ณ โรงเรียนแห่งหนึ่ง

ที่ทุกคนต่างมีผลการเรียนดี มีความสามารถ แต่ผมนี่สิ! เรียนก็ไม่เก่ง เล่นกีฬาก็แย่ TOT เกิดดมาเป็นผมนี่ซวยจังเลยน้าไม่เหมือน โคบายาคาวะ นักเรียนปีสาม ห้องหนึ่ง ทั้งเก่ง รวย เรียนดี หน้าตาก็ยังดี TOT แค่คิดก็แตกจ่างจากฉันมาก

"เฮ้.......คุมูริ!" เสียงที่แสนอ่อนโยนเรียกผม

คุมุริคือชื่อของผม ผมอยูย่ปีสาม ห้องสาม  นั่นพื่อนสนิทผม ทาคามิ เป็นคนที่เข้ากับคนอื่นได้ดีมากแต่บางทีเขาก็เป็นคนดีเอามากๆเลยล่ะนะ...

"ทาคามิวันนี้มาสายอีกแล้วหรอ"

"5555....มันปกติของฉันหรอกน่า"

เฮ้อ...ถึงแม่ว่าจะเป็นวันแรกของการเปิดเทอม ก็ไม่ค่อยจะดีเท่าไหร่เลยแฮะ..

"อ้ะ...ขอโทษครับ"

ชายร่างใหญ่อยู่ตรงหน้าผม! เหวออ!!....ไม่กล้าลืมตาเลย หน้ากลัว...

"ไม่เป็นไร..คราวหลังก็ระวังด้วยล่ะ"

เสียงนี่มัน!!!   โคบายาคาวะ ผมลืมตาแล้วตกใจเพราะเขาผู้นี้อยู่ตรงหน้าผม หัวใจผมเต้นไม่เป็นจังหวะไม่รู้ว่าทำไมกัน...

"ครับ"ผมพูดคำก่อนจะรีบเดินหนี

"เดี๋ยว"เขาเรียกผมด้วยสีหน้าไม่พอใจ! จะทำยังไงดีต้องโดนด่าแน่ๆเลย ผมหลับตาพร้อมหันไป..

"หวาา!...."เป็นไปไม่ได้!! เอ๊ะ!! เอ๋!  ขถะ..เขาจูบผม>/////<อ้ากกกอยากจะบ้าตาย

จูบอันอ่อนโยนนี่ทำผมผลักเกือบไม่ออก>////< ผมผลักเขาออกแล้วรีบวิ่งหนีไป...