CHAPTER 1:SAYONARA JAPAN ,WELCOME PHILIPPINES

After defeating all the best fighters around the major schools in JAPAN, that legendary figure suddenly disappeared. Would there come a day that black butterfly would reappear... the tough, beautiful & sexy figure that people continue to search for.... Black Butterfly with tattoo on her right arm, the tearless fights based solely on courage... Where are you Black Butterfly?! ..... ******************************************* Chapter 1: Sayonara Japan, Hello Philippines! ******************************************* JAPAN BELLA'S POV Dahan-dahan akong pumasok sa loob ng aming bahay. Madilim ang paligid, nagulat na lamang ako nang biglang lumiwanag. "Patay!" bulong ko sa aking sarili. Dahan-dahan akong lumingon at pilit na ngumiti sa aking yaya na mukhang alalang-alala. "Bella, look at you. Have you been fighting again?!" naiiyak na sambit ng aking yaya. Napangiti ako sa kanya. "H-hello, yays. Huwag ka nang umiyak", sabay akbay ko sa kanya. Bumungtong-hininga si yaya at hindi ko alam kung matatawa ako sa mga sumunod niyang sinabi. "Im not sure if you are a boy or a girl". "Jeez...yays, lalabas ang mga wrinkles mo niyan." Natatawang yakap ko. "Don't you know that you are pretty when you smile? So give me a smile, yays!" Napangiti naman si yaya sa sinabi ko."Hay, nakung bata ka. Hala kumain ka na para may energy ka." Natatawang binitawan ko siya. "Ahh! Soo hungry." "Ikaw na bata ka, hindi ka ba napapagod sa pakikipagbasag-ulo mo?" Dumulog na kaming pareho ni yaya sa hapag-kainan. "You know me, Yays." Sagot ko sa kanya. Napailing na lamang siya sa akin at inihain na sa akin ang kakainin. Namilog naman ang aking mga mata sa masasarap na pagkain na nakahain sa lamesa. Nagsimula na akong kumain. Ang sarap talagang magluto ni yaya! "Ahh! Delicious, more please", ngingiting sabi ko pa sa kaniya. "An 18 year old girl who has an appetite like a sumo wrestler, sino kaya ang magkakagusto sa iyo?" naiiling na sabi niya. Panay subo ako ng subo. Ang sarap, eh. Dahil sa subo ako ng subo, muntik na akong mabulunan at dali-dali ako uminom ng tubig. Napailing na lamang si yays sa nangyari. Tinignan ko siya at ngumiti ako ng kay tamis-tamis. "Don't worry, if I find a boy I want, I'll get him no matter what... even if I have to kidnap him." Pagpapatuloy ko sa sinabi niya sa akin kanina. "Oh, well...there's nothing you can't say. Why did you fight again today?" kunot-noong tanong niya sa akin. Tumigil ako sa pagsubo at naiinis na nagsalita. "Some assholes decided to bully them just because they're Filipinos. Those bastards!" "Are there still students who behave like that at your school?" "Yap...and you know me; I can't really leave the weak alone" Napatigil na nanaman ako sa pagsubo sa pagkain nang marinig na nag-ring ang telepono. Napatingin kami ni yays sa isa't-isa. "Wait, I'll take it." wika ni yays at sinagot ang tawag. Nagkibit-balikat na lamang ako at kumain nalang nang kumain. Tumingin sa akin si yays na ikinanoot ng noo ko, nagsalita pa siya ng walang boses. "For you." Tumayo ako at kinuha ang telepono. "....Bella there's a big trouble." Bungad sa akin ng boses. Itinutok ko pa lalo ang tenga ko sa telepono at seryosong pinakinggan siya. "Taki has been kidnapped. The Poison Spiders you fought last time got a new gang leader and started their revenge. If you don't come and beg, they won't hand Taki to us." Napahigpit ako ng hawak sa telepono."Where is this place?!" ".....Harajuku." nginig na sagot ng underling ko. Natakot yata nang magtaas ako ng boses. Hindi na ako nagdalawang isip at nagsalita ulit.. "Gather everyone. I'll be there right away." Napatingin ako kay yays. "Sorry. I know magtatampo kayo but..this will be the last time today." Ngumiti lamang siya sa akin at tinapik ako. "Kilala kita, Bella. Ako ang nag-alaga sa iyo simula bata ka. Kung ano ang nararapat, iyon ang gawin mo." Tumango ako sa kanya. "Go." nakangiting sambit pa ni yays sa akin. Tumakbo na ako palabas ng bahay. Kinuha ko ang baby bike ko at nilingon ko ang pintong nilabasan ko. Napabuntong hininga na lamang ako. "Thanks, yays." HARAJUKU Itinigil ko ang aking bike at seryosong bumaba nang makarating na ako sa station. "Finally...she came", ngingising sambit ng lalaki. Ngumiti ako sa kanya at lumapit dala-dala ang helmet ko. "Missed me?" "A girl should stay at home and practice being a good wife, but why are you beating people?" sambit ng lalaki sa harap ko. Hindi ko siya pinakinggan. "Where's Taki?!" malakas kong tanong sa kanila. Nagkatinginan ang ibang ka-gang ko, samantalang ang iba ay nag iwas ng tingin. Napailing na lamang ako at tumingin sa lalaking nasa harap ko. Mukhang ito yata ang lider nila. "I'm here now, give Taki to us. And I know we can't avoid a fight, so let's get started and finish it.", mahinahon kong sabi. "Hmp! You've got some confidence, eh? You think I'm an idiot?!" maangas na sagot niya sa akin. Napataas ang kilay ko sa sinabi niya. "If I win over a girl, there will be no gain; and if I lose, It'll be embarassing. So, why do I need to fight a girl?" ngingisi-ngising dagdag pa niya. Napangiti na lamang ako at umiling-iling. Stupid Asshole. Kapal ng mukha! Nagsimulang magbubulong-bulungan ang nasa paligid. "Eh...?" "We lost........" "Last time........................." "As expected from a loser, you can't expect him to change." Hinagis ko ang helmet na hawak ko at sinuntok ng malakas ang hambog na lider ng Red Scorpion. Napadausdos pa siya at humiyaw sa sakit. Napailing ulit ako sabay salo ng helmet ko at tinignan siya ng masama. "Stop! The real Gang Leader is me." Napalingon ako sa pinanggalingan ng boses. Nakita ko ang isang lalaking gwapo na nakatayo na sa harapan ko. "Boss Ryu." Rinig kong sabi ng isang underling niya. "So Ryu pala ang pangalan ng gang leader nila", wika ko sa aking sarili. "The rumours are real. You have the ability, Black Butterfly." Nangingiting sabi niya sa akin. Napakunot-noo ako sa sinabi niya. Nagpapatawa ba siya? "At your level of strength, it won't be embarrassing to lose to someone like you." At hinubad ng tunay na lider ang kanyang jacket. "True, it won't be embarrassing to lose to me," pagsang-ayon ko naman sa kanya. "What do you want?" "Let's make a deal. You see that train? The last one to stand still while the train comes is the winner." Napatingin naman ako sa train na nasa malayo pa. "Okay, deal. Let's start!" "Oh. You can do that? You're crazy!" "Start bragging after you've won." Sabi ko at nagsimula na kaming pumwesto sa riles. "The train is coming at full speed, aren't you afraid?" tanong sa akin ni "Ryu" daw. "If you're afraid, then quickly run away. You seem to be on the verge of crying." balewalang wika ko sa kanya. Samantala ang mga nanonood naman sa amin ay mukhang kinakabahan na. "Those...bad tempered guys..." "They fight but aren't they going to die?" "The...The train is so close..." "Come on, just give up. Both of you." sambit ng lalaking sinapak ko kanina. RYU'S POV "The train is almost here..." sambit ko. Tinignan ko ang babae. "Shit parang relax na relax pa siya. Does she want to die? Damn it! My heart feels like it's jumping around, and I can't breathe." Napatingin ulit ako sa kanya Habang balewalang nakatingin lamang siya sa tren na paparating. "It's dangerous!" bulyaw ng mga tao. "Bella, escape please!" sigaw ng mga kasamahan ng babae sa kanya. "Ryu! Are you crazy?!" Dahil sa sobrang kaba ko ay napatalon ako bigla. "Ryu jumped down first", sigaw ng matabang lalaki. "What about bella?!" nanginginig na sambit ng iba. "Namatay na siguro si bella," naiiyak na sambit naman ng isa. "Ryu! Are you okay?" dinaluhan agad ako ng mga kasamahan ko. Tumango ako sa kanila. "What about that girl?" kinakabahan kong tanong. "I... of course, Im safe!" Ngingiti-ngiting sigaw ng babae. Nanlaki ang aking mga mata. "How?" "Bella, what happened?" Tanong ng mga kasamahan niya. "After I saw Ryu jump, I jumped on the opposite side." nakangiti paring sambit niya. Naghiyawan ang mga kasamahan niya sa tuwa dahil siguro nakita nilang nakangiti pa siya. Napailing na lamang ako. Kakaiba siya. BELLA'S POV "Yahoo! That's our Bella." Napangiti ako sa katuwaan nila. "This is the first time I've seen someone like you", ngingiting wika ni Ryu sa akin. Yumukod siya at ipinagpatuloy ang pagsasalita. "I lost. From now on, I promise that I won't underestimate your friends. You only have one life, treat it preciously. And contact us if you need our strength." At tuluyan na siyang umalis kasunod ng mga underlings niya. Tinignan ko lamang sila na papalayo. Biglang may umakbay sa akin na ikinagulat ko. Napatingin ako. Si Taki lang pala. "You're safe." "Ako pa." Mayabang na sagot pa niya. "Loko ka!" Napapangiting sambit ko. "Nga pala...." Biglang napatingin ang lahat ng kasamahan ko sa akin. Nagtatanong ang mga mata nila. "Guys, ang pagiging gang leader ko ay ipapasa ko na kay Taki." Mahinang sambit ko. Lahat ay nagbubulungan at ang iba ay 'di makapaniwala nakatingin sa akin. "Bella, bakit sa 'kin mo ipapasa?!" naguguluhang tanong ni Taki sa akin "Sorry, guys. Intindihin niyo na lang ako, matagal ko na rin gustong makasama ang mga magulang ko, eh. After 10 years, makakasama ko na rin sila. Alam niyo naman na ito lang ang hinihintay ko, hindi ba? At alam ko sa pag alis ko ay safe parin kayong lahat, kay Taki ko na rin ipapasa ang responsibilidad ko sa inyo." nakangiting wika ko sa kanila. Naiiyak na sumang ayon ang iba. "Kelan ang alis mo Bella?" tanong ni Taki sa akin. Nakangiting nilingon ko ang aking bestfriend. "Tomorrow." "Ha?!" Gulantang na sigaw ng iba. Malakas na tumawa ako sa kanilang reaksiyon. "Why?" "Bakit ang bilis naman?" tanong ng isa. "Kailangan, eh. Guys, pagdating ko sa Pilipinas, magbabago na ako. Ang pagiging Black Butterfly ko ay hanggang dito na lamang." seryosong sambit ko. Tahimik lang sila nakamasid sa akin. At tahimik din akong naghihintay ng sagot nila. "Oo naman bella, kapag ipinakita mo ang lakas mo dun sa Pilipinas baka wala nang manligaw sayo", tatangong sabi ng isa. "Tama!" sang-ayon ng lahat. Naniningkit ang mga matang tumingin ako sa kanila. Natakot yata nang makitang nakasimangot ako at tumakbo palayo sa akin. "Bella." Napalingon ako sa nagsalita. "Oro?" Niyakap ako ng bestfriend ko. "Mag-iingat ka ro'n. You don't have to worry, I'll take good care of the gang." Gumanti ako ng yakap kay Taki. "Salamat, Taki. Mamimis kita, bestfriend." "Will miss you more." bulong niya sa akin. "Sayonara, Japan", naiiyak na isip ko. PHILIPPINES NINOY AQUINO INTERNATIONAL AIRPORT Mabilis na naglakad ako palabas ng terminal ng NAIA habang hila-hila ang travelling bag ko. Napatigil ako sandali at inilibot ang paningin sa paligid. Nilanghap ko ang pamilyar na amoy ng hangin pagkatapos ay tumingala sa asul na langit. The sky was clear and there was no sign that rain would be coming. A nostalgic smile slowly appeared on my lips. Finally, after ten years, I was back in the Philippines. I smiled broadly when I saw them looking at my direction. Lumapit ako sa kanila at mahigpit na yumakap. "Welcome home, sweetie," naiiyak na sambit ng aking mommy. "Thank you...I missed you, Mommy!" Naiiyak din na sagot ko. "Hala, tayo na. Mamaya bumaha pa rito." Pabirong sambit naman ni daddy. Nagkatinginan kami ni Mommy at tumawa ng malakas. SMITH'S RESIDENCES Pagkaalis ng magulang ko sa aking kuwarto ay isinara ko kaagad ang pinto. Alas-dos pasado na nang umaga. Magpapalit na ako ng dami at itinanggal na ang bra nang mapasulyap ako sa salamin ng tokador. I frown at the sight na kumuha ng atensiyon ko. Humakbang ako palapit sa salamin at muling tinitigan ang kanang braso ko Banayad kong hinaplos ang Black Butterly na tattoo. Napapangiting naaalala ko ang Japan tuwing tinititigan ang kanang braso ko. I'm Bella Smith, 18 years old. I used to live in an isolated mountain in Japan for 10 years with my yaya. I trained to be strong like a man and expertised all martial arts dahil natakot ang mga magulang ko sa nangyari sa 'kin no'ng bata ako Na-kidnap kasi ako noon. Hindi sinabi ng parents ko ang dahilan, pero nagtataka ako kasi hindi naman kami gano'n kayaman para kidnap-in pa ako. And as a result for that, I became stronger; and worse, I always fight. Also, I became famous, kilala ako bilang si Black Butterfly na kinatatakutan sa Japan. After 10 years, bumalik na rin ako sa hometown ko kung saan talaga ako ipinanganak. Masaya ako kasi makakasama ko na sina Mommy at Daddy. Nakakalungkot isipin na hindi ko na makakasama ang mga katropa ko lalo na ang bestfriend kong si Taki. Wala nang gulo, away, asaran at motorbike showdown ang masasaksihan ko.... pero nakapag-decide na rin kasi ako na baguhin ko ang sarili ko para maranasan ko namang ang ma-inlove at maging ordinaryong babae. Naalala ko no'ng nasa Japan ako, 'pag nalalaman nila na ako si Black Butterfly, kumakaripas na sila ng takbo. At ayoko mangyari sa akin iyon dito sa Pilipinas. "Hay,, sa wakas." Nagpakawala ako ng buntong-hininga at ngumiti. "Hello, Philippines! Bagong buhay. ----------------------------------------------------------------------------------------------- (c) Lara Melissa (edited by) Ress Kazuo ******************************************* [4] Chapter 2: Unexpected Visitors. ******************************************* ECHIZEN MANSION "...............Bella.................." "My Grand Child..........." "You are my treasure" AFTER 3 MONTHS BELLA'S POV Pauwi na ako samin galing ng ST. CATHERINES UNIVERSITY, I'm 3rd year college at ang course ko ay Bachelor Science in Business Administration Major in Management. Sa nakalipas ng tatlong buwan, masaya ako sa piling nila Dad at Mom, May mga kaibigan na rin akong babae. Dati kasi pag nakikipag kaibigan ako lumalayo sila dahil sa takot na rin. Wala na rin akong contact sa aking Gang, Kumusta na kaya sila. Sana okay lang sila doon. "Im home..." sigaw ko. "Hmmm... This car's in the way......Its limousine" "Mom There's a limousine in front of our house", Pagpasok ko may nakita akong lalaki at isang sopistikadang babae. "Bella come here for a minute.", my mom said. "What's going on? ", tanong ko sa kanila. Tinignan ko ang mukha ni mommy . aw...She's look so serious... "You're Bella?!", nakataas na kilay na tanong ng babae sa kanya. Tinignan siya nito mula ulo hanggang paa. Na conscious naman ako bigla wew.... Wow ang angas naman ng babaeng ito. "Yes............?" "Oh God!!! Uncle!!!", inis na inis na sigaw nito. Hala, she's crazy na yata...."Who are you Ma'am?", naguguluhang tanong ko sa kanya. "Not Ma'am!!! Board Trustee!", sita nito sa akin. "O---okay, Board Trustee", napipilitang sambit ko rito. "WTH, Bakit may Board of trustee dito?", isip isip ko."Hala wala naman ako ginawang kalokohan at never na ako nakikipag laban." "That's alright... Please get into the car quickly.", utos nito sa akin. "Huh?!", nanlalaking mata na sambit ko. Napalingon ako sa direksiyon ng mga magulang ko. "Mom? Dad? What's going on?, Ano pinagsasabi nitong babaeng ito?!", naiinis na tanong ko. Tumikhim bigla ang lalaking kasama ng babae. "Let me explain Young Mistress, I'm the secretary of Echizen Family. Bella, starting now you're going to become THE HEADMISTRESS. "W---what?! Headmistress?!", naguguluhang sambit ko. WTH? " Yes The Founder of RED DRAGON UNIVERSITY, Ryoga Echizen. He's the father of your mother. Didn't you know?"... Umiling ako sa tanong nito. " It's a Elementary, Highschool and College combined school. It is the top among the country's top schools. Impeccable students attend this super elite school." ".......................So?! Paki ko kung Elite School yun, and Mom, you didn't tell about my Grandfather and I thought he was dead", naiinis na sambit ko ulit. Actually gulong-gulo na ako sa mga nangyayari ngayon. Bigla na lang napaiyak ang kanyang Mommy at inaalo ito ng kanyang Daddy. Gulat na gulat ako napatingin sa kanila. May mali ba akong sinabi? Mahabang katahimikan ang namayani............... "Your mother's marriage to your father disapproved of your grandfather, Kaya hindi mo makikilala ang iyong grandfather at lalong hindi mo siya nakilala dahil ipinadala ka ng parents mo sa Japan nung 8 years old ka.... Kaya kami nandito because the grandfather of yours died suddenly.", malungkot na sabi ng secretary. "Huh?", napatingin ako bigla sa mommy ko. Kaya pala siya umiiyak, teka... ang alam ko namatay na ang lolo ko...Aw naguguluhan na talaga ako. "So now you have to inherit the position and you're going to become Head Mistress...", maarteng sabi ng Board Trustee. 'What?!", nanlalaking matang tanong ko. " I can't do this! I didn't know that I had a grandfather!", nagtitimping sambit ko. Nagkatinginan ang secretary at ang Board Trustee sa isa't isa. "I know Miss Bella na hindi mo ito tatanggapin agad, pero sana mabago ang isip mo pag nabasa mo ang sulat na ito, tawagan niyo po kung ano man ang desisyon niyo", inabot sa kanya ang sulat pati na rin ang calling card at nagpaalam na ang mga ito sa kanila. "Bella", tawag ng kanyang Mommy. Napalingon aKO sa kanyang Mommy. "Mom?! What's going on?!', nahahapong tanong ko. Napahagulgol na naman si Mommy bigla. "Bella, makinig ka samin ng mommy mo", napatingin ako kay daddy. "Oo, nung panahon na yun, hindi ako tanggap ng iyon lolo, ano nga ba ang panama ko sa isa sa mayaman sa buong mundo sa isang nagsisimulang negosyante pa lang. Tutol ang lolo mo saming

***Download NovelToon to enjoy a better reading experience!***