Chapter 1 Audrina Avery

Audrina’s POV:

Ako si Audrina Avery. Dalawampu’t limang taong gulang. Sa murang edad, ako na ang tumatayong nanay at tatay sa dalawa kong nakababatang kapatid. Simula nang maulila kami, sa akin na umikot ang buhay naming tatlo. Ako ang nagpapakain, nagpapaaral, at bumubuhay sa pamilyang ito. Gabi-gabi, pinapanday ko ang katawan ko sa puyat bilang isang call center agent sa graveyard shift. Sanay ako sa hirap at pagod. Akala ko, sapat na ang tapang ko para harapin ang kahit anong hampas ng buhay.

Pero iba ang pagod ko ngayong umaga. Masakit. Durog na durog ako.

Kagabi lang, nangako ang ex-boyfriend ko na susunduin niya ako pagka-out ko sa trabaho. Pero habang naglalakad ako at hindi pa nakakasakay ng bus, isang pamilyar na bulto ang nakita ko sa loob ng isang mamahaling kainan. Siya 'yon. May kasamang ibang babae. Kitang-kita ng dalawa kong mata kung gaano sila kasaya habang nagkakasubuan ng pagkain—isang klase ng saya at ngiti na kailanman ay hindi ko nakita sa mukha niya sa tuwing ako ang kasama niya. Habang ako, halos magpakamatay sa pagtatrabaho gabi-gabi para sa kinabukasan ng mga kapatid ko, nagagawa niya akong talikuran at babuyin nang ganoon na lamang. Luhaan akong sumakay ng bus pauwi kagabi habang malakas na umuulan sa labas, sumasabay ang langit sa bawat patak ng luha ko.

Ngayong umaga, tahimik ang buong boarding house. Nakaalis na ang dalawa kong kapatid para pumasok sa paaralan. Mag-isa na lang ako. Hawak ko ang isang tasa ng mainit na kape, nakatitig sa kawalan habang malalim ang iniisip. Kasabay ng paghupa ng usok ng kape ang dahan-dahang pag-agos ng mga luha ko na kanina ko pa pinipigilan sa harap ng mga kapatid ko. Ang bawat higop ko ng kape ay tila may halong pait ng katotohanang pinagpalit ako sa iba.

Biglang bumukas ang pinto at iniluwa nito ang kaibigan kong si Shane.

Hindi ko na nagawang magtago o magpanggap. Nakita niya ang basang mukha ko at ang panginginig ng mga kamay ko. Walang maraming tanong, mabilis siyang lumapit sa akin at umupo sa tabi ko. Kinuha niya ang tasa ng kape sa kamay ko at inilapag sa mesa, bago ako hinila para sa isang mahigpit na yakap. Dinaluhan niya ako sa pinakamadidilim na sandali ng kalungkutan ko ngayong umaga. Sa balikat ni Shane, doon ko ibinuhos ang lahat ng hagulhol at bigat ng isang pusong pinagtaksilan.

"Hayop talaga 'yang lalakeng 'yan! Walang utang na loob!" galit na sigaw ni Shane. Nararamdaman ko ang panginginig ng mga balikat niya sa galit habang yakap pa rin niya ako nang mahigpit.

Dahan-dahan siyang kumalas sa yakap at hinawakan ako sa magkabilang balikat. Tinitigan niya ako nang diretso sa mga mata ko, puno ng pag-aalala at matinding poot para sa lalaking nanakit sa akin.

"Avie, makinig ka nga sa akin," sabi niya, gamit ang nickname na siya lang ang tumatawag sa akin simula pa noong mga bata kami. Lumambot nang kaunti ang boses niya pero nandoon pa rin ang diin. "Ilang beses ko ba kailangang sabihin sa 'yo na ang tigas-tigas ng ulo mo? Pinilit mong ibigay ang lahat—oras mo, pagod mo, pati 'yang sweldo mo na dapat para sa inyong magkakapatid, shineshare mo pa sa walang hiyang 'yan! Nagpapakamatay ka sa puyat gabi-gabi bilang call center agent para mabuhay ang mga kapatid mo, tapos hahayaan mo lang na ganyanin ka niya?"

Pinunasan niya ang mga luha sa pisngi ko gamit ang mga daliri niya, pero hindi natatapos ang pagsesermon niya sa katigasan ng puso ko.

"Matuto ka namang magtira para sa sarili mo, Avie. Hindi ka robot. Tao ka rin na napapagod at nasasaktan. Tama na 'yang pagiging marupok mo sa kanya, dahil simula sa araw na ito, hinding-hindi mo na babalikan ang lalaking 'yan. Malinaw ba?"

Napatungo na lang ako. Ang bawat salita ni Shane ay parang sampal ng katotohanan na matagal ko nang pilit itinago sa sarili ko. Sobrang sakit, pero alam kong tama siya.

***Download NovelToon to enjoy a better reading experience!***