ako nakakarecover mula kanina tapos ngayon kasal na agad?

"Wait--! Hold on! Alam ba ito ni mama?"

"I informed your relatives, friends, family, specifically everyone." sambit ni Zeus na hanggang ngayon kalmado parin yung muka. My gosh, hindi ba sya tututol? I mean ano? Yun na yun? Susuko mo na yung marriage life mo para lang bayaran yung utang na loob mo kay dad? Unbelievable!

"Everyone? Pati media?"

"Yes."

Muntik na akong malaglag sa kinauupuan ko. "WHAT?? Ano yun? Paniguradong maraming reporters ang susugod sa bahay namin nan! Shouldn't we do this secretly?"

"No. The AMG may notice us."

"Ugh! Damn that AMG! At tsaka nga pala." tinuro ko silang dalawa. "You guys know each other?"

"Yes, we're in the same team. 2 days from now, you'll be part of Blaze's team." ani Zeus.

"Blaze?"

"Oo, si abo. Basically, he's our leader. Kabaliktaran ng pangalan nya yung ugali nya. He's super cold na akala mo nakatira sa Antarctica. Actually mas mabuti na tong si Zeus kaysa kay abo." sabay umirap sya.

Kumunot ang noo ko. "What's with the 'abo' name?"

"Oh damn it, stop mentioning that dimwit. Dali na pirmahan mo na yung marriage contract nilalangaw na."

"Oops... Sorry. Eto na." pinimarhan ko na yung marriage contract. May pirma na rin yun ni Zeus, ako na lang talaga inaantay.

"There good. I now pronounced you as husband and wife. Good luck sa inyo. Babye na bukas na lang. Naistress ako kay abo. My god! I really-really hate that pompous guy!" galit na salita ni Mei at nagwalk-out sa cafeteria.

Now I'm curious about this 'abo' guy.

And who would have thought na sa cafeteria pa ako kinasal? Great choice of wedding place eh no?

"So Yue Luxembourg-Alkenberg, shall I take you home?" sabay nilahad ni Zeus yung kamay nya.

Tinanggap ko iyon. "Yeah, take me home. I'm exhausted from all this stuff. I wanna sleep."

He chuckled. "Sorry about that. Don't worry about the marriage thing. Just live your life like you used to. Isipin mo na lang na single ka pa ren."

"Whatever. Now take me home."

"Yes ma'am." at lumabas na kami ng kompanya nya at tinungo ang kotse nya at inihatid na nga nya ako sa bahay namin.

Pagkarating na pagkarating ko sa bahay namin, sinalubong ako ni mama na happy daw sya para sakin dahil kinasal na daw ako. Akala nga daw nya tatanda na akong dalaga. Tsk, pagkatapos naman ng mission annulled na kame kaya message ko lang kay mama na tanggapin na nyang tatanda ako ng dalaga.

Pagkahatid din sakin ni Zeus sa bahay, pinakain pa sya ni mama tapos nagpasmall party pa nga. Bigyan na daw sya ng sandamakmak na apo. Once again ma, tanggapin mo ng poreber ****** yung anak mo.

HAYYY... Gusto ko ng magpahinga.

This is Yue Luxembourg signing out-- oh I forgot the Alkenberg. Whatever.

Goodnight...

--

TheSnailHeiress' note🐌🐌: How's the new version of AFMU so far? Weird pa rin ba? Lol, honestly mas pinagbubutihin ko na talaga ngayon.

Important note: Para sa mga nakabasa nung old version nito, baon nyo na yun sa lupa at wag nyo na hukayin pa. Kalimutan nyo na yun. Para naman sa hinde pa nakabasa, oioi swerte nyo ha? HAHA lol.

Thank you for reading~

Sayonara and a big hart-love to you~💖

🐌🐌👋👋