Ikatlong Yugto

________________________________________________________________________________

...ESCAPE...

________________________________________________________________________________

Julie Ann's pov.

"Teka lang, tanda! Anong ako? FYI alam kong mala dyosa ang aking ganda pero anong tadhana-tadhana ka diyan? Ayaw kong mategi sa kamay ni Otosan." sabi ko

"Hindi maari! Hindi mo maaaring tanggihan ang iyong tadhana!" sigaw nito sa akin

"Luh?! Walang forever!" sigaw ko din pabalik sa kaniya ang pinaka ayaw ko sa lahat ay pinipilit ako sa mga bagay na ayaw kong gawin.

"Are you joking?" tanong ko na may ngiti sa labi ko at napakamot din ako sa batok ko.

"Magsalita ka ng aming linggwahe, mahal na reyna." sabi niya 

"Tch! Nagbibiro po ba kayo? Kasi ako po? Hindi ako natutuwa." seryoso kong sabi

"Kailan man ay hindi magbibiro ang isang manghuhula at mata ng isang dyosa ng kalikasan." sabi niya habang nakaluhod pa din

"Kaya pala ay noong una pa lamang kita makita-----." di ko pinatapos mag salita ang hari nila nang sumigaw ako.

"I-stop!" sigaw ko sabay kong pinaharap sa kaniya ang palad ko sa parang stop gesture dahilan upang matahimik ito.

"Uh! Umistop." sabi ko sabay bigay ng nakakalokong ngiti

"I'm sorry-----Ang ibig kong sabihin ay patawad pero hindi naman ata pwede iyang hinihingi ninyo." pagtanggi ko

"Katunkolan mo ang-----."

"Kailan man ay hindi ko ito naging obligasyon kaya sana respetuhin niyo ang desisyon ko." galit ngunit mahinahon kong sabi

These people are crazy!

They are driving me insane! They are from a tribe but this the first time I saw one of them especially I don't like going from my room, kulang nangalang itali ako ni Okasan at hilain papuntang mall! Eh pano ba naman! Kung makapagshopping wagas! As if naman ngagamitin ko ang mga pinambili niya eh halos lahat pinamigay ko na lang sa mga charity ng palihim.

Tapos kapag nalaman niya shopping kami ulit, okay lang sana kung 1 - 2 hours lang yung shopping namin eh! Kaso mula nang magopen yung mall hanggang sa magsarado yung shopping tapos wala pang kain-kain!

"Mahal na hari, ang kasal na lamang ang tanging pag-asa upang maligtas tayong lahat!" itinaas ulit ng matanda yung kamay niya

... ...

Pak! - sampal ng amoy

"Ano ba kasing nagyayari?! Bakit kailangan ko pang magpakasal sa lalaking toh?!" galit kong sigaw

"Mag-ingat ka sa iyong pinagsasasabi, binibini. Hari ang iyong kau-----." di ko siya pinatapos

"Hari ang kausap ko blablabla. Hari-in mo yung ngengek mo!" napikon naman si Li-ang sa sinabi ko nangingi-alam at sabat ng sabat sa usapanan na di naman siya kasali.

KSP!

"Gaganapin ang kasalan mamayang gabi at buo na ang desisyon ko." sabi nito na may ngising gumuhit sa labi niya.

"Kasal mo mukha mo! FYI lang ha! Labing-lima palang edad ko!" sigaw ko

I'm not used to speak tagalog especially that I was born in Japan and when I was 10 I grew up in America and When I was 14 I stayed here in the Philippines because we wanted a hot season.

"At anong masama roon? Dalawampu't lima ang aking edad kaya ano ang masama?" sabi niya

"Why cant you-----?! Ugh! Whatver! Ayaw kong magpakasal!" sigaw ko magwawalk na sana yung mukha chaka ninyong bida pero bigla siya nagsalita.

"Ikaw ang magiging reyna ng aming tribo." alok niya

"Ay pasensiya na ha-----PERO ANG KAILANGAN KO WIFI AT SAKA SELPHON!"

"Hindi ko man alam ang iyong hinihinga ay tiyak na wala ako niyan." sabi niya

"Ibibigay ko sa iyo ang mga ginto't at diyamante na alahas." alok niya ulit pinakita ko sa kaniya yung relo ko nakakabigay nina palang ng mga big bros ko.

Pure gold iyon at may mga diamonds, alam nila kuya na ayaw ko sa mga alahas at mahilig akosa relo kaya ito ang binigay nila sa akin.

"Kamahalan, galing siya sa hinaharap sa taong dalawáng libó't dalawáng pû't dalawá kaya hindi niya alam kung ano ang katungkulan at dapat niyang gawin." paliwanag ni tanda

"Teka! Anong future future kayo diyan? Anong pinagsasasabi ninyo?" tanong ko kay tanda

"Galing ka sa hinaharap at nasa taong labíng-limáng libó ka ngayon." tumawa ako ng pagak

What is this? A time travel? LOL!

"Nagpapatawa ka ba? Do you think that time travel thing exist?" I laughed 

"Inuulit ko magsalita ka ng aming linggwahe sapagkat hindi ka namin nauunawaan." saway ng matanda

"Tch! Alam niyo? Wala naman talaga akong pakialam sa inyo pero may pamilya akong hinahanap ako ngayon so I will take my leave." I said 

"Patawad-----." di alam ng hari ang pangalan ko kaya binigyan niya ako ng makahulugan na tingin para sabihin ko sa kaniya ang name ko.

"Goddess." I answered

"Goddess ngunit-----." I burst my laugh out of the blue paano ba naman kasi sineryoso yung sagot ko, akala ko ba pinuno siya? Ang dali niya kasing utuin eh!

"Ano ang nakakatawa?" napipikon na niyang sabi 

"Noth-----I mean wala. Ipagpatuloy mo na ang sasabihin mo nang makaalis na ako rito." sabi ko I'm an impatient woman because they don't have why here even electricity or signal man lang.

まだmlをプレイしたい!

"Hindi ka aalis." seryoso niyang banta

"At kung gusto kong umalis?" panghahamon ko

"Papaslangin kita." he gave me a death glare nakaluhod lang lahat habang ang noo nila ay nasa lupa mukang hindi sila tatayo hanggang hindi niya inuutos iyon.

"Lalim naman ng paslang hindi pwedeng papatayin na lang para naman kahit papaano upgraded kayo dito diba?" sabi ko napikon naman si Li-ang mukhang nangangati naman ang mga kamat nito na patayin ako pero buti na lang naghand gesture ang king nilang loko-loko na tumigil siya.

"Hindi ko alam kung paano ka-----."

"Pinalaki ng mga magulang ko? Tch! Una binuntis ng tatay ang nanay ko pagkatapos ako linuwal sa mundong ito ay inalagaan nila ako para makita nila akong lumalaki." sarkastiko kong sabi alam kong iinsultuhin niya ang mga magulang ko but I'm not going to allow it and he's not an excemption.

Nailagan ko ang punyal na tinapon niya sa akin kaya binigyan ko siya ng nakakamatay na tingin, kinuha ko ang punyal na nasa puno.

"Mahal na hari, hindi mo maaaring paslangin ang iyong reyna!" saway ng manghuhula

"AKO BA AY IYONG SINISIGAWAN?" malamig niyang sabi ayaw ko sa lahat ang binabastos ng ibang tao ang mga matatanda 

But I should be the only one to do that HEHEHE

"Ito ba?" nasa akin na ang atensiyon ng lahat pati narin yung mga lumuluhod ay nanonood ng palihim.

"Ito ba ang lalaking gusto niyong pakasalan ko? Ang isip-bata na hindi marunong makaunawa na isang biro lamang ay napipikon na? Ano pa kaya kung kami ay mag-asawa na? Magpapatayan? Sakitan?" malalim kong sabi

HEHE Sana ol lalim!

Sinabayan ko ng walk out ang drama ko at nang magtagumpay ay tumakbo ako dala-dala yung mga gamit ko, hindi ko alam kung saan ako pupunta pero habang tumatakbo ako ay nadapa ako dahilan para tumugo muli ang sugat ko.

Bakit ba kasi ang malas-malas ko?

(T_T)

"Hanapin niyo siya! Magmadali!" rinig kong sigaw ng hari nila

Pashnea you!

I looked to the left and to the right, I also looked at my back. I saw them holding torches. I knew they couldn't see me because I'm far enough for them to see me, I saw a stone. Before they knew they could get near me, I threw two stones far away from the river. 

I jumped to the river but before I knew that I didn't know how to swim kaya ayon lunod ang bida niyo! I saw someone jumped but I don't know who it is, hindi na ako makahinga kaya hindi na ako nakapalag sa hawak niya lalo pa't sugatan ako.

Napamulat ako pero kasabay nunn ay  ang pagsakit ng ulot ko kaya napahawak ako roon. I opened my eyes again only to find out that it was too blurry. May naramdaman akong unan pero matigas iyon.

Ang sakit ng ulo hindi ko makita masyado kung sino yung kasama ko kaya kinapkap ko siya and only to find out that I touch a yummy bread.

AHIHIHI!

Pero unti-unti akong nalinawan nang maalala ko na kung sino yung nagligtas sa akin kaya agad kong hinanap yung bag ko, mukhang natanggal yung contact lenses ko dahil natangay kami ng ilog at tsaka mabilis matanggal iyon bigay iyon ni Okosan para mabilis matanggal at hindi mahapdi sa mata. Ophthalmologists si Okasan that's why she made it for me at my 15th birthday.

I find my bag only, I was panicking when I realize that I was wearing it at my bag so I immediately find my eyeglasses. I saw the king of the loko-lokos lying unconsiously. My conscience is starting to eating me up so instead of leaving him here, I grab his arm and pulled him.

I saw a big poop which I knew it was from an elephant, I want to take revenge on him since he was the one who put me in this situation. I pulled him towards kaya ang ending buong likod niya napuno ng tae.

I heard him moan enough for me to understand that he was awake, of all my abilities I only have one special ability.

...

...

RUN!

***Download NovelToon to enjoy a better reading experience!***