He's running away from them as far as he could. He could hear their evil laughs habang hinahabol siya ng limang kalalakihang iyon.

Madilim. Hindi niya alam kung saang lugar siya naroon. Basta ang tanging alam niya ay kailangan niyang makalayo. Napakalakas ng ulan ng mga sandaling iyon. Patuloy siya sa pagtakbo dahil kailangan niyang maka layo sa mga hayop na humahabol sa kanya.

Nanginginig ang buong katawan niya hindi sa lamig kundi sa takot. Gusong-gusot ang kanyang damit dahil sa pagtatangka ng limang lalaking iyon na mga halang ang kaluluwa.

Ilang ulit siyang nadapa sa bawat putik na kanyang madadaanan sa nais na makalayo sa humahabol sa kanya.

"Help!" Sigaw niya nang makita ang isang lalaki sa hindi kalayuan.Nakatalikod ito sa kanya at dagli siyang nakaramdam ng pag-asa na makalayo ngunit nang humarap ang lalaki at tumambad ang mukha nito ay marahan siyang napaatras. Takot ang lumukob sa buong katawan niya nang masilayan ang mukha nitong parang nakangising demonyo.

"Akala mo makakalayo ka sa amin." Tumawa ito ng malakas at humakbang papalapit sa aking kinaroroonan.

Bago pa siya makatakbo ay namalayan niyang nasa likuran na niya ang apat pang kasama nito.

Nanginginig siya sa sobrang takot. Mas lalong lumakas ang kanyang dibdib na animoy nahihirapan siyang huminga.

"Please.. maawa kayo sa akin. Pakawalan niyo na ako." Umiiyak niyang pakiusap.

"Maawa ka rin sa amin. Nagwawala si Jr. eh. Gusto kang tirahin." Sabi ng isang lalaki at sabay-sabay pa ang mga itong tumawa.

"Magugustuhan mo rin naman ang gagawin namin sa'yo eh. Masasarapan ka rin." Sabi ng isa at agad siyang dinamba.

Napasigaw na lamang siya sa takot nang punitin ng mga ito ang kanyang damit. Naramdaman niya ang lamig na dumampi sa hubad niyang katawan habang patuloy ang malakas na ulan. Walang makarinig sa kanyang sigaw sa mga oras na iyon.

"Hawakan mo." Utos ng isang lalaki na animoy leader ng mga ito. Agad tumalima ang dalawa at dagli siyang hinawakan sa magkabilang kamay. Nanlaban siya ngunit masyadong malakas ang mga ito. Balewala lamang ang kanyang lakas. Napaiyak na lamang si Shawn na walang magawa sa mga sandaling iyon ng panganib.

The last thing he knew was that he had fallen face down into the mud while being mounted by one of them. I was still conscious for a few moments. I was so hopeless. Naramdaman niya ang matigas ang malaki nitong pagkatao sa kanyang karinlan at marahas nito iyong inilusob sa kanyang looban kaya napasigaw siya ng ubod lakas. Napasigaw siya sa sobrang sakit na kanyang nararamdaman na animoy pinupunit ang buo niyang pagkatao. Parang hinihiwa ang katawan niya sa sobrang sakit. Nagmamakaawa siya ngunit parang isang hayok na hayok sa laman na ipinagpatuloy nito ang ginagawa.

"Wow! Virgin mga pare!" Sabi pa nito at mas pinagdiinan pa ang sarili sa kanyang kaloob looban.

Nanghina ang katawan ni Shawn habang patuloy sa pag-iyak. Kumilos narin ang isang lalaki at pilit nitong ipinabukas ang kanyang bibig at ipinasok nito ang buong pagkatao. Naramdaman niya ang marahas nitong pag galaw sa kanyang bibig dahilan upang pakiramdam niya ay mauubusan siya ng hininga. Nagpatuloy ang kababuyang ginawa ng mga ito sa kanya at unti unti narin namanhid ang kanyang buong katawan. Basang basa siya at nababalot ng putik ang kanyang katawan. Pinagpasa-pasahan siya ng mga ito na para bang isang hayop. Nanghihina ang katawan niya at unti unting nanlalabo ang kanyang paningin. Sobrang sakit ng katawan niya lalo na sa bahaging iyon ay parang unti unti ng tatakas ang kanyang ulirat pati utak niya ay gusto nang magpahinga.

Hindi na siya gumagalaw ng mga oras na iyon. Nanlalanta sa putikan, hubad, at dilat ang mga mata.

"Anong gagawin natin diyan? Buhay pa ba 'yan?" Sabi ng isang lalaki matapos ang kababuyan nila.

"Parang hindi na gumagalaw eh."

"Parang patay na yata. Anong gagawin natin diyan?"

"Sa laki ba naman ng titi mo."

"Bakit akin lang ba? Sa'yo din naman ah."

"Mukhang patay na nga."

"Let's go. Baka mayroon pang makakita sa atin dito."

"Iiwan na lang ba natin iyan?"

"Huwag ka ngang tanga, Rayven! Alangan naman at dadalhin pa natin iyan."

"Sige, ikaw ang bahala. Boss ka eh, Cyrus Hernandez."

Sa nag-aagaw-dilim niyang paningin ay nakita niya ang maraming bituin sa langit kahit umuulan. Parang gusto na niyang magpahinga. Masakit ang bahaging iyon ng kanyang katawan. Naririnig pa niya kanilang pag-uusap bago siya tuluyang iwanan.

Rayven

Cyrus Hernandez

Allison

Morgan

Bryan.

Iyon ang mga pangalan na kanyang narinig habang nag-uusap sila.

He's Shawn Moral an 18 years old.

Today is his birthday.

At hindi na siya magtataka kung bukas na bukas din ang laman ng mga pahayagan ay isang bakla na nirape at pinatay.

Nakakamatay ang selos. He wondered why it had to be Shawn that he wanted—an orphan and a beggar, of all people. Ngunit hindi siya magpapatalo sa kanya. He was Jared Khim Lim, the son of the richest man in this town. And he wouldn’t settle for less. Sa kanya lang si Kenzo at hindi siya makakapayag na mapunta ang lalaki sa isang basurang Shawn na iyon.

He pretended to be his friend kahit diring-diri na siya kay Shawn . He even threw him a birthday party kahit ang totoo ay gusto lang niyang mapalapit kay Kenzo, but that night, Kenzo rejected him, pati ang mga bagay na pwede niyang ibigay sa lalaki. Mas pinili nito ang basurang si Shawn kaysa sa kanya. During that birthday party, he saw them together. Nagtatawanan kaya kinain ng inggit at panibugho ang puso niya. That's why he had to do something. He called his cousin at may ipinagawa siya dito kasama ang mga kaibigan nito. Nang mapag-isa si Shawn ay agad niya itong nilapitan.

“Just go with me. Hindi pa tapos ang sorpresa namin sa’yo,” he told him, at iginiya niya ito sa likod ng kanilang bahay dahil naghihintay na doon ang pinsan niya. Ayaw niyang may makakita sa kanila at baka mabulilyaso pa ang kanyang plano.

“Are you sure about this, Khim?” tanong ni Shawn na may pag aatubili nang makita nito ang pinsan niya na nakasandal sa sasakyan . Nasa loob ang mga kasama ng lalaki na kasama din sa plano ni Khim.

“Of course. Okay, I’ll tell you, pero huwag mong sabihin sa kanya na sinabihan kita, huh? Kenzo has a surprise for you. Kaya go na… naghihintay na siya sa’yo.” Nakangiti niyang sabi at nagkunwaring kinikilig pa. Nakita niya ang sumilay na ngiti sa mga labi ni Shawn at ang pagkislap ng mga mata nito. Parang naging excited pa nga ito nang pinapasok niya ito sa loob. How gullible and stupid! Kumindat siya sa pinsan niya, tanda na iyon na ang hudyat. Nagsimulang umusad ang sasakyan kasabay ang kanyang malaking ngiti ng tagumpay.

Makakaganti na rin ako sa’yo.

 —---------------------

“What?! You guys are stupid! I told you to just assault him! Pero bakit niyo pinatay!” Galit na galit na sabi ni Khim ng malaman ang katangahan na ginawa ng mga ito. Kaharap niya ng mga sandaling iyon ang ang pinsan niyang si Cyrus na siyang inutusan niyang dumukot kay Shawn.

“Cousin, I’m so sorry. He was bleeding, kaya iyon siguro ang dahilan kaya siya namatay. Virgin pa siya at lima kaming tumira sa kanya.” Nakangisi pang wika ni Cyrus. Gusto niya itong sampalin dahil parang kampante pa ito sa nangyari. Delikado ito sa kanila at baka mapag-alaman ang totoong nangyari at madawit pa siya. Ayaw niyang bigyan ng kahihiyan ang pamilya niya.

“Paano kapag malaman ito ng mga pulis? Hindi ba kayo nag iisip? Siyempre mag-iimbestiga sila!” Worried pa rin siya sa ginawa ng mga ito kay Shawn. Oo, galit siya dito dahil inagaw nito si Kenzo ngunit wala rin naman siyang balak patayin ito. Gusto lang niyang gumanti dahil sa atensyong nakukuha nito kay Kenzo. Paano na nga pala kung hahanapin ito ng lalaki sa kanya at pati ang kaibigan nitong si Rhina?

“Anong sasabihin ko kapag hinanap siya ng mga kaibigan niya?!” Nilapitan siya ni Cyrus at pinisil ang balikat niya.

“Nag-aalala ka nang sobra. Sabihin mo lang na hindi mo siya nakita. Gamitin mo ‘yang acting skills mo.”

“Don’t worry, Khim. Malinis ang pagkakagawa namin. Walang makapagtuturo na tayo ang may gawa niyan.” wika ni Allison. Galit niya itong binalingan.

“Anong tayo? Kayo lang ang gumawa nun at hindi ako kasali!!”

“But it was your idea. Kaya kasali ka na rin. Kung tutuusin, ikaw ang ugat ng lahat ng ito.” Sabi ni Rayven. Pinanlakihan niya ito ng mga mata. He was actually right. Nangyari na lahat dahil sa kabobohan ng mga inutusan niya at wala na siyang magagawa kundi makipagtulungan sa mga ito.

“Abangan na lang natin bukas ang balita. Sigurado akong magiging laman ito ng mga pahayagan bukas. Kaya chill lang, maganda kong pinsan. Hindi tayo mapapahamak basta tikom ang bibig nating lahat.” Sabi ni Cyrus at isa-isang tinapik ang mga kaibigan sa balikat habang may pagbabanta sa tingin.

Kinabukasan ay walang naitala sa pahayagan o naiulat na may bangkay na natagpuan. Kaya nagdadala iyon ng pangamba sa kanilang lahat.

"This is impossible! He wasn’t breathing when we left him there." May halong galit at pag malala ang boses ni Cyrus. Nasa school campus sila ng mga sandaling iyon.

"Paano kung buhay pa pala siya? Sana sinuri ninyo ng mabuti kung gagawa lamang kayo ng krimen!" Galit na sabi ni Khim at pinagmumura ang mga ito.

"Damn it!" Galit na wika ni Allison habang tumayo sa kinauupuan. Galit ang tingin na binalingan si Khim. "This is all your fault! This is your fucking idea kaya nangyari ang lahat ng ito!"

"Hey! Ang sabi ko gahasain niyo lang! Hindi ko sinabing patayin ninyo mga ugok!" Singhal niya sa mga ito. "This is a big mess!."

"Ganun pa rin iyon! Kung hindi mo sana kami inutusan hindi sana nangyari ang lahat ng ito!"Galit parin na wika ni Allison.

"Stop it, okay!" Sigaw ni Cyrus. Natahimik ang paligid. "Nangyari na ang lahat. Hindi makakatulong kung magsisihan pa kayo! Kailangan natin magtulungan kung ayaw ninyong makulong!"

Nakaramdam si Khim ng takot sa isiping matutulog siya sa isang madilim at malamig na bakal na rehas. Sa isang mabahong lugar na puno ng ipis at mababahong priso.

"No! I don't want to go to jail!" Takot niyang sabi.

"Kaya kailangan natin magtulungan."Sabi ni Cyrus.

"How? Paano natin gagawin iyon, pare?" Tanong ni Bryan na naroon din sa boses ang pag alala. Malaking problema ito kung magkataon. Nag-iisip si Cyrus.

"Kailangan natin bumalik sa lugar na iyon."

"Sasama ako." Matigas na sabi ni Khim. Kailangan nilang linisin sa lalong madaling panahon bago paman iyon lumikha ng isang malaking problema.

Kinabukasan ay agad nilang pinuntahan ang lugar na pinangyariahan ngunit wala silang nakitang bangkay doon.

"How did this happen?!" Napamurang bulas ni Cyrus. "Andito lang siya."

"So ibig sabihin ay buhay siya?" Gusto niyang matuwa sa nalaman ngunit naroon ang pangamba na baka magsumbong si Shawn sa mga pulis at iyon ang kinatatakutan niya.

"We have to find him before he can report to the police." Naikuyom ni Cyrus ang kamao dahil sa galit.

Hindi dapat sila makulong. Kailangan nilang mahanap si Shawn bago pa ito makapag sumbong sa mga pulis at si Cyrus na mismo ang papatay sa dito.

——

"It's been two days since he went missing. I'm worried sick. I don't know what happened to him, Kenzo." Nag-aalalang sabi ni Rhina. Wala ng pamilya si Shawn dahil ulila na itong lubos at walang maghahanap dito bukod sa kanila. Masama ang kutob ni Rhina na may masamang nangyari sa kaibigan. Noong gabi pa ng birthday ito nawawala at hanggang ngayon ay hindi pa ito umuuwi.

"Tinawagan mo na ba si Khim? Baka alam niya kung saan nagpunta si Shawn?" Nasa tinig din ni Kenzo ang pag-aalala sa kaibigan. Si Khim ang nag bigay ng selebrasyon sa kaarawan nito ngunit hindi na ito nakauwi ng gabing iyon.

"Hindi ko makontak si Khim at wala din cellphone si Shawn. Saan ba natin siya hahanapin? Kilala ko siya at hindi iyon aalis na walang paalam. Wala din siyang ibang mapupuntahan dahil wala na siyang mga ka mag-anak at pamilya."

"Kailangan na natin itong isumbong sa mga pulis." . Lumapit sila sa mga kapulisan upang maitala ang nangyari upang may makakatulong din sa paghahanap. Nagbahay-bahayan din sila dala-dala ang larawan ni Shawn ngunit walang nakakita dito.

"Gabi na. Bukas na lang ulit tayo maghanap. Let's pray nothing bad happened to him." Sabi ni Kenzo na naroon sa boses ang matinding pag alala kay Shawn. Hindi napigilan ni Rhina ang maiyak.

"Sana nga ay okay lang siya nasaan man siya naroon." Kinaumagahan ay pinagpatuloy nila ang paghahanap kay Shawn. Idinikit nila ni Kenzo ang mga larawan ni Shawn sa kahit saan na maaring makita ng sinuman at makapagturo kung saan ito naroon. Kahit sa campus, isa-isa nilang pinamigay sa mga estudyante ang larawan mga larawan.

"Ano bang ginagawa mo, Rhina?! Ano ito?" Biglang sumulpot si Khim na noon lang nila nasilayan simula ng gabi ng birthday ni Shawn. "Hindi pa natin sigurado kung nawawala nga siya. Baka bumisita lang siya sa mga kamag-anak niya."

"Ano ba sa tingin mo ang nangyayari? He's been missing for three days now. Hindi ka ba nag-aalala? We both know he has no family left. Baka alam mo kung saan siya?" Nakita ni Rhina ang pagkagulat nito sa kanyang tanong.Matagal bago ito naka sagot animoy nag iisip ng madadahilan.

"Of course not! Alam mo naman maaga akong natulog that night." Naalala niyang bigla na lamang itong nawala nang gabing iyon. Kaya akala niya magkasama ito ang kaibigan niyang si Shawn. His parents were at a business conference in Zambales that time kaya napagdesisyunan nilang sa bahay ng mga ito gaganapin ang surprise birthday party ni Shawn.

"We have to find Shawn. Pakiramdam ko may masamang nangyari sa kanya. Nasa bahay mo lamang siya kaya paano siya mawawala? Kilala ko si Shawn at hindi yun aalis ng basta basta kung walang nangyari." Wika niya at inarok ng tingin si Khim. Nag iwas ito ng tingin.

"Are you accusing me? Hinanap ko siya the next morning but he wasn't at the house. Okay my fault because I was so drunk to oversee him. Huwag mong isiping wala akong pakialam sa kanya, Rhina. Kaibigan ko rin siya. But don't worry, mahahanap din natin siya. Let's find a way and I know walang masamang nangyari sa kanya."

Kinaumagahan ay isang bangkay ang natagpuan sa isang liblib na lugar at tumugma ang paglalarawan ng mga pulis kay Shawn. Pakiramdam ni Khim ay gumaan ang kanyang pakiramdam dahil sa narinig. Agad niyang tinawagan si Cyrus at ibinahagi dito ang magandang balita. Gaya ng inaasahan ay tuwang-tuwa ito sa nalaman.

"This is really great news, cousin. I think we should celebrate. Sa wakas makakatulog na rin ako nang mahimbing." Natatawang sabi ni Cyrus at agad tinawagan ang mga kaibigan. Gaya ng inaasahan nag bubunyi din ang mga ito sa galak.

Labis ang pag-iyak ni Rhina nang makita ang balita sa telebisyon. Hindi siya naniniwalang patay na nga si Shawn. Magkasama sila ni Kenzo sa mga oras na iyon ngunit tahimik lamang ito habang nakayuko.

"There's only one way to know kung si Shawn ba talaga iyon." Umangat ang paningin ni Kenzo at nakita niyang namumula ang mga mata ng lalaki. He was crying, at alam kong may espesyal siyang nararamdaman para sa kaibigan ko. "Kailangan nating pumunta sa morgue kung saan dinala ang bangkay. This is the only way to be sure kung siya ba talaga iyon."

Ngunit pagdating nila sa morgue ay nalaman nilang may kumuha na sa bangkay. It felt so helpless. Napaiyak na lamang siya sa balikat ni Kenzo. Naupo sila sa gilid ng kalsada habang patuloy ang tahimik na pag iyak. Bakit parang ayaw maniwala ng isip niya sa mga nangyayari.

 Bakit hindi niya mapaniwalaan ang nangyari sa kaibigan? Sino ang may gawa nito sa kanya gayong napaka-buti nitong tao?

"I never had a chance to tell him how I felt. I wish I had said it sooner. I wish I had the courage. But now, it's too late." I could feel the pain and regret in his voice. Naawa si Rhina kay Kenzo kaya pinisil niya ang balikat nito.

"It's okay. I’m sure he knows. I’m sure he’s happy now wherever he is."

Ilang araw ang lumipas ay napansin niya na bigla na lamang nag-iba ng pakikitungo sa kanya ni Khim. Hindi na siya nito kinakausap at parang umiiwas na ito sa kanya. Palagi niyang nakikita na kasama nito ang pinsang si Cyrus na ubod ng hambog at pati ang apat pang kaibigan nito. Tanaw niya ang mga ito sa hindi kalayuan habang nagtatawanan sa school ground. Napakasaya nila. Pumasok na siya sa huling klase ng hapon na iyon.

"Alam mo napansin ko lang parang iba yata makatingin sa akin ang kaibigan mo." Wika ni Cyrus habang sinusundan ng tingin ang papalayong si Rhina. Alam ni Khim na labis ang sakit na nararamdaman nito sa pagkawala ni Shawn.

"Baka may gusto sa'yo, pare!" Nagtawanan ang grupo nang marinig ang sinabi ni Morgan. Tumayo pa ang pinsan niya at binuksan ang zipper ng pantalon nito at ipinakita ang sarili. Ibinaling niya sa ibang direksiyon ang paningin.

"Baka gusto rin niyang tikman kung gaano ako kalaki?" At muli silang nagtawanan.

"Ang laki naman niyan pare. Walang duda kaya siya namatay dahil—" Hindi natuloy ni Morgan ang sasabihin dahil agad itong tiningnan ng masama ng kasamahan. Nawala ang tawanan nilang lahat.

"Don't ever say that again! We have to forget everything that happened if you don't want to get caught! It’s a nightmare we need to forget!" Galit siyang tumayo at iniwan ang mga ito. Kung maaari ay ayaw na niyang isipin iyon. Hindi na niya maibabalik ang nangyari kahit anong guilt pa ang kanyang mararamdaman. He should be happy na wala na siyang maagaw kay Kenzo and it's all that matters for now.

-ONE MONTH LATER -

Bryan just opened his locker and saw a note stuck near my phone.

"Hi Bryan. You want to taste me, right? Come meet me at the back of the old building. I’ll be waiting… I’m so excited to suck your big dick…"

— Alice.

Parang nabuhay ang alaga ni Bryan sa pagitan ng kanyang mga hita nang mabasa niya ang sulat. Pambihirang babae. Hindi niya akalain na ganito agad ang mararamdaman niya kay Alice Rodriguez. She was his biggest fantasy. Palagi itong laman ng kanyang panaginip at ang dahil an kung bakit palaging basa ang kanyang boxer shorts pagkagising. Matagal na niya itong gusto ngunit sa kasawiang palad ay hindi siya ang tipo ng babae na labis niyang kinaiinisan. Kaya ngayon ay buong pagtataka niya na bigla na lamang napaling sa kanya ang atensyon nito. Well, hindi ito magsisisi dahil ibibigay niya dito ang lahat ng kanyang maka kaya. Siya lang naman si Bryan Alegre ang isa sa pinakamasarap at pinagnanasaan ng lahat ng bakla at kababaihan sa campus. Kaya naging makulay ang araw niya sa mga oras na iyon at gusto niyang hilahin ang oras para maging hapon na. Si Alice ay nag-aaral ng Marketing at nasa kabilang building ito. Ngunit madalas niya itong nakikita sa canteen. At sa wakas ay matitikman niya narin ang mapuputi nitong mga hita , ang makikinis nitong balat at ang nag uumpukan nitong hinaharap. Parang nahuhulog na siya sa malalim na pantasya habang tumitindig sa tigas ang kanyang sandata na gusto nang kumawala sa kanyang pantalon. Mabuti nalang at nakaupo siya sa mga sandaling iyon at natatakpan iyon ng kanyang upuan. Nasa kalagitnaan na siya ng kanyang panaginip nang may biglang bumatok sa kanya. Nakita niya ang kanyang mga tropa na nasa kanyang likuran dahil kaklase niya ang mga ugok na ito.

"Ano bang ginagawa mo diyan? Parang may nilalabasan ka na yata ah." Sabi ni Allison kasunod ang tawa.

"Mukhang nananaginip ka na naman ng gising, Bryan Alegre." Napapailing na wika ni Allison.

"Are you daydreaming about something dirty again?" Nakakalokong tanong ni Rayven.

"Alam niyo mga bro. May booking ako mamaya. Ayaw ko munang sabihin at baka malasin pa ako eh." Nakangisi niyang sabi dahilan upang muli siyang binatukan ng mga ito.

"Sino naman ang nabiktima mo ngayon? Baka naman luma na 'yan." Sabi ni Morgan at nagtawanan sila.

"Ulol! Iba 'to pare. Fresh na fresh. Walang bahid at virgin pa." Pagmamayabang niya.

"Fresh o baka naman gamit na 'yan?" Magsasalita pa sana siya nang biglang dumating ang kanilang propesor. Sa loob ng ilang oras ay wala sa isip niya ang leksyon, tanging ang pagkikita nila ni Alice ang laman ng kanyang utak. Nang matapos ang huling klase niya ay kaagad siyang pumunta sa lumang gusali na medyo may kalayuan sa kanilang faculty. Siguro gusto ni Alice na walang makakita sa kanilang dalawa. Ayos 'yan! Mas maganda pa nga ito para malaya niyang magawa ang lahat ng gusto niya sa babae. Dumaan siya saglit sa kanyang locker at muli niyang nakita ang isang note na nakadikit doon.

"Don't forget. I'll be waiting."

Alice

Lalong lumawak ang kanyang mga ngiti. Sigurado siyang naghihintay na sa kanya ang babae kaya mabilis niyang tinahak ang nasabing building.

Nagpatuloy si Bryan sa lumang building na sinasabi ni Alice. It’s getting dark at napaka-tahimik ng paligid. Hindi lingid sa kaalaman ng lahat na may maligno raw doon. It was an abandoned building that had four storeys. Ngunit buo ang kanyang loob na pasukin ang lugar, alang-alang sa kanyang pagnanasa.

"Go Bryan. Langit ang nandito at hindi mga multo. Sabik na sabik akong mapagmasdan at mahalikan ang mga labi ni Alice." May pananabik na wika ng kanyang utak.

Puno ng pagnanasa ang dibdib niya sa mga sandaling iyon. Matagal na niyang gustong tikman ang babaeng iyon, at ito na ang pagkakataon na kanyang hinihintay.

Agad na siyang lumapit sa isang bulto na nakasuot ng itim habang nakatalikod sa kinaroroonan niya. Napangiti siya at mas lalong tumindi ang kanyang pagnanasa. Dahan-dahan siyang lumapit kay Alice na noon ay nakatalikod parin sa kanya. Pakiwari niya nakikipag suspense lamang ang babae sa kanya kaya mas lalo pa siyang natatakam dito. Tuluyan na siyang napalapit sa babae at akmang yayakapin na niya ito ngunit isang matulis na bagay ang sumalubong sa kanya. Napaigtad siya sa sakit at napahawak sa kanyang tiyan. Nanlaki ang kanyang mga mata ng makita ang isang matulis na patalim nakatusok sa kanyang sikmura at ang unti unting pag daloy ng dugo mula roon. Marahan siyang napaatras habang hawak-hawak ang sugatan niyang tiyan. Ramdam niya ang likido sa kanyang kamay.

"You stabbed me." Nagawa niyang ibulas habang nanlalaki ang mga mata sa gulat. Natumba si Bryan sa lupa habang hawak ang sugatan niyang tiyan. Patuloy sa pagbulusok ang dugo mula doon dahilan upang manghina siya. Unti unting lumalabo ang kanyang paningin . Gayun paman ay pilit niya parin inaaninag ang taong sumaksak sa kanya. Alam niyang it wasn't Alice. Dahan dahan na lumapit sa kanyang kinaroroonan habang may hawak hawak na patalim.

"No… No… Don’t do this to me… please." Ang kanyang pakiusap. Ngunit patuloy itong lumapit sa kanya at sinaksak ang kanyang paa. Napasigaw siya sa sobrang sakit at humingi ng saklolo. Dahan dahan siyang tumayo habang hawak ang sugatan niyang tiyan. Tumutulo na ang dugo sa sahig sa kanyang bawat hakbang. Ngunit patuloy ito sa pag sunod sa kanya animoy nakikipaglaro lamang ito. He felt blood in his mouth as he tried to ask for help, ngunit nawalan na siya ng boses. Ramdam niya ang matinding sakit ng kanyang sugat, at mas lalong nanlalabo ang kanyang paningin. Bumigay ang kanyang mga tuhod at tuluyan na siyang bumagsak sa lupa. Sa nanlalabo niyang paningin ay nakita niya ang bulto na nakatayo sa kanyang paanan. He cried and begged for his life.

"No… maawa ka sa akin… Please don’t kill me." Umiiyak niyang pakiusap. " I’m not ready yet to die."

"I begged you once. Pero ang sabi mo, ‘begging is just a word.’ You deserved to die." Narinig niyang sabi nito. It was full of anger and revenge. Tuluyan na siya noting pinagsaksak ng maraming beses. As the blood flowed freely, animoy gumagawa ito ng landas habang patuloy na bumababaon ang patalim. Sa bawat saksak, naroon ang matinding poot at galit. The only thing that could be heard was the beating of a heart full of hatred.

……

"Nasaan ba nagpunta ang loko at bakit ayaw sagutin ang tawag?" sabi ni Allison nang pumasok sa loob ng bahay.

"What? Hindi pa rin ba sumasagot?" tanong ni Khim. Naroon sila sa bahay ni Morgan dahil kaarawan nito. Out of town ang mga magulang ng lalaki kaya ang buong bahay ay sa kanila lang.

"Hindi pa rin eh… Saan na naman kaya siya dinala ng pokpok na babaeng iyon." Kilala nila si Bryan kapag babae na ang usapan, talagang hindi ito aatrasan.

"Huwag mo nang hintayin. Sisingilin mo ang gago na iyon bukas kung hindi siya magpapakita ngayon. Come on man! It’s your birthday so let’s celebrate!" sabi ni Cyrus habang nagtataas ng inumin. There was plenty of food and beer. Naroon ang girlfriend ni Cyrus at ni Allison, habang magkayakap ang dalawa. Malakas ang musika na pumapailanlang sa buong sala. Kumakain, nag-iinuman, at naglalaro ng body shot ang lahat. Masaya at naghahari ang tawanan, hanggang sa magkalasingan na ang iba.

Tumayo si Morgan when he saw his two buddies making out with their girlfriends. Tang ina! Kagagaling ko lang sa break-up. Leche na babaeng iyon! Ipinagpalit siya sa iba.

Maliit siguro ang pagka lalaki niya at hindi nakuntento, kaya nagawa pa siyang iwan. Nakita niya si Khim sa kusina habang umiinom nang mag-isa.

"Nag-iisa ka yata," sabi niya at lumapit dito at tumabi ng upo.

"Nakaka-OP doon eh," nakangiti nitong sabi. Tama nga naman ito. Hinawakan niya ang kamay nito at tinignan sa mga mata upang ipaabot dito ang kanyang tunay na damdamin sa mga sandaling iyon. Alam ni Morgan na may gusto din si Khim sa kanya kahit labis ang pagkahumaling nito kay Kenzo.

"Akala ko ba ayaw mo sa mga bakla," wika nito. Kinuha niya ang kamay nito at dinala sa kanyang harapan. Marahan nitong pinisil ang nasa gitna ng kanyang mga hita.

"Different kinds of pleasure feels good." Sambit niya at kaagad sinunggaban ang mga labi ni Khim. Gumanti ito ng halik. Mas nakakadarang. Mas maalab at mas mapusok. Naramdaman niya ang pagpasok ng kamay nito kanyang short at pinisil-pisil ang matigas niyang sandata. Right there and then, kapwa nila binigay ang kahilingan ng kanilang mga katawan. Nang matapos, sabay na silang lumabas patungo sa sala. Naroon pa rin sina Cyrus at Allison na nagpapakasaya. Bigla silang napatda nang tumunog ang doorbell.

"Baka si Bryan na iyan," wika ni Allison. Tumayo si Morgan at binuksan ang pintuan. But it wasn’t Bryan. Instead, it was a delivery boy holding a huge black box.

"Good evening, Sir. Kayo po ba si Morgan Cruz?"

Marahan siyang tumango. "Oo, ako nga."

"Delivery po para sa inyo, Sir. Paki-sign na lang po dito."

May pagtataka man ay agad siyang pumirma sa hawak nitong papel at kaagad iniabot sa kanya ang isang itim na kahon.

" I didn’t expect any gift. I wonder kung ano ang laman nito. Akala ko galing ito sa aking mga magulang, pero alam kong hindi naman sila nag-aalala dahil negosyo at pera lang ang laman ng isip nila, kahit kaarawan ko pa man."

He locked the door and brought the box inside.

"Wow! Ang laki naman ng regalo mo! Dali, buksan mo na baka may marijuana pa sa loob!" sabi ni Cyrus, mas excited pa kaysa sa kanya. Medyo lasing na ito sa mga oras na iyon.

"Sa dinami-dami ng kulay, itim pa ang pinili nilang balot," nakapamamaywang na sabi ni Khim, tila may kakaibang pakiramdam ito sa mga sandaling yaon.

"Dali, buksan na natin, pare!" Tumulong na rin si Allison sa pagpunit ng balot. Tatlo silang nagpupumiglas alisin ang makapal na plastik na nakabalot dito hanggang sa tuluyan na itong nabuksan. Ngunit bigla silang nagkatinginan ng napansin ang dugo sa kanilang mga kamay. Nabahiran iyon, and it was fresh blood.

Nakabalot sa isang itim na cellophane ang laman, at pakiramdam ni Morgan ay kakaiba ang laman niyon. Si Cyrus ang unang nagpatuloy ng pagbubukas. Subalit tumambad sa kanila ang laman ng kahon dahilan upang mapatda ang lahat. Nanlaki ang kanilang mga mata sa nakita na para bang tatakasan ng ulirat anumang sandali. Lumantad sa kanilang harapan ang pugot na ulo ni Bryan na dilat pa ang mga mata.

Hilakbot at takot ang naghari dahil sa nakita. Sumigaw sa gulat at takot ang dalawang babae, pati na rin si Khim, na napaatras at napaupo sa sahig.

"What’s happening?! Sino ang may gawa nito?!" Natataranta at umiiyak na tanong ni Khim, nanginginig sa takot.

"Fuck!" mura ni Allison, habol ang hininga at hindi maalis ang tingin sa kahon. Napakamot ito sa sailing buhok, hindi makapaniwala.

"Sino ang gumawa nito?! SINO?!" galit na sigaw ni Cyrus, nanginginig sa poot. "Sinong baliw ang gumawa nito?!"

Hindi makagalaw si Morgan sa kanyang kinatatayuan. Nanginginig ang buo niyang katawan sa takot. Tulala niyang tiningnan ang ulo ni Bryan at doon niya napansin ang isang maliit na kapirasong papel sa sahig, na hindi nila agad napansin.

Binasa niya ang nakasulat doon.

"Did you like my surprise? More to come soon."

Mas lalo siyang nanginig matapos mabasa ang mensahe. The last thing he remember ay inagaw na pala ni Cyrus ang papel mula sa kanyang kamay.

"Kailangan niyang pagbayaran ang ginawa niya kay Bryan!" sigaw ni Cyrus, puno ng galit ang tinig nito.

"But how? We didn’t even know kung sino ang may gawa nito." Ang kanyang sabi na hanggang sa mga oras na iyon ay nanginginig pa rin.

"Hindi kaya bumalik siya at gagantihan din tayo?" Wika ni Khim na hindi parin makapaniwala sa nangyari.

"Ano bang pinagsasasabi mo?! HE’S DEAD!" galit na wika ni Cyrus at matalim ang tingin kay Khim.

"Who’s dead?!" tanong ni Samantha. Ang kasintahan ni Allison na ngayon ay lumapit na rin.

"Wala. Forget it," mabilis na sagot ni Cyrus at agad itong lumabas ng silid.

Nang makaalis na ang dalawang babae ay naiwan silang lima na nagkatinginan. Puno ng takot, galit at pagdududa.

"Wala akong maisip kung sino ang posibleng gumawa nito kay Bryan," umiiyak na sabi ni Khim.

Nakatawag na rin sila ng pulis. Anumang sandali ay inaasahan nila ang pagdating ng mga ito. Walang nakasagot kung sino ang salarin; tahimik lamang ang lahat. Bawat isa ay nag-iisip kung sino ang may pakana ng lahat ng ito.

Nang dumating ang kapulisan, agad nilang kinuha ang kahon at sinuri upang masimulan ang imbestigasyon.

Ibinahagi ng lahat ng nangyari. Grabe ang panaghoy at ang sakit na nararamdaman ng mga magulang ni Bryan nang malaman ang sinapit ng anak. Nagsimula na ang imbestigasyon at agad na itinuro ng lahat si Alice ang pangunahing hinihinalang may gawa ng krimen. Nakita sa locker ni Bryan ang dalawang note na ginawa ng babae bago ang pagpaslang.

"Why would I make such a note? He’s not even my type, and to think na papatulan ko pa siya. I’m not that kind of girl. And besides, I was sick at that time and I was in the hospital. Hindi ako mamamatay tao."

Iyon ang pahayag na binigay ni Alice ng kausapin ito ng mga pulis. And her parents insisted na naospital nga ang dalaga dahil nagkaroon ito ng allergy. Nagpatuloy pa rin ang kaso at ang imbestigasyon. Lalo na’t hindi pa rin matagpuan ang katawan ni Bryan.

"I’m scared about what happened," Wika ni Khim habang nasa favorite spot sila ng campus. "It’s already five days ngunit hindi pa rin natatagpuan ang katawan ni Bryan. Isang baliw lang na tao ang makakagawa ng ganung krimen."

"Ano ka ba Khim. Baka nakalimutan mong kriminal din tayo! We killed too!" Matigas na sabi ni Cyrus.

"Iyon na nga eh. Paano kung binabalikan na tayo ng karma? Paano kung isa na naman sa atin ang susunod?!" Hindi niya maipaliwanag ang takot sa kanyang dibdib.

"Only foolish people believe that bullshit karma!" Sabat ni Allison. Tahimik lang si Morgan at parang malalim ang iniisip nito.

"Hindi ako natatakot sa kanya kung sinuman siyang baliw! Magpakita siya sa atin at ako mismo ang papatay sa kanya.!" Naikuyom ni Cyrus ang mga kamao.

"How about the note? Why did he send it to me? Hindi kaya ako ang isusunod niya?" Wala sa loob na sabi ni Morgan. Napansin niya ang isang bulto ng tao na nakatayo sa ikalawang palapag. Salamin ang wall ng school nila at nakita ni Morgan ang isang tao na nakatingin sa kanilang kinaroroonan. Hindi klaro ang mukha niya ngunit nakasuot siya ng itim na damit. Nang tingnan niya ito ulit ay bigla na lamang itong naglaho. Iba ang pintig ng puso niya sa mga oras na iyon.

………

"Hey Rhina!"

Lumingon si Rhina ng may tumawag sa pangalan niya. It was Kenzo. He was smiling at lumapit sa kanya .

"Uwi ka na ba?" Tumango siya dito.

"Oo. Marami pa kasi akong gagawin. Bakit?"

"I have something to tell you." Iginiya siya nito sa isang sulok na walang makakarinig sa pag-uusapan nila.

"I think I saw Shawn last night. He was in my room watching me. I wasn’t dreaming. Nakita ko siyang tumalon right at my window…"

Hindi siya nakapagsalita ng marinig ang sinabi ng lalaki.