Chapter 1:The Start

Reading romance book is a routine to me every weekends. Its my only escape to this horrable life of mine. Reading is safe place and comfort. It brings me joy whenever i read one.

Mahilig talaga ako basa especially kong romance ang genre ng story. Falling in love with fictional men is way better than real man. Aminado ako na isa akong hopeless romantic pero hindi ako niniwala sa happy ending.

Well, thats because my parents got seperated because of unhappy marriage. Dad had a new family right after the anulment while mom is getting married to his long time boyfriend this year. Iconic. Habang ako naman mag-isa na lang.

But who cares? I'm no matter to them. I live with my cousins together with my uncles and anties. Masaya na ako sa buhay na meron ako ngayon.

I just hope that it will continue.

"Trisha! Mall tayo?" Bulabong sa akin pinsan ko sa aking kwarto. Mall na naman?! Anong bang magagawa kung may fashionista akong na pinsan. Hay buhay!

"Mag-isa ka!"

"Couz naman eh! Sige na. Please." Oh ghad! Not those puppy eyes. I must resist it. 1..2..3 Argh!

"Fine!"

Wala rin naman na akong babasahin at kailangan ko na rin bumuli ng bago. Natapos ko na kasi lahat ng bili kong libro last month.

I decided to wear a simple long-sleve croptop with jeans and go. We arrive at the mall like thirty-five minutes after and i let my cousin do her thing while i do mine.

I bought english novels and some ******* books. Sinama ko rin bumili ng yellow paper, bondpaper and etc. na kailangan ko dahil ubos na din ang suply ko non.

Pagkatapos naming bumuli sa mall pinsan ko umuwi na kami ng bahay. Agad din ako pumasok ng kwarto ko. Nakakapagod kasi kasamang mag mall si Mine.

Habang nagpapahina ako sa kama ko tumunog ang phone ko. Mabilis kong kinuha ito.

Fr: Mama

Anak, I can i talk you? Please.

Talk about what? And what for? They already abondon me and settle their own lives for a new family. I didn't reply to mom's message.

Nakatulog ako ng ilang oras bago kumatok si Jasper sa pinto ng kwarto ko. Telling me that dinner was ready. Jasper is one of my cousins also.

Naghilamos ang mukha saka bumaba sa dining room. Pagkababa ko nakaupo ang mga pinsan ko sa mga kanilang upuan pati na rin sila Titas and Titos.

Nahahati ang bahay sa tatlo. Malaki espasyo ng bahay kaya one big family kami. Umupo ako sa ni Jasper at nagsimula na kaming kumain.

"Hija, is something wrong? Hindi mo gusto yung pagkain? Tanong sa akin ni Tito Ramon. Papa ni Jasper and Kapatid ng papa ko. Ang swerte ng mga pinsan ko dahil di kagaya ng papa ko ang papa nila.

"Wala naman po. Masarap po yung pagkain."

"Hija! Ano ka ba wag ka na mahiya, sabihin mo na para kana ring anak namin." Tungon naman ng asawa nya. Anak. Salamat tita. Huminga muna ako malamin bago magsalita.

"Mom texted me that she wanted to talk me but what for? She already abondon me for her long-time boyfriend and her soon to be new family."

"Na-iitindihan ka namin anak pero baka panahon na para mag-usap at magka-ayos kayo. After all ina mo pa rin sya at mag-ina kayo." Pangaral ni tito sa akin.

"Pag-iisipan ko po tito. Salamat po."

After dinner bumalik na ako kwarto ko. Muli ko tinignan ang text ni mama. am i ready to confront her? am i? Jasmine suddenly went inside my room.

"I know na nagdadalawang isip couz at kung itatanong na ready ka na ba? Well i can't really tell but ready or not we will be there for you espeacially me. Kaya cheer up na please" She engcoured me. I just gave small smile.

I will go talk to her. I should.

Fr: Mama

Anak, I can i talk you? Please.

^^^To: Mama^^^

^^^Just text me the location.^^^

Akala ko matatagalan sya bago magreply.

Fr: Mama

Thank you anak. At the Cafe Shop

where we always bond. 9 am.

^^^To: Mama^^^

^^^Alright then.^^^

"So makikipagkita ka kay tita? I'll go with you then." Nakangiting sabi ni Jasmine sa akin. She maybe stubborn and annoying but she always have my back.

"Thank you, Jasmine for having my back. Always."

"Were cousins and soul sisters for a reason" Pagkatapos nyang sabihin yun hindi ko mapigalang ngumiti. Thank you, Jasmine.

I went to the location the next day that my mom gave me. Of course i'm with Jasmine. As i was walking towards the cafe. I was starting recall some memories from the past.

"Mama! Kelan ka ititigil kakatitig sa akin?"

"Ay sorry naman nak! Hirap kasi nak! Lalo na kapag napakaganda ng anak ko" Sabi ni mama na tila kinikikilig. Ma di tayo talo jk. At muling tumitig sa akin.

"Ma, alam ko naman na maganda ako pero please tama na! Nakakakilabot ka na ma!"

"Hahahha. Pasenya ka na anak, ang bilis naman kasi ng pahanon kung dati ang dungis mo kumain ng cake tapos ngayon hindi na. Ang laki-laki mo anak. Napakaganda pa." Mangiyak-ngiyak na sabi ni mama sa akin.

Akala ko noon makikita ko pa ulit sya magdrama sa harap ko kaso simula nung makikila yung boyfriend nya. Wala na. Isang magandang alaala na lang ito para sa kin ngayon.

Sasamahan pa sana ako ni Jasmine sa loob ng cafe pero sabi ko kaya ko naman na at pumayag naman. Agad akong niyakap ni mama ng makita nya.

Niyakap ko rin sya mabalik kahit na alam kong mabigat sa loob ko to. Pagkatapos nun umupo kami at nagorder naman sya ng makakain kahit alam nyang di naman ako matatagal.

"Kamusta ka na anak?" Tanong nya habang nakangiti sa akin. Gusto ko man ngumiti pabalik pero hindi magawa. Naramdaman kong may tulo mula sa mata ko agad ko naman ito pinunasan.

"May lakas loob ka pa ring kamustahin ako mama pagkatapos akong iwan sa ere"

"Anak, Patawad! Hindi kita iwan anak at hinding hindi ko mamagawa yun sayo. Hindi ko rin gugustohing gawin yun sayo. Alam ko na alam mo yan anak. Patawarin mo sana ako." Pagmamakaawa nya sakin.

"Ma, tama na! Please lang! Alam ko naman na hindi lang yan ang pinunta ko dito. Sabihin mo na habang kaya ko pa makinig sayo."

Tumango sya at pinusan ang kaunting luha na sa mata nya. May inabot syang cream color envelope sa akin. Gustohin ko mang buksan iyon. Hindi ko kaya.

"Congrats! Magiging ganap na Mrs. Velasco ka na."

"Salamat anak. Gusto ko sana na pumunta ka para makilala ka ng mga kapatid mo anak. Ayos lang ba?" Sambit nya sa akin. Tumingin ako sa mata nya. Umaasa sya na papayag ako.

"Ma, hingiin mo na lahat wag lang yun! Saka anong mga kapatid? Wala akong mga kapatid!"

Nakita kong bumuhos ang luha nya pero ikinabigla ko ang paghaplos nya sa tiyan niya. Buntis sya. Buntis si mama.

"Yes anak, I'm two months pregnant. I'm sorry anak! Patawarin mo ako!" Pag-amin nya at mas buhos ang luha nya.

Hindi ako makagalaw. Hindi ko rin alam kung anong sasabihin ko. Hindi ko na rin namalayan na buhos na rin ang luha ko.

Two years after my parent's got seperated and annulled. Nasanay ako na kaming dalawa lang ni mama ang magkasama. Naging masaya naman kami kahit kami na lang.

Hindi nagkulang si mama sa pag-aalaga sa bilang ina. Lagi nya rin pinapadama sa akin na mahal na mahal nya ako. Pero nung nakilala nya boyfriend nya iniwan nya ako sa ere.

I tried my best to be happy for her happiness but things are different now. She's already a mother to her new family and will be mother again for a new baby.

Gustohin ko man na maging masaya para sa kanya ngayon pero hindi ko mamagawa Hindi ko kayang tanggapin. Ganon lang ba kadali para sa kanya baliwalain ako na anak nya para sa anak ng iba? Ganon-ganon lang yun? At pagkatapos ng lahat malaman ko na nagdadalang tao sya.

Wala na akong lakas na makinig pa sa sasabihin nya. Nagsimula na akong naglakad palabas ng cafe shop at naririnig kong tinawag nya ako.

"Miss" sambit ng pimiliar na boses.

Mabilis kong pinunasan ang luha ko bago dahan-

dahang na inagat ko mukha para tignan kung sino ito.

"Trisha" bangit nya sa pangalan ko.

***Download NovelToon to enjoy a better reading experience!***