01. Dessert

Ᏸ: This would be my sub account as an author. I've decided to use NovelToon to release my stories' preambles and chapter 1s as teasers. You could see the complete story in ******* with my pen name "beeyondsay", and in time, I may also complete the stories here so stay tuned! :>

Lily's POV

"I told you to buy me that one," nakasimangot kong tugon kay Jason na nakaupo sa harapan ko ngayon. He recently visited our sports day to watch as a visitor, naglalaro rin kasi yung mga pinsan niya, tapos ngayon ay naisipan naming tumambay muna rito sa ice cream shop malapit sa Dome.

"Anong akala mo sakin, maraming pera?"

"Bakit, hindi ba? Roméo ka."

The moron scoffed, "my parents are rich, not—"

"Me. Yes, Jason, I know, gasgas na 'yan." I rolled my eyes at him. "Unless, of course, you can't." Pinakatitigan kong mabuti ang kanyang reaksyon.

Tinaasan niya ako ng kilay at humalukipkip habang sumandal sa kanyang upuan, "don't do this to me, you can't do this to me, Lily."

"What?" Inosente kong tugon.

"You're fucking hitting my Achilles' Heel, that's just so lame."

"The guy in front of me not treating me the ice cream that I want in the ice cream store he told me to have a date to is lamer."

"Tss, fine!" Sabay tayo.

Napangiti ako at halos matawa nang tamad itong naglakad patungo sa counter para mag order. Syempre, mamamangha yung babaeng kaharap nito habang nagsasalita si Jason. Kahit ba naman kasi hindi kilala ang pamilya niya, maaakit ka parin sa munting itsura nito.

But the personality? Yikes.

Ang bantot.

"Here you go, witch." He gave me the ice cream cone and I accepted it. Bumili rin siya ng panibago para sakanya at muling naupo sa harapan ko, his legs are far apart and almost straight, dominating majority of my space.

Tss.

Sinipa ko ang paa niya papalayo sakin, "umusog ka nga."

Kumunot ang kanyang noo, "pansin kong ang laki ng problema mo sakin ngayon, ha? Code red ka ba—"

"Siraulo mo."

Jason originally wanted to eat dinner with me, but I had plans so we just ended up having dessert here. Kakatapos lang kasi ng huling araw ng Sports Day ng school ko at alam ni Jason na natalo kaming mga Prime.

"Man, I didn't think Levi's team would be so.. weak." Kumento nito tungkol sa pinsan.

Nagsalubong ang mga kilay ko.

Tiningnan niya akong muli at nginisihan, "kung player ako riyan sa sports day niyo, matik panalo na ako." Ikaw lang? Hindi ang buong team mo?

I made a face, "yabang mo talaga.."

"At least may iyayabang."

Muli kong nirolyo ang aking mga mata.

Then, someone kissed me on my cheek, "hey!"

Tiningala ko ang lalaking nasa gilid ko, "hey!" I pulled on his shirt softly to make him lean and give his lips a peck.

"You ready, Lily?"

"Yes, yes.." inayos ko ang mga gamit ko at tumayo na para umalis. Nilipat ko ang tingin ko kay Jason na nanatiling nakaupo at pinapanood lang kami ni Nile. I smirked at him, "sucks to be single, huh?"

Sinimangutan ako ng kaibigan ko, natawa ako roon dahil wala siyang masagot sa akin, wala siyang laban. Because as far as I know, in Jason's school, girls don't like him. Kaya walang majowa.

I just ruffled his hair, "bye, Jason."

He lightly slapped my hand away, "text me when you got home."

"Fine." Pagkatapos ay matamis akong ngumiti kay Nile nang siya naman ang hinarap ko, "let's go?"

Tinanggap niya ang kamay kong nakalahad, "sure."

"Lily."

Muli kong nilingon si Jason, "hmm?"

He glanced at Nile first before getting back at me, "'wag kang magpapagabi." I just laughed, because of that, his eyes got even darker. "I'm serious, Lily. You're only fifteen, you shouldn't go out often later at night." Nilingon niya si Nile, "I want her home by seven, Nile."

Namilog ang mga mata ko, "what!? Ang bilis, Jason! One and a half hour lang?"

"Kapag hindi ka umuwi ng alas siyete, ako mismo mag uuwi sayo—"

"Oo na! Oo na!" Jeez, this guy!

Natawa si Nile at inakbayan ako, "masusunod, pare. Ako na bahala sakanya papauwi."

Tumango lang si Jason at doon na kami umalis ni Nile.

Umangkas ako sa kanyang motor at mahigpit itong niyakap sa bewang matapos niya akong suotan ng extra helmet niya, naramdaman ko ang pag tawa nito at napailing nalang.

"Pag ikaw nahulog ka pa niyan, hindi ko na alam kung ano ang gagawin.."

It was a smooth ride to the Roméos' mall. Plano namin ni Nile na mag date rito ngayon para makabawi kami sa pagkakatalo ng school namin kaninang Sports Day.

Hays, grabe naman kasi ang Toscana Heights.. o yung mismong kapitan lang.

"I really thought they'd win, you know?" Asik ni Nile sabay inom sa kanyang baso. Nandito kami sa isang restaurant ngayon at kumakain na ng hapunan. "Ilang linggo rin nilang pinaghandaan 'yon." Ang usapan namin ay ang basketball team namin ngayon.

Bumuntong-hinga nalang ako, "yeah.."

I remember one time when I got a glimpse on their severe and extreme training, yung mga ingay ng mga players at coach ay rinig na rinig sa labas ng gymnasium. Nang sumilip ako at nanood ng mga ilang segundo, nakita ko kung gaano kahigpit sila Coach Jenny at yung captain ball nilang si Kuya Leroy Davir.

Parang kulang nalang ay mamawis na sila ng dugo, I really got worried for them. Kung ako siguro 'yan, baka naiyak na ako sa sobrang tindi ng trainings.

But.. they still lost.

It was clear to me, how something went wrong so suddenly. I knew they were a bit distracted because of the stunt the Elites' captain pulled off, but they were distracted so much that it must've been one of the factors that made them lose.

And also..

"I think the Elites' captain did something to them," sabi ko.

"What?"

"You notice when Ford got mad at him? It was quite a scene earlier."

"Ah, oo.. muntik pa atang sapakin ni Stanford."

Suminghap ako, "I really think their captain affected them so much," I pouted, "I think he cheated."

"Whether he cheated or not, the outcome will remain the same, Lily."

"Pero.. I remember what their captain did before the game! He's planning to take Mine!" Mine is my classmate on some subjects and time schedules but I already considered her as a friend!

"Tingin mo ba, papayag si Mine na lumipat sakanila?"

"No, but.." I pouted even more, "I think Captain Hayden won't be able to pull such stunt without her permission first.."

Bumuntong-hininga si Nile, "let's see in the next school year, sweetie."

Matagal kong tiningnan si Nile, maya-maya'y ako naman ang bumuntong-hininga at bahagyang nahiya, "I'm sorry.. am I boring you? Let's talk about something else."

"No, it's fine." Aniya at nginitian ako.

Nile has been my friend since our first year junior high days, along with my other best friend Jerzen. I liked him then and we're going out for a year now, last year lang kami naging mag boyfriend and girlfriend.

My parents didn't mind because my pain in the *** big sister had her first boyfriend when she was thirteen, basically, they think it was normal for their daughters to have a romantic relationship in such a young age, though Dad still thinks otherwise in a minor way.

Wala sa sarili akong tumingin sa relo ko, "we should go.."

Ginaya niya rin ang ginawa ko, "ah, right.. the curfew," he lightly laughed then stood up. "Let's go, then."

Inayos ko narin ang gamit ko at tumayo na, tsaka kami naglakad papalabas dito sa restaurant at sa mall.

"You think we should've invited Jerzen?" Mahinhin kong tanong.

"Jerzen might be busy now, nawala na siya bago pa man tayo lumabas sa Dome. I also tried finding and contacting her while you're in the ice cream shop but to no avail."

Nangunot ang noo ko roon. Si Jerzen, hindi makontak?

"I'll try talking to her when I got home."

Nang makauwi na ako na sa bahay ay nakita ko agad si Ate Psyche, nagla-laptop ito at mukhang gumagawa ng kanyang paper. Binigyan niya lang ako ng isang tingin bago ibinalik muli ang kanyang mga mata sa laptop, it's like she didn't care if I'm home just this night.

Bumuntong-hininga nalang ako at pinuntahan sila Mom para ibalita sakanila na nakauwi na ako.

"Fun date?" Si Mom na tinanguan ko lang matapos ko siyang halikan sa kanyang pisngi. "Aga mo, ha. Kung yung ate mo 'yan.."

Napailing nalang ako, "may magagalit po kasi kung nagpagabi pa ako lalo.."

Nakuha agad yun ng mga magulang ko kaya sila natawa.

"Umakyat ka na at magpahinga, you've had a long day." Si Dad.

Ganoon na nga ang ginawa ko at mabagal pa ang aking mga galaw kahit na panay ang tunog ng phone ko.

When I got inside my room, I took off my clothes first and had a quick cleansing of my body, pagkatapos niyon ay nagbihis na ako at naupo na sa kama tsaka kinuha na ang phone ko na nakailang missed calls na.

Bumuntong-hinga ako at sinandal ang likuran sa unan ko, "what?"

[Are you still out?]

"No, you idiot. Nakauwi na ako kanina pa."

[Then why the hell are you not answering my calls?]

"I took a bath, okay?" I looked at the wall clock for the time again, "I gotta go, gotta make a call."

[Hoy—]

Pinutol ko na ang tawag at may tinawagang iba, hindi nag tagal ang pag ring dahil sumagot na ito kaagad.

"Where have you been?"

[What?]

"Hindi mo raw sinasagot ang tawag ni Nile.."

[Yeah, sorry. Nawalan ako ng battery.]

Ngumuso ako, "balak pa naman sana namin na imbitahan ka mamaya.."

I heard her chuckle, [date niyo yun, imposibleng imbitahan niyo pa ako. Tss, alam ko na galaw ng utak niyo, talagang nag abala pa kayo, ha.]

Hindi ko napigilan ang matawa, "yeah, okay, whatever, Jerzen.. next time then? After school?"

Matagal siyang hindi sumagot sa kabilang linya pero kalaunan ay nagsalita rin, "hmm, sige. Pero solo kita, Lily."

Muli nanaman akong natawa dahil ilang beses ko na 'yang naririnig mula sa bibig niya. "Sure."

Jerzen and I have been friends since as long as I can remember, she's my only constant friend that lasted for most year, sumunod kasi sakanya ay si Jason, which I then met when we were in elementary.

Lahat na ata ng sikreto ay napag-sabihan na namin ni Jerzen sa isa't isa. She's always been the only constant girl that I'm most comfortable with. I mean, I have girl friends but none of them can compare to her.

"Solo kita, ha." Nanindig ang mga balahibo ko nang binulong niya sa akin iyon habang nakatayo sa likuran ko at ako naman ay nakaupo sa silya.

Tiningala ko ito at nginitian, siya naman ay nginisihan lang ako.

"Bumawi ka sakin, Vidal."

"Oo na nga, de Asis."

"I still can't believe that you actually agreed!" Lumingon kami pareho sa banda nila Mine, Eshara at ni Ashtana. "Lilipat ka talaga next school year? Sure ka na riyan!?"

Nangunot ang noo ko, "lilipat ka, Mine?" Hindi ko na napigilan ang makisali sakanila sa isang mahinhing boses.

Nagkatinginan kami ni Mine, "yes.."

Muling nagsalita si Eshara, "kung kelan grade ten na tayo? Mine-Mine naman! Last year na natin sa JHS!"

Nagsalita si Ashtana, "it's not like hindi rin tayo magkakaroon ng violent reaction kahit pa nag stay siya next school year at lilipat sa Toscana sa susunod na taon." Ngumuso siya.

Nakita ko kung paano hinilot ni Mine ang kanyang sentido, "my God, galit na nga sa akin sila Daph at Tan, dadagdag pa kayo.."

"Malamang dadagdag kami!"

I tried to soothe them, "umm, I think you should calm down first.."

Inabot ni Jerzen ang balikat ko, "Lily.." binigyan niya ako ng makahulugang tingin, sinasambit na huwag ako makisali.

But I couldn't help it.

I agree on both sides, magagalit nga naman ako kung best friend ko si Mine at papayag siya sa kondisyon na binato lang ng kapitan ng Elites sa kung saan. Pero naaawa rin ako kay Mine ngayon kung titingnan ito, para siyang pagod na pagod sa dami ng iniisip niya.

Is she regretting her decision?

"I really think you all need to cool down, baka may mangyari pang masama kung ipagpapatuloy niyo 'yan."

"Tss, Lily.." I didn't mind Jerzen.

"May mangyayari ng masama, Lily, aalis siya!"

"But you don't need to yell at her, Eshara, she looks really tired."

Namilog ang mga mata niya, "what?"

"You—"

"Halika na nga," kinuha ni Jerzen ang braso ko at sapilitan akong itinayo. "Alis na kami, Mine, Shara, Ash."

"U-Umm, okay.." si Ashtana na pinapalit-palit ang tingin sa amin ng kaibigan ko.

Nanatili akong hinihila ni Jerzen hanggang sa makalabas kami. Wala naman akong bayolenteng reaksyon dahil tapos narin naman ang klase namin.

Nang tumigil kami sa motor niya ay pagalit niya akong nilingon.

Ngumuso ako at sumimangot, "what ba?"

"Sabi sayo huwag kang masyadong makihalubilo!"

"Hindi naman, ah! And they're our friends anyway—"

"Kung gusto nilang mag away, Lily, hayaan mo—"

"Bakit ko hahayaan kung pwede ko naman pigilan?"

"See? This is the problem with you, you're too nice! Ang bait bait mo to the point na hindi ka nagdadalawang-isip na umepal sa usapan."

Humalukipkip ako, "and is that a problem?"

Napapikit ito at bumuntong-hininga, animo problemadong-problemado sa akin.

I don't see the reason anyway. I admit that I am nice, but I never regretted my decisions once, and I hope I never will.

I just want to help people as much as I can. Iyon lang. Kung bumackfire man sa akin ang ginawa ko, wala akong pakialam. Wala akong pakialam kung maapektuhan ako, as long as hindi ako nakakasakit ng tao.

I've always been a soft person, iyong tipong naiiyak tuwing nagagalit. Hindi ako tulad ng iba na bayolenteng naglalabas ng galit, sa akin, kinikimkim ko nalang.

Because this is who I am. This is Lily Vidal.

Mahigpit na hinawakan ni Jerzen ang kamay ko, "please, umatras ka kahit konti sa pagiging mabait mo, Lily. Baka dahil sa sobrang bait mo, masobrahan na ang mga ginagawa mo."

Hindi ako nakapag-salita roon. It was a bit vague but somehow, I understood it.

Bumuga ako ng hininga, "alright.."

Ganoon din ang ginawa niya at tumango.

Muli akong tumingin sakanya at ngumiti, "wanna go out?"

My best friend scoffed, "we're already out." Inirapan ko siya dahil alam niya naman ang tinutukoy ko. "Gegege, tara na."

"Wait, let me just text Nile."

"Will he.. be coming with us?" Nag angat ako ng tingin kay Jerzen, may napansin ako pero binaliwala ko nalang iyon.

I shook my head while smiling at her, "no.. it'll be just us."

Tumango lang ito at tinalikuran ako para kuhanin ang helmets.

[To: Nile ♡]

Gonna go out with Jerzen.

He responded immediately,

[Fr: Nile ♡]

Okay, ingat kayo. Huwag din kayong magpagabi.

Habang nakatingin ako sa phone ko ay sinuotan naman ako ni Jerzen ng spare helmet niya, nagkatinginan kami saglit at binigyan ko siya ng ngiti.

"Sakay na," si Jerzen matapos sumakay sa kanyang motor.

Ibinalik ko ang phone sa bag ko tsaka ako umangkas sa motor at niyakap siya mula sa likod. Pagkatapos ay pinaharurot na niya ang motor.

Kinabukasan ay tahimik akong nakikinig sa aming guro nang biglang tumunog ang phone ko. Binasa ko ang text doon sa ilalim ng mesa ko,

[Fr: Vierre Roméo]

My dumbass brother got himself in detention again. He's pissed af.

Bumuntong-hininga ako. Kapag ganoong may bayolenteng reaksyon nanaman si Jason, ibig sabihin ay ipinaglalaban niyang wala siyang maling ginawa o kasalanan.

[To: Vierre Roméo]

Alright, punta ako sainyo after school.

Vierre and I aren't that close but we agree to stuff when it comes to Jason. Close kasing kuya ni Jason si Vierre at alam naman ni Vierre na ako ang girl best friend ni Jason. Kaya kung may pag uusapan man kami ni Vierre, si Jason yun.

Katulad nito, sinusumbong nanaman sakin ni V ang walang hiya kong matalik na kaibigan.

Nang matapos na ang klase ko ay naghanda na ako ng gamit at naglalakad papalabas sa classroom.

Both Nile and Jerzen met me on my locker to put some of my textbooks and stuff there. I smiled at them warmly while putting my stuff in my locker.

"Why are you both here?" Kapagkuwan ay tanong ko.

"Date tayo," si Nile.

Umasim ang mukha ni Jerzen, "ako ang mag aaksaya ng oras niya kasama siya, Nile."

"Lagi mo nalang inaagaw sa akin itong girlfriend ko, de Asis."

"Ikaw ang laging umaagaw sa akin ng best friend ko, Aragon."

I softly chuckled, "sorry, pero hindi ako makakasama sainyo."

"Oh, uuwi ka na? Hatid na kita sainyo."

"Ako ang maghahatid sakanya, Nile."

Umiling ako, "no, may pupuntahan ako.."

"Saan?" Pareho nilang tanong.

Hindi ko na sila sinagot at nag paalam nalang.

As much as I want to tell them, I don't want to. Because it'll be just another episode of A Series of Unfortunate Jason to Pleasure. At pagsasabihan nanaman ako ng dalawang 'to, telling me that I'm spoiling Jason too much.

It's not like I'm spoiling that moron, it's just that.. I know him better than anyone.

I texted my driver to fetch me on the school, I needed to text him because my driver thought Nile will take me home, ilang beses narin kasi iyong nangyayari, at ganoon din naman si Ate Psyche sakanya. 

Nakakatawa nga dahil minsanan ko na siyang narinig na sinabi kay Dad kung paano ito nakakaramdam na parang hindi niya nagagawa nang maayos ang kanyang trabaho dahil panay ang hatid samin ni Ate ng mga boyfriend namin sa bahay. Not that Ate had a consistent relationship with men, right now, si Kuya Leroy ang kanyang.. well, they're 'engaged' anyway.

Nang nasa tapat na ako ng Britannica Academia ay wala ng masyadong tao pero may mga iilan parin, kanina pa kasi natapos ang klase nila at ngayon lang ako nakapunta dahil nasa kabila ito ng school ko kaya medyo malayo-layo.

Nakapasok ako sa gate dahil kilala narin ako ng guard dito, ilang beses na akong pumunta sa Britannica. And even after all those times, I still couldn't help being in awe whenever I look in its interior.

Dumiretso ako sa halls nila at luminga-linga para hanapin kung saan naman naglilinis si Jason ngayon, nasabi kasi sakin ni Vierre na may parusa na hinatol nanaman sakanya, of course it'd be one of his cleaning days again. 

Kahit na Roméo 'yan, at bunsong lalaki pa, paparusahan at paparusahan parin siya ng school kahit na gaano pa ito ka-entitled. And well, hindi naman tutol sila Tito Eros at Tita Alice sa institusyon, but I know they'll strike a move when it's beyond the line.

Napatigil ako nang mamataan na ito mula sa bintana, nasa loob si Jason at nagma-mop sa sahig, may timba pa ng tubig at sabon sa gilid ng pader. Lumapit ako sa nakabukas na pintuan at sumandal sa hamba niyon.

Nakatanggal na sakanya ang school coat niya at nakatupi ang sleeves sa siko para hindi iyon mabasa habang naglilinis siya. Nakapaa narin ito dahil basa ang sahig.

"Sucks to be alone, huh?"

Natigilan ito sa ginagawa at agad akong binalingan, mabilis niya rin akong sinimangutan at halatang-halata sakanya na badtrip siya.

"Wala akong kasalanan."

"Uh-huh, ilang beses mo na 'yang pinaglalaban, hindi ka naman pinapakinggan."

"Kasi mga sarado ang utak nila, kung ginagamit lang sana nila yung mga kokote nila, edi masaya ang lahat."

Bumuntong-hininga nalang ako. Hindi na ako nag abala pang tanungin kung ano nanaman ang ginawa niya dahil alam kong mas lalo lang siyang magagalit tuwing kinukwento niya ang kinaiinisan niya.

"Sabi ko naman kasi sayo na maghanap ka nalang ng girlfriend, para matuon sa iba ang atensyon mo at hindi ka na maparusahan pa.."

He snorted, "yeah, as if that'll help."

"Hey! It does help! Tingnan mo kami ni Nile."

Umirap nalang siya at hindi na sumagot, pinagpatuloy niya ang ginagawa.

Muli akong bumuga ng hininga bago iwan siya sandali para may kuhanin, nang makabalik ay tinanggal ko na ang aking blazer at itinaas ang mga sleeves papunta sa siko. Tinali ko ang buhok ko at tinanggal ang sapatos at medyas hanggang sa nakapaa nalang ako.

Pumasok ako sa classroom na dala dala ang mop na kinuha ko at bago pa ako makatulong ay pinigilan na niya ang mop na babagsak na sana sa sahig.

Iritado akong nilingon ni Jason, "ako na ang maglilinis, Lily, bumalik ka roon."

Umiling ako at mas lalo pang hinila pababa ang mop, wala namang epekto dahil kinakalaban ko ang lakas ni Jason ngayon. Ano pa bang maaasahan ko sa lalaking walang ginawa kung hindi ang mag workout? Kaya wala siyang girlfriend, eh.

"Lily!" Sigaw niya, "fucking go back there and wait, ako na rito."

Umirap ako sakanya, "just let me do this!"

I pushed him away through my waist and began mopping with him. I didn't really mind helping him with his punishment, I've been doing that to him several times, at hindi lang nagbabalak tuwing alam kong may superviser.

"I'll treat us ice cream after we're done with this, to make you calm your shit."

Kahit na galit siya ay hindi parin niya napigilan ang matawa at napailing, natawa narin tuloy ako.

"What will I do without you?"

Nawala ang ngiti ko sa tanong niyang 'yon at hindi nalang sumagot.

"Sige, ice cream rolls tayo pagkatapos nito. Tutal ay ikaw naman ang magbabayad." Nagpakita ang ngisi niya, "maybe I should let the school punish me more often to make you pay—"

"Gago."

Natawa siya at nag peace sign nalang, pagkatapos ay nagpatuloy kami sa paglilinis. It took us a couple of minutes before we finish and we go out for an ice cream.

Kasi pagdating sa pagkain.. sa ice cream lang kami nagkakasundo.

***Download NovelToon to enjoy a better reading experience!***