Chapter 1: "Dinner"

Sometimes love is a game that is hard to win.

Kyara's POV:

naglalakad ako sa hallway ng campus when I caught someone staring at me weirdo, nang tingnan ko sya ay inirapan ko nalang ito habang lakad papalayo. Nasa loob nako ng classroom at mag start na sana kami nang biglang may nag bukas ng pinto, this is the same guy that kept staring at me and I learned that he's name was Christopher Hermedillos Claverià shet ang ganda ng pangalan nya, "please sit Mr. Claverià" sabi ni madam habang hawak-hawak ang chalk at libro, nag hahanap ito nang mauupuan when I look around I realize na ako nalang pala ang walang katabi tumingin ako sakanya na papunta na sa direction ko at umupo ito sa tabi ko, it's kind of awkward since baka mamaya di naman pala ako yung tinitignan nya at inirapan ko ito nang walang ka malay-malay. Lunch break na at nasa cafeteria ako, mag babayad na sana ako but when I checked my wallet I don't have enough money and the food that I picked are already served I was panicking and andami pang nag hihintay dahil kami'y naka pila, uutang nalang sana muna ako dahil wala akong pambayad and shit sobrang nakakahiya to pero maya-maya nang sasabihin kona na uutang muna ako ay biglang may nag bayad para sa meal ko "eto po yung bayad sa pagkain ni Ms. Garcia" nang tumingin ako sakanya it's Christopher paying for my food "no it's okay I can pay tomorrow" sabi ko habang hawak ang tray sabay tingin sakanya, tinaasan kami ng kilay ng tindera "ano ba talaga? ang dami pang nakapila antagal nyong dalawa" naiinis na sabat nito, umalis nako sa harap ng cashier habang hawak ang tray at biglang lumapit si Christopher sakin "later at 6pm hintayin kita sa gate ng school at susunduin kita, let's have dinner and think of that as your payment" sabay kindat nito at tumalikod sakin sabay alis what was that?, Umupo ako near the cashier and started eating my food. It's already 5:10 when I checked the clock, am I really gonna do it? Pupunta ba talaga ako? What if may binabalak syang di maganda sakin? pero di naman siguro I don't know kung anong iniisip ko at pagkatapos kong mag ayos ay agad agad akong nag tricycle papunta sa school, nasa gate nako ng school at tumingin ako sa paligid ko at biglang may dumating na kotse and **** believe me ang ganda ng kotse binusinahan ako nito at sabay baba ng salamin ng kotse "sakay na" sabi ni Christopher habang naka ngiti "make me believe first na wala kang binabalak na masama sakin?" Sabat ko habang tinataasan ko ito ng kilay at bigla itong tumawa nang mahina, did I say something funny? "why would you think that and please don't get your hopes too high I'm just asking you to have dinner with me and I don't have any plans on laying a hand on you" sagot nito habang naka patong ang kamay nito sa manobela at tuloy lang na naka ngiti at naka tingin sakin "so can you please sit inside so we can eat? cause I'm starving" dugtong nito, umirap nalang ako't sabay sakay sa kotse.

***Download NovelToon to enjoy a better reading experience!***