Episode 01

រឿង : បិទទ្វារស្នេហ៍ ១ មឺុនឆ្នាំ

\#​មិនថាជាសម័យកាលណានោះទេរឿងបុព្វេសុទ្ធតែមាន​ ពីបុរាណមកដល់បច្ចុប្បន្នសុទ្ធសិងតែជាជោគវាសនា​ នៅលើផ្លូវដសែនងងឹតនៅក្នុងបាតជ្រោះដសែនត្រជាក់ ការទុនទឹងរងចាំអស់រយះពេលរាប់ពាន់ឆ្នាំ ជាមួយនិងការចងចាំដសែនឈឺចាប់ ។

" Lan Zhan ( ឡានចាន ) !! " ប្រយោគហៅល្វើយៗ បន្ទាប់ពីដកខ្លុយចេញពីមាត់ហើយនោះ ។

\* ឆ្នាំ2026 \*

​​ " លោកសាស្ត្រាចារ្យ​ ! " រាងសង្ហាវ័យ 25 ឆ្នាំបានដើរមករកលោកសាស្ត្រាចារ្យដែលកំពុងតែពិនិត្យមើលរបស់អ្វីម្យ៉ាង ។

" ​​​​​​​​​​​​​​​WangYibo ( វ៉ាងអីុបូ ) មកដល់ហើយនៅ ? " លោកសួរដោយមិនបានដកក្រសែភ្នែងចេញពីរ វត្ថុបុរាណនោះឡើយ ។

​​ " នៅទេបាទ ! " Zhang Zhehan ( ចាង ជឺហាន )

" ទូរស័ព្ទទៅគេទៅ ! "

" បាទ ! "

រាងកាយពីរកំពុងតែអោបថើបគ្នាយ៉ាងសកម្មនៅក្នុងបន្ទប់ខុនដូរមួយ ។

​​​​​​​​​​​ " អា៎ស~~~~Gong Jun ( កុងជុន ) លឿនបន្តិត ! "

​​​​ " អាស៎~~ស្រួលខ្លាំងណាស់អូនសម្លាញ់...!! " នាយក៏ចាប់លើកអ្នកខាងក្រោមឡើងអោយអង្កុយពីរលើភាពជាបុរស់ររបស់ខ្លួនហើយស៊កវាចូលទៅខាងក្នុងលេចបាត់គ្មានស្រមោល ។

"ហ្អា៎សហឹសសឺត~~ហ្អាស​ !! " Gong jun ស្រែកថ្ងូរដោយភាពសុខស្រួលជាខ្លាំងនៅពេលអ្នកខាងលើធ្វើចលនាដកដាក់យ៉ាងសកម្ម ។

​​​​​​​​​​​​​ ទឺតៗ

កំពុងតែសុខស្រួលផង សំឡេងទូរស័ព្ទក៏បានពន្លឺឡើង ។ នាយស្រវ៉ារកទូរស័ព្ទទាំងនាងក្រមុំនៅធ្វើចលនាចង្កេះនៅឡើយ ។

" អាឡូ.!! "

" អាឡូ.!! Gong jun លោកនៅឯណា ? "

" ខុនដូរ !! "

" Yibo នៅជាមួយលោកដែរទេ ? ខ្ញុំទាក់ទងទៅគេមិនបានសោះ ! "

" មិននៅទេ អាស៎~~!! "

" លោក..កំពុងធ្វើស្អីនឹង ? ហេតុអ្វីមានសំឡេងប្លែកៗ ? "

" អ...ខ្ញុំកំពុងហាត់ប្រាណ !! " នាយនិយាយទាំងសើចតិចៗ ហាត់ប្រាណលើគ្រែច្រើនជាង ។

" អញ្ជើញលោកហាត់បន្តចុះខ្ញុំឈប់រំខានហើយ !! " នាយតូចប្រញ៉ាប់ដាក់ទូរស័ព្ទចុះ ព្រោះដឹងច្បាស់ណាស់ថានាយកំពុងធ្វើអ្វី ។

        " គួរឲ្យស្អប់មែន មួយថ្ងៃៗ រវល់តែពីរឿងស្រី ! "  នាយតូចក៏ដើរចេញទៅទាំងមុខក្រម៉ូវ ។

          ងាកមកមើលអ្នកកំលោះសាច់សរ អង្គុយមើលសៀវភៅនៅក្នុង ប័ណ្ណាល័យឯណេះវិញ រូបរាងល្អឯកដៃចាប់កាន់សៀវភៅបើកម្ដងមួយទំទ័រៗ ។

" នេះជាសៀវភៅដែលលោកចង់រក ! " ស្រីម្នាក់ដែលជាអ្នកមើលការខុសត្រូវនៅក្នុងប័ណ្ណាល័យនោះ ក៏យកសៀវភៅមួយក្បាលមកឲ្យរាងក្រាស់ ព្រោះថាមុននេះនាយបានឲ្យនាងជួយរកឲ្យ ។

" បាទ..! អគុណហើយ ! " ដៃស្រលូនលើកទទួលយលសៀវភៅទាំងញញឹមស្រស់ ។

" ចា៎ មិនអីទេ ! " អស់ភារកិច្ចនាងក៏ចាកចេញទៅ ។

"...." Yibo សម្លឹងមើលទៅសៀវភៅដែលបានកក់ត្រា ពីប្រវត្តិខ្លះរបស់ស្ដេចអង្គមុន ។

" Lan wangji ( ឡានវ៉ាងជី ) អាយុ28ឆ្នាំក៏ត្រូវស្លាប់ដោយសារត្រូវថ្នាំពុល !! " អានដល់ត្រឹមនេះ ការស្រមើស្រមៃក៏បានទាញអារម្មណ៍នាយទៅដល់សម័យកាលដសែនឆ្ងាយមួយ ។

\* រាជវាំង \*

រាងកាយទ្រុឌទ្រោមដេកនៅលើគ្រែ ដោយមានអ្នកក្រោមឱវាទចាំបម្រើ ។

" ព្រះអង្គយ៉ាងម៉េចទៅហើយ ? " លោកអាមាត្យសួរដោយក្ដីបារម្ភ ព្រោះមើលទៅព្រះអង្គរបស់ខ្លួនក្អួតឈាមច្រើនណាស់ ។

" គេចិត្តដាច់យ៉ាងនេះឬ ? ខឹក.. !! " សារធាតុរាវពណ៌ក្រហមយ៉ាងច្រើនជ្រាបចេញពីមាត់តូចៗ ពេលនេះគេស្ទើរតែទ្រាំលែងបានទៅហើយ ។

" ព្រះអង្គ..!!! " អាមាត្យ

" កុំដាក់ទោសគេអី ដាច់ខាន មិនឲ្យពួកឯង ធ្វើបាបគេទេ !! " Wangji ប្រើកម្លាំងតិចតួចដែលសេះសល់ និយាយទាំងពិបាក ។

" ក្រាបទូល ទូលបង្គំ នឹងធ្វើតាមរាជបញ្ជារបស់ ព្រះអង្គ ! " ស្ដាប់លោកអាមាត្យនិយាយបែបនេះ ទ្រង់ក៏បង្ហាញស្នាមញញឹមឡើង ក្រសែភ្នែកក៏ចាប់ផ្ដើមបិទបន្តិចម្ដងៗ ។

" បើមានជាតិក្រោយ បងសុំមិនស្រឡាញ់អូនទេ !! " ព្រះអង្គម្ចាស់និយាយក្នុងអារម្មណ៍ មុននឹងសោយទិវង្គតទៅទាំងមិនអស់អាល័យ ។

" ព្រះអង្គម្ចាស់...!! " សំឡេងមួយស្រែកនៅមុខទ្វារដំណាក់ នឹងរត់មកត្រកងរាងកាយដែលគ្មានវិញ្ញាណនោះឡើង ។

" លោក...លោកដឹងខ្លួនឡើងលោក !! " រាងតូចហៅល្វើយៗនឹងទះមុខនាយតិចៗ ការស្រមើស្រមៃ ក៏បានបាត់ទៅ នៅសល់តែពិភពបច្ចុប្បន្ន ។

"....." Yibo បានបើកភ្នែកឡើងទើបដឹងថា ខ្លួនបានគេងលើភ្លៅរបស់នណារម្នាក់បាត់ទៅហើយ នេះខ្ញុំសន្លប់មែនទេ ? ខ្ញុំចាំបានថាខ្ញុំកំពុងតែអានសៀវភៅទេតើ ។

" លោកយ៉ាងម៉េចហើយ ? " ដោយឃើញរាងក្រាស់ នៅភ្លឹកមិននិយាយស្ដីរាងតូច ក៏ធ្វើការសួរតែម្ដង ។

" ខ្ញុំ..ខ្ញុំមិនអីទេ !! " នាយស្ទុះក្រោកឡើងនឹងរៀបចំខ្លួនឲ្យរៀបរយវិញ ។

" មុននេះលោកបានសន្លប់ សំណាងហើយដែលខ្ញុំដើរកាត់ទីនេះ ឃើញលោក ! លោកពិតជាមិនអីពិតមែនហេស ? ទៅពេទ្យដែរទេ ? " នាយតូចនៅតែមិនអស់ចិត្តថារាងក្រាស់ពិតជាមិនអីមែនឬ ?

" ខ្ញុំមិនអីពិតមែន អគុណហើយដែលបារម្ភ ! " Yibo

" ខ្ញុំឈ្មោះ Xiao Zhan បងប្រុសរបស់ខ្ញុំគឺជាគ្រូពេទ្យ មានអ្វីលោកអាចទៅរកគាត់បាន ! " Zhan ណែនាំខ្លួននឹងបានហុចនាមប័ណ្ណមន្ទីរពេទ្យមួយឲ្យទៅរាងក្រាស់ ។

" សៀវភៅបុរាណកុំសូវមើលច្រើនពេក វាអាចធ្វើឲ្យលោកគិតច្រើនបាន ! " នាយតូចបន្តរួចក៏ដើរចេញទៅ ទុកឲ្យរាងក្រាស់នៅធ្មឹងតែម្នាក់ឯង ។

\* ភូមិគ្រឹះ Wang \*

Yibo បានត្រឡប់មកផ្ទះវិញនៅពេលល្ងាច ជាមួយដៃកាន់សៀវភៅបុរាណនោះផងដែរ ។

" ថ្ងៃនេះឯងបាត់ទៅណាពេញមួយថ្ងៃ ? " សំឡេងបុរសវ័យចំណាស់ដែលមាននាមជាឪពុកបានសួរមកកាន់នាយទាំងខ្លួននៅអង្គុយនៅតុអាហារ ។

" គឺខ្ញុំទៅប័ណ្ណាល័យ ! " Yibo ក៏ដើរមកជិតអ្នកជាឪពុក ។

" ហេតុអ្វីមិនទៅបន្ទប់ស្រាវជ្រាវ ? " លោក Wang សួរបន្ត ។

" ដំបូងខ្ញុំគិតថានឹងទៅដែរ តែខ្ញុំបានសន្លប់នៅទីនោះ ពេលដឹងខ្លួនគឺល្ងាចបាត់ទៅហើយ ! " Yibo

" ឯងប្រហែលជាហត់នឿយណាស់ហើយ សម្រាកខ្លះទៅក៏ល្អដែរ ! " លោកWang

" បាទ..! ចឹងខ្ញុំសុំទៅងូតទឹកសិនហើយលោកប៉ា ! " Yibo

" ហឹុម ! " លោក Wang

\* ក្នុងបន្ទប់ \*

រាងក្រាស់នៅតែនឹកឃើញរូបភាពស្រមើស្រមៃកាលពីថ្ងៃម៉ិញនៅឡើយ ។

" ខ្ញុំគិតច្រើនពេកហើយទើបស្រមៃថាបុរសនោះជាខ្លួនឯងបែបនេះ ! " នាយនិយាយនៅមុខកញ្ចក់ មិនខុសទេ Lan wangji ដែលនាយស្រមៃឃើញនោះ គឺមានរូបរាងដូចនាយបេះបិទ ។

\* រាជវាំង \*

នៅក្នុងបន្ទប់មួយដែលមានពន្លឺភ្លឺរឹមៗ បាំងដោយក្រណាត់ក្រហម ធ្វើឲ្យទិដ្ឋភាពន័យបន្ទប់សីុជម្រៅជាខ្លាំង ។

"អា៎~~សឺត~ហ្អាស៎~ព្រះអង្គម្ចាស់ ! " កាយតូចសាច់សរ កំពុងតែពឺតរមូល ព្រោះតែមានការប៉ះពាល់រាងកាយដក្ដៅគគុក ។

" អាស៎~~ ឈឺណាស់ ! " រាងតូចចាប់ខ្ញាំដើមដៃរបស់

រាងក្រាស់ស្ទើរតែរលាត់ស្បែក ដើម្បីទប់ទល់នឹងកម្លាំង

សម្រុករបស់អ្នកខាងលើ ។

" ដកចេញទៅ~ " រាងតូចយកដៃរុញសាច់កំភ្លៅរបស់

រាងក្រាស់ដើម្បីឲ្យគេបញ្ឈប់។

"អឺស~~"Lan ចាប់ដៃរបស់រាងតូចចេញហើយក៏ធ្វើចលនា

បន្តទៀត ។

" ខ្ញុំនិងធ្វើឲ្យឯងបានប្រសើជាងនេះ ! " ថារួចរាងក្រាស់ក៏

ដាក់ឲ្យកាយតូចដេកផ្កាប់ ហើយចាប់ទាញត្រគៀកដ៏សរ

ខ្ចីឲ្យទតមករកគេមុនស៊កបញ្ចូលកូននាគតូចរបស់ខ្លួនចូលទៅក្នុងល្អាងស្នេហ៍ ។

"អាស៎~ អាស៎~~!! " រាងតូចក្តាប់ដៃយ៉ាងណែន ហើយ

ថ្ងួចថ្ងូរទៅតាមចង្វាក់របស់រាងក្រាសបានផ្ដល់ឲ្យ ។

រូបភាពដក្ដៅគគុកក៏បានបាត់ទៅ ហើយក៏មានបុរសវ័យក្មេងម្នាក់ឈនៅលើកំផែងក្រុង ។ ដៃកាន់ដាវមួយយ៉ាងមុតស្រួច ថ្វីត្បិតតែមើលមិនឃើញមុខមាត់ច្បាស់តែក៏អាច សន្និដ្ឋានបានថាជារាងតូច ម៉ិញនេះឯង ។

"......" ឈរ សម្លឹងមើលទៅទិដ្ឋភាពនៃរាជធានីទាំងមូលមុននឹងលើកយកដាវមួយនោះមកផ្ដាច់ជីវិតរបស់ខ្លួន ឲ្យក្ស័យនាពេលនេះទៅ ។

" អត់ទេ..!! " Yibo ស្រែកកន្ត្រាក់ខ្លួនជាខ្លាំងនៅក្នុងបន្ទប់ រាងកាយបែកញើសជោក តាមពិតជាការយល់សប្តិសោះ ។

" យល់សប្តិទេហេស ? " នាយធូរទ្រូងបន្ដិច ព្រោះរូបភាពម៉ិញនេះជាការយល់សប្តិតែប៉ុណ្ណោះ ។ Yibo ក៏បានយកនាឡិកាមកមើល ពេលនេះគឺម៉ោង6:00 ព្រឹកទៅហើយ ។

នាយក្រោកទៅងូតទឹកលុបមុខស្លៀកពាក់រួចក៏ចុះមកខាងក្រោម ។

" អរុណសួស្តីលោកប៉ា ! " អ្នកកំលោះដៃពាក់នាឡិការត់មករកអ្នកជាប៉ាមើលទៅដូចកូនក្មេង ។

" នៀក ប្រុងទៅណាទាំងព្រឹកហ្នឹង ? " លោកសួរឡើង ព្រោះឃើញកូនប្រុសស្លៀកពាក់យ៉ាងសង្ហារដូចចង់ទៅណាចឹង ។

" កូនចង់ទៅរក Gong Jun បន្តិចណាប៉ា ដោយសារមួយរយៈនេះកូនគេងមិនសូវលក់សោះ ! " Yibo

" គេងមិនសូវលក់ហេតុអ្វីមិនទៅរកពេទ្យហាស ? ទៅរកអាល្អិតនោះធ្វើអី ? " លោក Wang

" កូនមានរឿងខ្លះត្រូវពិភាក្សា ខ្ញុំទៅសិនហើយលោកប៉ា សឺត.. ! " នាយក៏រត់ចេញទៅដោយមិនភ្លេចឆក់ស្នាមថើបលោកប៉ាមួយខ្សឺត ។

" នេះមិនញាំុអាហារពេលព្រឹកសិនទេឬ ? " លោកស្រែកសួរពីក្រោយ តែអ្នកម្ខាងទៀតចេញទៅបាត់ទៅហើយ ។

" ចំមែន !! " លោកក្រវីក្បាលពោលឡើងតិចៗ កូននេះចេះទុកប៉ាឲ្យនៅញាំុតែម្នាក់ឯងទៅកើត ។

​​​​​​​

***Download NovelToon to enjoy a better reading experience!***