"Pancake and pineapple juice for breakfast please." Tugon ko sa waiter as soon as I arrived in the restaurant sa resort.

I need to go back to Davao this morning kase for some business purposes.

"Ma'am, your breakfast." Sabay lapag sa pagkain ko. Tumango ako at bumalik na din ng waiter sa kitchen.

So yeah, since nasa Japan si Antheia, aking pinsan, ako muna ang magha-handle sa Doha Sierra Five star hotel and beach resort. Located in Monteverde Island, Mindanao.

We grew up here in this island at ngayon halos hindi na kami nakakauwi sa isla dahil busy sa trabaho at dahil nag Japan ang aking pinakamagaling na pinsan na dapat na nag-aasekaso sa Hotel, ako muna ang iniwan dito since nasa Mindanao naman ang aking main company.

As soon as I finished my breakfast, I went back to my suite at nagready sa mga gamit. I'm going to use the chopper kase nagmamadali na talaga ako at diretso nadin ako sa companya.

After 1 hour and 55 minutes of flying nakaabot na din sa helipad ng companya. Bumaba agad ako sa chopper at sinalubong ako ni Jena, secretary ko.

"What's the update?" Bungad ko sa kanya habang naglalakad pa baba sa rooftop.

"Everything's going well po, Ma'am. For the last 6 months of your absence po hindi naman nagkakaroon ng shortage at losing." Sagot niya.

The staffs are doing their job, great to hear. Actually, umuwi ako dito for the new business partnership with Berkshire Steel Comp. and I'm going to meet the CEO of Berkshire tonight kaya ako napauwi agad-agad.

So, wala namang magandang nangyari sa araw ko, I spent my day receiving calls and signing papers as usual at dito na rin ako magbibihis since may wardrobe naman ako dito sa office na pinagawa ko talaga incase of emergency na hindi ako makauwi tapos kailangan kong mabihis.

"Ma'am Tanya, 7pm at Astors po." Si Jena. Tumango lang ako as response at tiniingnan ang wrist watch ko.

It's already 6:20 pm kaya napabalikwas ako sa upuan at dumiretso sa wardrobe.

Napili kong magsuot ng red backless bodycon dress, red stilettos, pair of earrings, necklace, at nag apply ako ng natural look na make-up para hindi naman ako mqgmukhang patay ano at nilugay ko nalang din ang aking buhok, hindi nama sya masyadong mahaba, by the way my hairstyle is balayage.

I'll not bring Jena or my escorts kasi magdinner lang naman at magdiscuss about partnership matters and actually I didn't ask for escorts eh, si dad kase nung iniwan nila ako dito sa Pinas di sila mapakali na mag-isa lang ako sa house (ofcourse may housekeeper kami pero sa tuwing meron ako sa bahay hindi sila makapunta) at naghire si dad ng mga escorts incase of emergency daw, hellooo? I'm already 23 ha, 23! Pero paningin nila saken bata pa.

Pagkatapos kong magbihis, bumalik ako sa desk para kunin ang aking bag.

"Ma'am, may-"

"Gosh! Jena mukha kang kabute kung saan saan nalang sumusulpot. Akala ko ba umuwi kana?"

This girl talaga! Muntik na akong atakihin sa babaeng 'to.

"Jena, ako nalang pupunta sa Astors mag-isa, pakisabi nadin kela Kuya Ben na hindi na nila ako samahan." Sabay bitbit saking bag at lumbasa sa office.

"Okay po, Ma'am. Mag-ingat ho kayo." Rinig kong sabi niya sa loob ng office.

Si Jena ay 2 years ko ng secretary and she's 3 years younger than me. Naiilang nga akong tawagin niyang ma'am pero nag insist ang gaga kaya sige nalang. Si Kuya Ben naman ang head ng mga escorts ko, driver siya ni dad noon while ang, apat sila lahat, si Kuya Ben, Konah, Jake at Greg. Silang tatlo ay escorts din ni dad noon pero hindi niya madadala silang apat sa US kase may mga pamilya silang lahat kaya naghire siya ng bagong mga escorts na mga hindi pa panelyado.

Di ko namalayang nakaabot na ako sa parking area, lumabas na ako sa elevator at dumiretso sa tesla ko.

I drive for 10 minutes at nakarating na din sa Astors. This "Berkshire CEO" has taste, I'm impressed. Ang pinaka mamahaling kainan talaga ang piniling kainan eh di naman malaki ang kain ko.

Lumabas na ako sa sasakyan at pumasok sa entrance kase late na late na talag ako. It's already 7:20 pm at ang panget naman kung aantayin pa ko ng CEO sa Berkshire.

Anyways, saan nga ba ang reserved table namin dito?

"Good evening, Ma'm this way po. Ms. Sierra and Mr. De-"

*booogsh*

Araaaayy, sino ba tong namamangga?? May taong nakatayo dito oh!

"What the- can you please watch your way ba?" naiirita kong sabi.

"You're on the way, miss. It's not my fault." Mahinahong panimula nito pero dumadaig ang iritang boses niya.

Hinarap ko siya dahil nakatalikod naman ako sa kanya.

"Kita mo namang may nakatayo, binabangga mo talaga." Suplada kong sabi. Nagugutom na ako at sumiloot pa tong epal nato, hindi inaano tapos namamangga.

"I didn't saw you, Miss. Please not now, I'm already late. I'll compensate, name it."

Do I look like a gold digger?? Sa pormahan kong to? Naiinsulto ako sa lalakeng 'to ah, gwapo nga panget naman ng ugali! Oo gwapo tong nakabangga sakin pero ughh iniinsulto ang pagkatao ko oh!

"Sorry, no thanks. I have my own money." Kala mo ha.

"Hey, Miss-" siya.

"Uhm, excuse me po. You can go with me in your table po." Magalang pero naiilang na tugon ng waiter.

"Who are you talking to?" Mahinahong sabi nitong lalake.

Napailing ang waiter sa tanong niya at ngumiti.

"Kayo pong dalawa."

Wait.

WHAAATTT???

So it means.....

CEO 'to ng Berkshire??? Itong kupal na to?

Wehh di nga???

Gulat din ang expression ng lalaking katabi ko. Gulat din ata siyang CEO ng Sierra Comp. ang nabangga niya.

"This way po hehe." The waiter's a life saver.

Sumunod ako sa waiter at sumunod naman siya sa likuran ko. Di ko pa kilala to eh.

Pero nakakagigil talaga! May nalalaman pang "I'll compensate, name it."

Nakaabot na din kami sa VIP room kaya pumasok agad ako at umupo at iniwan naman kami ng waiter.

Walang nagsasalita saming dalawa, mabuti naman at bumalik ang waiter para magbigay ng menu.

Pumili kami ng order at lumabas na ulit ang waiter.

"So, uhh...about the partnership, do you still have questions about it? Or I'll discuss it?" Panguna niya.

"No need, my secretary discussed it already yesterday. And I have no questions for you." Mahinahon kong sagot. Kanina para lang syang asong tahol ng tahol ngayon parang anghel tskk

Hindi ako makatitig sa kanya, I don't like this tension.

"About a while ago" siya.

"Oh it's ok, no need to apologize"

"I'm really not tsk" sagot pa niya.

Ay epal to ah. Kala ko ba mag a-apologize na, edi sana napatawad ka na. Ginagawa akong tanga nito eh.

"Tsk, are you not going to apologize or what? Compensate huh, really?" Rinig na rinig ang pagkairita sa boses ko, tarantado to eh ang yayabang!

"You're overthinking miss." At napatawa pa siya habang tinitigan ako.

Eh kung hindi lang magkakilala aking mga magulang at kung sino man tong lalaking nasa harap ko, i-de decline ko talaga tong partnership neto.

"Where's the papers? I'll sign it na." I can't stand his arrogance gosh. Kung tao lng tong pagyayabang niya, kanina pa ako na patay nito.

"We'll talk about that later, we should eat first." Mahinahon na niyang sagot.

Hindi na ako nagsalita baka ano pang masasabi ko sa lalaking to.

Ano nga bang itatawag ko sa kanya?? But he really looks familiar. It's just that I can't remember who, must've been my classmate or schoolmate when I was studying??

Ughhh I can't remember talaga, di ko na rin ma alala dahil busy'ing- busy na ako sa buhay.

Okay maybe this will do. If he's not going to introduce himself, then I won't either.

Tumunog ang cellphone niya, tawag ata. Napatingin naman sya sakin bago nilingon ang cellphone niya at sinagot ang tawag. Pumunta siya sa veranda para maka usap sa tawag.

Linabas ko na lang ang phone ko para makapag basa ng emails na sinend ni Jena kanina.

Bumukas ang pinto at pumasok yung waiter kanina bitbit ang aming order.

Huwew, I can't stay here longer with this man mabuti na lang at meron na ang pagkain para makapag kain at makapag sign na ako sa contract then uwi na hoooo

"Oh, the food's here, talk to you later, love you"

Then he hang up. Girlfriend nya ata kausap niya.

As if I care psh

"And wine please, your best seller wine" pahabol niya sa waiter. Tumango naman ang waiter at umalis na.

"I'm fine with pineapple juice, I can't drink kase ako mag dadrive." Sabi ko sa kanya na hindi parin nakatingin sa kanya.

"Okay, we'll tell the waiter when he's back."

Tumango na lang ako bilang sagot.

At yun nga, nagsimula na kaming kumain at bumalik na din ang waiter dala ang wine, sya na nagsabi sa order kong juice at nagpatuloy na kami sa pagkain.

The atmosphere here is getting awkward, walang nagsasalita saming dalawa. And I don't like to talk first, parang may puwersa sa aking katawan na pinipigilan akong mag salita.

"You're too quiet." Him breaking the ice.

"I have no other things to say." I answered.

"Well if that's the case, I have things to ask." Sabay titig sa akin.

Gosh I hate this kind of stares. Pilit kong iniiwas ang mga mata ko sa kanya.

"Go ahead, ask" sabi ko sabay nguya sa steak.

Quick feedback, masarap ang steak nila pero mas bet ko parin ang nilutong steak ni daddy, daddy ko yun eh. I'm not used to eat steaks kahit saan kasi hindi ko bet ang lasa, that's the reason why dad practiced to cook steak na ayon sa panlasa ko. But this one's not bad after all.

"How old are you already? How many years are you handling the business?"

Ano bang klaseng tanong to? Napaubo ako sa tanong niya sabay sip ng juice.

"23, and I started to handle our business since I was 18 then I graduated college on 19."

"So pinagsabay mo ang school at work when you're 18??" Gulat na tanong niya. Hindi ata sya makapaniwala.

"Kind of, but I was homeschooled that time cause I can't balance both if mag attend ako sa university."

"That makes sense, I can't believe it. Atleast you're doing great. The company's performance says a lot." Sabi naman nito na naka ngiti

Nailang akong ngumiti sa kanya at tumango. Tama naman ang sinabi niya.

My parents trained me a lot since I was a child, they are so strict when it comes to business things. At umalis sila sa bansa when I was 18 after my debut to handle our branch outside the country kaya ako naging CEO in such a young age. At first, it was overwhelming and hard pero nakaya ko rin naman.

"Impressive!" Sabi niya na nakatuon ang pansin sa kinakain niya.

"Hmmm" sagot ko sabay ngiti. Well atleast someone appreciated my efforts for this company.

Natapos na kaming kumain kaya nilapag niya ang mga pipirmahan kong papeles, I thought 5 pages more or less, pero parang 20 or more ata to? Goshhh!

Nagsimula na akong mag sign sa mga papel and I saw something that caught my eye.

Is he really the CEO? or the CEO's friend or substitute, OIC ba or secretary?

Lucas Perceval De Loughrey, Company CEO.

That name.

Is it him?

I can't believe this.

Sana nagkamali lang ang pagbasa ko.

But if this is him, when did he arrived?

"May hindi ka ba naiintindihan sa papers? Just tell me so that I can discuss it with you."

I think nahalata niya ang mukha ko. Ewan ko!

Hindi ko alam kung ano ang mararamdaman ko ngayon.

I guess hindi niya pa ako na recognize, ibang-iba ako nuon, I was very young pa noong lumabas sila sa bansa and now.......oh God please help me.

Dinalian kong mag sign para maka uwi na ako, naiilang ako na masusuka na hihimatayin neto. Goshhh!!!!

Hindi na ako umimik at nagpatuloy na sa pagsa-sign para matapos ka agad ito.

I saw in my peripheral vision that he's staring at me or maybe not. But he's literally watching every move of mine.

Atlast, nakaabot na ako sa last page at sinauli ang papeles sa kanya.

Hindi ako makatitig sa kanya. I hate his effect on me.

"Is there anything you want to say? It's getting late na, I need to go." Mahinahon kong sabi sa kanya. Pinilit kong hindi mangamba sa harapan niya baka mahalata niya.

"Well, we'll have our meeting tomorrow at my company so maybe bukas nalang natin pag usapan ang ibang matters, as what you say "it's getting late." "

Tumango ako at tumayo.

"If that's the case, I'll go ahead."

Tumango naman siya kaya naglakad agad ako palabas sa VIP section.

Di ko namalayang nandito na pala ako sa parking area kaya pumasok agad ako sa sasakyan.

"What was that? Are you really back Lucas?" I whispered at napabuntong hininga na lang ako. What a long day for me.

Nakaabot na ako sa bahay at nakapag shower na rin ako. Magbibihis nalang at matulog naaa.

*ting*

A text from Jena.

Jena:

Meeting at Berkshire Comp. 10:00 AM

with our directors. Hope the paper signing goes well. Good night, Ma'am. Have a good sleep.

I don't know what to say or act if meron siya. I was over you Lucas, why did you came back?

Hindi na ako nagreply kay Jena, nagbihis nalang ako at nagskin care tsaka napahiga sa kama at napabuntong hininga.

"You've got a long day tomorrow, Tanya."

Talking to myself.

_____________________________

Ano nga ba ang papel ni Lucas sa buhay ni Tanya?

Find it out on the next following chapters, stay tuned to "It's Always You: Monteverde Series#1"

-Missitasiti-

Lucas Perceval De Loughrey, I used to call you Lucas and you used to call me Yvaine(Ayvn). We’re not even that close but you always protect me because maybe I am a sister in your eyes. You were my ultimate crush and my cousin’s best friend back when were little. We used to play at the sand in Monteverde. You were cold as ice back then, and now you’re an arrogant jerk. What a funny thought this is. And because of a ugh I can’t explain it tho, I was hurt and chose to move on and now you’re back, and we’re like strangers.

“Snap out of your imagination, Anya. The directors are waiting for you outside!”

Napabalikwas ako sa ingay ng gagang ‘to. She sat directly at the couch, ginawang bahay ang office ko, feel at home masyado, ah!

“Shut up, Zee. Agang-aga nambubulabog ka!” Pabalik kong sigaw kay Zee.

Zee is my bestfriend since highschool. Nagkakilala kami kase our parents are great friends. When I was 13, palagi akong pumupunta sa office ni mom at dad which is nasa Monteverde, they used to handle the Sierra Five-Star Hotel and resort pero nung nawala si Lola sila na ang naghahandle sa Sierra Hotels Comp. at ang naghahandle sa main resort namin na nasa Monteverde ay mom at dad ni Antheia at isang araw...

FLASHBACK

“Anya, daming foods doon oh! Taraaaa!” Sigaw ni Antheia sa kalayuan habang tinuturo ang kainan na nasa gitna ng dagat pero may tulay naman para makapunta doon.

I don’t know what’s the fiest for. I’ll go check mom and dad kuna para magpaalam.

“Magpaalam muna ako, Theiaaa!” Sigaw ko rin para marinig niya ako.

Tumakbo ako papunta sa office ng mga magulang ko na nasa kabilang building malapit sa hotel. Papasok palang sana ako sa pintuan pero rinig na rinig ko na ang malakas na tawa ni dad.

*knock knock*

“Come in.” Boses ni dad galing sa loob. Pumasok naman ako, hindi na bago sa akin na may maaabutan akong mga kaibigan nila sa office pero may babaeng kasing-edad ko na nakaupo lang sa couch at nagmamasid ang mga mata sa paligid.

“Anak, magmano ka kila Tita Jes at Tito Marco.” Masayang tugon ni dad.

Napalingon naman ang babaeng naka-upo sakin’ kaya ngumiti nalang ako sa kanya at nagmano sa mga kaibigan nila mom at dad, magulang niya ata.

“Anak, meet Zephyr.” Nangingiting sabi ni mom.

Ngumit naman ako sa kanya at sinuklian din niya ng ngiti.

“You go out and play muna, Phyre(Fire)” Sabi ni Tita Jes kay Zephyr. Tumango naman si Zephyr.

“Ugh can we go to the Floating Island already?” Tanong ko. Yung tinukoy ko kanina, thought it doesn’t look like an island pero yan ang pinanglana doon, it’s a wide flat place sa gitna ng dagat pero may bridge para makapunta don’

“Sure, bring Zephyr with you.” Sagot naman ni mom. Nagpatuloy na sila pinag-uusapan nila kaya lumingon ako sa naka upong babae. Tumayo naman siya kaya hindi na ako nag abalang magsalita. I’m not good at making friends kase, ang mga kaibigan ko lang ay mga kababata ko dito at mga pinsan kase mahiyain talaga ako.

Sabay kaming lumabas sa office at naglakad pabalik sa dalampasigan.

“Hi!” Masayahing sabi ni Zephyr. Naiilang pa ako sa kanya kase ngayon lang kani nagkakilala pero cge na nga!

“Hello? Hehe” tanging nasagot ko.

“I’m Zephyr(Zefir) but my parents call me Phyre(Phayre), you can call me Zee!” Sabay abot sa kamay niya para makipag shake hands. Inabot ko naman ang kamay ko.

“I’m Tanya but my complete name is Tanya Yvaine, just call me Tan or Anya para hindi ka mahihirapan sa pagbiglas sa pangalan ko.” Pormal na pagsalita ko sa kanya. I talk formally when I meet new faces coz that’s what my parents taught me.

“Akala ko hindi ka na magtatagalog!” At tumawa pa siya ng malakas.

Napatawa naman ako sa kanya.

“Uyy tumawa na siya, cut the formality baka matakot ang ibang kasing-edad sayo, you really walk and talk with authority.” Sabi naman niya. I walk and talk with authority? Do I really? Okay fine!

“Since we’re friends then I’ll be goofy to you!” Masayahin kong sabi pero pinipigilan ko lang na mapansin niyang naiilang parin ako sa kanya.

END OF FLASHBACK

“It’s still 9 you idiot. 10 pa ang meeting.”

Ako habang bumalik sa pagbabasa ng mga emails. Natawa naman siya. Ewan ko ba nitong babaeng ‘to.

“You’re daydeaming or somethin’ tskk. By the way, I stop by kase sasama naman ako sa meeting, Mr. De Loughrey invited me since I will be the architect for the new building of your business...whatever that is.”

Yes, she’s an architect. And she’s handling there firm.

“Duh okay.” Tanging sagot ko sa kanya.

“Maiwan nga muna kita, bibili lang ako ng milktea sa labas.” At dumiretso na sya palabas sa office. Napabuntong hininga nalang ako. It’s 9:20 , 40 minutes before I saw Lucas again, oh I mean Mr. De Loughrey.

*knock knock knock*

“Come in”

Bumukas ang pinto at niluwal si Jena dito.

Are we going to the meeting na ba??

“Ma’am, we’ll go to Berkshire at 9:35 po.”

Tumango lang ako bilang sagot. Akala ko pupunta na, gosh I’m not ready. Magpe-prepare na nga lang ako.

Few minutes later bumalik na si Zee dala ang milktea na binili niya.

“I bought you coffee.” Siya sabay sip sa iniinom niya.

“Thankyou...Are you taking your car ba? Or sasabay ka sakin?”

“I’ll drive my car lang siguro, Tan. Kase dederetso na ako sa bahay after sa meeting.” Sagot naman niya habang palakad-lakad sa art section ng aking office. A wall full of my paintings.

“Ang dark naman ng aura nito sis. Broken ka ba? Wala ka namang jowa! Puro ka nga lang crush ng crush nuon, baka sugar daddy na ngayon ah!” Panukso niya sakin habang nakatingin parin sa isang painting na may babae na hinahawakan ang puso niyang nahuhulog, I named it “The Fall.”

“Anong sugar daddy na pinagsasabi mo jan? Sugar daddy mo mukha mo! Baka ikaw yung my sugar daddy eh.” At tinawanan ko siya. Kinilig naman ang gaga, alam kong may jowa siya ha. Ganito lang talaga kami mag-uusap.

Tumayo na ako para kunin ang coffee na dala ni Zee at ang bag ko para makalabas na kami.

“Let’s go na?” Tanong niya.

Tumango lang ako bilang sagot kaya kinuha niya ang bag niya na nakalapag sa couch at sumunod sakin palabas.

Nakita ako ni Jena sa desk counter na naglalakad na patungo sa elevator kaya tumayo na rin siya. Dumiretso na kami sa parking area.

We separate ways since she’s not coming with my car.

“Wala akong gana mag drive.” habang naglakad dirediretso.

“Ready na po ang SUV.” sagot ni Jena sa likuran ko.

Sumunod naman ako kay Jena kung saan naka parking ang SUV ko. Wala talaga akong gana mag drive ngayon. At pumasok na kami ni Jena sa sasakyan.

“Check my schedule today, Jen”

Kinuha naman ni Jena ang laptop niya para tingnan ang schedule ko. I took a sip of the coffee, habang nakatuon ang pansin sa labas.

*screeeechhh*

Biglang nagbrake si Konah(driver) kaya nabuhusan ako ng kape.

“Oh God!” Basang-basa ako ng kape and malapit na mag 10 tapos papalapit na kami sa Berkshire! First malas of the day ba tawag dito??

“Ma’am sorry po talaga, may biglang sumulpot kase na sasakyan sa intersection, pasensya na po talaga.”

“Don’t worry, it’s okay. May dala akong extra clothes sa trunk.” Sagot ko nalang but I can’t go outside the car with this dress duh!

“Yan pong nasa unahan natin ang sumulpot po.” Sumbong ni Konah.

Parang bata talaga to si Konah. May pamilya nadin si Konah, 22 pa sya pero may asawa’t anak na siya pero kung makapag asta parang nakbabatang kapatid ko lang.

“Cge lang, okay lang talaga.” At ngumiti ako kay Konah para naman hindi ma guilty.

Lumiko na kami para papasok na sa gate ng Berkshire kaya lang doon din papunta ang sasakyan na nasa unahan namin.

Baka kasali sa meeting or employee niya na nagmamadali din?

Nakaabot na kami sa parking area kaya naunang nag park yung nasa unahan namin at bumaba na ang driv-

Wait...that mannn??

Kahit nakatalikod siya sa amin alam ko kung sino ang lalakeng ‘to!!!!

LUCASSSSSSSS!!!! IKAW ANG DAHILAN KUNG BAKIT NAGKAGANITO ANG SUOT KO NGAYOOONNM!!!

“That man again!” Pasigaw kong sabi. Napatingin naman si Jena sakin pati si Konah nakatingin sakin sa rear-view mirror. Bumuntong hininga ako. Parang natakot ata ang dalawa sa pagsigaw ko, kase pag sumisigaw na ako alam nila na galit talaga ako.

“Jena, get the garment bag.” me using my serious tone. I lose my cool because of this man and now I’m going to walk on the Berkshire entrance with this outfit?? IT’S SO EMBARASSING AND ITS BECAUSE OF YOU LUCAS! Goshhh, you’re getting on my nerves!!!! Nakakagigil ka talaga!

Dali-dali namang kinuhi ni Jena ang pinapakuha ko sa kanya tsaka ako lumabas sa sasakyan. Pumasok na ako sa entrance and now this is a walk of shame!!!! Except lang na hindi ako na harass, natapunan lang ng kape dahil sa lalakeng to!

“So it’s you?” GOD! HELP ME WITH THIS TEMPER!

Hindi na ako magtatanong pa kung magkamag-anak ba tong si Jena at Lucas, parang mga kabute eh, bigla nalang sumusulpot kung saan-saan.

Tinaasan ko siya ng kilay at tinitigan niya naman ang suot kong basang-basa ng kape. It’s good na hindi na masyadong mainit ang kape, but stiiiillll ughhh!

“Kung hindi ka lang naman sumusulpot o nagseserbato man lang hindi sana ganito ang maaabutan mo ngayon.” Iritang panimula ko sa kanya. Nakakainis lang kase tong kumag na to at may gana pang magpajita sakin!

Tumawa naman siya sa pagmamaldita ko.

Napatingin ako sa paligid at halos saamin nakatingin ang lahat.

It’s getting awkward right now. I think I need to....

“Come with me.” Sabay hawak sa palapulsuhan ko at kinuha din niya sa kamay ni Jena ang garment bag. Saan ba kami pupunta? Kakakita ko lang sa sign ng comfort room sa may bandang gilid eh.

Napansin niya atang uncomfy ako sa mga titig nga mga tao.

Naka-abot kami sa isang daan na walang mga tao at may elevator sa dulo nito.

“Stop pulling mi na!” I rolled my eyes at him coz why not?

“Where are you taking me?” Tanong ko sa kanya na naiinis. Nasa likuran niya ako naglalakad and he’s not answering my question gosh!

“Stop asking.” In his serious tone. Eh sa gusto kong magtanong eh baka ki-kidnappin pa ako nito.

We’re in the elevator and no one’s talking except from the sound coming from the elevator.

Nakaabot din kami sa floor na walang katao-tao, isang malaking office ang floor na ito, just like my office. Must be his office.

“This is my office.” I know right duh.

“Then why do you bring me here?” I fire back.

Humarap siya sakin at tinaasan ako ng kilay sabay ngiti ng nakakaloko.

“Can’t I?”

He really knew how to annoy me!!! PERVERT!!!

“You pervert!” Sigaw ko sa kanya at akmang tatakbo pabalik sa elevator pero nahawakan niya ang kamay ko.

“Do you want to use the employee’s comfort room? Are you not embarrassed of your dirty dress? Then go.” Sabi niya sabay lapag sa’king garment bag round table ng office.

So he wanted me to change clothes in his office??? He’s being helpful naman pala pero pervert parin!!! HOW CAN I EVEN TRUST THIS MAN?! Ngayon lang ulit kami nagkita.

“The cr’s there, I’ll just wait here baka pag iniwan kita dito maliligaw ka.” Sabay turo sa may pintuan sa left side ng office.

I’m speechless so I grab the garment bag on the table and go directly to the rest room.

I don’t know why he’s acting like that. Oo magkakilala kami but we’re not that close since then and we haven’t seen each other for like 11 years! Can you believe that??? 11 FUCKING YEARS! Nahihiya ako sa kanya na naiirita goshhh! Baka maaga akong kunin ni Lord nito.

Dali-dali akong magbihis at nag retouch sa aking natural look make-up, apply ng lotion again, ayos sa hair at lagay ng perfume. And voila, now I’m done.

By the way, I’m wearing a white tube bodycon, backless dress with nude suit na nakasabit lang saking mga balikat at nude d’ orsay sandals. My hair is on a low bun na may mga strands ng hair sa front, it really looks good on me.

“Let’s go” as soon as I open the door. He is standing, staring at the view outside since he’s office walls are made of glass just like mine.

I caught his attention and stared at me like a predator ready to devour its prey.

“What are you starin’ at?” I snapped. Nailang ako sa titig niya,ah. Dali-dali naman siyang umiwas ng tingin at dumiretso sa swivel chair niya para kunin ang suit niyang naka hang, pati ang cellphone niya na nakalapag sa desk.

Diretso-diretso ang lakad niya kala mo may hahabulin.

Oh shit! The meeting!

I checked the time on my wrist watch and it’s already 10:15. So we’re literally late for 15 minutes.

“We’re late but you didn’t bother to tell me.” Ako habang naglalakad sa likuran niya.

“I didn’t even notice the time.” Using his serious tone again.

He’s so unpredictable, ngayon nagseseryoso tapos mukhang nagagalit then the next minute, tatawa tapos biglang naging manyak tapos nagseseryoso na naman. Ewan ko ba!

2 floors below his office and were already here, papasok pa lang sa Conference hall.

“You go first.” Sabi ko sa kanya.

“No, go ahead.” Tutol naman niya.

“Go inside na nga!” Pairitang tunog ko.

“You.Go.First.” Him in a low tone.

Nakikipaglaro ba tong kumag na to? Baka gusto niyang magpapatentero muna kami

bago pumasok.

Walang papasok samin’ cge dito nalang kami sa labas!

Okay I’ll just grab the door-

Knob.

Napatingin ako sa kamay niyang nakapatong sa kamay kong naka hawak sa door knob, sabay naman naming binawi ang aming mga kamay. I saw in my peripheral vision that he’s looking straight through the door and anytime mabubutas ata ang pinto sa kakatitig niya.

My heart’s beating so fast but I don’t feel kilig or what ha, maybe just tired kase iba maglakad tong kasama ko eh.

Biglang bumukas ang pinto sa harapan namin at nagulat naman ang lalaking papalabas sana sa pinto. I think he is his secretary? I’m not sure, feel ko lang kase feelingera ako, ba’t ba?

“Nandito na pala kayo.” Sabi nito na nakangiti at umatras para makapasok kami.

Sabay na kaming pumasok since double door naman ang pintuan.

All the eyes of everyone in the hall are on us. And they start to talk tapos may pa ngiti-ngiti pa si Jena pati yung nagbulas sa pinto kanina. May ibang mga babae naman na parang naiirita. Directors niya ata. It’s very awkward you know, maraming nakaita sa amin sa baba nung dinala niya ako sa office niya, baka nga alam nila kung saan ako dinala.

“Ehem....so” panimula ni Lucas.

Tumahimik ang lahat at nagsi-tayuan naman ang mga tao at ako lang ang naglalakad papunta sa designated seat ko which is nasa kabilang dulo ng lamesa.

Tamang-tama naman ang pagdating ko saaking upuan at nagsalita naman siya.

“You may now seat, let’s start!”

Lahat kami binuksan ang mga folders na nakalapag sa aming harapan.

I remember Zee is also here!

Madali ko lang siyang nakita kasi nakatingin siya sakin na nakangisi, parang asong ulol.

*bzzzzz* nag vibrate ang phone kong nasa lamesa.

A message from Zeester❤️:

What was that? HAHAHA your face is very red!

Tanya:

I was just changing my clothes duh!

Zeester❤️:

Change clothes lang ba?? How can I be so sure about that?

(Zeester means sister)

“Right, Miss Sierra?” Napatingin naman ako kay Lucas na bigla nalang nagtatawag ng pangalan.

“Uuhh, yes it is.” Sabi ko nalang kahit hindi ako masyadong naka rinig sa sinasabi niya. Lumipat ang tingin niya sa phone ko pabalik sakin gamit ang seryoso nyang mga mata.

Napatingin naman ako kay Zee na nagtatago sa tawa niya.

Hindi ko na pinansin si Zee baka tawagin na naman ako ng lalakeng ‘to, alam niyang hindi ako nakikinig sa kanya tapos tatawag-tawag ng pangalan, for what? To embarrass me? Tsk.

“Mr. Laurel, please?” Si Lucas.

Tumayo naman ang lalakeng nakaupo katabi yung lalakeng nagbukas pinto kanina at pumunta sa harapan.

“Good morning everyone, I’m Sage Laurel, Head engineer. So let me discuss the budget plan about the materials first.” Si Mr. Laurel or should I call him Engr. Sage.

We discussed everything and we already discuss half of the agenda kase nagbreak pa for 20 minutes.

May pinadala naman’g snacks kaya walang lumabas at nag-uusap usap lang ang mga tao dito.

“Let’s talk later.” Si Zee sabay tawa. Tawa neto parang demonyo, nakarindi!

“Ano naman ba ang gusto mong malaman? I told you already.” Naiiritang sabi ko sa kanya sabay sip ng coffee.

“Anong pinagsasabi mo diyan? May sasabihin nga ako sayo mamaya. Kala mo si Mr. De Lo-“ hindi ko na siya pinatapos sa sasabihin niya baka mabuking pa ako nitong gaga, ang lakas pa naman ng boses, kalokang to.

Napatingin naman si Lucas sa gawi namin kaya napaiwas ako. Tumawa naman si Zee sa inaasta ko kaya tinaasan ko siya ng kilay.

“Cge na, I’ll go back to my seat na baka may sasabog pa ‘jan.” Sabi nito na natatawa parin. This woman always embarass me since then! Pahamak ka talaga Zephyr Alvarez! Humanda ka sakin!

“Ms. Sierra or should I call you Yvaine(Ayvn), you were too silent lately?” Si Lucas habang naglakad papalapit sa upuan ko.

Yvaine?

He??

Remembered me?

Or He already remember me yesterday?

What if he never forgets me?

You’re overthinking Tanya! PACK IT UP! 11 years kaming hindi nagkita and we haven’t talk ever since he went to US but still remembers my nickname, how come?

“Yes, Lucas?” Me highlighting his name to emphasize sarcasm.

Napatingin naman ang lahat sa amin, even Zee. She didn’t know that this is the “Lucas” that I’ve been talking to when we were highschoolers. Napaubo naman siya sa ininom niya, can’t believe of what she witnessed, lumaki pa ang mata niya nung narinig niya ang pangalan ko.

Napataas ang isang kilay ni Lucas sa pagtawag ko sa kanya. I know what’s going on in your head right now, Lucas Perceval.

“What’s wrong with me being silent?”

“Nothing’s wrong Yvaine, I thought you were not listening.” Sabi paniya sabay patawa-effect.

“Well, I am.” Using my cold voice.

You changed. You were not like this.

Hindi naman talaga ako nakikinig kanina, we already discuss this yesterday.

So the meeting continued and it went well but my tummy’s already grumbling coz it’s already 1:00 in the afternoon.

Tumayo na ako at sinabit ang aking suit sa balikat ko at binitbit ang bag.

“I’ll send it on gmail, Sir De Loughrey.” Rinig kong sabi ni Zee, maybe she’s referring to the designs of the building.

I didn’t here any words from Lucas but I can’t see them talking since they are talking near the seat that I was seating earlier.

May mga babae ding lumapit sa kanila to ask something or ano ba? Or maybe to flirt? Duh I don’t know what they’re up to basta aalis na ako kase nagugutom na ang mga anak ko sa tiyan. Jokeeee! Hindi ako buntis noh! Wala nga akong jowa eh ka kerengkeng pa kaya!

“Yvaine, we’ll talk later in my office.” Sabi nito kaya lumingon ako sa gawi nila. Nakatingin siya sa folder na dala nung isang babae at si Zee ay napatingin sa akin na parang matatawa.

Ano na naman ba ang pag-uusapan namin? Can we just talk in a restaurant or what? Nagugutom na talaga ako oh.

“Can we just talk somewhere? Perhaps in a restaurant?”

“Yeah sure.” tanging sagot niya habang nakatingin parin sa mga papers.

“Let’s go together.” Pahabol niyang sabi.

Akmang papalabas na ako sa pintuan pero natigilan ako sa sinabi niya. We will go together?? It’s still daylight! This is a bad idea gosh!

“I’ll go first. De bonte Koe.” Wala na akong ibang mapili na fine dining so sa De bonte koe na lang kase European bar and restaurant.

“We’ll go together.” His tone is telling me that his words are final, his deep gray eyes are watching at me intently.

Ano pa bang magagawa ko? Wala akong ganang makipag-away sa lalaking to but I’m warning myself already that this is a bad idea.

“Jena, return to the company now. Please read the emails na hindi ko pa nabasa.”

“And cancel your appointments today, we’re going somewhere.” Si Lucas na papalapit sa akin. Umalis na din sila Zee at yung mga babaeng nakapaligid sa kanya, they’re not here so maybe they’ve already left the place.

“Don’t wait for me in the office, papasundo lang ako kay Kuya Ben mamaya.”Patuloy ko.

Tumango naman si Jena at nauna nang umalis sa amin.

Sabay kaming naglakad ni Lucas papunta sa elevator. Pagdating namin sa first floor...

“I’ll get my car.” At dumiretso na siya sa parking area.

Naghintay naman ako sa entrance ng building para hindi ako mainitan sa araw.

Ilang minutong nakalipas, dumating din siya kaya pumasok na ako diretso sa front seat. Wala naman atang nakakita sa amin, wla namang katao-tao sa entrance kanina kasi working hours naman.

Nakarating na kami sa DBK, hindi ko na inantay na pagbuksan ako ng pinto ni Lucas, dire-diretso akong naglakad papasok baka may makakita sa amin.

Pumili agad ako ng table for two sa second floor para mas malayo sa mga tao.

Masama ang kutob ko ngayong araw ah, I just feel it.

“You left me!” Sabi naman niya pagka-upo niya. Pumwesto kami malapit sa glass wall kase gusto ko.

“Kasalanan ko bang mabagal ka maglakad?” Pagtataray ko sa kanya. It’s not my fault kung bat siya naiiwan eh.

Tumawa naman siya sa pag-aasta ko.

“Bago pa nga lang tayo nagkita tapos ganyan mo ako tatratuhin? You didn’t even welcome me!” Him talking in a joke way.

“I didn’t even know na uuwi ka, you didn’t even say goodbye when you left.” I said bitterly staring at the view outside.

“Okay moving on, punili ka na nga sa menu.” Pagmamaldita ko naman ulit.

Narinig ko siyang bumuntong hininga kaya tiningan ko siyang kinuha ang menu sa table.

Hindi ko alam kung ano ang aastahin ko sa harapan niya, palagi naman akong nagmamaldita sa kanya mula kahapon.

May pumuntang waiter para kunin ang order namin and all we have to do is wait for the food but my stomach is really growling!!!!

“Your stomach’s angry.” Biro niya.

So he heard my stomach growling?? This is embarassing!!! I rolled my eyes at him to tell him that his joke is not funny.

“ Have you recognized me yesterday, Yvaine?” He is watching me intently, his eyes are telling me that he is serious.

Doon ko lang namalayan ang mukha niya, yesterday and earlier, I can’t bring myself to stare at him but right know, his features are vivid to me.

Dark gray eyes, long nose, tightened jaw, reddish lips and the rest are all perfect, I just noticed his mature and masculine look.

I’m not praising him ha, I’m just describing how he look. He’s way too different back when we were kids, pati ugali niya nabago! Tse!

Hindi ko na sinagot ang tanong niya nawala na ang gana kong makipag-usap sa kanya.

“Pupunta tayo sa lot after lunch para sabay nating maicheck ang location.” Sabi nito.

“I want to see the report of the Materials Manager, the inventory, purchasing and all.” Sabi ko sabay inom ng tubig. Kahit hindi naman ito necessary kase alam kong na check na niya pero wala na akong ibang masabi kaya I’ll take the risk.

“Anything else?”

“When’s the ground breaking ba?” I want to check everything baka may palpak pa so we need to be careful.

“If everything’s checked then we can hold the groundbreaking.” He said.

Dumating na ang aming order kaya nagsulimula na kaming kumain.

“What’s the estimated time of constructing the building?” tanong ko.

“I knew you weren’t listening at the meeting.” Sabay ngiting nakakaloko, piss me off again and I’ll leave you here!

“Can you please answer the question?” Nairita kong sabi, pinapahaba pa ang usapan eh, isang tanon IBANG SAGOT! Matalino tong mokong na to pero ewan ko talaga.

“Okay, fine. 1 year and 3-6 months, na mention yan kanina sa meeting, dika kase nakikinig tsk.”

“Anong hindi? I was listening duh.”

“If you said so.” At pinipigilan niya pa talaga ang tawa niya.

Natapos na kaming kumain at dumiretso na kami sa land lot, the lot’s extensive so the building will surely be overwhelming. After namin nag-check sa landlot, bumalik kami sa Berkshire kaya pinadala niya na lang ang copy sa report. Nagpapakuha na lang ako kay kuya Ben kahit nag offer siyang ihatid ako pero masama talaga ang kutob ko ngayong araw, ewan ko ba my instincts are telling me.

Medyo malayo yung landlot kaya hapon na kami nakauwi, 5pm akong nakarating sa bahay. Pagbukas ko sa double-door as usual walang ka ingay-ingay dahil ako lang mag-isa nakatira dito, ang mga gardeners ay pumupunta everyday at ang caretaker naman sa bahay ay pupunta lang every Sunday, Tuesday and Friday sa tuwing wala ako dito pero ok lang namang maglilinis sila kahit meron ako pero mas gusto daw nila yung wala ako sa bahay lara hindi daw nila ako ma abala.

Dumiretso na ako sa taas kase nandoon naman ang kwarto ko, this house is pretty big, actually this is manor and was built in the 80’s, dito nakatira sila lola noon. Bago lng itong nairenovate into modern style.

Nilapag ko ang aking gamit sa sofa dito sa kwarto ko kase may mini sala naman ako dito.

What a day! At natapos din ang araw na kasama ang kumag. I still can’t believe that he’s back. My life was peaceful and quiet not until the arrogant jerk find his way here!

I can’t stop thinking why he left in the first place without even telling us.

“I just need to soak in a hot tub!” Maligayang sabi ko sa aking sarili to reduce the stress nalang din.

_____________________________

Hi readers! Please vote for IAY! Hope you enjoy the update!

-Missitasiti-

“Happy birthday to youuuuu!” Everyone shouting and singing the birthday song to me. I’m already 8 today so we celebrated my birthday at the gazebo-styled functional hall, there are lots of people here and also lots of foods!!!

Lahat ng nadadaanan ko nagge-greet sa’kin. My kids section naman kung saan kami ng aking mga friends umupo. Sa kabilang side naman ay mga adults, nandoon sila mom and dad together with their friends in the business and mga family friends namin.

“Happy birthday Anya!” Bati sakin ni Ali sabay abot sa gift niya, by the way he’s my cousin, tita Dara and daddy are siblings. Kakarating niya lang kahapon with his bestfriend galing sa US.

“Thank you Ali! Siguraduhin mong magugustuhan ko ang regalo mo! Kung hindi ko magugustuhan yari ka sakin!” Pabiro kong sabi sa kanya. Mukha naman siyang naniwala sa sinabi ko.

“Luh bat ako?! Yari si mommy sayo!” At tumawa tapos lumayo na sakin para puntahan ang bestfriend niyang naka upo mag-isa sa kids table.

Lahat kasi kami nag-aantay sa games.

Anim lang ang nakilala kong kasing-edad ko dito, marami namang mga bata pero hindi ko sila kilala, invited din kase ang mga anak ng mga friends ni daddy.

Iisang lamesa lang kami ni Theia at Ali, they’re both my cousins, Lucas-Ali’s bestfriend, Leigh and Callum are both my friends here in Monteverde, also my childhood bestfriends, are parents are also close friends.

“Happy birthday, Tanny! Doon ko nalang nilagay ang gift ko sayo!” si Theia sabay yakap at halik sa pisngi at tinuro ang table na puno ng mga regalo.

“I’ll be sure to open your gift first!” Masayahing tugon ko, she always gave me the best gifts at eto naman si Ali, ewan ko basta siya ang pipili sa regalong ibibigay niya sakin ay laging palpak. Last year binigay niya sakin isang set ng toy cars, hindi naman ako naglalaro ng ganoon, mukha ba akong lalake ha?!

“Okay!” Sagot niya sakin.

Callum and Leigh greeted me also and all the kids.

“Happy birthday Tanya.” Greet sakin ni Lucas. Tapos ngumiti siya ng matipid at inabot sakin ang regalo niya, maliit na box ang regalo niya kaya hindi ko sinama sa lamesa na may maraming mga gifts na nakalagay baka mawala pa ito.

“Thank you, Lucas and for the gift.” At sinuklian ko ang ngiti niya. We’re really not close, kakakilala ko lang sa kanya kahapon eh. Dad invited tito and tita para sa birthday ko kaya pumunta talaga sila tapos sinama ni Ali si Lucas para hindi daw siya magmukhang bakla kase siya lang ang lalakeng pinsan namin, Ali grew up in US kaya nasanay din siyang nandoon palagi si Lucas. Lucas’ parents are also here but as what I heard yesterday that they’ll return in US tomorrow morning, I don’t know if sasama ba si Lucas bukas.

We play and eat at plano sana namin na maligo sa dagat ngayon but it’s too dangerous for us kids daw kase gabi na kaya bukas nalang kami maliligo!

Natapos ang birthday celebration ko na busog at enjoy ang lahat kaya umuwi na din ang mga bisita.

Pauwi na kami sa manor kaya sabay kaming naglakad ni Theia, Ali, Leigh, Lucas and Callum dahil dito sila matutulog ngayong gabi!

“What about our movie marathon?! Have you forgotten it already?” Frustrated na sabi ni Ali.

“Can’t believe it!” Sabi naman ni Callum. Napalingon naman kaming lahat sa kanya naghihintay sa susunod niya sabihin, looking confused.

“Na matino ang isip ni Ali ngayon!” He continued, tumawa naman kaming lahat.

Ngumuso naman si Ali sa biro ni Callum.

Eto kasi si Ali puro ka-weirduhan at katarantaduhan lang ang nasa isipan, isama mo nalang din tong si Antheia, tarantado din ‘to hindi nga lang halata.

“You have a good point.” Singit ni Lucas.

Mas natawa kaming lahat sa sinabi nito.

Alam ni Lucas ang pagkatao ni Ali kaya siguro nasabi niya yon. Pero akalain mo, nagsasalita din pala ‘to ano?

“Pati pa naman ikaw?!” Tanong nito kay Lucas, hindi na umimik si Lucas at sumabay nalang samin hanggang naka abot kami sa guest room na tutulugan namin. Nandito kase sila Callum at Leigh kaya sa guest room kami matutulog.

Nakapagligo at bihis na kami ng pantulog kaya ready na kami sa kung anumang trip namin.

This manor was built during 17s at ang isang manor naman na nasa Davao ay nagawa pagka 80’s. Ang mga magulang ni Ali ay doon natulog sa dating kwarto ni tita Dara, marami naman ang room sa manor kay iba-iba ang kwarto namin magpinsan pati si Lucas may sariling kwarto siya dito, dito din nagstay ang mga mgulang ni Lucas, at dito naman nakatira sila Antheia at kami.

“MOVIE MARATHON!” Sigaw na naman ulit ni Ali. Nakarindi talaga ang boses ng kumag.

“Shut up, Ali! Baka may magising!” Pagsisita ni Leigh kay Ali.

May kumatok sa pintuan kaya tumigil kaming lahat sa pagsasalita.

“Come in.” Mahinahong sabi ni Theia sabay abot ng unan kunware matutulog na. Nagtitino din pala ang isang ‘to.

Bumukas ang pinto at niluwal si Yaya Jing. Nakahinga agad kami, kala ko na isa sa mga magulang namin.

“Yaya Jing, please bring us food! And extra pillows please.” Salubong ni Ali sa kanya.

“Ano pa po ang kailangan nyo?” Tanong ni Yaya Jing.

“And blangkets and uhh...milk po hehe” sabi ko.

I don’t know if umiinom pa to ng milk sila Ali since they are 11 na pati si Lucas at Callum, si Antheia naman ay kasing-edad ko lang,si Leigh naman ay 9 years old na, pero hindi talaga ako makatukog pag hindi ako nakapag inom ng milk.

Lumabas na si yaya Jing para kunin ang mga pinapakuha namin. Nag-uusap muna ang mga boys tungkol sa paboritong marvel hero nila, as usual si Callum at Ali lang ang nag-uusap habang si Lucas ay walang imik pero nakikinig lang sa dalawa. Kami naman tatlong girls ay nag ayos sa bed, king-sized bed naman ito kaya kasya kaming anim. Sa left-side na pinakagilid ay si Leigh, etong dalawang kumag na si Callum at Ali ay gustong sa gitna kase nakaktakot daw sa gilid, ang katabi naman ni Ali ay ako tapos si Theia at sa right-side na pinakagilid naman ay si Lucas.

Bumalik na si Yaya Jing galing sa pagkuha ng snacks at milk pati mga pillow at blankets, si Yaya Jing na din ang nag set sa mga movie na titingnan namin ngayon, horror at mga kahit ano tapos lumabas na siya.

“AAAAHH ANO BA YAN!!” Sigaw ni Callum.

“MOMMYYY!!” Sigaw din ni Ali sabay yakap sakin habang nakapikit ang kanyang mga mata nung biglang lumabas ang ghost. Nagsigawan sila, walang pake kung may magising.

“Ali naman!” Reklamo ko kase napakasikip na ng yakap niya.

“Sino ba nag-aya nito, ha?” Inis na tanong ni Leigh dahil natirindi na siya sa mga sigaw ni Theia, Ali at Callum.

“TULONGG MAMAMIYAAA!” Sigaw din netong si Theia. Baka bukas wala na akong pandinig neto, nasa magkabilang-gilid ko sila, isama mo pa ang tinis ng boses ni Callum at ang lakas pa ng mga boses parang mga kambing na umiiyak, syet!

“Ingay neto!” Inis na sabi ko.

“Etong si Alistair Mateu, aya ng aya na mag movie mar tapos sigaw naman ng sigaw!” Sabi ni Leigh sabay takip sa tainga niya kase sumigaw naman si Callum.

*cough cough*

Napalingon naman kami kay Callum na biglang nalang umuubo. May nakalagay na na pandesal sa bunganga niya.

“Whazzsh att phorr?!” Si Callum nagulat din sa inasta ni Leigh.

“Ingay-ingay eh!” Inis na sabi ni Leigh.

Tumawa naman kami ng malakas sa ginawa ni Leigh, pinasukan niya pala ng pandesal ang bunganga ni Callum para

tumigil sa pagsigaw.

“Serves you right, Cal.” Komento naman nitong isang yelo sa gilid.

“Shupgtt Udgjpp, Luk-shas” sagot naman netong si Callum kahit hindi na makapag salita dahil buong nilamon ang pandesal.

“PATAYIN MUNA KASEEEE!” Sigaw ni Theia na papaiyak na sabay yakap ng mahigpit sakin.

“Di nyo ba ko pahihingahin, hoyy?!” Sikip na sikip na nga ang yapan ni Ali, yumakap den tong isang gaga. Niluwagan nila yung yakapa nila sakin kaya naka hinga ako.

I’ll just go out so that I can drink my milk PEACEFULLY! Nakakarindi na sa tenga ang sigaw ng tatlo! Kami lang ata ni Leigh ang nangsista at naiinis sa tatlong duwag at si si Lucas naman ay nagco-comment, once every 1 hour? Ewan ko sa kanya, parang tinahi ang bunganga eh.

Tumayo ako sa kama at kinuha ang isang glass ng milk.

“Uy sa’n punta mo??” Tanong ni Theia na natatakot.

“I’ll just go out to drink my milk. Baka mabilaukan pa’ko sa biglaang mga sigaw niyo.”

Nakita kong tumabi si Theia kay Ali at nagyakapan ang tatlong duwag. Lumabas na agad ako baka maabutan ko pa ang mga sigaw nila.

Pumunta ako sa terrace para doon na lang uminom at makapag langhap ng sariwang hangin.

The manor is facing on the sea at nasa tuktok ng isang hill kaya kitang-kita ang resort sa baba, pati ang lawak ng lugar. The place is not far from the resort it’s just located in an elevated place.

The view is breathtaking, the moon on its fullest, the twinkling starry sky, the cold breeze and the sound of the waves.

Tinapos ko na ang natirang gatas sa baso at babalik na sana ako...

“How long have you been standing there?” Tanong ko kay Lucas na nakasandal at nakahalukipkip sa may labasan patungo sa terrace.

“Not long.” Maikling sagot niya. Naglakad siya patungo sa gawi ko at tinabihan ako, nakatingin lang siya sa kawalan at parang wala sa sarili.

Binalik ko ang aking mga mata sa magandang tanawin at dinama na lang ang simoy ng hangin.

Napansin kong kanina lang siya nakatunganga at parang malalim ang iniisip niya. I thing something’s wrong, but I’m not sure.

“What’s on your mind?” Tanong ko sa kanya. Napatingin naman siya sa akin dahil sa biglang pagsalita ko pero hindi naman siga nagulat.

Hindi siya nagsalita at pasimpleng binalik ang paningin sa tanawin.

“Sometimes, you gotta stay silent even if it’s already killing you.” There’s no emotions there, his eyes, his voice, everything. It’s all dry but somehow it’s scary.

Yun lang ang nasabi niya, I have literally no idea what he’s talking about but I guess those are clues. His words are so sentimental.

“I should go back.” Sabi niya at umalis lang diretso.

I want to help him or make him feel better but how? I don’t even know what he’s dealing with, plus he’s super nakababatang kapatid ni Elsa!

Napabuntong hininga na lang ako. I really want to help but...Ano ba tong iniisip kong tulungan siya, I don’t even know if he considered me as his friend and I don’t know who or what he really is ughh!

“Stop this nonsense, Tanya. Gosh!” bulong ko sa sarili ko. Bumalik na lang ako sa kwarto kase nagiginawan na ako sa hangin sa labas. Pagpasok ko, tawang-tawa naman ang lahat sa movie maliban kay Lukas at hindi nila napansin ang pagpasok ko. Nilapag ko ang baso ko sa tray at dumiretso na sana sa pwesto ko pero nandoon pala si Antheia kaya tumabi nalang ako kay Antheia, napagitnaan ni Lucas at Theia.

Unti-unting lumalabo ang boses sa paligid at ang paningin ko. Di ko namalayang nakatulog na pala ako.

——

I can hear noises, maybe it’s coming from the tv? Bumangon ako kasi naiingayan ako, lumingon ako sa kaliwa’t kanan pero tulog ang lahat. Yeah right, nakatulog ang lahat at walang nakapag-off sa tv.

Napatingin naman ako sa orasan, woah it’s already 3 o’clock in the morning. Pinuntahan ko ang tv at pinatay ito, at pinataas ang lamig sa aircon. Bumalik agad ako sa kama para matulog na ulit.

Napansin ko naman na hindi nakapag kumot si Lucas kaya inayos ko ang kumot niya, inayos ko din isa-isa ang mg kumot nila.

“Please stay.” Biglang sabi ni Lucas. Napalingon naman ako sa kanya kabang inayos ang kumot ni Theia.

“Lucas? Are you up? Go back to sleep.” Mahinang sabi ko pero wala akong na tanggap na sagot sa kanya, nakasara naman ang mata niya at mukhang natutulog talaga, tinapik ko ang pisngi niya pero wala man lang reaction, tulog nga sya. Bigla niyang hinawakan ang kamay ko ng napaka higpit kaya na alarma ako.

“Are you having a nightmare?” Tanong ko sa kanya kahit alam kong hindi siya sasagot.

Bumalik ako sa paghiga na nakaharap sa kanya, his facial expressions tells me that he is frightened? Angry? I don’t know, it shows a lotta negative emotions.

“Hey, let go of my hand, you’re hurting me na.” I told him as if he can hear me.

“I know you can’t hear me, but it’s going to be alright ok? I believe in you.” At pinapat ang ulo niya. Lumuwag naman ang pagka hawak niya sa kamay ko kaya nabawi ko ito.

“Don’t leave me please” nagmamakaawang sambit niya. He can actually hear me but maybe he’s talking to someone else in his dream.

“Shush, no one’s gonna leave you, ok? I’ll be right here.” I comforted him.

Nakatulog na ulit ako at hindi ko na alam kung anong nangyari kay Lucas.

*kinabukasan*

The room is filled with sunlight! The sun is up!

“(Yawn)” binuklat ko ang mata ko at napagtantong tatlo nlang kami sa kama. Si Ali na nakaharap sa akin pero tulog na tulog pa, ako at...wait...I can feel Lucas hugging me from the back. Nag-init bigla ang mukha ko at bumibilis ang tibok ng puso ko. Si Lucas nga ba ‘to?

Liningon ko at siya nga! Ang lapit ng mga mukha namin, he is literally leaning on my neck! Gosh!!! Ang bigat pa naman niyaaaa! Helppp! He’s hugging me without having an idea that he’s huggingggg MEEEEEE!!!

Inalis ko agad ang mga kamay niyang nakayakap sa katawan ko, bahala na’t magising siya jan! Kakahiya naman to oh!

“mmmm” si Lucas. Iniba niya ang posisyon niya at ngayon ay naka talikod na siya sa akin. GOOD! Pag may nakakita samin nakoooo lagot talaga kami.

Bumangon na ako at ginising na ang dalwang tulog mantika para makapag swimming kami kase nga usapan namin yon.

“Heeyyy, wake up sleepy heads!” Sigaw ko sa dalawa gamit ang inaantok ko pang boses.

“5 more minutes.” Sagot ni Ali. Binato ko siya ng unan kaya napabalikwas naman siya at sinamaan ako ng tingin.

“What’s that foooorr??” Reklamo naman niya. Ang reklamador ano?

“Let’s go swimming! Iniwan na tayo ng tatlo oh!” Napatingin naman siya sa kama at napagtantong naiwan na nga kami ng tatlo.

“HEY WAKE UP, IDIOT!” Bungad niya kay Lucas.

“SHUT UP!” sigaw ni Lucas na halatang gusto pang matulog. Binato din ni Ali si Lucas ng unan para magising.

“Ouch!” At nagising na nga siya, bumangon siya at tinitigan ako. Okay, nahihiya na ako, I think I should go na.

“Mauna na ako hehe.” At tumakbo palabas sa kwarto. Ano pa naman yon! Hiyang-hiya na ako, umaga pa oh!

I’ll just wash my face and change my sleeping clothes into rash guard. Inayos ko na lang din ang buhok ko para hindi ito makalat. Napaupo ako sa chair sa harapan ng vanity table ko.

“Lucas, what was that?”

*knock knock*

Napabalikwas naman ako dahil sa malakas na katok.

“Tanya hurry up!” Rinig kong sabi ni Ali sa labas ng kwarto ko.

“Coming!” Sigaw ko pabalik. Ano ba tong si Ali, bigla-biglang nangangatok tapos malakas pa. Muntik nga akong nahulog sa upuan dahil sa gulat.

Dumiretso muna ako sa kitchen para uminom ng tubig at papunta pa sa sala para magpa-alam kay Yaya Jing.

“Please don’t leave me here.” May bahid na lungkot ang boses nito.

“You’ll be safe here, anak. We’ll send your things when we get back there, okay? You’ll stay here for good.” Ngayon ko lang napagtantong boses pala yun ni Lucas kanina at yung babaeng nagsalita ay mommy niya.

Hindi muna ako dumiretso sa living room para bigyan sila ng privacy kaya nag-antay nalang ako sa mini sila sa right wing.

“We’ll be okay, Val. Be a good boy, okay?” Dad niya ata.

Wala naman itong imik, then they bid their goodbyes and I heard them leaving the place. Tumayo naman ako pero naabutan ko si Lucas na nakatayo sa labas ng pintuan.

Napalingon naman siya sa akin dahil sa tunog ng aking tsinelas.

“Are you eavesdropping?” Tanong nito gamit ang walng emosyong mukha at boses niya.

Kind of? Pero hindi ko naman yon sinadya noh! Malay ko ba meron pala sila jan kanina.

Napailing naman ako. “Hindi ko naman sinadya.” Tanging nasagot ko. Tumango lamang ito at bumalik na sa usual self na tahimik. Nilagpasan ko siya at pinuntahan si Yaya Jing sa may front garden.

“Yaya I’m going to the beach.”

“Mag-ingat doon, Tanya ha, pupuntahan ko lang kayo para mag hatid ng snacks at towels nyo.” Sambit niya habang nagpupunas sa mga pawis niya.

“Mmmm” sagot ko at naglakad papunta sa dalampasigan.

Did Lucas remember what happened last night and this morning? Sana naman hindi, nahihiya akong makita siya pero hindi ko naman pinapahalata.

“Punta ka dito!” Sigaw ni Leigh sakin habang lumalangoy.

“Wag baka lulunorin ka niya! HAHAHAH!” Pangbabara naman ni Callum. Kaya sila palagi nag-aaway eh.

Tinawanan ko nalang sila at naglagay ng sunblock lotion na nakapatong sa maliit na round table at umupo muna sa sunlounger.

Tumabi naman si Ali na basang-basa kaya nabasa din ako.

“Anu ba, Ali?! Ang basa mo oh!” Reklamo ko naman sa kanya! Ang ginaw pa! Inakbayan niya pa ako para mas lalo akong maginawan at mabasa.

“Naka rash guard tapos takot sa tubig, ano ba talaga Tanya? Tao ka ba o kambing?.... na naka rash guard?” Humagalpak naman silang lahat ng tawa sa sinabi ng kumag.

“Sorry hindi benta sakin ang joke mo.” At sinamaan ko siya ng tingin.

“Huh? Di naman ako nagtitinda ah.” Sagot din niya. Aga nyo nambe-bwesit ha!

Lumangoy na lang ako kase basa naman ako eh at nakipaglaro nalang sa kanila. Hinatid na ni yaya Jing ang brunch namin kaya dali-dali kaming pumunta sa round table kase nagugutom na kami, tsaka ako umupo sa lounger.

“Thank you yaya!” Rinig kong sabi ni Antheia sa kabilang sunlounger. Mainit na kase malapit na din lunch kaya hindi muna ako bumalik sa tubig pagkatapos kong kumain. Ngayon lang din pumunta si Lucas at naglakad-lakad silang dalawa ni Ali sa dalampasigan malayo sa amin. Si Callum ay nauna nang umuwi kase may family gathering daw, si Leigh naman ay pinapauwi na sa kanyang mga magulang. Si Theia ay nakatulog sa kabilang sunlounger kaya sinamahan ko muna siya.

Kami lang naman ang meron dito kase private beach naman to namin sa banda ng manor, ang bahay naman nila Callum at Leigh ay hindi naman malayo sa manor pero malaki don kase ang compund ng bahay nila kaya medyo malayo kung maglalakad ka lang.

“Balik muna ako sa manor, Tanny.” Gamit ang inaantok na boses ni Theia, hindi na niya hinintay ang sagot ko at tumayo na agad siya para maka uwi.

Maliligo na nga lang ako.

Kakarating lang nila Ali sa lounger kaya hindi ko sila naabotan kase nakapunta agad ako sa dagat.

Lumangoy ng lumangoy lang ako hanggang sa sigurado akong nakalayo na ako sa dalampasigan. Marunong akong lumangoy pero hindi magaling, kakapasok lang ni dad sakin sa swimming lesson nung nakaraang linggo eh.

Nalibang naman ang mga mata ko sa ilalim ng tubig, I wore my goggles kasi masakit sa mata ang tubig-dagat. It is loaded up with shading, life, and magnificence, I saw fishes that I never saw before, little ones and huge ones, and ocean animals that I never knew existed. It resembled a different universe in a world.

Umahon ako para makahinga at doon ko lang napagtantong malayong-malayo na ako sa dalampasigan. I began to feel terrified but I persuaded myself that I can do this. Binaling ko nalang ang attention ko sa ganda ng nasa ilalim at bumalik sa paglangoy. Pinasyal ko ang ilalim at nakakita ako ng mga baby turtles at sinundan sila, I also ecounter with baby stingrays and colorful fishes like Dory in Finding Nemo!

I felt something stings my knee and my left foot gets numb, I can't move it. Naibuga ko lahat ng hangin na inipon ko sa loob ng bibig.

Lumangoy ako pataas kase hindi na ako makahinga sa ilalim ng tubig pero hindi ko magalaw ang isang paa ko, ginawa ko ang lahat para maka ahon sa tubig at naka-ahon nga ako pero sobrang layo ko na talaga.

I still saw Ali and Lucas on the lounger pero hindi ko na makita ang mga itsura nila. Mas lalong sumasakit ang paa ko, hindi ko alam kung ano ang kumagat sakin kanina but it really hurts like hell! Mahapdi, masakit, ewan ko!

"ALI! LUCAS! H...ELP! I C-CAN'T BREA...TH!" I shouted and cried baka marinig pa nila ako sa layo ng naabutan ko. Kinaway ko aking mga kamay at pilit na dalhin pataas ang katawan para hindi malunod. I'm already tired but I'm drowning, natatakot na talaga ako!!

I saw Lucas stand and Ali searched me using his eyes, Lucas pointed at my direction and he got startled when he saw me.

Biglang nawala ang pandinig ko at nagblur ang aking paningin, nahihilo ako at hindi ko na halos maigalaw ang boung katawan ko, I can't breathe, I heard a high-pitched siren and then my vision went totally black.

________________________________