chapter 1

"I don't want this"-

"but you said you want to be a princess right?"-

"p-pero this is not what I want, ayoko nito"-

"Lucy my child, everyone had their own way of living including you but choose to give up so you shall know the worth of the treasure that you ignore"-

"i.... i just want to live without worrying my future"-

"you dont need to worry about what your future will be just let your life surprise you"-

"sorry I was naive please let me go back to them"-

"Lucy, you choose this you must learn the worth of that treasure"-the last words he said before he fade away

"please don't leave me"-i beg but he's no where to find...........

"hic..hic"- wala akong nagawa kungdi ang umiyak sa madilim na kwarto

i was very arrogant, now I know why they said money can easily obtain but true love is hard to find

"ano nang gagawin ko......maybe if I died.....no he said I must learn so if I try to escape this maybe he will punish me more i-i don't want that I don't think I can bare that"- ........

when I born here I thought I was lucky because I was a princess

pero ang aking ina o kahit ama ay hindi manlang ako binisita lumipas ang mga taon ng mga larawan lang nila ang nakikita ko nagsimula narin akong makaramdam na para bang May kulang

kaya sa unang pagkakataon nung ako sampung taong gulang sa mundong ito nagpasya akong puntahan ang aking ina "Mariella hoselfara" ......

habang ako ay naglalakad isang malamig na ihip ng hangin ang dumampi sa aking balat at napukaw ang aking atensyon sa isang maladyosang babae na nakikita ko lang sa mga larawan

berdeng mata mapupulang labi at mahabang itim na buhok isang babaeng sa mundong rito ko lang nakita ang aking ina at sa di ina asahan nagkatinginan kaming dalawa ngunit mailang segundo lang ay napalitan ang kalmado nyang mukha ng May pagkairitang mukha

"Judy bakit narito ang prinsesa anastadia"-malamig nyang ani

"kamahalan nais ng prinsesa na bisitahin kayo"-tugon ni Judy(personal kong katulong)

"ibalik mo ang prinsesa sa kanyang palasyo"-

"pero-"magsasalita sana ako ng bigla nya pintol ang sasabihin ko

"nakikita Ko na hindi sapat ang pagdidisiplina sayo prinsesa anastadia, nasa labas imbis na nagaaral"-sabi nya ng dimanlang tumitingin sa akin

hindi maintindihan sigura do akong sya ang aking ina......

"paumanhin kamahalan"-

"kung naiintindihan mo bumalik ka na sa iyong palasyo"-

"opo kamahalan"-sabi ko at nag simula ng maglakad

-"kung naging lalaki kalang sana hindi ako magdudusa"-isang bulong na nagpaunawa sakin ng dahilan sa kanyang inugali

naiintindihan ko na kaya hindi manlang nya ako dinalanaw ng mahigit sampung taon 'hindi nya ako gusto dahil babae ako'.......

ldahil sa pangyayaring iyon hindi ko na binalak lumabas lumipas nalang limang taon wala parin akong natatanggap na bisita sa kanilang dalawa

tahimik ang pamumuhay ko na para bang nalimutan na ako kaya diko inaasahang isang balita ang magtatanggal sa kadenang nagtali sakin sa silid ng mga aklat...................

***Download NovelToon to enjoy a better reading experience!***