Stop Making Me Cry (One Shot)

___________________________________________

NOTE: ANG STORYANG ITO AY KATHANG ISIP LAMANG HUHU MEDYO GORY ITO KAYA KUNG AYAW NIYO SA GORE NAKU! MAHIRAP NA HAHA

___________________________________________

TAHIMIK ngunit mabilis kong nginunguya ang baon ko sa loob ng c.r ng school kahit wala akong malasahan sa aking kinakain ay pinipilit ko paring ubusin, ayaw ko namang magtampo si mommy dahil hindi ko maubos ang pagkain ko na ginawa niya. Kailangan ko na kasing magmadali sabi ni Jazmin dahil may iuutos siya saakin.

Nakayuko akong pumunta sa tambayan nila Jazmin pinagtitinginan na din ako ng mga kaibigan niya, naka upo si Jazmin sa hita ng isang lalaki—si Eric ang aking kasintahan.

Hindi niya ako matignan sa mata nang magkasalubong ang aming tingin.

“Oh! Here you are,” sigaw ni Jazmin bagay na napunta saakin ang kanilang atensyon pero pilit ko pa ring iniyuyuko ang ulo ko dahil makakasalubong ko lang ang kanilang mapanghusgang mga mata.

“Hmm ano nga ba ulit ipapagawa ko sa'yo?” umakto itong parang may iniisip.

Lumapit ang isa niyang kaibigan sa kanya at may binulong ito, nagtama ang mata namin ni Jazmin pero bigla niya akong nginisihan.

Iniidolo ng lahat si Jazmin dahil sa taglay nitong talino at ganda siya rin ang tinuturing 'queen bee' ng school dahil na din sa mga achievements na nadadala niya dito, lahat ng mga tao ay kampi sa kanya dahil sa angking niyang ganda kahit pa napaka sama ng ugali nito.

May mga studyanteng ayaw rin naman sa kanya—mga studyanteng katulad ko na binubully nila.

Bumalik saaking alaala kung paano nga ba ako narating sa sitwasyong ito.

Dalawang linggo na ang nakakaraan noong may binubully si Jazmin sa gitna ng field pilit niya itong pinapahubad napag alaman kong nagahasa ang studyanteng iyon ng prof nito pinilit magsumbong ng babae ngunit walang naniwala sa kanya at tinawag lang itong pokpok at malandi—isa na doon si Jazmin.

Siya at mga kaibigan niya ay ginawang libangan ang pambubully sa dalaga kaya hindi na ako nakapagtimpi nung sinubukan nilang hubaran ang babae sinubukan akong pigilan ni Eric pero buo na ang loob ko.

“Huwag...” iyon lamang ang mga katagang nasabi ko ng mga panahong iyon at wala na akong maalala pang iba, nakaligtas nga ang studyanteng iyon sa pangbubully ni Jazmin pero saakin naman natuon ang atensyong iyon at ako ang ginawa nilang 'new slave' hanggang sa napag alaman kong naging nobyo na ni Jazmin si Eric.

Masakit ngunit wala na akong magagawa pang iba.

“Naiintindihan mo ba?” nabalik ako sa reyalidad dahil sa sinabing iyon ni Jazmin pilit akong umiiling iling kahit na nanginginig ang mga kamay ko pati na ang aking tuhod muntikan na nga akong matumba dahil sa kaba ngunit mabuti nalang at napigilan ko.

“H-hindi p-wede bang ulitin mo?” nauutal man pero nilakasan ko ang loob ko alam kong katumbas niyon ay ang kaparusahan dahil hindi ko naintidihan ang sinabi niya.

“HA! kailan ka pa nabingi sa harap ko?,” nanggagalaiti niyang sabi kasabay noon ang pagkumpas ng kamay niya may lumapit naman sa kaniyang lalaki na tulad ko ay biktima rin.

“P-pasensya na Ja—” hindi ko natapos ang sasabihin dahil nakaramdam ako ng lamig saaking katawan, malapot ito at mabaho kulay berde ito at sobrang sangsang ng amoy.

Tinignan ko ang lalaking nagtapon saakin ng tubig galing sa kanal ang kanyang mata ay humihingi ng tawad at pilit na yumuyuko na katulad ko ay biktima rin.

“Alam mo naman siguro ang kaparusahan pag naging bangag sa harapan ko hindi ba?!” nakita ko ang panginginig ng kanyang labi na pawang pinipigilan ang kanyang pagtawa.

Hindi na niya mapigilan pa ang kanyang halakhak at kusa itong lumabas sa kanyang bibig sumunod rin ang mga kaibigan niya, kasiyahan nila ang kalungkutan ng ibang tao.

Kinukurot ko ang aking kamay na namamanhid na dahil sa lamig ayaw kong umiyak dahil mas lalo lamang nila akong pagtatawanan mas masisikmura ko pa ang baho ng tubig kanal na sinaboy saakin kaysa sa tawanan at tingin nilang mapangutya.

“O siya dahil generous naman ako uulitin ko na lang ang sinabi ko ha!” sabi ni Jazmin na hindi mawala ang ngisi sa kanyang mukha.

Kaagad naman akong tumango ng dalawang beses dahil ayaw ko na masabuyan pa ng mabahong tubig kanal.

“Linisin mo ang vandal sa likod ng school!”

Sumasang-ayon naman ang mga kaibigan niya sa kaniyang sinabi.

Kaagad na nangunot ang aking noo dahil wala namang vandal sa likod ng school doon kasi ako dumadaan at wala namang vandal kaninang umaga.

“W-wala namang vandal d-doon” parang ako lang ata ang nakarinig sa sinabi ko kaya hindi ko na inulit pa baka mabigyan na naman ako ng parusa.

Nakita ko ang pintura sa kamay ni Jazmin at doon ko napagtanto na kagagawan din nila ang vandal doon kaya napabuntong hininga nalang ako.

Lalapitan sana ako ng lalaking sumaboy saakin ng tubig kanal kanina pero biglang nagsalita si Jazmin.

“A! A! Wag mo ng subukan Mikael baka ikaw ang sabuyan ko ng tubig” kaagad naman nagtawanan ang nga kaibigan ni Jazmin para suportahan ito, nasa pito silang lahat kasama na si Eric.

Sa pagkakaalam ko ang ngalan nilang lahat ay:

Eric,

Jazmin,

Joshua,

Gabby,

Rima,

Jan Del,

Jessa, at

Sabby,

Tinignan naman ako ni Mikael sa mga mata parang humihingi ito ng tawad gamit ito kaya bahagya lang akong napangiti para di na siya mag alala pa.

Tuluyan ng nanuyo ang tubig kanal sa damit at buhok ko nagsimula na rin akong maglinis ng vandal sa dingding ng school kahit pa alam kong mahirap itong matanggal dahil hollow blocks ang pader nito.

Sinubukan kong gumamit ng brush at kung ano pa pero di tumalab kaya pintura nalang ang naisip kong solusyon, alas otso na din ng gabi at tiyak na nag-aalala na si mommy.

Nasa kalagitnaan ako ng aking pagpipintura nang may mga kamay na kumuha ng brush ko.

“Ako na,” nakangiting sabi ni Eric na para bang hindi kumandong sa kanya si Jazmin kanina.

Pabiro ko itong inirapan at natawa naman siya.

“Huwag na! Ako na baka magselos pa girlfriend mo,” nagbibiro man ngunit may bahid ng lungkot ang sinabi ko, sabi ni Eric pansamantala lang daw iyon para hindi masyado uminit ang ulo ni Jazmin saakin siya na daw ang bahala dito at totoo naman dahil sa lahat ng naging biktima ni Jazmin ako lang ang mas may mababa na parusa at trabaho.

“Nagselos ka naman, ikaw naman totoo kong girlfriend,” bahagya niya akong siniko at natawa nalang din ako.

Nagsimula na siyang magpintura kaya kinuha ko na rin ang isa pang paintbrush tinitigan ko muna si Eric na nakakunot ang noo dahil seryoso ito sa kanyang ginagawa.

Ang kanyang kulot na buhok ay bahagyang sinasayaw ng hangin noong bata kami ay madalas ko siyang sabihan ng pancit canton dahil sa buhok niya.

“Huwag mo nga akong titigan di ako makapag concentrate,” tinawanan ko lang ang kaniyang biro.

Ganito kami tuwing kami lang dalawa ay sobrang sweet pero pag nasa madaming tao iniiwasan namin ang isa't isa dahil kay Jazmin.

Kinabukasan nakangiti akong naglalakad sa quadrangle dahil masaya ang araw ko si Eric lang ang makakabuo ng araw ko.

Kahit pa wala pang Jazmin ay masaya na kaming magkasama.

“Alam niyo ba nagpakamatay daw si Eljen,” nakunot ang noo ko at tumigil sa paglalakad upang makinig sa studyanteng nag-uusap.

“Sinong Eljen?” tanong ng isa pa.

“Yung jinowa ng prof nila yung pinahiya ni Jazmin sa field balita ko kasi nabuntis daw kaya nagpakamatay,”

Kaagad akong napatakip sa aking bibig dahil sa balitang natuklasan hindi ko maintidihan pero naawa ako sa babaeng yun siya na nga ang biktima siya pa ang nagdudusa.

Pilit kong iniwakli saaking isipan ang narinig at nag focus sa aralin para mas maging proud si mommy, perks of being an only child.

Alas singko ng hapon naghihintay ako sa gilid ng auditorium para hintayin si Eric ngayon ang aming 3rd anniversary at ang sabi niya ay hintayin ko daw siya sa gilid ng auditorium.

Ilang oras na akong naghihintay pero hindi pa din dumadating sa Eric, baka naman mali-late lang?

Makailang sandali pa narinig kong may nag message saakin at labis akong natuwa ng makita kong si Eric ito.

Sa music room nalang tayo magkita ;)

-Eric

Lumawak ang aking ngiti siguro kakantahan niya ako? Hindi man maganda ang kanyang boses ngunit para saakin ay wala ng tutumbas dito, ganyan siguro kapag mahal mo ang isang tao kahit flaws niya ay nagiging best pagdating sa'yo.

Nang marating ko ang music room ay bukas ang ilaw kakatok sana ako ngunit may tao pala sa loob—isang babae at isang lalaki.

Pagkabukas ko ng pinto ay naistatwa ako saaking kinatatayuan hindi ko alam ang gagawin nag uumapaw ang sakit at gulat saaking sistema.

Hindi kaagad nila ako mapapansin dahil madilim ang kinatatayuan ko ang tanging mayroon lang ilaw ay ang mini stadium may piano sa gilid nito dito kami madalas tumambay ni Eric.

Doon sa mini stadium kung saan madalas akong tugtugan ng gitara ni Eric ay doon ko rin siya nakikitang may katalik na iba.

Ang ilaw na nagmumula sa kisame ay diretsong nakatapat sa hubad nilang katawan pareho silang nakapikit walang damit at pawang pinararamdaman ang isa't isa.

Dapat akong umalis ngunit hindi matanggal ang tingin ko sa kanila kasabay niyon ay ang luhang sabay sabay na tumutulo mula saaking mga mata.

Parehong may mumunting ungol na lumalabas sa kanilang bibig, nakaibabaw kay Jazmin si Eric ang paa ni Jazmin ay nasa balikat ng aking kasintahan.

Kaya ba hindi sumipot si Eric ay dahil dito? Si Eric ba talaga ang nag message saakin na pumunta dito? Baka nga nakalimutan niya ako dahil sa panandaliang ligaya na binigay ni Jazmin bagay na hindi ko magawa kasama siya.

Ngayon sana ang pagkakataon na ibibigay ko sa kanya ang aking kamusmusan ngunit ginawa niya ito kasama ang ibang babae, sa tatlong taon na pagiging magkasintahan pilit kong ipinaalala kay Eric na hindi ko pa kayang ibigay sa kanya ang bagay na iyon tanging tango lang ang responde niya ngunit sa kaloob looban pala'y hindi na niya makaya pa.

Tapos na sila sa kanilang ginagawa, tagaktak ang pawis at kapwa hinihingal ang kanilang katawan ay magkadikit pa din nakita ko ring sumilay ang ngiti sa mukha ni Eric bagay na nagpasikip lalo saaking dibdib hindi ko namalayang nahulog ko na ang cellphone ko kaya nakagawa ito ng ingay.

Lumingon silang dalawa sa direksyon ko nabuo ang isang ngisi sa mukha ni Jazmin habang gulat na gulat naman si Eric at pilit na sinusuot ang kanyang pantalon at patakbong lumapit saakin hinawakan niya ang aking kamay at patuloy na binabanggit ang salitang 'Sorry'.

Nagawa na niya.

Hindi na maibabalik pa, nagawa niya na akong pagtaksilan ano pang silbi ng salitang patawad.

Diretso lamang akong nakatingin kay Jazmin na bumaba galing stadium hindi na ito nag abala pang magsuot ng damit, hubo't hubad itong lumapit sa kinaroroonan namin ni Eric.

Bakit nga ba niya itatago ang mala modelo niyang katawan hindi man lang ako nangalahati sa kanyang ganda.

Naikuyom ko ang aking kamao at tinignan naman ito ni Jazmin patuloy pa ding tumutulo ang aking mga luha.

“Ha! Anong gagawin mo? Sasampalin mo ako?” sarkastiko niyang sabi.

Napayuko nalang ako dahil wala akong masabi si Eric naman ay nabitawan ang aking kamay at napayuko sa gilid tanging si Jazmin lamang ang taas noo sa aming tatlo.

Nakaramdam ako ng hapdi saaking mukha dahil sinampal niya ako.

Tuloy tuloy ang kaniyang pagsampal na para bang ginigising niya ako sa kahibangan ko.

“Matagal ka ng niloloko ni Eric, alam mo ba kaya siya lumalapit saakin?” inilapit niya ang kaniyang bibig saaking tenga at bumulong.

“Hindi dahil para protektahan ka kaya siya lumapit saakin dahil nabibigyan ko siya ng ligayang hindi mo man lang mabigay,” sabi niya habang malakas na tumawa hindi ko magawang tignan si Eric dahil hindi ko alam kung ano ang gagawin.

Ang mga luhang dumadaloy saaking mga mata ay tumigil na tahimik akong lumuhod at kinuha ang cellphone kong nahulog ko kanina.

Hindi ko namalayang nakabihis na pala si Jazmin—sa tulong ni Eric.

Gusto kong sumigaw dahil sa nakikita ko pero ano bang magagawa ko?

Aalis na sana ako pero biglang hinalbot ni Jazmin ang aking buhok at kinaladkad sa stadium may upuan na ito nakita ko ring pumasok ang kaniyang mga barkada at naupo sa mga bakanteng silya sa music room para silang nanonood ng teatro.

Sa gitna ng stadium ay isang upuan at doon ako tinali ng mga kaibigan ni Jazmin habang nakangisi na nakatitig saakin.

Nakatali ang aking mga kamay at hindi makagalaw.

Lumapit si Jazmin saakin at hinila ang aking buhok para na itong matatanggal saaking anit.

“Sa totoo lang yung nakita mo ay preview pa lang” nanlaki ang kaniyang mata na para bang kinukutya ang aking pagkatao.

Sinampal sampal niya ang aking mukha tama lang ang sakit mas masakit makita ng harap harapang ang taong labis mong minahal na may kahalikang iba.

Tinawag ni Jazmin si Eric at lumapit naman ito na parang aso nakayuko ito pero pilit na nginingitian ni Jazmin nakatulala lang ako sa kanilang dalawa ang mga luha ko'y di maawat sa pagtulo.

Nagsimulang maghubad si Jazmin sa harap ni Eric nakatingin lang ito sa kanya, pilit kong tinatanggal ang tali sa aking kamay pero hindi ko matanggal pilit rin akong sumisigaw pero nakabusal ang aking bibig.

Hinawakan ni Jazmin ang katawan ni Eric bagay na ako lang gumagawa dati labis na kalungkutan ay kapighatian ang namutawi saaking puso.

Tuluyan ng bumagsak ang aking mundo nang halikan ni Jazmin si Eric at hinalikan pabalik ni Eric si Jazmin na para bang walang nakatingin sa kanila ang mga kaibigan niya ay nakangisi pawang sanay na sa ganitong eksena.

Ang aking kalungkutan ay kanilang kasiyahan...

Ang luhang tumutulo saaking mga mata ay dulot ng kapighatian ang kanila naman ay dahil sa tawanan...

Bumabalik saaking isipan ang mga ala-ala kasama si Eric magmula mga bata kami hanggang sa nagdalaga't nagbinata.

Ang kaninang halikan ay mas lalong lumalim pilit kong pipikit ang aking mata sa aking pagdilat ay nakita ko silang nakahiga sa matres dito sa mini stadium naulit ang eksena kanina ngunit mas rinig ko mula rito ang pagtawag ng pangalan nila sa isa't isa.

Lugmok akong umuwi sa bahay alas onse na ng gabi ang kaibahan ngayon ay wala ng Eric na naghahatid saakin pauwi.

“Anak ayos ka lang ba?” tanong ni Mommy na kagagaling lang mula second floor at mukhang nagising dahil sa chime na nakadikit sa pintuan namin.

Pilit akong tumango.

“Mommy masakit,” ang aking sabi wala namang sinabi si Mommy at hinahagod lang ang aking likod.

Kinabukasan usap usapan sa school ang video scandal nina Eric at Jazmin.

'Akala mo kung sinong santa eh siya pala mas malandi eh!'

'Tinawag niya pang pokpok si Elje eh mas pokpok siya'

'Sa bagay kung sinu-sinong lalaki lang naman ang pinapatulan niy—'

Napatigil sila sa pag-uusap ng makita nila akong nakikinig kaya malumanay lamang akong ngumiti.

Pagkarating ko sa room ay ganoon pa din ang aking naririnig maya maya pa'y narinig namin ang pabagsak na bukas ng classroom door namin at iniluwa nun si Jazmin na nanggagalaiti sa galit.

“ASAN SI MIKA LOZAREZ!” nagtama ang aming mga mata at kaagad itong lumapit saakin.

Sinabunutan niya ako papuntang field hindi ko na maramdaman ang buhok dahil sa sakit ng kaniyang pagkahila nakakaagaw na din kami ng atensyon.

Akma sana niyang hihilahin ang skirt ko pero biglang pumagitna ang aming school guard kaya di niya natuloy, mahilo hilo na ako dahil sa pagsabunot niya nakita ko din ang masasamang tinginan ng kaniyang mga kabarkada, ang braso ko'y puno ng kalmot maging ang aking pisngi.

Madaming nagtanong saakin kung ayos lang ba ako at tanging tango lang ang aking maibibigay sa ngayon napag alaman kong madami na din palang nabully si Jazmin.

Inihanda ko na ang gatorade na pinabibili ni Jazmin kay Mikael, natawa nalang din ako dahil hawig ang aming pangalan.

Nasa covered court ako naghihintay malapit sa bahay namin dahil makikipagkita raw si Eric saakin.

Makailang sandali pa nakita kong papalapit na si Eric ngunit di siya nag-iisa kasama niya sina Jazmin at mga kabarkada nito may dala dala silang gatorade hawak nila ito sa kamay at paubos na.

Nang maubos na Jazmin ang gatorade na hawak niya itinapon niya saakin sumunod din ang mga kabarkada niya—pati si Eric na nagdadalawang isip man pero ginawa niya pa din.

Sobrang sakit ng ulo ko hindi pa nga ito naghihilom nung sinabunutan ako tapos madadagdagan na naman.

Natumba ako sa sahig ng covered court at pinagsisisipa nila ako wala na akong nagawa kundi protektahan ang aking ulo.

Makailang sandali pa'y nakita kong kanya kanya silang hawak ng kanilang sentido unang natumba si Joshua sumunod naman ang iba pa.

Wala na silang malay nang dumating si Mommy.

“Handa ka na ba?” tanong ni Mommy na nag pose pa na mala Korina kaya natawa nalang ako.

Pagkatapos madala sa basement ay tinignan ko munang maigi kung mahigpit ba ang pagkakatali nila baka kasi isang mali lang pumalpak kami.

Kaagad kong nasapo ang aking noo dahil andaming trabaho nito pito pa naman silang lahat.

Pakanta kanta ako habang tinitignan ang mga gagamitin ko para sa trabaho.

“Barena~ Palakol~ Bakal na Tubo~ Pliers~ Gunting~ Muriatic~,” ay teka! Kulang pa ng isa.

Kaagad akong pumunta sa 1st floor para kumuha ng pwedeng gamitin sa trabahong aking gagawin.

Ano nga bang magandang gamitin?

“Oh anak bakit ka pumanhik agad? Tapos na ba?” tanong ni Mommy habang may dalang plantsa at chocolate muffin.

Kaagad ko naman siyang niyakap dahil sa tuwa at tumawa din siya dahil tumatawa ako, aking hinablot ang plantsa ni Mommy at sumasayaw papuntang basement.

“Gising ka na pala,” panimula ko habang may muffins sa bibig sinimulan ko na ring isaksak ang plantsa para uminit ito.

Nanginig si Jazmin nang makita na nasa basement namin siya at nakatali kaagad naman akong naawa sa itsura niya dahil mukha siyang kitten na takot na takot.

Hinawakan ko ang mukha niya pero sinamaan niya lang ako ng tingin kaya nawala ang awa ko.

Sinampal ko siya ng malakas dahil wala siyang karapatang samaan ako ng tingin.

“Bitch,” mahina kong sabi.

Napabuntong hininga ako nang wala sa oras dahil tulog mantika ang mga kaibigan niya.

Dumating naman si Mommy na may dalang balde ng mainit na tubig pinakuluan niya ito kanina kasi inutos ko sa kanya.

Sabay kong binuhos sa mga kaibigan ni Jazmin ang kumukulong tubig maging siya ay natalsikan din kaya tumili ito nang tumili natawa naman ako dahil mukha siyang pusa na takot na takot.

Nagising ang mga kaibigan niya at kaagad akong nanlumo dahil hindi naman nito nalusaw ang kanilang balat kulang pa siguro ito sa init? Bahala na nga ayaw ko namang distorbohin si mommy na payapang natutulog.

“Mika...” rinig kong sabi ni Eric kaagad ko naman itong nilingon mahal na mahal ko si eric kaya ihuhuli ko nalang siya.

Narinig kong tumili ang kaibigan ni Jazmin na sa palagay ko ang ngalan ay Gabby takot na takot itong nakatingin sa isang glass transparent box may ilaw ito sa loob sobrang gandang dekorasyon.

Natawa ako ng malakas dahil ulo lang naman ito ni Daddy anong nakakatakot doon?

“Tatahimik ka o ikaw uunahin ko?” pilit kong pinanlilisik ang aking mata para matakot sila kaya tumahimik ang Gabby.

“Good madali ka naman pala kausap eh,” sabi ko habang nakahawak sa aking baba na pawang nag iisip ng isang stratehiya, ano ba yan walang gustong mauna.

“Wala ba talagang gustong mag volunteer kung sinong mauuna kong maging laruan?” nakataas ang aking mga kamay para nila akong teacher at studyante sila na tahimik na nakikinig saakin.

“Okay minie minie nalang ako ganun?~”

Wala pa ding nagsalita kaya nag init ang aking ulo malakas na ibinaba ko sa mesa ang aking kamay dahil sa inis.

“Kung ayaw niyo ako ang mamimili,” nakita ko agad ang pag iling nila at kanya kaniyang iyakan, humihingi ng tulong para namang may makakarinig sa kanila sa labas eh soundproof ang basement namin.

“Pero kailangan ko muna kayong busalan para manahimik,” sabi ko saaking sarili dahil sobrang ingay nila pero napakasarap sa tenga ang kanilang paghihingi ng tulong,tawad at kung ano pa.

Matagal ko na ring hindi nagagawa ang trabahong ito tinuruan ako ni mommy sa ganito unang beses ko itong nagawa kay Daddy sobrang satisfying iyon.

Matapos takpan ang kanilang bibig ay nagsimula na akong lumapit sa mesa para tignan kung anong magandang material na gagamitin para saaking trabaho.

Gumawa rin ako ng index card para sa bunutan kung sinong mauuna sa kanila para tuloy itong recitation.

Grabe ang effort ko naman masyado.

“Ang maswerteng mauuna ay si—RIMA!” kaagad naman nanlaki ang mata ng babaeng nagngangalang Rima.

Tinignan ko ang mga materyales na pwedeng gamitin at napili ko ang barena, kilalang talakera si Rima nagkakalat ng chismis mga bagay na di totoo at nakakapanira ng tao kaya inusog ko sa harapan ang kaniyang upuan at ipinaharap sa mga kaibigan niyang umiiyak na ngayon.

Pinaandar ko na ang barena at rinig na rinig ko ang iyak ni Rima magka rhyme pala!

Sobrang saya ko dahil magkarhyme ang Rima at Barena.

Pangiti ngiti akong lumapit kay Rima na nakaihi na dahil sa takot natawa ako bigla dahil si Eric ay naiihi sa kanyang pantalon kapag natatakot.

Tinignan ko muna si Eric at nakita kong nanginginig din ito, gusto ko sanang maawa pero hinawakan niya ang kamay ni Jazmin kaya napanguso na lang ako kahit naman ex ko siya nagseselos pa din ako.

Sinimulan ko ang pagbarena sa dila ni Rima andaming tumalsik na dugo saaking mukha pero di ko ito alintana pinikit ko ang aking mata at dinama ang sensasyong dala ng dugo ni Rima sobrang init nito at sobrang lapot bagay na nakakapagbigay ligaya saakin.

Binubutasan ko ang bawat parte ng mukha ni Rima pati ang kaniyang katawan hanggang sa malagutan ito ng hininga.

Napabuga naman ako ng hangin sobrang boring naman ambilis mamatay.

Inisa isa ko na ang pagpatay sa mga kaibigan ni Jazmin pero ba bored ako muntik pa nga akong makatulog eh andami na ring dugo sa basement umaapaw na kasi yung balde na lagayan ko sana ng dugo.

Kung malalaman ito ng mga nabiktim ng grupo nila tiyak matutuwa ang mga ito.

Sina Jazmin at Eric nalang ang natitira ang kanilang uniform na kanina ay kulay puti ngayon ay naging purong pula na ito dahil sa mga dugo ng kaibigan nila.

“Sino kaya uunahin ko sainyo?” nakanguso kong sabi.

Sobrang hirap naman nito mas mahirap pa sa multiple choices ng ESP eh.

“A! Si Jazmin nalang para makita ni Eric ang gagwin ko sa kanya,” kaagad nanlaki ang mata ni Jazmin na parang di makapaniwala sa sinabi ko.

Nilipat ko ang aking tingin sa materyales sa mesa, ang tanging natitira nalang ay gunting at tubo na bakal.

Nilingon ko ulit si Jazmin at may nabuong idea sa utak ko, siya naman ang dinala ko sa harap at magkaharap na sila ni Eric.

Tinanggal ko ang nakatakip sa bibig niya, “May gusto ka pa bang sabihin sa boyfriend mo?” naawa kasi ako sa kaniya eh malapit na nga akong maiyak, sabi nila mababait daw talaga ang mga tulad ni Jazmin kulang lang daw sa pagmamahal.

Tanging panginginig lang ng labi ang nagawa ni Jazmin bagay na nagpapikon saakin, siya na nga binibigyan ng pagkakataon na magsalita ang arte pa!

Binalik ko ang busal sa kaniyang bibig at tumalikod para kunin ang tubo.

Sinimulan ko na ibaba ang panty ni Jazmin hanggang paa di naman mahirap dahil naka mini skirt ito.

Ibinuka ko ang kanyang dalawang paa at itinali ito pataas, sobra ang kaniyang pagkabukaka at nasa harap niya si Eric napangiti na lang ako, I'm starting to ship them not gonna lie.

Pumunta ako sa harap ni Jazmin at nakita ko ang pagtingin niya sa hawak kong tubo kaya agad nanlaki ang kaniyang mga mata.

Sinubukan kong ipasok ang tubo mga 1 meter kahaba at maliit lang naman na tubo parang isang buong kamao ko, payat naman ako eh.

Hindi pumasok sa kanya ang tubo kaya pagalit ko itong ibinagsak at hinarap si Eric at nanlulumo na itong nakatingin kay Jazmin, hindi naman siguro siya magseselos sa tubo diba? Ay bahala na nga!

Sinubukan kong pahidan ng dugo mula sa balde ang tubo para dumulas ito at muling bumalik kay Jazmin na nanghihina na ngayon.

Sinubukan kong ipasok ulit at ganoon nalang ang aking tuwa ng pumasok nga ito umungol naman si Jazmin not because of the pleasure but because of the pain.

Bumulwak ang dugo mula sa kaniya kaya kaagad akong nataranta at mas idiniin pa ang tubo pero sumusuka na ng dugo si Jazmin kaagad akong nanlumo dahil bigla itong nangisay.

Nasapo ko ang aking noo dahil hindi naman ganoon ang plano.

Hinarap ko si Eric na ngayon ay tulala lamang sa kawalan, naawa ako sa kaniya kaya bubuhayin ko nalang siya.

Nagtama ang paningin namin ni Eric at wala na akong maramdaman pang iba kundi awa.

“Mas padadaliin ko na lang ang sa'yo Eric,” sabi ko habang kinukuha ang gunting.

Lumuhod ako sa harap niya kaagad naman siyang umiiling iling mukhang alam niya ang gagawin ko.

Binuksan ko ang zipper sa kaniyang pantalon at sinimulan na itong putulin bumulwak ang dugo mula rito pero wala akong pakialam.

Inilagay ko ito sa isang transparent glass box bilang decoration, kinuha ko rin ang kaniyang mga daliri baka magsumbong pa siya at isulat ang pangalan ko mahirap na.

Inisa isa kong pinutol ang kaniyang mga daliri, dati madalas kong lagyan ng nail polish ang kuko hay sayang pero okay lang malalagyan ko pa din naman ng nail polish yun dahil iipunin ko naman bilang laruan hinarap ko si Eric at tinanggal ang kaniyang busal sa totoo lang naawa ako sa kaniya kaya di ko na siya pahihirapan pa.

“Bakit?” rinig kong sabi niya.

Nagkibit balikat lang ako at sinimulang putulin ang kaniyang dila gamit ang kinakalawang na gunting tanging iyak lang ang kaniyang nagagawa.

Napapikit ako sa tuwa at nahiga sa sahig ng basement na puno ng dugo sobrang sarap sa pakiramdam ang init.

Nakita ko si Eric na hirap na hirap parang gusto niyang sumunod sa mahal niyang Jazmin pero ayaw ko siyang mamatay dahil mahal ko siya.

Kinuha ko ang isang muriatic acid na hindi ko naubos kay Joshua kanina hinarap ko ulit si Eric at sinaboy sa mukha niya ang muriatic acid nalusaw naman ang kaniyang mukha kaya natawa ako ang sarap sa tenga ng kaniyang sigaw, hindi naman siya mamamatay dahil dito maliit lang naman nilagay ko pero ang problema lang ay hindi ko na siya mamukhaan pa.

Napabuga ako ng hangin at kaagad na nagtungo sa second floor—sa kwarto ni mama at niyakap ito.

“Okay na po ma,” sabi ko at excited naman itong tumayo at tumalon talon pa papuntang basement.

Nagising ako sa aking diwa nang marinig ko ang sigawan ng mga schoolmates ko mukhang may pinagkakaguluhan sila sa field.

Nakiusyoso din ako at labis akong nanlumo saaking nakita—mga bangkay nina Rima, Joshua at iba na may karton na naka paskil sa kanilang katawan pero wala ang katawan nina Eric at Jazmin, asan na kaya si Eric ngayon?

'MASAMANG TAO HUWAG TULARAN'

Agad naman akong nalungkot dahil sobrang pangit ng pagkaka lettering ko napagod kasi ako kagabi kaya di ko na namalayan na pangit pala ang pagkakasulat dapat sana aesthetic.

Tumunog na ang bell hudyat na lunch time na pero mukhang ang ibang studyante ay hindi umaalis doon at nagpicture pa sa mga bangkay.

Pagkarating ko sa classroom nakita kong abalang kumakain si Mikael kaya tinabihan ko ito at nilabas ang baon kong chorizo at white rice.

Mukhang naamoy naman ng patay gutom na Mikael ang baon ko kaya kaagad itong nanghingi.

“Pahingi ha,” ngumiti naman ako at tumango dahil siya ang nagbigay ng gatorade kina Jazmin pero di niya alam may pampatulog pala iyon.

“Masarap ba?” tanong ko dahil sobrang gana nito kumain.

“Sobrang sarap!” Tumango ito ng dalawang beses na sobrang ganado sa kaniyang pagkain.

“Masarap ba si Jazmin?” tumango ulit siya na parang hindi narinig ang aking huling sinabi.

(A/N Please support me on ******* I'll write more gore stories there, thank you my username name is ShaneTaro0)

***Download NovelToon to enjoy a better reading experience!***