แจ็ค: โจเซฟ ผมรู้สึกอยากวิ่นไล้พวกตุ๊กตาจังเลย
โจเซฟ: นายก็ไปเล่นสิครับ
แจ็ค: แล้วคุณโจเซฟจะไปกับผมไหมครับ
โจเซฟ: ตัวผมไม่น๊าจะไปหรอกครับ
แจ็ค: ครับ //ถอนหายใจ
:ณะ ห้อง
แจ็ค: นี้เหมือไรจะได้ห้องกัน //พูดกับตัวเอง
แจ็ค: ผมรอนานแล้วนะครับ
แจ็ค: เบื่อรอแล้วนะ
:ตัดภาพมาที่เซอร์วายเวอร์
เอ็มม่า: คุณนาอิบจะไปวิ่งเล่นกวนฮันเตอร์กับพวกเราไหมค่ะ
เอมิลี: เอ็มม่าทำตัวดีๆกับคุณนาอิบหน่อยสิ
เอ็มม่า: ขอโทษที่เสียมารยาทค่ะ
นาอิบ: ไม่เป็นไรครับ
เอมิลี่: แล้วคุณนาอิบจะไปกับพวกเราไหมค่ะ
นาอิบ: ไปอยู่แล้วครับ คุณเอมิลีช่วนทั้งที
นาอิบ: ผมจะช่วนอีไลไปด้วยนะครับ
เอมิลี่: ได้สิค่ะ
นาอิบ: //วิ้งไปหาอีไล
นาอิบ: ไปวิ่งเล่นกับพวกเราไป
อีไล: ครับ
: ตักมาแจ็ค
แจ็ค: หาห้องเล่นนี้มันหานานจังเลย
แจ็ค: ไหนที่สุดผมก็ได้ห้องเล่นสักที
:ตัดมาที่กลุ่มเซอร์วายเวอร์
นาอิบ: ฮันเตอร์จะเป็นใครกันน๊า
นาอิบ: ผมชักอยากรู้แล้วสิ
อีไล: ผมคิดว่าฮันเตอร์น๊าจะเป็นคุณแจ็คนะครับ
เอ็มม่า: หนูไม่รู้ว่าฮันเตอร์เป็นใครแต่หนูรักคุณเอมิลี่ที่สุด
เอมิลี่: จ้ะเอ็มม่าของฉัน
:ตัดมาที่แจ็ค
แจ็ค: เซอรฟ์วายเวอร์มี ทหารรับจ้าง คุณหมอ ชาวสวนและผู้หยังรู้สินะครับ
แจ็ค: หวังว่าจะทำให้ผมไม่เบื่อนะครับ //หัวเราะ
: ณะ โรงงานผลิตอาวุธ
แจ็ค: ผมจะเจอใครออกน๊า //ยิ้ม
แจ็ค: อยากรู้จัง //เดิน
แจ็ค: เห๋!
แจ็ค: ใครปันเครื่องอยู่ตรงนี้เอ๋ย //ตี
เอมิลี่: โอ๊ย!!
แจ็ค: คุณหมอเองหรอครับ //ยิ้ม
แจ็ค: มาม่า // อุ้มเอมิลี่
แจ็ค: ผมจะพานั่งเก้าอี้ //ยิ้ม
แจ็ค: นั่งอยู่นี้ก่อนนะครับ //เดินไปหาเซอร์วายเวอร์คนอื่นต่อ
เอ็มม่า: เอ๋!
นาอิบ: เอ๋!
อีไล: เอ๋
เอ็มม่า: ฉันจะต้องไปช่วยคุณเอมิลี่แล้ว
นาอิบ: เอ็มม่าไปช่วยแล้วสินะ
อีไล: ถ้านั้นผมปันเครื่องนะครับ
นาอิบ: ได้สิ
นาอิบ: ถ้าอย่างนั้นผมจะไปช่วยเอ็มม่ากับเอมิลี่นะ
อีไล: ครับ
แจ็ค: น้องชาวสวนครับ //ตี
เอ็มม่า: โอ๊ย!
เอ็มม่า: เป็นแจ็คแบบที่อีไลบอกจริงๆด้วยละ
เอมิลี่: เอ็มม่าหนีไป //ปินกลับคฤหาสร์
เอ็มม่า: คุณเอมิลี้ //ยืนร้องไห้
แจ็ค: //ยิ้ม
แจ็ค: น้ำตาของหญิงสาวช่างสวยงานจริง //หัวเราะ
แจ็ค: น้องชาวสวนครับ //ตี
เอ็มม่า: โอ๊ย!
แจ็ค: ไม่ร้องไห้นะครับ
แจ็ค: เดี๋ยวก็จะได้ไปหาคุณหมอแล้วนะครับ //หัวเราะ
นาอิบ: เอ๋!
นาอิบ: เอ็มม่านั่งเก้าอี้แล้วเหรอ
นาอิบ: เรามาช้าไป //วิ่งไปช่วยเอ็มม่า
นาอิบ: เอ็มม่าผมมาช่วยแล้วครับ
เอ็มม่า: นาอิบหนีไป
เอ็มม่า: หนูจะไปหาคุณเอมิลี่
นาอิบ: เอ็มม่า!
เอ็มม่า: หนีไปนาอิบ //กลับคฤหาสร์
นาอิบ: อะ..เอ็มม่า!
แจ็ค: คุณทหารรับจ้างครับ //ตี
นาอิบ: โอ๊ย! //วิ่งนี้
แจ็ค: คุณทหานรับจ้างน้ำตาของเขาช่างบริสุทธิ์อะไรเช่นนี้
แจ็ค: ผมชักอยากไปคุณทหารรับจ้างสะแล้วสิ //เดินหาเซอร์วายเวอร์ต่อ
แจ็ค: ผู้หยังรู้ครับ //ยิ้ม //ตี
อีไล: โอ๊ย! //วิ่งหนี
อีไล: ยังมีเครื่องที่จะต้องปันอีกตั้ง2เครื่อง
อีไล: แต่ตอนนี้ผมจะต้องช่วยนาอิบให้ได้
อีไล: ผมนะ...
อีไล: ผมนะ..จะไม่เป็นตัวถ่วงใครอีกต่อไป
แจ็ค: ความตั้งใจสินะครับ //ตี
อีไล: โอ๊ย!
แจ็ค: นายเหมือนคนหนึ่งคนที่ผมรู้จักเลยนะครับ //ยิ้ม
นาอิบ: โธ่เว้ย!!
นาอิบ: ตัวผมนี้มัน...
นาอิบ: แต่ตอนนี้จะต้องไปช่วยอีไลก่อน //วิ้งไปหาอีไล
แจ็ค: มาแล้วสินะคุณทหารรับจ้าง //ยิ้ม
นาอิบ: อีไลผมมาช่วยแล้ว
อีไล: นาอิบหนีไปเถอะครับ
อีไล: ตัวผมไม่รอดแล้วละครับ
นาอิบ: ผมจะช่วยให้ได้!!
แจ็ค: มิตภาพของพวกคุณสวยงามจริงๆเลยครับ
แจ็ค: แต่ต้องจบไว้แค่นี้ละครับ //ตี
นาอิบ: โอ๊ย!
อีไล: นาอิบ!! //กลับคฤหาสร์
แจ็ค: //อุ้มนาอิบมานั้นตัก
แจ็ค: คุณทหารรับจ้างครับ
แจ็ค: มีอะไรอยากจะถามนะครับ
นาอิบ: รีบๆฆ่าผมสักที
แจ็ค: ผมสนใจในตัวคุณจังเลยครับ
นาอิบ: รีบๆถามคำถามเถอะครับ
นาอิบ: ถามแล้วก็รีบๆฆ่าผมสักที
แจ็ค: คุณมีชื่อว่าอะไรเหรอครับ
นาอิบ: ผมชื่อ นาอิบ ซูบีดาร์ ครับ
แจ็ค: นาอิบ ซูบีดาร์
แจ็ค: ผมขอเรียกว่า นาอิบ จะได้ไหมครับ
นาอิบ: ครับ
แจ็ค: //อุ้มนาอิบไปลมหลุม
แจ็ค: ไว้เจอกันนะครับ
:ณะ คฤหาสร์
โจเซฟ: เป็นไงบ้างแจ็คสนุกไหมครับ
ฮัตเทอร์: ดูจากสีหน้าแล้วดูพอใจมากกว่าสนุกนะ
โจเซฟ: นั้นนะสิครับ
โจเซฟ: แจ็คไปเจออะไรมาเหรอครับ
แจ็ค: ผมนะเจอตุ๊กตาที่ถูกใจผมมานะครับ
แจ็ค: ฮัตเทอร์ครับ
อัตเทอร์: มีอะไรก็รีบๆว่ามา
แจ็ค: ผมเจอคนที่คุณน่าจะสนใจอยู่นะครับ //ยิ้มแบบพอใจ
ฮัตเทอร์: คนที่แกว่าใครกัน
แจ็ค: เดี๋ยวคุณก็ได้เจอเขาคนนั้นเองละครับ //ยิ้มแบบพอใจ
:ณ : ห้องของเซอร์วายเวอร์
เอมิลี่: คุณคนเจ็บหนักขนาดนี้เลยเหรอคะ
เอ็มม่า: คุณเอมิลี่หนูเจ็บจังเลย //กระโดรกอดเอมิลี่
เอมิลี่: จ้ะ เอ็มม่า
เอมิลี่: เดี๋ยวฉันทำแผลให้คุณนาอิบกับคุณอีไลก่อนนะจ้ะ
เอมิลี่: เดี๋ยวจะพาเอ็มม่าไปนอนนะจ้ะ
เอ็มม่า: เย้ๆ คุณเอมิลี่ใจดีที่สุดเลย
นาอิบ: โธ่เอ๊ย!
นาอิบ: เป็นเพราะผมอ่อนแอเองละ
นาอิบ: เอ็มม่ากับอีไลถึงเป็นแบบนี้
อีไล: เอาน๊า! คุณนาอิบทำได้ดีที่สุดแล้วครับ //ยิ้ม
เอ็มม่า: หนูนะไม่โกธกหรอกคะ
อีไล: คุณหมอเอมิลี่ครับ
เอมิลี่: ค่ะ?
เอมิลี่: จริงที่เปล่าที่คุณเอมิลี่กับเอ็มม่าเป็นแฟนกัน
เอมิลี่: จริงค่ะ
เอมิลี่: คู่ฉันกับเอ็มม่าไม่น่ารักหรอคะ
อีไล: น่ารักดีครับ //ยิ้งแห่งๆ
นาอิบ: กลับห้องกันเถอะอีไล //เดินกลับห้อง
อีไล: ค...ครับ //เดินตามนาอิบ
ณ: ห้องของนาอิบ
นาอิบ: ไปอาบน้ำแล้วนอนดีกว่า //เดินเข้าห้อง
นาอิบ: ส่วนเรื่องของหมอนั้นเอาไว้ที่หลัง //ตกใจ
นาอิบ: นั่นใครนะ
แจ็ค: ผมเองครับ //ยิ้ม
นาอิบ: คุณเข้ามาในห้องผมได้ยังไง
แจ็ค: เป็นความหลับครับ //เดินไปกระซิบข้างหูนาอิบ
นาอิบ: //เขิน
แจ็ค: ผมนะสนใจตัวคุณ และร่างกายของคุณจังเลย //กอดนาอิบ
นาอิบ: คุณพูดบ้าอะไรของคุณนะ //เขิน
แจ็ค: นาอิบคุง สนใจมาเป็นของของผมไมครับ //กระซิบข้างหูนาอิบ
นาอิบ: ผ...ผมนะเป็นผู้ชายนะครับ //เขิน
แจ็ค: แล้วจะทำไหมละครับ //กำลังถอดเสื้อนาอิบ
นาอิบ: คุณจะทำอะไรนะ //พักแจ็คออก
แจ็ค: ก็ทำให้คุณเป็นของของผมยังไงละครับ //เดินไปไกล้ๆนาอิบ
นาอิบ: ผ...ผมนะไม่สามารถเป็นของของคุณได้หรอก //เดินถอยหลัง
แจ็ค: ทำไหมละนาอิบ ผมไม่ดีพอสำหรับคุณหรอครับ //เดินเข้าไปไกล้นาอิบ
นาอิบ: ผ...ผมนะเป็นผู้ชายนะครับ //หลังติดกำแผง
แจ็ค: ผมจะทำให้คุณมาเป็นของของผมให้ได้ //อุ้มนาอิบขึ้นแต่ง
นาอิบ: คุณนะทำอะไรผมนะครับ //กล้วแจ็ค
แจ็ค: ผมก็จะทำให้คุณเป็นของของผมยังไงละ //ถอดเสื้อผ้านาอิบ
แจ็ค: //จูบปากนาอิบ
นาอิบ: แฮ่ก! แฮ่ก! แฮ่ก!
นาอิบ: ผ...ผมห้ามจ..ใจไม่ออก
แจ็ค: //ค่อยๆเอานิ้วสอดใส่ก้นนาอิบ
นาอิบ: อ๊า! จ...เจ็บ
นาอิบ: จ..แจ็คครับผ...ผมเจ็บ
แจ็ค: //ยิ้มอ่อนๆ //ค่อยๆขยับนิ้ว
นาอิบ: อ๊ะ! อ๊า!
แจ็ค: //ยิ้มอ่อน //ขยับนิ้วเร็วขึ้น
นาอิบ: อ๊า!
แจ็ค: ร่างกายพร้อมแล้วสินะครับ //ยิ้มอ่อน
แจ็ค: ผมจะเริ่มบรรยายความรักของผมที่ในคุณนาอิบแล้วนะครับ //ยิ่มอ่อนๆ
แจ็ค: จะเอามันเข้าไปในร่างกายนาอิบ
นาอิบ: อย่านะ! อย่าเอามันเข้ามานะ
นาอิบ: อร๊า!
แจ็ค: จะขยับมันแล้วนะครับ //ขยับ..เบาๆ
นาอิบ: อ...อย่านะ
นาอิบ: อร๊า!
แจ็ค: ความรู้สึกอุ่นนี้มัน //คิดในใจ //ขยับแรงขึ้น
นาอิบ: อื้ม! อื้ก!
นาอิบ: เรากำลังทำอะไรอยู่เนี่ย // คิดในใจ
นาอิบ: ร่างกายมันไม่ยอมทำตามสังเลย //คิดในใจ
แจ็ค: รู้สึดดีไหมครับ นาอิบ //ขยับแรงขึ้นอีก
นาอิบ: อร๊า!
นาอิบ: อ๊ะ! อื้อ! อ้า!
แจ็ค: นาอิบครับ ผ..ผมจะใกล้จะแตกแล้วครับ
แจ็ค: แตกแล้ว //อื้อ
นาอิบ: อร๊า!
นาอิบ: อื้อ
แจ็ค: หมดแรงเลย //คิดในใจ
แจ็ค: นาอิบ นาอิบ หลับไปแล้วหรอครับ
แจ็ค: อยู่แบบนี้ต่อไปอีกสักพักละกัน //กอดนาอิบ
: 10น.ต่อมา
นาอิบ: อื้อ! จ...เจ็บ
แจ็ค: สภาพแบบนั้นลุกขึ้นไม่ไหว้หรอกนะครับ
แจ็ค: แล้วต่อจากนี้ผมจะมาอยู่กับคุณนะครับ
ผู้เขียน: ผมอาจจะเขียนผิดๆถูกบ้างนะครับก็ขอโทษด้วยครับ ใครชอบเรื่องแบบนี้ก็ฝากติดตามด้วยนะครับ ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านนะครับ
Download NovelToon APP on App Store and Google Play
