ចៅហ្វាយស្រីមហាលោតផ្លោះ ភាគទី០២

វីឡាអាល់លូរ៉ា...

ឡានស្ព័រទំនើប យ៉ាងប្រណិត ត្រូវបានឈប់ ងឹក!! នៅចំពីរមុខទីធ្លានៃវីឡា ដោយមានម្ចាស់កាយសង្ហា រុញទ្វាឡានចេញ ទម្លាក់ជើងចុះ ដើរចេញពីរក្នុងឡាន តម្រង់ទៅបើកទ្វានៅថតខាងក្រោយឯណុះ ជូនចៅហ្វាយស្រីរបស់គេ តាមតួនាទីផង ត្បិតថា ឈូស៊ី ក៏ចុះចេញពីរក្នុងឡានដូចគ្នា នាងបែមុខញញឹមសម្លឹងទៅកាន់មុខរបស់ វី រួចក៏ញញឹមចុងមាត់បន្តិច មុននិងចោលក្រសែរភ្នែកទៅកាន់ឥវ៉ាន់តែនៅក្នុងឡាននោះ ហាក់ដូចជាចង់បង្ហាញប្រាប់នាយឱ្យដឹង រួចក៏បោះជំហ៊ានដើរចូលទៅខាងក្នុងបាត់តែម្តង។

«ព្រោះតែបែបនិងទើបគ្មានអ្នកយក ហឹស!!» វី ស្រាប់តែនិយាយប្រយោកនេះឡើង ទាំងជ្រឹមចិញ្ចើម ក្រវីក្បាលនាំខ្លួនចូលទៅទាញយកឥវ៉ាន់ទាំងនោះចេញមកក្រៅ ត្បិតថាទឹកមុខនាយមើលទៅដូចជាកំបៀចកំបួច ប្រលែងដង្ហើមធំហាក់ធុញថប់ចេញមកផង មុននិងនាំខ្លួនចូលទៅក្នុងវីឡានោះតាមក្រោយ។

ពេលល្ងាច...

ព្រះអាទិត្យក៏រៀងរ៉ែបន្តិច ហៀបនិងលិចទៅហើយ ត្បិតថាបរិយាកាសក្នុងវីឡា ក៏ដល់ពេលញ៉ាំអាហារពេលល្ងាចដូចគ្នា នៅក្នុងតុអាហារពេលនេះ ក៏មានអាហាររៀបនៅលលតុរួចហើយជាស្រេច ឈូស៊ី នាងក៏នាំខ្លួនដើរចេញមក ដាក់ខ្លួនអង្គុយលើកៅអី ដើម្បីញ៉ាំអាហារតាមទម្លាប់ ត្បិតថាអ្នកបម្រើក៏ចូលខ្លួនមកដួសបាយដាក់ចាន ជូននាងដូចគ្នាដែល។

«និយាយចឹង វី អ៊ែនហ្សូរត្រាន់ គេទៅណាបាត់ហើយ? នាងដឹងទេ?» ឈូស៊ី នាងស្រាប់តែសួរសំណួរនេះឡើងទៅកាន់អ្នកបម្រើ នាងលើកស្លាបព្រាបាយប្រុងនិងដាកើចូលមាត់ទៅហើយ ត្បិតថាសុខៗខួរក្បាលនាងស្រាប់តែរំញោចនឹកដល់នាយកម្លោះភ្លាមៗ នាងទម្លាក់ស្លាបព្រាចុះលើចាន កែវភ្នែកក៏រ៉េព្យាយាមរកមើលវត្តមានរបស់នាយដូចគ្នា។

«លឺថាគាត់ទៅធ្វើរឿងផ្ទាល់ខ្លួន ខ្ញុំក៏មិនដឹងរឿងអីដែល ព្រោះគាត់ប្រាប់តែប៉ុណ្ណឹងទេ ចាស៎»

«ទៅធ្វើរឿងផ្ទាល់ខ្លួនហេស៎? គេណាត់ជួបមិត្តស្រីទេដឹង?!» ឈូស៊ី ស្រាប់តែគិតដល់រឿងនេះ រឿងផ្ទាល់ខ្លួនចឹងមែនទេ? បើមិនមែនមិត្តស្រី តើគេទៅធ្វើស្អីទៅ? នាងស្រាប់តែជ្រឹមចិញ្ចើមឡើងមិនលែង ត្បិតថាអាហារនៅពេញលើតុ តែបែជាមិនធ្វើឱ្យនាងចាប់អារម្មណ៍ ស្មើរនិងរឿងផ្ទាល់ខ្លួនរបស់អង្គរក្សប្រុសម្នាក់នេះទាល់តែសោះ÷

«លោកស្លាប់មិនខានឡើយ» ឈូស៊ី នាងនិយាយតែប៉ុណ្ណឹង ក៏ក្រោកឈរដើរចេញពីរតុអាហារទៅ ទាំងទឹកមុខហាក់មួម៉ៅ ពិបាកនិងនិយាយ នេះនាងប្រច័ណ្ឌ? អត់ទេ សូម្បីតែនាងក៏មិនដឹង មិនយល់ពីរខ្លួនឯងដែល។

«ហេតុអីក៏អ្នកនាងឈូត្រូវខឹង ពួកឯងយល់ដូចខ្ញុំទេ?» គ្រាន់តែ ឈូស៊ី ដើរចេញទៅផុត ពួកស្រីបម្រើស្រាប់តែមកឈរផ្តុំគ្នា ខ្សិបខ្សៀវគ្នាពីររឿងនេះភ្លាម ហាក់ឆ្ងល់ជាមួយនិងទំនាក់ទំនងរវាងអ្នកទាំងពីរមិនស្ទើរ ត្បិតថាពួកគេគ្រាន់តែជាចៅហ្វាយនិងកូនចៅ រឺក៏ជាសង្សានិងគ្នាឱ្យប្រាកដ ទៅណាក៏ទៅជាមួយគ្នា ដឹងពីរគ្នាគ្រប់យ៉ាង ឥឡូវនេះគ្រាន់តែពាក្យថារឿងផ្ទាល់ខ្លួន ក៏អាចធ្វើឱ្យអ្នកម្ខាងឯណេះខឹងដាច់ក្បាលដាច់កន្ទុយបាន បើបែបៗនិង អ្នកណាថាមិនសង្ស័យបានទៅ។

«នាងនេះ!! និយាយធ្វើដូចជាមិនដឹងពីរទំនាក់ទំនងរវាងអ្នកទាំងពីរចឹង ឯងគិតមើលទៅ បើធម្មតាមិនថាអ្នកបម្រើ រឺក៏អង្គរក្សនោះទេ កុំថាឡើយត៎មាត់ គ្រាន់តែធ្វើឱ្យទាស់ចិត្តបន្តិច ក៏អ្នកនាងឈូដេញចោលមិនស្តាយដែល តែបើក្រលែកមកមើលនាយ វី វិញ មើលចុះឱ្យស្អិតរមួតបេះមិនចេញ នាងនៅគិតថាជាចៅហ្វាយនិងកូនចៅទៀតមែនទេ?»

«ត្រូវហើយ នាងនិយាយក៏ត្រូវ បើនាយ វី មិនខ្លាំង មិនមែនគេក្លាយជាអង្គរក្សដុះស្និមចឹងនោះទេ»

«ត្រូវហើយនាយ វី គេពិតជាខ្លាំង អ្នកណាទៅដែលថាមិនចង់បានអ្នកនាងឈូធ្វើជាគូស្នេហ៍ ទាំងស្អាត ទាំងមាន នាងសាកគិតមើលទៅ ដេកស៊ីស្រួល ទ្រព្យសម្បត្តិក៏មានស្រាប់ គ្រាន់តែចំណាយកម្លាំងពេលយប់បន្តិច ប្តូរជាមួយនិងការពេញចិត្ត ហើយបានលុយចាយស្រួលៗ អ្នកណាថាមិនចង់?»

«អ្នកនាងឈូ...ហ្អឹកហ្អឹក...ជួយខ្ញុំផង» គ្រាន់តែ ឈូស៊ី បើកឡានចេញមកដល់មាត់ទ្វាភ្លាម ស្រាប់តែមានស្រីម្នាក់ មកពីរណាក៏មិនដឹង មកឈរបាំងនៅមុខឡាន ហើយថែមទាំងស្រែកយំ សុំអង្វរឱ្យជួយខ្លាំងទៀតផង ដែលនាំឱ្យអ្នកដែលនៅក្នុងឡានឯណុះ ហាក់ងឿងឆ្ងល់ ត្រូវចុះចេញពីរឡានដើរសម្តីមករកនាង ទាំងក្តីចង់ដឹង ពីរមូលហេតុ។

«នាងជាអ្នកណា ហើយមានរឿងអីឱ្យខ្ញុំជួយមែនទេ? និយាយមួយៗមក ថាមានរឿងអីនិយាយជាមួយនិងខ្ញុំ»

«គឺ...ហ្អឹកហ្អឹក..អ្នកនាងឈូ..» ស្រីម្នាក់នោះមិនទាន់និយាយអីទេ គិតតែពីរយំត្រសឹកមិនឈប់ ត្បិតថា ឈូស៊ី ក៏ម្ឈរអង្អែលខ្នងនាង ផ្ទៀងចាំស្តាប់នាងឡើងចំហរមាត់ទៅហើយ÷

«គឺ...វី អ៊ែនហ្សូរត្រាន់»

«គេយ៉ាងមិច? គេទៅធ្វើអីនាង? នាងឆាប់និយាយមកមើក» ឈូស៊ី នាងស្រាប់តែសួរសំណួរនេះឡើង ទាំងខាំមាត់ ខាំករ កាលបើលឺនៅប្រយោកដែលនាងហៅដលើឈ្មោះអង្គរក្ស ត្បិតថានាងក៏កំពុងតែទៅរកគេស្រាប់ទៅហើយ ឥឡូវស្រាប់តែមានមនុស្សស្រីមកឈរយំត្រសឹក សួររកគេបែបនេះទៀត នាងក៏ហាក់ភ្ញាក់ផ្អើលមិនស្ទើរតាមនិងដូចគ្នា។

«វី អ៊ែនហ្សូរត្រាន់ គឺជាប្តីរបស់ខ្ញុំ»

«ថាមិច?» ឈូស៊ី ស្រាប់តែឧទានពាក្យនេះឡើង ទាំងជ្រឹមចិញ្ចើម ត្បិតថានាងស្ទើរតែមិនជឿនិងត្រចៀកនាងពេលនេះទៅហើយ ប្តី? ប្តីយ៉ាងមិច? ហេតុអីក៏នាងមិនដែលដឹង? ថែមទាំងមិនធ្លាប់លឺ វី គេនិយាយថែមទៀតផង÷

«នាងគុតថាខ្ញុំមិនស្គាលើចរឹករបស់កូនចៅខ្ញុំហេស៎?» ឈូស៊ី នាងស្រាប់តែដកថយខ្លួនចេញពីរកាយស្រីម្នាក់នោះប៉ុន្មានជំហ៊ាន រួចក៏ចោលប្រយោកនេះទៅវិញ ទាំងសម្លឹងមើលលើផង ក្រោមផង រួចក៏ញញឹមឡលងចេញមកបន្តិច តែវាមិនមែនជាស្នាមញញឹមដែលធម្មតាៗ គួឱ្យស្រឡាញ់នោះទេ តែស្នាមញញឹមមួយនេះពុតជាផ្ទុយនិងក្រសែរភ្នែកនាងពេកហើយ÷

«មនុស្សដូច វី និងហេស៎ យកស្រីដូចនាងធ្វើជាប្រពន្ធ ហឹស!! នាងឆាប់ត្រឡប់ទៅវិញទៅ ទាន់ខ្ញុំនៅចិត្តត្រជាក់»

***Download NovelToon to enjoy a better reading experience!***