EP/03 VENDING MACHINE

Kong sa lahat ang buhay ay biyaya sa ilan isa itong bangungot at delobyo.

VENICE POV*

"anak ..."

Ambulance sounds*

"ma?..."

"nakkk... gumising ka..."

Mundong kinasuklaman ko, mundong muntik nakong patayin. January 06 alasingko ng hapon sinugod ako sa hospital dahil may taong gustong pumatay sakin. May taong nag lagay ng lason sa pagkain ko. Dahilan para manghina ako at mawalan ng malay.

"doc... kamusta ang anak ko?"

(boses ni mama na naririnig ko habang nakahiga sa hospital bed)

"na food poison po ang anak nyo ma'am, mabuti nalang at agad rin syang naisugod sa hospital, masasabi kopo sangayon ang anak nyo ay ligtas na maaari na syang madischarge bukas"

"sige doc maraming salamat"

(natapos ang usapan nila at narinig kong may humawi ng kurtinang nag sisilbi kong harang)

"nak... pasensya na..."

(maya maya pa narinig ko muli ang boses ni mama at ramdam kong hinawakan nya ang kamay ko)

"sa susunod nak, sisiguraduhin kong dimo na ulit makikita ang taong yon, nangangako si mama..."

(sa malambing na tuno ni mama, randam korin ang pag patak ng kanyang luha sa kamay kong kanya kanyang hawak)

"mama...tama napo..."

(mahinang saad ko habang naka pikit)

"nak...?? Anakkk ...."

(pag yakap sakin ni mama)

"diba po...ayaw kong naririnig na paiyak na kayo..."

"nak naman eh...hayy nakohh salamat sa Diyos buhay ka..."

Nong sandaling yon narinig ko ang boses ni mama na alalang alala talaga sakin. Si mama lang talaga ang nag iisang may pake sakin.

FEW HOURS AGO*

"mama, uuwi parin poba tayo don?"

(tanong ko habang naka upo na sa hospital bed at pinapakain ako ni mama)

"sangayon nak ako na mona ang uuwi ron, tapos ikaw don kana mona sa kaibigan ko, nag sabi nako sakanya at wiling kanaman daw nyang patirahin mona don habang nag hahanap ako ng trabaho"

"pero ma, paano po yong step father ko?"

(sa tanong kong iyon binaba ni mama ang hawak nyang mangkok namay lugaw at hinawakan nya ang kamay ko ng mahigpit)

"pasensya kana anak, kong ang napili ni mama ay isang walang hiya at tarantadong tao, hihiwalayan kona sya anak, napag isip isip kona diko na kaylangan ng lalaki sa buhay na tatayo mong ama, ikaw lang ang kayamanan ko, simula ngayon ikaw at ikaw lang ang aasikasuhin ko. Ayos bayon anak?"

"opo naman ma, pero kapag magaling napo ako tutulungan kopo kayo"

"nakoh...mag aral kanalang ng mabuti anak maliwanag bayon? Mas malayo mararating mo kapag nakapag tapos ka...ayos lang si mama, basta ikaw mag tyatyagang mag aral huh! Ipapasa kona ang mga requirements mo para makapasok kana sa kolehiyo..."

Dahil sakin nag hirap si mama sa buong buhay nya. Di nya na halos nagagawa ang gusto nya. Dinarin nya nabibili ang mga bagay na gusto nya, dahil lahat ng iyon saakin napupunta.

"kumain napo kayo?"

(muling pag kuha nya sa mangkok ng lugaw)

"oo anak wag mo isipin si mama, ito mainit init pa..."

Door slam*

"doc kai..."

(napatingin agad kaming mga pasyente sa biglaang pag bukas ng pintuan)

"nurse jane? Anong problema?"

(saad naman ng doctor na nag aasikaso pa ng pasyente sa same room lang din namin)

"kaylangan po kayo sa O.R"

(agad na inalis ng Doctor ang kamay nya sa inaayos nitong oxygen sa isang pasyente at dali daling tumakbo sa nurse)

"ikaw na bahala mona sa pasyente ayusin moyong oxygen nya huh...."

(pag sang ayon ng nurse at pag mamadali na ng doctor)

"ah iho, anong meron don?"

(tanong ng isang matandang babae na pasyente rin sa kwartong ito)

"ah may sinaksak lang po na binatilyo kaya, kaylangan po talaga syang tuunan ng pansin, kaysa maubusan po sya ng dugo"

(malumanay na pag sagot ng nurse)

"grabe...may mga halang parin talaga ang bituka ngayon..."

(saad naman ng isang matandang lalaki)

"nako anak, yaan mona yon, paniguradong may ginawa rin yon kaya sinaksak, ito kumain kana..."

(saad ni mama)

Ilang oras pa ang lumipas, napag desisyonan ni mama na umalis mona at kumuha ng damit sa bahay namin para sa aking discharge bukas.

"alis na mona ako anak, antayin molang ako dito huh..."

"opo ma...ingat po"

(pag tango konalamang at umalis nanga si mama)

Habang nasa higaan nakaramdam ako ng bugnot at inip. Kaya naman lumabas mona ako ng kwarto at alas otso na ng gabi non.

"iha..."

(palabas palang ako ng mapansin ako ng matandang babae)

"po?"

(Magalang kong saad habang hawak hawak ang IV pole)

"san ka pupunta? Masyado ng gabi para mag uli sa labas "

"ah...kukuha lang po sana ako ng inumin, babalik naman po ako agad"

"o sya sige ingat ikaw"

(bumalik sa pag tulog ang matandang babae matapos kong sabihin yon, dahan dahan nakong lumabas at puro ilaw lang at upuan ang nakita ko sa paligid. Habang patungo ako sa vending machine ng hospital, isang hallway roon ang may tatlong gwardyang naka itim na suit ang nakatayo at dalawang lalaki naman ang nasa loob ng kwarto na kanilang binabantayan at isa ron ay may katandaan na)

"ano kaya nangyare sa pasyente don?...mukha ring anak mayaman ang nandon..."

(saglitan kong tinignan ang gawi nayon bago mag hulog ng barya sa vending machine, maya maya pa kukuhanin kona sana ang bottled water ng may lalaking kusang kinuha yon sa ilalim at iniabot saakin)

"here take it..."

(Magalang nitong saad sakin at malumanay na iniabot ang tubig)

"maraming salamat"

(pag yuko kong pasasalamat sakanya habang kinukuha ang tubig)

"may sakit kaba?"

(paalis na sana ako non ng mag tanong sya)

"ah...food poison..."

(napataas ang dalawang nyang kilay at agad namay kinuha sakanyang bulsahan)

"here take this, dimo na kaylangan bayaran yan, actually i know how it's feel after you get poison, dizzy something blured and kahit pananakit ng tyan kahit nabigyan kana ng treatment...so take this"

(pag lagay nya ng isang kahon ng gamot sa kamay ko, bago mag hulog ng barya sa vending machine)

"maraming salamat talaga, ahm I'm Venice..."

(pakikipag kamay ko)

"Dominic..."

(pakikipag kamay nya rin sakin)

"see you around..."

(pag tapos non, umalis rin sya agad at nakita kong patungo sya sa silid kong saan may tatlong gwardyang nakatayo)

"mukhang anak mayaman nga ..."

(nagtungo nako pabalik sa kwarto bago makabalik si mama)

***Download NovelToon to enjoy a better reading experience!***