(the following chapters will be narrated in the 3rd person's point of view)

Once upon a time, sa isang malaking mansion, may mayamang mag\-asawang naninirahan ng masaya at payapa. Then... Fast forward sa time na binayayaan na sila ng isang masayang regalo. The wife, was pregnant despite the fact that she was diagnosed with infertility. Sa sobrang saya ng mag\-asawa, they declared na kahit na ano pa man ang maging kasarian ng magiging anak nila, it would inherit everything they have. And so... Fast forward ulit sa araw ng pagsilang. That day, there was a terrible storm and the birth was difficult. Wala nang nagawa ang mga doctor and unfortunately, the wife passed away.

This was the tragic story of how Jewel Alexandra DeLeon came to the world. Pero wag kayong mag-alala di tragedy ang tag ng story natin.

It all started that one ordinary day, when her daddy, the great Tycoon Hotelier Addam De Leon calls from dubai...

"I'm managing the companies fine dad, its going to be my company in the future anyway so hindi mo na kailangang mag-abala pa." Relax na relax na sabi ni Jewel while she stretches her limbs in a yoga posture on her yoga mat sa balconahe.

"Alam ko naman yun Angel, but im just worried about you, you know? Isang taon akong mawawala, di mo ba ako mami-miss?" nakasimangot na sabi ng ama niya na nasa screen ng mac ipod na hawak-hawak ng personal assistant niyang si, Holly.

"We can still call each other. Gosh, nakakahiya ka." Jewel rolled her eyes. "**You told me this was an important deal"

"Walang mas importante kesa sayo Honeybunch! Ah nga pala natatandaan mo pa yung kaobigan mo nung malii--" "Sir Addam kailangan na nating pumunta sa central hotel, its bad manners to let our investors wait**" rinig ni Jewel ang boses ng secretary ng papa niyang si Anthony who also happens to be Holly's dad. "Teka lang naman! Five minutes Tony! Five minutes nalang!--arrgh!!!!--" nawala sa focuse yung camera mukhang nag-aagawan silang dalawa. "Sir! You can call your daughter again tonight--" "hindeeeh! Ayoko!!! Sinasabi mong tonight pero alam kong lulunurin mo na naman ako ng trabaho!!!!--- Tony!!!!!" Unfortunately, the secretary always wins "**magandang araw po, Miss Jewel."

"Ugh, you still wear those ugly glasses**?" Komento ni Jewel the moment na mag focus ang mukha ni secretary sa camera.

"Parte po ito ng identity ko" he repositioned his glasses and ignored the crude remark like a pro "Tatawag nalang ulit si Director mamayang gabi"

Jewel waved her hand to dismiss him before the connection was cut off. Ipinagpatuloy niya ang pagyoyoga.

"Miss, ipapaalala ko lang na kailangan mong umattend ng university mamayang hapon as part of the event committee, tungkol ito sa University Fest na gaganapin three months prior. At may maliit na dinner na iho-host ang pamilya Sagrada around 9pm, they sent an invite" Jewel recieves a beige invitation para sa isang formal dinner

"Charity event? Ang mga Sagrada?" She scoffed at binalik yung invitation kay Holly "sa tingin ba nila uto-uto ako?"

"**Should i decline?"

"Hindi, lets attend. I'm not interested in the event perse pero mukhang may plano silang magpatayo ng circus, sino ba naman ang makakatangi sa comedy**?" Inhaling deeply, she finishes her yoga session. "**Is that all?"

"Opo, sinabi rin ni Sir Addam na huwag kayong masyadong mag-oover work at mas magfocus sa school. So he ordered to have your weekend schedules altered and reported back to him**" Binigyan ni holly ng tubig at malinis na towel si Jewel

"Tsk, sinabihan ko na siyang wag akong pakialaman... He never listens to me." Tinanggihan ni Jewel and tubig at pumasok na sa sala, passing by the grand piano by the living room. "He really should stop meddling with my affairs. Ano ba ko sa akala niya? 3 years old?" Inis na saad ni Jewel as she makes way towards the dining room.

Sumenyas naman si Holly sa mga katulong na ipaghanda na ng agahan si Jewel. As Jewel sits on the ivory tables and chairs. Isa-isang inihanda ang agahan niya sa araw na toh na inihanda ng isang chef mula sa 5 star Michelin restaurant. A healthy breakfast consisting of chicken meat and salads. For her drink, freshly extracted orange juice.

"Nag-aalala lang si Sir sayo, you are after all his only daughter" Holly defended.

"Nag-aalala my ***, i can take care of my self. Did you see the company ratings within the last week's I've been managing it? Tripled! I'm capable enough" naiinis na tinusok ni Jewel ang mga halaman sa plato niya.

"Don't play with your food" suway ni Holly

Tinignan aiya ng masama ni Jewel and begrudgingly ate her breakfast.

"He doesn't trust me, i know he doesn't. Kung pinagkakatiwalaan niya talaga ako he wouldn't call everyday just to check, at. Lalong-lalo na hindi siya magte-text every hour!" Inis na sabi ni Jewel sabay ipinakita ang lumalaking bilang ng unread messages mula sa ama niya.

'...adik si sir lol' Holly said in her mind.

"At this rate, pati lalaking papakasalan ko siya rin ang magdedesisyon!!!" Jewel yelled and dove inside her walk in closet at inis na naghanap ng damit na susuotin. "Kaninong buhay ba to? Akin o kanya?"

'...lol, parang teleserya lang? Lololololol' Holly said in her mind, habang walang emosyong pinapanuood ang ilang mamahalin at branded na damit na magliparan na para bang wala silang halaga.

"Ugh!!! Nakakainis talaga! Holly! How does this look?" Kahit naiinis, kailangan fashionable, tanong ni Jewel habang hawak hawak ang white polo-dress

"Ano po ba ang mood niyo ngayon?" Tanong ni Holly

"Yung naiinis ako pero i still want to look cute kind of mood" nakasimangot na paliwanag niya before flinging the dress away. "Argh, is this all my clothes?!" Once more she opens another door leading to another large walk-in closet.

'...hindi ko manintindihan ko pano niya na-iismall ang pagkarami-rami niyang damit na halos kayang punu-in ang buong mall... Iba talaga ang ikot ng utak ng mga mayayaman' Holly commented on her head.

"How about this?" Tanong ulit ni Jewel then she picks up a short blue overalls at off shoulder skin tight long sleeves. "Never mind, ill take it. I need my pumps!" Jewel strides towards the next pink door containing shelves of shoes worth more than an average man's monthly salary.

After ng galit na make over ni Jewel sa sarili niya, pwera pupunta lang naman siya sa university. They finally managed to hop into the black Bennett, na siyang parang school bus ni Jewel, ibang sasakyan kasi ang sinasakyan niya pag pupunta siya sa companya and also a different car paggagala siya. Anyway, enough about Jewel flexing her unlimited amount of car collections. Pagdating nila sa parking lot ng School, di pa nga bumababa marami na ang nakakaalam kung sinong prima donna ang dumating.

Pano ba naman ni di malalaman, Jewel's family was the co-founder of the university plus, the biggest shareholder, not to mention she naturally stands out, with her beautiful wavy blonde hair at blue eyes--impossibleng di mo siya makikilala. She's practically the queen of this school--tama, you heard me, bow down pheasants-- este, lets continue.

Kung saan dumadaan ang reyna walang nagtatangkang humarang, takot lang nilang mapugutan ng ulo--not physically though kasi illegal ang pumatay. Anyway, Jewel is the epitome of a confident woman. Her chin raised, back straight and she walks like a model owning a runway, not to mention she's taller than average Filipino women because of her one-third German genes from her mother in heaven. Kaya naman wala talagang nagtatangkang harangan siya.  In the first place,  ayaw ni Jewel na hinaharangan ang daan niya--she's ambitious as she is pretty. Alam niyang mas mataas ang posisyon niya kesa sa mga ordinaryong hampaslupa and she likes it that way.

Tumigil sila sa harap ng pinto ng club room ng event committee, di pa sa pumapasok pero rinig na ang kulitan at kantyawan ng mga miyembro sa loob.

"Ahahahah, sige nga tignan natin kung sino ang mas magaling pagdating sa pag-iimpersonate sa kanya!" Tinig ng lalaking pero matinis at nakakainis, this voice belonged to April Jan, the committee 's secretary.

"Ahem, ahem, katahimikan!" This deep voice belonged to a woman called Lisa "... Sino ka sa akala mo? Ako ang anak ng pinakamayamang tao sa buong bansa, bilhin ko pa buhay mo eh, space please" sino ba ang ginagaya niya?

"Ay!!! Mali!!!! Ganito yun" this time it was a man's voice, si Albert to "isampal ko pa ang prada ko sa mukha mo eh. Space please!"

"Ahahahahaha!!!! Kuhang kuha mo talaga Bert!!!"

Sa labas ng pinto tinignan ni Jewel habang nakakunot noo si Holly, na siyang binalik naman ang tingin ng walang emosyon.

'...actually... Ang galing nung last... Kuhang kuha' komento ni Holly sa isip niya kasi pag isinaboses niya... Baka mawalan siya ng trabaho sa loob ng susunod na sigundo.

"I don't talk like that" depensa ni Jewel at binuksan yung pinto.

"Isa pa!! Isa pa!! Hahahahaha" masayang sigaw ni April Jan na nakaupo ng nakatalikod sa pinto kaya di niya napansin ang delubyong nagtatangkang gawin siyang lechong baboy gamit ang matalim nitong tingin. "Oh? Ba't kayo natahimik? Ano ba guys!" Sabi nito nang mapansin niyang isa-isang umatras ang mga kaibigan niya sa gilid.

"I hope you spent your last days happy, April Jan Reginaldo, dahil simula mamaya hindi mo na kakayaning ngumiti, space please." Banta ni Jewel mula sa lukuran, nang makita niyang nakaupo si April sa mesa niya--mesa ng presidente ng committee.

"Wow! Sino nag-sabi nun?! Parang totoo--" di na natuloy yung sinabi niya nang makita niya ang liwanag

At this time, sumalangit ang kaluluwa ni April Jan... Rest in peace.

"Now that, wala nang istorbo, Lisa gusto kong maghanap ka ng papalit sa secretary position na vacant. If you can't find someone then take the position" Prenteng-prenteng umupo sa trono niya si Jewel as they started the meeting pagkatapos na i-ban si April mula sa event committee club room.

"Maghahanap po ako! Agad agad! Wag kayong mag-alala!" Alistong sagot ni Lisa, because becoming the secretary meant na kailabgang siyang magreport ng personal kay Jewel--which was the only thing she avoided the most.

Hindi lang siya, kundi ang buong miyembro ng committee. Ilang secretary na ba ang dumating at umalis? Di na nila mabilang pero dahil sa malaki ang brownie points na natatanggap nila just by being part of the committee, in demand ang position kahit pa kampon ng demonyo ang presidente.

"Adequate, asan si Yosef?" Binaling ni Jewel ang mata niya kay Albert na kanina pa pinagpapawisan ng malamig.

"N-m-may varsity practise siya, i-iniwan niya po yung excuse letter niya sa drawer niyo" Albert is a year older at dapat siya yung pino-po at ginagalang but no--not in front of Jewel.

Jewel checks the letter on her drawer and nods. With that, nagsisimula na ang pagpaplano para sa up coming major even ng school. Ilang oras, later...

"Miss..." Mahinang tinapik ni Holly ang balikat ni Jewel,   reminding her that it was time to dismiss.

"Tapusin na natin dito. I'll contact you again for the next meeting, aasahang ko tapos na by then yung pinapagawa ko" Jewel says habang parang mga latang halaman ang mga miyembro na inexpose sa araw ng ilang dekada.

Tumayo si Jewel at di na nagpatumpik-tumpik pang lumabas ng kwarto. Holly hands her the extra soft, wet wipes. Kumuha si Jewel ng sheet at hinugasan yung kamay niya. They walked towards the parking lot

"**I need my dress ready"

"Nacontact ko na si Hope**" sagot ni Holly

"Your good with your job" ngumisi si Jewel as she entered the car.

'...ah, she complimented me' di rin napigilan ni Holly na maproud sa sarili.

         8:30 sharp, nagsidadatingan na ang mga bisita sa mansion ng mga Sagrada na nakatayo sa isang private lot atop a hill. The modern structure in monotone colors of blue and white. Malaki ang garden na may maze na ilang taon ring pinaghirapan ng hardinero. Tonight the party was going to be held in this very Garden. May auction na magaganap, for sale are priceless antiques, plant hybrids that were very costly on international market and lastly, paintings na gawa ng  "prodigy" ng pamilya Sagrada, the youngest child and blooming artist, Amelia Crystal Sagrada. Mapupunta ang mga naipong pera sa isang foundation na sumusuporta sa mga lumalaban sa cancer. But the star of this party is not the host--kundi ang nag-iisang tao na kayang bilhin ang lahat ng nasa auction with a single blank check.

Tama, it was the one and only, ang nag-iisang unica-ija ang bilyonaryong byudo, Jewel Alexandra DeLeon.

The moment that familiar BMW rolled down the drive way of the family's front porch, nagsilinya na ang mga reporters at camera man para lang masilayan o makausap ang nag-iisang tagapagmana ng pinakamayamang tao sa bansa. The door opens, lumabas si Holly na naka lady-tuxido, kasama nito ang iilang mga malalaking taong nakatuxido din. Hinarangan ng mga body guards and mga reporter na lumapit pa. Then finally the door opens.

Parang mga bituing walang tigil na kumislap ang flash ng mga camera almost blinding her pero di nagpatinag ang totoong bituin. Wearing a dark blue galaxy cocktail dress, with a low back and deep v cut front. Hugging her upper torso beautifully before flowing down to her lower thighs. Paired with her silver cigarette heels and diamond clutch with the mark of Hermes and diamond earrings.

"Ija!!! We've been expecting you!!!!" Binati siya ng mayordoma ng pamilya, ang ikalawang asawa, si Mrs Sonya Sagrada--she opened her arms to welcome the young heiress.

"Space" mabilis na sabi ni Jewel with her hand up, indicated she stopped there.

"Uh, of course, of course. Naexcite lang akong makita ka!" Tinawa nalang ni Madam Sonya ang hiya  niya and ushered Jewel inside. "I heard your dad, is in Dubai! Sayang at di siya umabot sa party"

"Mm...sure" walang ganang sagot ni Jewel habang iniikot yung tingin niya sa buong lugar.

"Mom! Nasan na yung-- oh my gosh! Jewel! Long time no see!!!" Lumabas naman ang panganay na anak na babae, namely Juddette Sagrada with her pale pink dress and pearl necklace at aakamang yayakapin din nito si Jewel.

"Space..." And just like what she did to the mom, she shut her down

'wow, deja vu' commento ni Holly wa utak niya.

"**Right, nakalimutan ko di ka nga pala mahilig sa hugs. Ah! Gusto mong makita yung kwarto ko? Just last time pinaextend ko yung walk-in closet ko kasi it was getting masikip na eh--"

"Darling, mag-paparticipate si Jewel as his father's representative ngayong gabi, she has no time to play around okay**?" Suway ni Mrs Sagrada na ikinataas naman ng kilay ni Jewel.

"Actually, tita. Hindi alam ni daddy ang tungkol sa... Maliit niyong auction" ngumiti ng pagkatamis si Jewel "so unfortunately im not participating as his proxy, pero wag kang mag-aalala may pera naman ako eh"

"Ah-ah... Ganun ba?" Once more itinawa nalang ni Mrs Sagrada ang hiya niya.

"No need to escort me, marami pang parating na guest, me and my P.A can find ourselves a seat since hindi naman ganun ka laki ang bahay niyo" with a smile and savage comment, iniwan na ni jewel ang mag-inang naka-awa ang mga bibig.

'...legendary ... asan na ang korona?' Holly thought in her mind at sinunod na yung boss niya papunta sa garden ng walang pinapakitang emosyon sa mukha.

While waiting for the auction to start, nagsilbing body guard at maid si Holly, she was responsible for Jewel's meals at, at the same time, kailangan niya ring siguraduhing walang paparazzis lalapit sa empleyado niya.

"Sa tingin mo, Ba't biglang naisipan ng mga Sagrada na magpacharity? This is so unlike them" tanong ni Jewel habang inu-unti-unti yung champange na nasa kamay niya.

"Rinig kong, magpapatakbong governador ngayong halalan ang padre de pamilya, siguro kailangan nila ng boost sa image" sagot ni Holly.

"Pfft, if they wanted to boost their image, then locking their eldest poor excuse of a son underground and far from public would be the best option" umiling-iling si Jewel.

Di na sumagot si Holly kasi sumangayon rin siya sa ideya ng dalaga. Maya-maya, nagsimula na ang auction--na naging shopping spree sa kalagitnaan. Nung una wala naman talagang balak na magwaldas si Jewel eh, she thought that if she saw something good then she'd buy it pero kasi, natrigger siya sa sinabi ni Mrs Sagrada. She's a proud woman, at hindi kaya ng pride niya na marinig mula sa bibig ng ibang tao-lalong-lalo ng isang gold digger na nakikiride lang siya sa kayamanan ng ama niya. She's an independent woman that was already making money by the time she entered elementary school! How dare she assume that she was just riding his father's tailcoat?!

Kaya ayun, bawat bid, hindi niya binababa sa isang milyon ang presyo--sino pa ba ang lalaban eh may nanalo na-the first half of the program just turned out to be Jewel flexing her money in front of her competitors.

Isang pahina nanaman to sa weekly gossip magazine.

"Hay... This boring." Tumayo siya sa upuan niya

"**San po kayo pupun-"

"Stay there, mag-c-cr lang ako**" utos ni Jewel at iniwan si Holly.

Hindi siya pumunta sa banyo though, pumasok ng palihim si Jewel sa maze para magpahangin saglit. Kanina pa sumasakit ang ulo niya, malakas ang amoy ng rosas sa hardin and she didn't like it. Nang makarating siya sa  sa maliit na building-only to find it occupied.

She came in contact with a beautiful stranger. Naka-puting tux, complementing his light skin, chocolate brown eyes and a ruffled, slightly curly hair. Kung hindi siya flat malamang napagkamalan siyang babae ni Jewel. This man had tears in his eyes na pumana sa puso ni Jewel.

'...damn, he looks like a lost puppy!!!!' Jewel thought. "What is with this cuteness?!" 

"...Angel?" Sambit ng binata.

It wasn't her name, pero palayaw yun na ginagamit ng adik-este protective niyang ama.

"Huh?--"

"Angel!!!!!!! Oh my god! Bakit ka andito?!!!! Pano mo nalamang andito ako?!! Angel! Angel! Angel!!--" bigla siyang sinugod nung "cute" na stranger

"Oi- spac--" di na natapos ni Jewel yung sinabi niya kasi niyakap na siya ng nakakamatay sa higpit nung estranghero na cute.

"I missed you!!!! Alam mo bang ilang birthdays ko palagi kong wini-wish na sana magkita tayo ulit!!!! Di ko akalaing ngayong taon matutupad yung wish ko!!! Tama nga ang Disney! Dreams do come true!!!! Wahhh, I'm so happy!!!!" Pilit na kumakawala si Jewel sa bisig ng cute na lalaki pero walang epekto, mahigpit kung lumingkis ang mokong "pero pano mo ko nahanap?!" He separated himself from her for only a moment pero agad din nman niyang niyakap ito ulit "ah!!! Sabi ko nang totoong anghel ka eh!!!! Namiss talaga kita!!! Hindi ko na kailangang magtiis na makita ka lang sa pictures at videos na palihim kong pinakunan!!!!"

'EXCUSE YOU?!' "okay, that's it! Bitiwan mo ko! Space please!!!" Sigaw ni Jewel.

"Ah, di ka ba makahinga? Sorry, okay ka lang?" Pinakawalan na siya finally--well half, kasi hawak niya parin ang balikat ng ating bidang babae.

"Pwede ba! Bitiwan mo--anong ginagawa mo?" Kumunot ang noo ni Jewel nang makita niyang palapit ng palapit ang mukha nung cute na guy.

"Ang ganda mo talaga kahit saang angulo tignan Angel, hindi ako magugulat kung sasabihin mong totoong anghel kang nahulog sa lupa. You look good in blue-sana pala nagblue rin ako ngayong gabi para kambal tayo" he pouted.

Napalunok ng wala sa oras si Jewel at agad na umatras.

"Don't act so over familiar, in the first place hindi kita kilala!"

"Ano?!!! Di mo ko natatandaan?!!!!" Parang inagrabyadong tanong nung lalaki as he closed their distance once more

"Sabi nang spa--" di na natuloy ang banta ni jewel nang hawakan nung lalaki ang kanyang dalawang kamay

"Ako toh! Remember me? Its Kaiden! Ang nag-iisa mong childhood sweetheart/best friend/soulmate/everything!!!!" He passionately exclaimed

'...adik...' was the only word that crossed Jewel's mind.

"Its me!!! Your Denden  nung five years old pa tayo!!!"

'--ah' sa mga oras na toh may isang butil ng memoryang pumasok sa isip ni Jewel, a vague memory of meeting a beautiful girl at her age, na umiiyak dahil nadapa siya '...no, more importantly.--'

"Ang tagal na nun, t@ng!n@!!!!" Di na niya na pigilang batukan sa ulo si self proclaimed "childhood sweetheart/best friend/soulmate/everything."

Sa buong buhay ni ni Jewel, dalawang beses palang siyang nawalan ng "cool". Yung unang beses ay nung gade six siya nang binilhan siya ng factory na gumagawa ng feminine pads ng daddy niya in celebration sa pagdadalaga niya. At yung ikalawa... Was infront of this man... Who despite na binatukan na sa ulo, nakabungisngis pa rin.

"Seryoso anong klaseng prank to?" Hinimas niya ang kamay niya na ginamit niya sa pagbatok sa lalaki-Kaiden was his name.

"Gosh... So hindi to panaginip lang? Ang saya ko!!" Hinawakan ni Kaiden ang pisngi niya bago tinignan si Jewel ng nangingislap niyang mga mata. "Namiss talaga kita!!" And he attempts another hug na this time naiwasan ni Jewel-succesfully.

"I said spa--"

"Mahiyain ka pa rin! Ang cute mo talaga!!!" And he attempts another hug.

"Nakikinig ka ba sakin?!--anak ng, argh!!! Space please!!!" Unfortunately, bingi pala ang bagong kakilala ni Jewel, and he hugs her despite her warnings, threats and protests.

"Angel ko~ palagi kitang napapaginip gabi-gabi--hindi actually kahit umaga ikaw ang laman ng daydreams ko!" He rubs his face on her forehead affectionately na para bang pusa na humihingi ng atensyon sa amo niya.

"I'll ignore how creepy that was kung bibitawan mo ko ngayon din!" She yells pero once more hindi pinakinggan ang protesta niya.

An hour later, nakaupo at nakadequatro si Jewel habang tinitignan ng masama ang lalaking ngiting asong hawak-hawak na ang kamay niya. She survived the hug fest... Pero parang walang balak na bumitaw ang gungong na to.

"Okay ka na?" Dry na tanong ni Jewel.

"Concerned ka sakin?! Awe! Ang sweet mo naman. Basta't kasama kita mas okay pa ako sa pinaka-okay!" Masiglang sagot ni Kaiden.

"Perfect" nakasimangot na sagot ni Jewel. "Pwede bang bitawan mo na ko?"

Gulat na gulat si Kaiden sa sinabi ng dalaga, na parabang ngayon niya palang narinig ang mga katagang yun. Then his eyes transformed into the most sinful puppy eyes Jewel has ever witnessed.

'...oi, hindi ba illegal to?!' she panicked inwardky.

"Pagkatapos kong maghintay ng labing apat na taon... Okay naintindihan ko, nagulat ka... Sabagay, ako din naman hindi makapaniwalang totoo ang mga nangyayari eh... Sorry" parang inaping-asong binitawan niya ang kamay ni jewel at umatras ng isang sentimentro--wow, umatras ka pa. "Pero gusto ko lang ipaalam sayo angel!!" Agad din niyang binawi yung distansya at lumapit hanggang sa magtama ang tip ng mga ilong nila

"**Pu--"

"Seryoso ako sa sinabi ko nung mga bata pa tayo, Angel**... "

'anong pakulo nanaman--'

"Magpakasal na tayo!"

...

Ha?

[Author's notes: how's that for a first chapter? Here's a treat, see you next time?]

Naranasan niyo na bang gumising mula sa isang panaginip na sa sobrang kakaiba at di kapanipaniwala akala mo totoo? Yun ang pakiramdam ni Jewel nang imulat niya ang mata niya the next morning.

She was in her bed room, in her silky pajamas, wearing her fluffly polka-dotted bandana. Napaupo siya habang hinihimas yung ulo niya.

"...bwisit na panaginip" she murmured under her breath.

"Masamang panaginip ba?" Tanong ng pamilyar na boses pero may antok pang natitira sa sistema ng ating bida kaya di niya agad napansin and cute na trespasser na nakangiti sa kanya na para bang nalunok nito lahat ng masaya sa mundo.

"Mmh, napanaginipan kong nagpropose daw sakin ang isang golden retriever-- " huminto sa pagsasalita si Jewel at tinignan ang taong nagtanong.

"Heh? Ang weird naman ng panaginip mo angel" and there he was, smiling with all his adorable glory.

"AH!!!!!!"

Kaiden Santiago ang panganay na anak ng Santiago Group of Companies. Their family centralizing in the business of travel and owns half of the country's transportation and shipping. The Santiago family were known for two things, one was their wanderlust--walang permanenting tahanan ang mga Santiago, they hop from one country to another like nomads. Kung saan sila dalhin ng hangin, dun. Second was their obsession with exotic romances. They don't discriminate against races, status,defects or gender basta kayang mahalin mamahalin, their family motto? "Kahit ano man ang kulay, hugis, kasarian o estado basta't alam mong pag-ibig, as long as its love, then its love!". They were the most carefree people Jewel had known. Ang bunga? Er... Medyo questionable pero matino naman kahit papano.

"Sinong nagsabi sayong pwede mong papasukin ang manyak na yan sa kwarto ko?!" Tanong ni Jewel kay Holly na sa sobrang inis nakalimutan niyang i-keep ang tinatawag na personal space.

"Kababata niyo po--"

"Childhood sweetheart!" Pakokorek ni Kaiden

"...childhood sweetheart niyo po siya--sabi niya" walang emosyong pagtatama ni Holly.

"Do you find this amusing Holly?! Pinagtatawanan mo ba ako?!" Jewel shook her shoulders.

'...lolololololol' ang sagot ay... Oo, pinagtatawanan siya ni Holly, well-mentally nga lang.

"I need him out! Out of my room, out of my dining room and off my property!!!" Jewel yelled, namumula sa galit at frustration.

"Parang kamatis na ang mukha niya! That's so friggin' cute!!! Seb yung camera!" Nanginginig sa tuwa si Kaiden while watching Jewel throw a tantrun.

"Gusto niyo po bang i-record ko din gamit ang DSLR?" Tanong ng butler/bodyguard ni Kaiden na si Sebastian sabay bigay sa amo yung camera nito.

"You'd do that for me?! Ilang zero ang idadagdag ko sa account mo?" Malaki ang ngiti ni Kaiden.

"Argh!!! No one is listening!!!! Damn it!!! Give me my phone!" Pasigaw na utos ni Jewel kay Holly na siyang agad namang binigay sa kanya ang iphone nito.

She dials her dads number at wala pang isang segundo pagkatapos magring, the line connects.

"Dad!!! We need to talk!--"

"Miss Jewel, si Anthony po ito. I'll switch it to video call"

"Tsk, Holly transfer the call to the screen"

"Opo"

A while later, nasa sala ang lahat and when the call finally connects natigil ang pagpoprotesta ni Jewel nang makita niyang nasa hi hospital bed ang ama niya sa kabila ng screen.

"Dad? Anong nangyari sayo?" Nakakunot noong tanong ni Jewel.

"Ahahahaha, wala anemic daw sabi ng doctor eh" napakamot sa noo si Mr DeLeon "--oh! Si Kaiden ba yan? Aba't ang laki mo na ah! Natatandaan ko pa nung bumibisita ka nung maliit ka pa. You were so attached to Angel that you'd cry pag nagigising ka ng wala siya"

"Ahahaha, nakakahiya naman po, naalala niyo pa yun? Ah! Pero wag kang mag alala Angel, di na ako iyakin tulad ng dati." Pagbabaling ni Kaiden ang atensyon kay Jewel.

"No, I don't really care. More importantly! I'm telling you to stop acting so overly familiar! Listen to this dad! This-this stranger!--"

"Ouch!" Drama ni Kaiden

"He keeps talking about this stupid marriage business! Tell me him he's delusional and that I don't need him messing up with my routine and trespassing in my private property!" Jewel snapped

"Ah, nakakaattract din ang stubborn side mo Angel, natutuwa akong hindi ka basta-basta nagpapadala sa agos ng alon. Ito ang dahilan kung bakit talagang para tayo sa isa't-isa!" Mukhang immune din sa direktang atake si Kaiden

'anong konek?' tanong ni Holly sa isip niya

"Anong konek?" Tanong ni Jewel "in the first place, i can even barely remember you!" Jewel desperately wanted to tell him to back off, pero it seems na kahit magmakaawa ka o magdabog, walang uubra sa katigasan ng ulo nitong si Kaiden.

You must all be wondering--ano na ba ang nangyayari? Nasaan ang pagpapaliwanag sa nangyari pagkatapos nung episode one? Well... Here is the flashback:

"Magpakasal na tayo!"

"... Putang*ñ@! Adik ka ba?!!!!" Is what our female protagonist's reaction to Kaiden's proposal--along with a quick and descisive blow sa diaphragm nito na nagresulta sa maikling minutong kumawala ang ispiritu ng binata mula sa katawan niya.

Anway, after our prince very charming, composed himself, nagsimula na ang larong tagu-taguan.

"Marry me!" Bumulaga si Kaiden mula sa likod ng puno.

"Fu--no!" Jewel succesfully escapes

"Marry me baby~" propose niya mula sa ilalim ng mesa during dinner

"...no..." Malagim na sagot ng dalaga at tinadyakan pa sa muka ang kawawang si Kaiden.

"Marry me-- urk!"

"Bastos kang hinayupak ka!!! Sa cr pa talaga?!" This scene was very self explinatory.

Anyway, buong gabing to tinanong ni Kaiden ng"marry me?" Si Jewel na nagresulta ng maagang pag-uwi ng dalaga which led Kaiden to chase after her car with his car na umabot hanggang sa madaling araw that ended with Jewel's car sucessfully escaping the bat crazy suitor.

So here's the million dollar question. Kung nakatakas si Jewel mula kay Kaiden nung gabing yun, what was he doing in her house, in her living room right now?

Ang sagot? Well, duh dumaan siya ng gate.

"Ahahahaha, i see you two getting along! Mabuti! Mabuti!!" Natutuwang saad ni Mr DeLeon as he clap his hands in delight.

"Mabuti my ***! Explain Dad!!!" Nagdadabog na demand ni Jewel.

"Hm... Nagsimula ito sa ikalawang trimester ng pinakamamahal kong asawa--"

"Di ko kailangan ng isang episode ng MMK Daddy, ang kailangan ko sagot!" Mabilis na pinutol ni Jewel ang internalization ng kanyang ama.

Baka kung saan-saan naman kasi mapunta ang pagfa-flashback niya.

"Tsk, kj naman" sumimangot si Sir Addam "kasunduan yun ng mama mo at ng mama ni Kaiden okay? Na pag babae ang magiging anak ni Sophia, ipapakasal siya sa lalaking anak na siyang si Kaiden." Bumuntong hininga si Mr DeLeon while he reminisced the look of his wife and her friend habang pinaplano nila ang kasal ng mga bata "-- I tried telling last time kaya lang sa sobrang busy ko nakalimutan ko nang banggitin, anyway, were not a family upholding stiff rules like those, saka isa pa... Your mom passed away a long time ago, but technically Kaiden is legitimately your fiance, though you can call it off if you both don't want to" Nakangiting paliwanag ng daddy niya "Surprisingly, Kaiden was adamant to marry no one but you, bumalik siya ng pilipinas just for you Angel! how sweet is that?"

"Excuse you?! Are you serious?!" Di makapaniwalang tanong ni Jewel kay Kaiden na malapad  ang di mawala-walang ngiti sa mukha niya.

"Hm? Yep! Its either you o magpapari ako!" He declared.

Pumalakpak naman sa paghanga si Sebastian na nagbe-blend in sa background.

"Edi magpari ka!!!!" Jewel yells.

"Eh?! Don't you want to marry me?!" Shock na shock na tanong ni Kaiden.

"Hindeh!! High ka ba?!!!! What made you assume that?!!" Highblood na tanong ni Jewel.

"Not what, but who! Ikaw!!!! Nagpropose ka sakin nung five palang tayo!!! Nagsulat ka pa nga ng marraige contract! Was it all a lie?!!!" Maluha-luhang depensa ni Kaiden sabay pakita sa madla ang isang lumang papel, medyo yellow-ish na yung kulay at may konting lukot pero dahil naka laminate, napreserve ng maigi.

It was a drawing of a girl with yellow hair and a boy--stick figure halatang ginawa ng batang walang kamuwang-muwang sa salitang kasal o matrimonya. It had their names on top na may heart sa gitna at ang mga salitang "marriage contract" at "happy ever after" sa gilid.

"Baliw!!! Adik!!!! We were five!!! Saka Sinong matinong tao ang ipapalaminate marraige contract na drinawing ng isang limang taong gulang?!!!! The word marriage wasn't even spelled correctly!!!! Ibagay mo sakin yan! Takte!!!" Namumulang sigaw ni Jewel habang pinipilit na kunin yung "dukumento" sa kamay ni Kaiden.

"Ayoko nga! Kayamanan ko to eh~" mapang-asar na sinagot naman siya ng binata. "With this, di ka na pwedeng ikasal kahit kanino except for me~ Yey!!"

"Narinig mo ba ang sinabi ko?! And Its fake damn it!" Talagang tumataas na ang high blood pressure ni Jewel tuwing nakakausap niya ang lalaking toh.

"Awe~ want to make it real?" With his charming lopsided smile, he eliminates the space between them by snaking his arm around her waist na siyang napasinghap at gulat si Jewel--shutting her up during the process. "Marry me Angel" he says.

'syet, nakakakilig. Say yes na kasi! Walanjo!' sabi ng walang emosyon sa mukha na si Holly sa isip niya.

"Ahahahaha as expected of a Santiago! You both look good!" Bumalik lang sa katawan niya ang kaluluwa ni Jewel nang isaboses ng ama niya ang tuwa nito.

She pushes him away while blushing furiously, sabay hawak sa earlobe niya to calm herself.

"Tsk, malapit na sana eh. Istorbo ka uncle" nakapout na reklamo ni Kaiden na siyang lalong ikinatuwa ng ama ng babaeng gusto niyang pakasalan.

On the other hand, it was the first time Holly saw someone who managed to shut Jewel up. Ang Reyna na may pride na kasing taas ng mount everest... Isang ngiti lang pala ang katapat?  Marami talagang kababalaghang pinapakita ang mundo.

"Wala akong balak na pilitin si Angel na pakasalan ka Kaiden if she decides she doesn't want to. Pakiusap kong wag mo nalang ipilit. All in moderation, okay ijo?" Paalala ni Mr DeLeon

"I understand Uncle" nakangiting sagot ni Kaiden.

Pero sa mga oras na yun... Ni isang tao sa loob ng living room... Walang naniwala sa kanya--lalong-lalo na si Jewel.

"Good, good--" inatake ng malakas na pag-ubo ang matanda

"Dad? Are you okay?" Tanong ni Jewel habang pinapanuod niyang inumin ni Mr DeLeon ang tubig na ibinigay sa kanya ni Tony.

"Oo naman! Im fine. Nabilaukan lang. Anyway, i need to go now. May mga papeles pa akong tatapusin. You two be safe alright? Kaiden ikaw na muna bahala sa anak ko"

"I'm fine by myself, thank you very much" masungit na bwelta ni Jewel

"Sir yes sir! Babantayan ko siya 24/7! 365 days in a year!" Sagot ng binata sabay akbay kay Jewel.

"Ugh! Space please!" Irap ng dalaga.

"Mabuti naman kung ganun--" "president..." "Okay, sige, babye na. I love you Angel! I'll call again later!"

"Fine, and take care of yourself, gosh di ka na bata" inis na paalala ni jewel

"Yes po. Bye" with the the video ends.

"Ang sweet-sweet mo talaga Angel, i wonder if magiging kasing sweet mo rin ang magiging anak natin?" Naging half-hug yung kaninang akbay, mukhang di alam ni Kaiden ang mga katagang "social distancing" at "personal space"

Jewel pushes him off while blushing in the brightest red possible "narinig mo naman ang sinabi ni Dad, ayokong magpakasal sayo kaya wag mong ipilit! I'm fine on my own!"

"Hindi naman kita pinipilit. I'm convincing you~ wala namang sinabi si uncle na di kita pwedeng suyuin, diba?" palusot ni Kaiden.

"You call that convincing?! More like threatening to stalk me kung di ako papayag sa gusto mo!"

"Hala, obvious ba?--aw!! Tenga!!! Angel masaya akong ikaw na ang naii-nitiate ng skinship pero please, aray, aray, aray!! mapupunit yung tenga ko!" Kaiden cried nung mahigpit na kinurot ni Jewel yung tenga niya.

"Sabi ko nga ba!! Kaya mo siguro nahanap tong bahay ko dahil sina-stalk mo ko noh?!"pag-iinterogate ni Jewel

"Technically, sina-stalk nga kita pero matagal ko nang alam kung san ka nakatira--aw!!! Masakit!masakit!!!"

"Punyeta ka-umamin ka patalaga ah!!! Mamatay ka na!!!"

On the side, parehong ina-admire ng butler/body guard na si Sebastian at ng P.A na si Holly ang nakakatouch na scene na punong-puno ng violence, mga katagang bawal sabihin sa national TV at external screaming... Mostly external screaming.

Anyway, kahit na sobrang gulo na ng kanyang umaga, Jewel managed to get to school to maintain her perfect attendance--syempre after niyang patalsikin sa bahay niya ang trespasser. Though, mukhang wala nang ikakaganda ang mood ng ating reyna.

"Move" nayeyelo niyang utos sa kun sinong minalas na mob character na nakaharang sa dinaraanan niya.

'uy, bago yun ah' Holly notes in her head

Parang red sea sa biblya kung mahati ang nagsisiksikang studyante sa hallway giving way to the woman who owns it all.

"Holly, am I cursed? sinumpa ba ako ng kamalasan ngayong araw? First there's that stalker psychopath following me around, tapos ito? Akala ko ba sinabi kong hindi ko gustong may humaharang sa dinadaanan ko?" Inis na pagmamaktol si Jewel.

'...wait...ako ba may kasalanan?' tanong ni Holly sa isip niya "di na mauulit Miss"

"Talagang dapat di na mauulit! You better do your job right Holly!" Sita ni Jewel nang makarating na sila sa tamang building, then she enters her classroom at iniwan niya sa labas ang P.A niya.

'wow... Triggered na triggered siya... Lololololol' Holly thought bago siya lumihis ng daan papunta sa cafeteria.

Sa kabilang dako ng mundo-char lang, wag na tayong masyadong lumayo--sa kabilang dako ng school. Magfocus naman tayo sa buhay ng isang supporting character.

Lets meet Yosef Almario. Varsity basketball player, miyembro ng Event Committee, matangkad, gwapo--may pagkapilyo pero matino naman. Isa siya sa mga heartthrob ng school kung baga. Ngayong araw, half day siya dapat kayalang may morning practice siya kaya naman maaga siyang pumunta sa school. Thinking na mas mabuti nang magtambay nalang siya sa University habang hinihintay yung klase niya sa hapon, kasama niya ang barkada niyang nagchi-chill sa oval since kakatapos lang ng practice game nila.

"Yosef, balita ko naghahanap nanaman si Lisa ng bagong secretary para sa Event Committee, Adik talaga presidente niyo, nakita kong umiiyak sa faculty si April Jan  kahapon" sabi ni Friend A

"Tol ayos ka lang? Rinig ko pinagkatuwaan lang daw nilang gaya-gayahin si Space Please tapos ganun na nangyari. Hindi ka ba natatakot na baka isang araw kainin ka nalang niya ng buhay?" Tanong ni friend B

"Lol, ano kala mo sa kanya si godzilla?" Natatawang tanong ni Yosef.

Hindi naman sa pinagtatangol niya si Jewel--in thefirst place hindi si Jewel ang tipo na babae ni Yosef. Jewel is a strong, confident woman, na alam na alam kung anong gusto niya. She's insensitive pagdating sa feelings ng iba at nakakasakit ang mga salitang binibitawan niya minsan but its not like she's not considerate. Kahit papano Jewel respects the fact that the people around her doesn't revolve solely around her. That's one admirable attitude coming from a spoiled princess. Para kay Yosef, although she has the looks,money and brains... it did not appeal to the lowkey romantic like Yosef Almario...Gusto niya yung, mahinhin... Medyo shy, cute... Yung tipong damsel in distress... Yung gusto mong protektahan...Tama...

Katulad nalang ng cute na binibining pinagkakaguluhan ng mga babaeng students sa di kalayuan... Yep... Ganun yung type niya--

'teka--' tinignan ng mabuti ni Yosef ang grupo ng mga babaeng maingay sa di kalayuan.

"Anong nangyayari? Ba't ang ingay?" Tanong ni Friend C kahit obvious na pero tinanong niya parin para sa dramatic effect.

"Teka, saglit lang" dahil nga gwapo, matangkad a.k.a heart throb ng school, di kayang isantabi ni Yosef ang isang magandang binibini na humihingi ng tulong-- though hindi naman talaga siya humihingi ng tulong. Let's also be reminded that the person in question is his type.

Yosef, leaps into action at hinati yung bola ng nagsisigawang mga fangirls na akala mo nakalunok ng steriods sa sobrang lakas--nahirapan tuloy si Yosef na makapunta sa mata ng problema.

"Oh my gosh!!! Pwedeng papicture?!"  Sigaw ni Fangirl A na aksidenteng malapit sa tenga ni Yosef.

"Kyaa!!!! Korean ka ba?!!!! Saranghae!!!" Sigaw ni Fangril B na sa kasamaang palad malapit sa kabilang tenga ng kawawang prince charming.

"Sheyt! Model ka! I swear na kita ko na mukha mo sa billboards! Autograph please!!!" Pagmamakaawa naman ni Fangirl C na aksidente niyang natulak si Yosef papunta sa harap.

The momentum was big, Yosef couldn't apply his breaks at di niya maiwasang mapaluhod sa gitna ng kaguluhan.

'shemay.... Nakakahiya...' namula ang tenga niya sa hiya nang maramdaman niya ang libo-libong mga mata na nakatingin sa kanya.

"Okay ka lang?" Tanong ng isang mala-anghel na boses...--it was deep for a woman.

' baka paos lang' Yosef thought positively

"Yeah, okay lang ako" may nakita siyang malaporselanang kamay na nakaawang sa harap niya and he takes it, malambot ito, maganda ang mga kuko at maputi pa--though it seemed like it was too big for a woman.

Nang i-angat ni Yosef ang mga mata niya, bahagya siyang nasilaw sa mala-talang ngiti ng isang napakacute na babae...hinigit siya nito patayo--okay... Isang matangkad na cute na babae... Tapos bumaba ang tingin niya sa dibdib ng babae.... Okay! Isang flat-chested na matangkad na cute na babae... Tapos muling bumaba pa sa jeans ng baba--

'fvck... Hindi siya babae!!!' Yosef screamed internally.

"Sorry girls, andito na sundo ko." With an apologetic smile, inakbayan nung baba-este lalaki si Yosef na hindi pa rin makamove sa nakita niya.

"Aw!" Sabi ng mga extrang fangirls na siyang nagsialisan na.

"Whew, salamat sa tulong ah" nakangiting sabi ng cute na estranghero sabay bitaw sa balikat ni Yosef.

"Hindi, okay lang. Mukhang malulunod ka na kasi dun eh" tinawa nalang ni Yosef ang disappointment niya "Yosef nga pala" he extends his hand.

"Oh, I'm Kaiden, nice to meet you" tinanggap nung cutie pie yung kamay ni Yosef at nagkipagkamay sila.

Mayamaya, sinama na ni Yosef si Kaiden sa kung saan tumatambay ang mga kaibigan niya at nakipag-usap sila.

"Oh, so bumalik ka sa pilipinas para pakasalan yung childhood sweetheart mo?" Tanong ni Yosef habang binubuksan kung BLT sandwich niya.

"Uhuh" masayang tumango naman si Kaiden. "Nagpromise kasi kami sa isa't-isa na magpapakasal kami pag malaki na kami, gusto niyong makita yung marriage certificate na drinawing niya para sakin?" Proud na ibinandana ni Kaiden ang nakalaminate na bond paper sa harap ng mga bago niyang kaibigan.

"Wow ang sweet naman" sabi ni Friend A

"Lol, dala-dala mo ba to kahit san ka pumunta?" Yosef mused.

"Naman! Good luck charm ko kaya to" sagot ni Kaiden.

"Ang romantic naman--pero diba 14 years kayong di nagkita? Pano pala kung may mahal na siyang iba?" Pangho-hot seat ni Friend B.

"Pfft, imposible yan" Kaiden dismissed "palihim ko siyang pinapabantayan kaya imposible yan" nakangiting sabi ni Kaiden.

'anu daw?' napakisap ng ilang beses si Yosef nang marinig niya ang huling sinabi ni Kaiden, then he brushes it off thinking na baka nagkamali lang siya ng rinig. 'he doesn't look like the obssessive type...' he surverys Kaiden's face bago agad binaling sa ibang bagay ang tingin niya '...gusto ko talaga ang mukha niya... Pakshet'

Pano ka nakakasigurado walang ibang gusto yung childhood sweetheart mo? Malay mo may secret crush siya na ayaw niyang ipahalata o di naman kaya palihim na relasyon?" Bumuntong hininga si Yosef "you've been away for fourteen years, something's bound to go wrong"

"...sa tingin mo niloloko lang ako ni Angel?" paiyak na tanong ni Kaiden

"Hi-hindi!!! Hindi lang alam ni Yosef ang mga pinagsasabi niya! Diba brad?" Assist ni Friend A

"Oo nga! Wala ka talagang delekadesa, siraulo ka! Dadak ka ng dadak, may childhood sweetheart ka ba na kung makapagsalita ka kala mo naranasan mo na!" Binatukan si Yosef ni friend B

"Oo, tama!! Siraulo si Yosef, wag kang maniwala sa kanya! Siguradong naghihintay parin sayo yung si Angel mo! Soul mates kayo! Soul mates!" Pagtatahan ni friend C.

"Wow, Ba't ako naging kontrabida?! Totoo namn ah!" reklamo ni Yosef.

"Tumahimuk ka nga! Wala kang delekadesa!!" Chorus nina Friend A,B at C

May punto naman talaga si Yosef, Lalo na kung maganda tong Angel na childhood sweetheart ni Kaiden mas lalong imposibleng walang nobyo o kahit manliligaw man lang... At hindi rin sa nanghihimasok pero masama bang mag-alala?!!

'Tsk! hindi ko na kasalanan pag umasa ka tapos masaktan okay? Concerned lang naman!' reklamo ni Yosef sa isip niya at nagdadabog na kinagat yung sandwich niya.

"So, dito siya pumapasok sa university namin? Tapos gusto mo siyang i-surprise? Anong year at course? Baka kilala ko" Tanong ni Yosef, naiinis man--mabait pa rin.

"Tutulungan mo kong hanapin siya?" Parang naligaw na pusang naliwanagan ng pag-asa ang mukhang pinakita ni Kaiden.

"O-oh, magkaibigan na tayo diba?" Nauutal na sabi ni Yosef.

Nabobothered siya kasi Type niya yung mukha ni Kaiden. Tsk, tsk itigil mo yan puso ni Yosef! Lalaki siya, lalaki!

"Yes! Salamat!--ah, second year na siya ng business ad department" nagsimulang i-describe ni Kaiden si "Angel" niya.

'Business ad? Course yun ni Godzilla..' Yosef remembered.

"Right! My picture ako dito, gusto niyong makita?hehehehe" nakabungisngis na saad ni kaiden at dinukot yung wallet niya.

"--i told you to finish it by this afternoon at sinasabi mong hindi mo pa nasimulan? My ghad Ana, presentation natin yan mamaya. Are you effin' kidding me? You know what? Never mind, ako na ang gagawa. You can just kiss your grades goodbye--" Tumingin si Yosef sa malakas at triggered na boses ng babaeng dumaan.

Parang pinause yung eksena, nabato si Yosef nang makita niya ang mukha ni Jewel while Jewel froze when she saw Kaiden

'**** what is he doing he--' Jewel inwardly asked

'oh, si godzilla... Anong ginagawa niya rit--' Yosef wondered.

"Angel!!!!! You found me again!!!! Sabi ko na talaga para tayo sa isa't-isa eh!!" Nanigas ang buong mundo nang niyakap ni Kaiden ang reyna na kilala sa kanyang pagkamuhi sa skin contact regardless kung tao ka man o hayop.

Ngayon lang gumalaw muli ang mga kadena sa utak ni Yosef at mabilis siyang napasinghap. He covered his mouth nang marealize niya na ang Angel na tinutukoy ni Kaiden; ang Angel na parang dyosa na bumababa mula langit kung i-describe ni Kaiden... That Angel... Was actually...

'...totoo nga... Love is blind' at that moment... Yosef Almario received enlightenment. '... Now tell me... SAAN BANDA ANG ANGHEL SA BABAENG YAN?!'