They Hate Me

EP 1 - Win or Lost

Nakangiti ako ngayon habang nagmamadali akong tumakbo papunta sa bahay namin.

"Ma, pa, tignan ni'yo oh pumasa ako sa exam." wika ko ng makarating agad ako.

"Yang exam nayan hindi naman yan nakakain Mabuti pang.. nagtrabaho ka nalang." sabi ni Kuya na masaya silang kumain ngayon nila mama at papa hindi man nila ako pinansin bumuntong hininga nalang ako at umupo sa tabi ni mama at papa pero bigla silang tumigil sa pagkain.

"Wala akong sinabing samahan mo kaming kumain mas mabuti pang mag igip ka mona ng tubig pwe! nakakawalang gana kumain!" inis na sabi ni mama at tumayo para umalis.

Nilingun ko si papa na tumayo din at bigla akong hinila patayu.

"Papa, ano pong gagawin niyo sakin." takot na takot na Ani ko.

"Nawala ang gana ng mama mo kumain dahil sayo!" napaiyak at napasigaw nalang sa pang bubugbug ni papa sakin walang habas akong pinagsasapak at paulit-ulit akong sinasakal habang si kuya at ibang kapatid ko pinagtatawanan lang ako.

Pagkatapos akong saktan ni papa iniwan ako sa sahig na nakahiga at patuloy lang sa pagiyak, masaya akong umuwi galing school upang maipakita ko sakanila ang nakuha kong score sa exam kahit papano ay marinig ko sakanila ang salitang proud sakin pero wala man lang akong natanggap.

Tumayo ako at pumunta sa kwarto ko upang manalangin at dahil narin sa pagud ay nakatulog nako.

Sa gitna ng pagtulog ko ay naramdaman ko nalang ang malamig na tubig na bumuhus sa mukha at katawan ko.

"Señorita gising na!" sigaw ng kapatid ko at binato ako ng tabo sa ulo napangiwi nalang ako sa subrang sakit hanggang sa naramdaman ko ulit na parang may kong anong umaanod sa noo ko pero hindi ko nalang iyon pinansin tumayo nako at tinignan Ang sarili ko sa salamin at don ko nakita na dugo na pala ang umaanod sa noo ko galing sa ulo ko na nagkasugat dahil sa pambabato kanina ng kapatid ko ang pasa sa pisngi ko at gilid ng labi ko pati pamumula ng leeg ko napatulo nalang ang luha ko habang nakangiti bakit ba ito nangyayari sakin.

pero..

ayus lang na ganito pag trato nila sakin ang mahalaga Mahal ko sila at pamilya ko sila.

"Nandiyan na ang kaibigan mo bilisan mona diyan!" di ko namalayan na nasa loob na pala ng kwarto ko si Kuya na galit na galit Ito at bigla nalang akong tinadyakan pero tiniis ko ang sakit at nagmamadali ng naligo.

Pagkatapos ko ay nagbihis nako at Wala man lang kaayus-ayus ang sarili ko lumabas nako at nadatnan ko si mama at papa na binibigyan ng baon ang mga kapatid ko habang masarap na nagaalmusal naglakad nako para paalis ni hindi man nila ako nilingun man lang.

Nagpaalam nako sakanila pero hindi man lang ako tinanguan kahit papaano.

"Hoy halikana malalate na tayo." tawag ng kaibigan ko sa labas tumango ako at ngumiti at nagpanggap na okay lang.

Habang naglalakad kami ng kaibigan ko napansin ko parang di papuntang school ang pupuntahan namin kase kumaliwang daan siya.

"Rere, Doon ang daan." sabi ko pero hinila nalang niya ako at ngumiti.

"Mag cucut mona tayo ngayon may ememeet up kase ako na isang gwapo." sabi ni Rere kahit ayaw ko sinamahan ko nalang siya kaya medyo umakyat ang takot ko ng isang hide out ang pinuntahan namin ng makasalubung namin ang sinasabi niyang tatlong lalaki.

Pero lahat sila sakin nakatingin at parang Iba na yata ang pakay nila.

"Rere natatakot ako." tinignan ko si Rere na mukhang natatakot din.

"Ang dali mo naman lukuhin rere, porket gwapo makikipag meet up kana agad samin at nagsama kapa talaga ng isang masarap na pulutan." natatawang sabi ng lalaki na parang hindi Ito mukhang matino.

"T-Teka pag usapan natin to, kong may balak man kayo sakin wag niyo ng ituloy.. kong pwede..." nilingun ako ni Rere at biglang tinulak sa tatlong lalaki kaya napasigaw ako ng hawakan ako ng dalawa.

"Rere ano to!" mangingiyak na sabi ko.

"Matalik na kaibigan kita at alam moyan, pero pasensyana hindi porket matalik na kaibigan kita totoo nako sayo ginamit lang kita para lang pumasa ako sa exam at Wala akong pakialam sa ano mangyari sayo! kayo pabayaan niyo akong makatakas hindi ko ipagsasabi sa kahit kanino to pangako." mahabang wika ni Rere kaya tumango Ang tatlo at hinayaan siyang makalaya.

"Rere! Wag moko iwan dito! Rere!" sigaw ko at nawala na sa paningin ang rere na tinuring kong isang kapatid napaiyak ako at napahagulgul ng ihiga nila ako sa sahig at walang awang pinagtulungan pinagsamantalaan nila ako at paulit-ulit nila yun ginagawa sakin habang kinukunan ako ng video.

Pagkatapos nila ginawa ang pangbababoy sakin ay tinapun nila ako sa basurahan ang akala nila ay patay na ako pero nagkakamali sila.

Palakas ng palakas ang ulan parang pagiyak ko ngayon. At halo-halong nararamdam ko.

Pilit kong tumayo at pumunta sa police station humingi ako ng tulong pero sinabihan lang ako ng baliw at tinaboy sa loob.

Ang sakit na ng nararamdam ko di kona kayang maglakad dahil sa bigat ng sakit na dinadala ko ngayon. Tinawagan ko si Tita at mga pinsan ko pero pinapatayan lang ako.

Umuwi ako sa bahay at agad niyakap si mama pero tinulak lang ako.

"Ma, makinig ka sakin hayaan mokong magpaliwanag ma." iyak ako ng iyak sa mga oras na yon. Mas Lalo pa akong napahalgul ng sabihan niya akong nag dadrama ako tapos pinandiriin.

"Mashado kang nagpapansin malandi ka!" sigaw ni Kuya at sinapak ako tapos hinila ang buhok ko patayuin at sinapak muli kaya natumba ako sa tabi ni papa,

"Ma, tulungan moko, nakikiusap ako." ang akala ko ay maaawa na si papa sakin pero sinipa lang ako at dinagdagan pa ang ginawa nila sakin.

Bakit ganito? bakit Ito pa? Nagtiwala ako sa kaibigan na parang tinuring kong isang kadugo, pero Ito ginanti sakin, humingi ako ng tulong pero ni Isa walang tumulong sakin, Mismong pamilya ko di ako papakinggan hindi man lang ba nila ako tatanungin kong okay lang ba ako, bakit parang hindi nila ako pamilya bakit ganito Ang trato ng mga Tao sakin, saan ako nagkulang? Kong sa pagmamahal ubus na na sa binigay ko sakanila.

"May kumatok sa pintuan buksan mo!" utus ni kuya at sinipa ako sa likod pero

Tumayo ako at tumakbo sa kwarto ko kinuha ko ang gunting sa drawer ko at umupo sa kama ko habang umiiyak. Punong-puno nako.

"Walang awang Ginahasa at walang awang inabuso."

"Tanggap ko na walang taong nagmamahal sakin dito sa mundo." umiiyak sa bigkas ko.

"Ma, pa, mga kapatid ko, kong ano man Ang pagkukulang ko sainyo sana mapatawad niyo ako."

"Pagud nako, hindi kona kaya."

"Pagud na pagud na pagud na pagud nako."

"Gusto konang mamatay, gusto kona mawala sa mundo."

"AYUKO NA!"

Bumukas ang pintuan at kasabay non ang pag saksak ko sa dibdib ko gamit ng gunting,

"Anak ko/Bunso/Pinsan!" Isang tawag na napakasarap na pakinggan na kahit kailan di kona muli maririnig pa.

Bumagsak ako sa kama ko at napapikit nalang ng marahan.