Si Van Grego, isang napakatalentadong Cultivator sa kanyang murang edad. Nakikilala siya dahil sa angkin nitong talento ngunit nang nagkaroon siya ng anomalya sa kanyang dantian ay itinuring siyang basura at napakawalang silbi ng kaniyang sariling angkan.

Ang noo'y namamanghang mga mata ng mga nakakapaligid sa kanya na mga tao ay ngayo'y may mapangmaliit at mapanghamak na mga tingin. Sa edad na siyam hanggang dalawamput-isa ay naging mature na ang kanyang isip. Maraming mga taong nangungutya sa kanya sa bawat paggalaw at kapag nakikita siya ng mga kaedaran niya o ng mga bata't matatanda, unti-unti na siyang inagawan ng kanyang kabataan.

Minsa'y napanghihinaan na siya ng loob dahil dito. Wala siyang naging kasalanan kung bakit nangyari ang mga anomalya sa kanyang dantian na kahit siya'y hindi na nagkaroon pa na ipagpapatuloy pa ang kanyang Cultivation.

Makikita natin ang ating bidang handang ibuwis ang lahat maging ang kanyang sarili na magpapalungkot, magpapasaya, magpapamangha at magpapaiyak sa atin sa mga pang- OUT OF THIS WORLD na kaganapang magpapaintindi sayong walang hangganan ang buong mundong ito. Dito niyo masasaksihan na walang imposible sa taong nagpupursigi upang tamuhin ang kalayaan at ipaintindi sa lahat na may kabutihan pa rin ang mundong ito, ang mundong sisira o magpapalakas sayo.

May pag-asa pa kayang mabago ang kapalaran niya o mananatili lamang na patapon ang buhay niya o mabibilanggo ba ang kanyang sarili habang buhay sa kadiliman?

Makakamit ba ni Van Grego ang pinakarurok ng Martial Arts o Mamamatay siya sa kalagitnaan pa lamang ng kanyang paglalakbay?

Halina't samahan natin si Van Grego sa pagtuklas ng kanyang totoong pagkatao at paglaban nito sa napakadelikadong situwasyon upang ipaglaban ang alam niya'y tama.

....

Ang Kontinente ng Hyno ay kilala sa tawag na Land of Mystery. Kilala ang lugar na ito na may pinakamasukal na kagubatan na pumapalibot sa alinmang direksyon. Sagana sa likas na yaman ang bawat parte ng kontinenteng ito ngunit ang pangunahing suliranin nila ay ang malalakas na lebel ng kapangyarihan ng iba't ibang uri ng mga Martial Beasts na pagala-gala dito.

Napakaganda ang bawat araw at gabi sa mundong ito. Mula sa malalaki at makakapal na mga ulap na sinisinagan ng apat na buwan pati ang mga nagkikislapang mga bituin sa langit.

Sa loob ng kontinenteng ito ay maraming mga kuru-kuro at mga kwento ng mga matatanda patungkol sa mga Heavenly Bodies/Objects na makikita sa araw o gabi man kagaya na lamang ng mga bituin,buwan, araw at iba pa.

Ang kwentong ito ay mga bantog lalong lalo na sa mga musmos na mga kabataan ng maliit na kontinenteng ito.

Nakakatakot ngunit nakakamangha para sa lahat ng makakarinig nito. Napakaimposibleng isipin ngunit halatang naguugstuhan ng mga batang musmos pa lamang.

Pinaniniwalaang noon pa man, ang mga bituing nakikita natin sa sa napakadilim na kalangitan ay kulungan ng mga demonyo. Paano nila nasabi? Ayon sa kanila mga ninuno na ikinulong daw noon sa loob ng mga nagkikislapang mga kristal na makikita sa langit ang bawat isang demonyong nagkasala at nagpapakita lamang kung gabi ang mga mga kumikislap na kristal kung saan ay nagpapahiwatig na sila ay nagpapalakas kung gabi. Ang nagkikislapang mga kristal na ito ay nagmistulang nagniningning kung saan ay humihigop ang mga demonyo ng kapangyarihan ng kadiliman.

May matatanda ding nagsabi na ang bituin ay mga malalakas na mga nilalang o mas kilala bilang Celestial Beings. Sinasabing sila ang tagapangalaga ng bawat mundong kinalalagyan ng mga Martial Artist o Cultivator. Sila ang liwanag sa mga taong naliligaw ng landas sa paglalakbay.

Ang mas nakakamanghang kwento tungkol dito ay ang bituin daw ay isang sandatang kayang pumatay sa isang makapangyarihang immortal. Noong unang panahon daw ay may dalawang immortal na magkapatid ang namuhay ng mapayapa sa mundong ito. Natagpuan nila ang batong nagkikislapan na animo'y kristal na babasagin.

Bilang immortal ay nakayang gawing sandata ang mga batong ito sa anyong espada ng nakatatandang kapatid. Sa paglalakbay nila sa mundong ito noon ay unti-unting nagbago ang ugali ng nakababatang kapatid, kinasusuklaman nito ang kanyang nakakatandang kapatid. Nagulat na lamang ang nakakatandang kapatid nang may dumating na isang makapangyarihang halimaw sa himpapawid. Nakipaglaban ang nakakatandang kapatid gamit ang buong lakas ngunit hindi nito mapatay-patay ang nasabing nilalang bagkus ay natamaan ng misteryosong nilalang ang nakakatandang kapatid ng sarili nitong sandata at sa pagdaan ng araw ay naapektuhan ang kondisyon ng katawan ng nasabing immortal na nakakatandang kapatid. Huli na ng dumating ang nakababatang kapatid lalo pa't halos bawian na ng buhay ang kanyang kapatid. Buong lakas niyang itinarak ang kanyang espada sa nasabing Misteryosong nilalang.

Bigla na lamang namatay ito ngunit kasabay din nito ang pagkapira-piraso ng espadang pinanday mismo ng nakatatandang kapatid sa kanyang nakababatang kapatid. Huli na ng magsisi ang nakababatang kapatid.

Mapunta naman tayo sa Kwento patungkol sa buwan, kilala ang buwan sa isa sa napakalaking bagay na makikita palagi sa pagsapit ng gabi.

Ang buwan daw ay sinasabing tirahan ng mga immortal. Ang napakagandang anyo nito tuwing gabi ay nagpapahiwatig daw ng kanilang paggabay at pagbabantay mula sa malayo. Ang immortal at mortal daw ay hindi pwedeng magsama o pagsamahin at hahantong lang ito sa malalaking unos sa sangkatauhan.

Ang apat na buwan na nakikita sa kalangitan ay simbolo daw ng Iba't-ibang direksyon (Hilaga, Silangan, Timog at kanluran) kung saan pinanatili ng mga immortal ang kasyusan at balanseng takbo ng buhay ng mga nilalang sa kalupaan maging ng mga nilang sa katubigan at iba pa.

Marami pang kwento ang narinig nila mula sa matatanda ngunit walang patunay na ebidensya. Walang makapagsasabi at makapagpapatunay kung totoo ba ito o hindi.

May isang tao ba na buhay ngayon ang makakaalam ng tunay na pangyayari na ito?

IMPOSIBLE, ito ang nasa isip ng lahat maging ng mga matatandang nagkukuwento kung saan maging sila'y hindi pa alam ang katotohan patungkol sa mga ipinasang kuwento ng kanilang mga ninuno.

Sa maliit na lupain kung saan ang angkan ng mga Grego ay simpleng namumuhay kasa-sama ang mga mahal nila sa buhay. Sa angkang ito ay nabibilang si Van Grego, isang batang napakatalentado noon ngunit ngayon ay naging isang katawa-tawa sa kanilang angkan maging ang kanilang mga karatig na angkan.

May itim siyang buhok na pinaparisan ng kanyang napaka-itim na mapupungay na pares ng mata at mala-rosas na kulay ng labi.

Kabilang siya sa isang maliit na angkan na namumuhay ayon sa lakas at kapangyarihan din ang basehan ng lahat.

Naalala niyang yan ang tinuro sa kanila noon at hanggang ngayon ay patuloy pa rin na tumatak Iyon ang ang maging malakas na Martial Experts sa hinaharap

Ngayon ay hanggang pangarap na lamang ito lalo pa't imposible ng maibalik at ipagpatuloy ang Cultivation niya.

Nagkaroon ng anomalya sa kanyang dantian na matatagpuan sa bandang pusod niya. Hindi niya man matanggap pero ganon talaga. Naapektuhan ang dantian ng mga impurities na bumara ng bumara kaya't hirap na hirap hanggang ngayon. Parang wala ng pag-asa na lumakas o maging malakas sa hinaharap.

Noon ay maraming sumusuporta sa kanya. Naging talentadong cultivator siya noon. Halos lahat ay kaibigan niya sa angkan at sa ibang mga angkan. Pero simula noong nakaraang dalawang taon ng nawala na ang pinagmamalaking Cultivation niya ay maraming tao lalo na ang kaniyang mga kaibigan ang iniwan siya.

Halos lahat ng mga taong kanyang itinuring na importante sa kanya ay nawalan ng interes sa kanya. Nakatanggap siya ng pang-iinsulto sa lahat lalo na ang sarili niyang angkan ay tinuring na siyang pasanin, pabigat, at halos itakwil na siya.

Mabuti na lamang at mayroon siyang mapag-arugang ina. Nag-iisa lang siyang anak kaya lahat ng atensyon ay nasa kanya pero lahat ng iyon ay nawala dahil sa hindi inaasahang pangyayari sa kanyang Cultivation.

Lahat ng mga pinaghirapan niya sa pagku- cultivate ay tumigil lang hanggang 6- stage bronze rank. Labing- isa na siya ngayon at naging kahihiyan ito lalo pa't nalampasan na siya ng iba pero siya ay nanatili sa kalunos-lunos na kalagayan ng lebel na ito. Dahil sa pangyayaring sa kanyang buhay noong nakaraang dalawang taon ay naging tampulan siya ng tukso pero dahol dito ay mas naging mature ang kanyang pag-iisip.

Hindi man tumaas ang kanyang lakas sa pisikal, mas lumakas naman ang kanyang pag-unawa. Ipinapasa-diyos nalang ito.

Kasalukuyan naglalakad si Van sa isang masukal na gubat. Inutusan kasi siya ng magaling niyang ama na manguha ng panggatong. Kahit alam niyang delikadong parte ito ng gubat.

Ito ang pinaka-iniiwasan ng lahat lalo na't madaming pagala-galang mababangis na hayop dito. Alam niyang plano ito ng kanyang ama ngunit sinunod niya pa rin ito.

Hindi ito alam ng kaniyang ina sapagkat maaga pang pumunta nag kanyang ina upang mamalengke na naging magandang tiyempo ito sa masamang plano ng kanyang ama na alam niyang sinang-ayunan rin ng lahat ng may katungkulan sa angkan nila.

Madaming pa silang imbak ng mga kahoy sa bahay nila at ang kahit alam niyang plano na ng kanyang ama na ipakain siya sa mga mababangis na hayop dito. Masakit man isipin pero sinunod niya pa din.

Hindi niya alam kung bakit napakalupit ng tadhana. Ipinapamukha talaga sa kanya ng kanyang ama na wala siyang silbi noong dalawang taon pa at nasanay na siya sa dalawang taong pamamalagi niya sa lupain ng kanyang angkan na puno ng paghihinagpis at kalungkutan.

Madami na siyang natanggap na masasakit na salita at mga pisikal na sakit. Halos manhid na siya. Mistulang normal na iyon sa kanya. Dahil doon mas naging bukas ang kanyang isip. Minulat siya sa kasamaan ng tao. Walang pinipili basta wala ka ng silbi, wala ka ng puwang sa loob at labas man ng lupaing ito.

Makikita mo nalang ang sarili niyang natatawa, malulungkot at naluluha nalang sa kalunos-lunos na kapalarang naghihintay sa kanya. Hindi madaling mabuhay lalo pa't sila pa mismong mga kadugo't kaangkan niya ang magdadala sa kanya sa mapait na kamatayan.

Dahil sa kakaisip niya ng mga bagay-bagay ay tumulo na lamang ang mga patak ng luha sa kanyang pisngi na unti-unting lumulusaw sa mapait niyang dinadanas ngayon. Nang tumahan na siya ay unti-unti niyang tiningnan ang kapaligiran, agad siyang kinabahan dahil naliligaw na pala siya. Hindi niya na alam kung saan na siya.

Walang kasiguraduhan kung makakabalik pa siya sa bahay nila o sa lupain nila.Alam niyang tuwang- tuwa ang kaniyang mga angkan at lalong- lalo na ang kaniyang ama dahil wala ng palamunin sa bahay nila. Ayaw ko mang isipin pero aaw niyang mawalay sa nanay niya. Hindi man niya pwedeng piliing mamatay nalang a masukal na gubat na ito. Magdadapit-hapon na ngayon kaya halos mag-agaw dilim na ngayon.

Napakadelikado pa naman kung mananatili pa siya dito dahil maraming mababangis na mga Martial Beast ang nandito sa kasukalang gubat na ito. Hindi siya pwedeng mamatay nalang. Pero alam niyang wala na siyang babalikan. Lalo lang magiging malala ang sitwasyon kung patuloy pa siyang mananatili dito.

Napadesisyunan niyang humanap ng lugar dito sa gubat kung saan pwedeng manatili muna pansamantala. Pinipilit niyang iwaksi lahat ng takot niya. Alam niyang magiging kataw- tawa lang siya sa mga taong patuloy siyang inaalipusta. Ayaw niya man pero nararapat lamang na lumayo siya sa mapanghamak na lugar.

Patuloy siya sa paglalakad kahit na nakakapagod ang walang pahingang paglalakad at pagsuri sa kapaligiran. Alam naman niyang nasa bingit na ng kamatayan ang buhay niya.

Kaya mas binilisan niya. Kahit na mamamatay siya sa lugar na ito, pipilitin niya pa ring lumaban kahit na sa una palang ay talo na siya.

Mabuti na lamang at may dala-dala siyang low-grade Interspatial sack, isang magic item kung saan pwedeng ilagay ang mga bagay na iyong kailangan lalo na sa paglalakbay.

Walang kahit anong bigat ang iyong mararamdaman. Mukha rin itong isang ordinaryong sako na sa unang tingin ay walang magkaka-interes dito.

Espesyal ang pagkakagawa ng mga magic items kagaya nito kaya hindi agad masisira. May apat na metro ang bawat angulo at sukat ng Interspatial sack kaya madami ka ding mailalagay dito.

Mabuti na lamang at nadala niya ito dahil alam niyang gagawa ng hakbang ang kanyang angkan lalo na ang ama niya dahil sa iniingatan nitong reputasyon sa apelyido ng angkan. Nalulungkot naman siya kapag naiisip niya ang bagay na ito.

May kaunting liwanag pa siyang nakikita na tanda na malapit ng gumabi isama mo pang napakadelikado sa lugar na ito lalo pa't napakasukal na gubat ito. Dahil sa kakaisip niya ng malalim, may nakita siya sa di kalayuan at isa itong Martial Beast, mayroon itong mala-bayawak na katangiang pisikal, nanlilisik na pulang mata, mahahabang kuko, makapal na balat, at nakatingin na ito sa kanya.

Alam niyang nasa delikado na siyang sitwasyon. Hindi niya ito makakayanang labanan lalo pa't sa laki at matigas palang nitong balat, alam niyang mapupuruhan lang siya.

Dali- daling tumakbo si Van sa ibang direksyon. Hindi niya alam kung saan ito patungo pero alam niyang kapag di pa siya tumakbo hindi na talaga siya makakaligtas dito.

Ayaw man niyang isipin pero kailangan talaga. Ayaw pa niyang mamatay, gusto pa niyang mabuhay para sa mama niya. Hindi niya pwedeng baliin ang pinangako niya sa mama niya na magiging matatag siya at piliing mabuhay sa malupit na buhay na ito.

Hindi niya namalayang may aatake sa likod niya. Hindi niya naiwasan ang malabakal na kuko ng Iron Lizard Beast. Isang 7 stage bronze rank.

Halatang nasa isang mahirap na sitwasyon siya ngayon dahil nasugatan siya ng malubha dito. Malulupit na atake ang binibigay ng Martial Beast na ito. Di maikakailang malakas ito dahil parang naabot nito ang tuktok na ranggo nito (Pinnacle rank).

Dahil sa kawalan ng pukos ni Van Grego ay nahagip ulit siya ng matutulis na kuko ng halimaw na ito kaya malubha ang lagay niya ngayon.

Nasa 6- stage Bronze Rank palang siya kaya napakahirap talaga talunin ang beast na ito. Idagdag mo pang buong maghapon siyang naglalakad sa masukal na gubat. Kaunting liwanag nalang ang kanyang nakikita ngayon.

Umatake ulit ang halimaw kay Van Grego at sa kasamaang palad malubha na kalagayan niya. Tumalsik siya ilang metro malayo sa mabagsik na Spirit Beast. Hindi inaasahan ito ni Van kaya namimilipit na siya sa sakit. Wala na siyang lakas.

Kahit na inaatake niya ang halimaw ay parang kalmot lang yung ginawa niya dito pero siya ay sobrang kritikal na ang lagay niya. Sobrang dehado na ang laban niya. Papalapit na ang halimaw sa kanya. Umatras siya ng umaatras para malayo sa halimaw. Kamay niya lang ang pwedeng pangsuporta niya.

Malapit na ang halimaw sa kanya at siya naman atras ng atras kahit na alam niyag katapusan niya na. Dahil sa kakaatras niya di niya namalang natuksok ang kamay njya sa nakausling sanga ng matulis, humiyaw siya at tinaas ang kamay upang tingnan, sa kasamaang palad ay nawalan siya ng balanse kaya nagpagulong gulong siya pababa ng matarik na lupaing ito.

Dahil dito ay hinang-hina na siya at sobrang sakit ang kaniyang nararamdaman. Hindi maipagkakailang sobra ang dinanas niyang pighati ngayon maging ang pisikal at emosyunal na sakit. Bigla nalang niyang naramdaman na yung katawan niya ay pumasok sa isang butas.

Alam niyang katapusan niya na ito, dahil dito pinikit niya nalang ang mata niya na may bakas pa rin ang sakit na iniinda niya na patunay na nasa napakasakit na isipin ang naghihintay sa kanya na kamatayan.

Sa kabilang banda, sa lupain ng Grego Clan, nagjng usap- usapan ang pagkawala ng anak ng third Elder na nagngangalang Ramon. Naging mainit na balita ito sa angkang ito. Maraming nakiki- simpatya sa pagkawala ni Van pero ang totoo niyan ay nagagalak ang puso nila dahil sa pangyayaring ito.

Tanging ang ina lamang ni Van ang totoong nagdadalamhati sa pagkawala niya na walang patid pa rin ang iyak nito na parang wala ng katapusan. Hindi niya iniisip na magagawa ito ng kanyang anak. Wala siyang laban sa lahat ng pwedeng mang-api sa kanyang anak at kahit anong gawin niya ay hindi na kailanman niya makikita ang kanyang napakabuting anak.

Marami ang naki-simpatiya sa kanila dahil na rin sa Mataas ang posisyon ng naturingang ama ni Van Grego kung kaya't ganon na lamang ang mga angkan niya ay para makapagpabango ng pangalan at samantalahin ang pangyayaring ito. Nasabi ni Elder Ramon na naglayas ito kaya naman lubos na nagdalamhati ang ina ni Van na asawa ni Third Elder Ramon na si Lady Elena.

Di maipagkakailang napakasaya ng angkan na ito lalo na't nawala na sa kustodiya nila ang batang itinuturing nilang napakawalang-silbi sa angkan nila.