CHAPTER 2

“what should I do, what should I do?” ang salitang pabalik-balik na saad ni Gerald habang lakad urong-sulong.

Nanginginig na ang balikat ni Gerald habang iniisip kung anong gagawin niya. Ang isip ay tambak ang mga salaysay kung ok lang ba si zandra, baka maymangayring masama kay zandra, or worst mawala si zandra.

Sa pag urong-sulong nito ay kinuha niya ang kaniyang telepono at tinawagan si zandra.

“yes Gerald?” ang pagsagot ng kabilang linya.

“ zan asan ka ngayon?” ang seryosong tanong ni Gerald.

“ what`s wrong babe? Bakit parang ang seryoso mo ngayon?” ang paghagikgik ni zandra.

“sagutin munalang zandra! Asan ka ngayon!” ang pagsigaw ni Gerald.

Hindi nakasagot si zanadra dahil siguro sa sigaw ni Gerald. “b-babe i`m sorry for shouting, please tell me kung asan ka ngayon,” ang pagkalmang wika ni Gerald.

“n-nandito ako ngayon sa restaurant, why what`s wrong?”

rinig ni Gerald ang pag-iling ng boses ni zandra, napa buntong hininga siya at sinabi, “babe i`m sorry for shouting but I need you to leave the place right now,”

“huh? Why? Maynangyari ba diyan?” ang pagaalalang wika ni zandra.

“nakita moba ang news kanina?” ang tanong ni Gerald.

“no busy kasi dito restaurant kaya hindi ako nakapanood, bakit?”

“a pandemic outbreak has been reported sa A city. The company has been ravage and im currently hiding inside the meeting room. Kaya babe please umalis kana jan,” ang seryosong wika ni Gerald.

“oh right tinawagan din ako ni andro kanina about sa nangyayari. May sinabi din siya about sa evacuation center. sa AHHHHH---“

bago pa matapos makapag salita si zandra ay naputol ang tawagan nila.

“zandra, zandra. Hello ZANDRA!” ang sigaw ni Gerald sabay sipa sa upuan.

“no no no no zandra please sagutin mo ang tawag please!” nakaluhod ngayon si Gerald habang kagat ang ngipin. “i-I need to go. I must find a way to escape,”

wika ni Gerald habang tinitignan ang labas ng meeting room sa maliit na bintana. puno ng dugo ang paligid at mga katawang naglalakad na kahit may nawalan na ay buhay parin ito.

Mabuti nalang ay sound proof ang opisinang pinagtaguan niya. Nagisip-isip ngayon si Gerald kung pano makaalis. Sa pag lalakad niya pabalikbalik ay may malaking dabog na tumama sa pintuan na nagputol sa kaniyng okupadong isip.

“tulong p-please anyone. Buksan niyo ang pinto,” ang sigaw sa labas.

Mabilis na tinignan ni Gerald ang bintana at nakita niya ang lalaking nanghihina at puno ng dugo. ayuno siyang nagtungo sa pintuan at binuksan ang pinto at pinapasok ang lalaking hinahabol ng zombie.

Sa pagsara niya ay may kamay na humarang, “auggghh” ang sigaw ng zombie sa labas ng pinto.

Pinipigilan ni Gerald ang mga ito sa pagtulak ng pinto at ang lalaking pinapasok niya ay hinahampas ang mga kamay ng mga zombie gamit ng kotsilyo.

Sa mga dugong tumatalsik sa mukha ni Gerald dahilan para mapa pikit siya.

“AHHH ang dami nila!” ang bulyaw ng lalaki.

Sa pagtutulungan nilang dalawa ay tagumpay nilang naisara ang pinto at I lock ito. Mga malalim na hinga ang binubuga ni Gerald dahil sa lakas niyang gamit kanina. Napaupo siya sa sahig at tinignan ang lalaking tinulungan niya at sinabi, “w-who are you? Ikaw lang ba ang naka ligtas?” ang lalaking naka higa ngayon dahil sa pagod ay sumagot.

“im Gillian, Gillian marquez, oo ako lang ang naka ligtas, ewan ko kung anong nangyayari sa kanila. Parang nababaliw sila,” ang pagtayo niya at umupo.

“kailangan natin makaalis dito as soon as possible. Hindi na madaanan ang west hallway dail nagtambakan ang mga zombie doon.” Ang seryosong wika ni Gillian.

“any plans?”

ang pagtingin nito kay Gerald na ngayoy naka pikit ang mga mata.

“sa east hallway, pwede tayo dumaan don at umakyat sa rooftop.” Ang sagot ni Gerald.

“sa rooftop!? Pano tayo bababa niyan kung sa rooftop tayo tatakas. Baka ma stranded pa tayo dun!” ang kunot noong wika ni Gillian.

Napabuntong hininga si Gerald at tinignan si Gillian at sinabi, “bababa tayo sa fire escape stairs.” Ang seryosong titig niya kay Gillian na nagbigay kilabot sa balat nito.

Walang oras na inaksaya si Gerald at sabik itong puntahan si zandra at iligtas siya. “we need a plan first before we head to east hallway.” Ang wika ni Gerald sabay lingon sa kaniyang ulo upang maghanap ng bagay na magagamit nila.

“sa storage room, sa tabi ng storage room may hagdan patungo sa east hallway, pero…” ang pagaalinlangan ni Gillian.

“pero ano?”

“pero dun ang pinaka madaming zombie since ang storage room at ang south hallway ay magkakonek lang. at saka maynarinig rin akong pagsabog don,” ang pagbuntong hininga ni Gillian.

“wala nabang ibang hagdan patungo sa east hallway?” ang tanong ni Gerald.

“meron pero kailangan pa natin bumaba sa west hallway pero bago tayo bumaba mapapasabak tayo sa mga zombies na naka atang sa south hallway. May posibilidad na hindi tayo makakaligtas pag sinubukan natin. At kung tagumpay nating nalusutan ang south hallway hindi naman natin alam kung anong naka hintay satin sa west hallway.” Ang sagot ni Gillian na abalang naka titig sa sahig.

“then sa storage room nalang tayo aakyat.” Ang simpleng sagot ni Gerald. “kailangan natin ng armas para panglaban sa zombie. Hindi tayo pwedeng lumabas na walang dalang proteksyon.” Ang seryosong saad ni Gillian.

Lingon lingon ang ulo ni Gerald para maghanap ng armas. “ito, pwede ito?” ang pagkuha ni Gerald sa upuan.

“you`re joking right?” pagtaas ng kaniyang kaliwang kilay habang humahalukipkip, “That`s a swivel chair! What do you want me to do, carry that shit while fighting zombies?!” ang sarkastikong saad ni Gillian na nagdahilan para magdilim ang mata ni Gerald.

“h-heh i`m just joking, hehe. Alam kong may plano ka, go on,” ang mapanlarong ngisi nito sabay kamot sa batok.

“we can break this chair and use it`s body as a weapon. Since you already have a knife you can cover yourself with this foam to prevent the zombies from biting you.” Ang pag paliwanang niya kay Gillian.

Tumango lang si Gillian at nagsimula na sila. Naka upo si Gerald sa sahig habang tinatangal ang mga parte ng upuan at si Gillian na ngayo`y busy sa kakalagay ng foam para pang cover.

Na pansin ni Gerald ang kanina pang pagdurugo ng ankle ni Gillian. Diniin niya ang kaniyang paningin at nakita niyang kagat ito.

“Gillian kanina kopa napansin ang pagdurugo ng ankle mo, mukhang kagat yata,” ang seryosong wika ni Gerald na nagpatigas sa katawan ni Gillian.

“h-huh ng-ngayon ko lang napansin.” Ang mautal-utal nitong ika habang patuloy sa pag ballot sa kaniyang katawan.

“hmm? Mukhang malubha yung kagat dahil nagyeyellow na ito.” Ang panguusisa ni Gerald. Napalunok laway si Gillian.

“m-maybe kinagat yan kanina ng kaibigan ko, hehe. You know like…he`s my friend and we were playing tricks to eachother.” Ang pagpilit nitong paliwanag. Tulo ang nanlalamig nitong pawis sa noo habang mabilis itong kumukurap.

Tumango nalang si Gerald at binalik ang diin sa ginagawa. Maya-maya pa ay natapos na nila ang aramas na hinahanda nila. Si Gillian nakabalot ang katawan ng foam gamit ang mga upuan habang hawak hawak ang kutsilyo.

Si Gerald naman ay hawak ang katawan ng upuan, para bang martilyo habang nakabalot ang kaniyang braso ng foam. “you ready?” ang tanong ni Gerald habang nakatingin ito sa pinto. “y-yes!” ang sagot ni Gillian.

to be continued.....

***Download NovelToon to enjoy a better reading experience!***