Code 1: Started With A BoOm!

Code 1: Started with a... BoOm!

Important notice: This is my first ******* story so I guess.. Help me out with your advice and suggestions.

Important note: This story contains a lot of grammatical errors. Like really a lot.

Anyways..

Enjoy reading, mi amigos~ 💖

🐌🐌👋👋

Yue's POV

Pinagmamasdan ko ang mga ulap habang nasimsim ng honey-lemon tea. Kakagising ko lamang at may ilang oras pa bago maglanding sa Pinas ang eroplano.

I guess goodbye for now to US, to my boss slash loving father Hiro, and to my best friend Alastair Whyte aka Agent Al. I'll miss them all. Siguro babalik ako ng US pagkatapos ko sa ang aking mission.

Pero naisip ko bigla si mama. Kalahati na ata ng buhay ko nasa US ako at na kay papa lang. Hindi naman kasi pumayag si mama na magmigrate don dahil ayaw nyang umalis ng Pinas. Nandun kasi yung clothing line business namin. Siguro kumpleto lang kami kapag espesyal na okasyon o kaya naman kapag bakasyon si papa.

Sumandal ako sa sandalan at natulog ulit dahil pagkababa ko sa eroplano, uuwi na ako sa bahay namin dito sa Pinas. Panigurado may pa welcome back home party si mama.

"WELCOME BACK home, Yue." masayang bati sakin ni mama. Talagang pagtapak na pagkatapak ko sa door step namin bumungad na sakin yung mga butlers and maids at syempre si mama. Lahat sila may hawak na balloons at ang ilan ay may pasabog ng confetti pa. Talagang pinaghandaan nila ang pagdating ko.

Nagbow ang mga butlers and maids. "Okaerinasai, Yue-sama." welcome home, Miss Yue. Japanese yung mga butlers and maids dahil na rin kay papa. Dati kasi hindi pa sya fluently sa salitang Ingles kaya sya naghire ng Japanese maids and butlers. Nung nakabase na sya sa US, dun na sya natuto sa salitang Ingles. At tsaka FYI din, hindi rin marunong si Dad magtagalog dati kaya no choice talaga.

Lumaki kasi si dad sa poder ng nanay niya na isang hapon.

"Tadaima. Min'na arigato, hontoni arigato." I'm home, thank you everyone, thank you so much.

"Oh sweetie, come and give your mama hugs and kisses. I miss you so much, darling." niyakap ko sya ng mahigpit because it's been so long since I last visited here. Siguro mga 5 years na. Bata pa lang ako nasa US na ako nakatira pero nabisita rin kami ni dad dito sa Pilipinas. Pero kumakailan lang hindi na ako nakabisita dahil sa dami kong missions at busy sa pagtetraining.

At simula ngayon, dito na ako titira. I miss my mom and the Philippines. Dito rin kasi ako pinanganak.

Hiniwalay ko ang yakap sa kanya. "Your dad called last night at sinabi nyang dito ka na daw sa Pinas nakabase? Well that's good! I can spend more time with you, Yue."

"Yeah.. Dad said that I have 2 day rest then I'll go to the Code E Headquarters." hinaplos ni mama ang buhok ko at may pag-aalalang tumingin sakin.

"Honey, shouldn't you just handle our clothing line business here in the Philippines? I mean your job is too dangerous and I don't want to see you get hurt."

"Just leave the AG case to your father. I know that you want to get revenge to those fools who killed your family back at the orphanage but--"

"Mama.." pinutol ko sya. "Hindi lang ako aasa kay dad tungkol dito. Hindi ko naman kayang tumanga lang habang yung mga taong pumatay sa mga kaibigan ko, malayang nakakalad at malayang gumagawa ng masasamang bagay."

"Hindi ko kayang gawin yun, ma. That day nung namatay silang lahat, I sweared that day that I will put those bastards behind the bars and suffer just like my friends did."

"And stop worrying mama. I can do this. Dad said I have a team so-- I'm not alone. Ma, I'm Yue Luxembourg, your daughter. You know that I'm not the type of person to give up. And ma, I waited for 19 years. It's such a shame kung hindi ko to matutuloy, sayang ang pinaghirapan ko ma. "

Natulala sakin si mama. In the very first place, mom doesn't want me to become an agent because she's sick worried of me. What if I die? What if I didn't return in one piece?

Mom's head is full of 'What if's' and I understand because she cares for me. But it's not her decision, it's mine.

Ilang saglit pa ay napabuntong-hininga ito at hinaplos ang kanang kamay sa muka ko. "Yeah, that's my daughter. I guess I lose huh?"

"As your mother, I should support your decisions. But promise me Yue. Never ever let yourself be killed or hurt." binaba nya ang kamay sa muka ko at tumitig sakin.

"I promise mama Alicia. And thank you for understanding me."

"My daughter, of course I will. I'm your mother after all. Now let's go and eat. I'm sure you're hungry and tired."

Yeah. Mother knows best. Alicia Anne Luxembourg is my really sweet mom. Kahit pa hindi ko sila kadugo ni dad they treated me as their own. Mula nung bata ako hindi nagbago ang pakikitungo nila sakin.

"Yeah I'm indeed hungry."

PAGKATAPOS KUMAIN ng lunch, nagpaalam ako kay mom na magpapahinga muna ako sa kwarto. She immediately said yes at sinabi nya rin sakin na nilinis na nya ang kwarto ko.

Habang papunta ako sa kwarto ko na nasa 2nd floor napaisip-isip ako.

I wonder kung nandun pa yung mga stuff toys, teddy bears ko na limpak-limpak dahil sa obsession ko nung bata pa ako sa teddy bears. Naaala ko rin nung bata ako, mahilig akong mangolekta ng mga manga at nung medyo nagdalaga na ako mga ******* books naman.

Siguro mga isang shelf yun. Isang shelf na life-size ang laki. Ganun yun kadami.

Pinihit ko ang pintuan ng kwarto ko na may pangalan ko pa sa labas at pumasok loob. Luminga-linga ako sa buong paligid at wala namang pinagbago. Maliban na lang sa pintura ng kwarto ko na dati ay pink na naging white na ngayon.

Sa kaliwang sulok ng kwarto, nandun ang queen-sized bed ko, at nasa tabi naman nun ay ang white nightstand ko na may nakapatong na lamp dun. Nasa paanan ng kama yung malalaki kong teddy bear habang ang mga maliliit naman ay nasa kama ko. Sa kanang sulok naman nandun yung life-sized bookshelf ko na puno ng manga at ******* books. Sa gitna naman ay may nakalatag na puting carpet sa wooden floors. Mayron din akong vanity mirror at katabi non ay ang whole-body mirror. Ang kwarto ko rin ay may walk-in closet at banyo.

Humiga ako sa malambot na kama at hindi na nag-abala pang magbihis dahil sa sobrang pagod. Maya-maya napagpasyahan kong tawagan ang best friend ko dito sa Pinas. Her name is Akenari Mei Torioshi aka Agent Ami.

Yeah she's an agent. Bakit nga ba mga kaibigan ko puro agent? Kasabayan ko rin sya sa training nung bata pa ako. Dibale ako, si Alastair, at si Mei ay magkakaklase.

Mga ilang ring lang ay sumagot ito.

"Ohhhhh... Look who's calling. Yue my friend! Nasa Pinas ka na?" masiglang sabi nya sa kabilang linya.

"Yeah nandito na na ako--" bigla na lang syang sumigaw.

"YIEHHHHHHHHH!!! LET'S HANG OUT BRUH! Dali tayo ka na sa hinihigaan mo taralets go na. "

Napailing ako. "Kakadating ko lang, mahigit ilang oras yung byahe may jet lag pa ako tas ikaw magyayaya? Oi anong tingin mo sakin hindi napapagod? Plus medyo--"

"I'll buy you the latest volume of the Spy X Family, what do you say?" nanghahamon nyang sabi sakin.

Napalunok ako. That's my favorite manga at tsaka wala pa akong copy non. Sa US kasi nasold-out na agad. Ganun kasi yun kasikat at kaganda. Mei really knows my weaknesses.

Bumuntong-hininga ako. "Okay fine you win. Remember your deal. "

"DEAL! Now meet me at the Starbucks."

"Yeah bye."

"Byeeee!" binaba ko na ang tawag. Mei is really energetic. Kaya nga sya yung nagpapasaya sakin kung may problema ako eh. Naaala ko dati nung bata pa kami lagi nya akong pinapasaya sa tuwing umiiyak ako dahil sa trahedyang nangyari sakin. Naaala ko pa yung promise nya sakin nung bata kami.

'I'll be your friend then. I promise that I will make you happy and I'll stay by your side no matter what. Here pinky promise me'

It's really one of the best days of my life. Pinagmasdan ko ang sarili ko sa whole-body mirror. Light pink off-shoulder shirt at skinny jeans ang sinuot ko lang. Pinaresan ko naman yun ng nude dollshoes. Hinayaan ko lang nakalugay ang wavy dark-brown kong buhok. Sinukbit ko sa aking balikat ang handbag at lumabas ng kwarto.

Bumaba na ako ng hagdan at lumabas ng bahay. Nakita ko naman si mama na nagdidilig ng halaman. Napansin nya ang presensya ko at napatingin sakin.

"Oh Yue, my dear? San ang lakad mo ngayon? Shouldn't you be resting?"

"Oh yeah ma but Mei asked me out. She promised me a manga mother. I can't miss that."

Mom giggled. "Oh Yue, you and your obsession in collecting manga. You're already 24 and that attitude of yours hasn't changed?"

"Ma, I will never ever change that attitude of mine. So ma, gotta go now. Mei's waiting."

"Oh yeah bye dear." lumabas na ako ng gate at tumawag ng taxi. Hindi na ako magkokotse dahil alam ko namang si Mei may kotse yang dala.

Sumakay na ako ng taxi at sinabi ang destinasyon ko.

"OH MY GOSH YUE MY FRIEND NA ADIK SA MANGANIME!!!" tili ni Mei ng makita ako na kakababa pa lang sa sasakyan nya habang ako ay kakababa lang din.

Haha. Wala naman din syang pinagbago. Ganun pa din sya. Medyo tumangkad lang sya ng kaunti yun lang haha. But no, my best friend's pretty. With her shiny straight raven hair, katamtaman lang ang kutis nya, she has dark-brown eyes, long eyelashes, pointy nose, thin red lips and a heart shaped face.

Lumapit sya sakin at niyakap ako ng mahigpit. "H-Hey M-Mei! I can't breath! You want me to die?"

Mabilis naman syang humiwalay ng yakap. "Oh sorry. It's just that I'm so happy to see you after so long."

"Yeah it's been like 8 years. Mga 16 pa lang tayo nun. Dito ka na kasi binase sa Pinas eh but hey nandito na rin ako."

"I'm glad. So? How's Alastair? Is he good?"

"Yeah he's doing well. I think pinadala ulit sya sa mission pero solo na sya."

"Awee.. I'm sure he can manage. I remember nung bata pa tayo sya lagi yung may pinakamataas na marka sa Boys division."

"Yeah my partner's cool kahit maloko yun." biglang napataas yung kilay nya at siniko-siko ako.

"Ohh? Talaga bang partner lang?" note the sarcasm in her voice. Nahampas ko tuloy sya sa braso para magtino.

"Aray ah? Affected much? Tara na nga bakit mga ba tayo nakatambay dito sa labas? Timo oh tirik na tirik si haring araw baka mamaya tayo yung tumirik nan. "

"Tsk, tara na nga dami mo pang sinasabi." pumasok na kami sa loob at nag-order at umupo na kami sa bakanteng upuan na nasa tabi ng bintana.

Sumimsim ako sa iced-coffee ko. "So how's tito and tita? I heard about what happened to your family hospital."

Sinipsip nya ang cookies and cream frappe nya. "They're fine. It's just that it's not their fault kung namatay yung senador na pasyente. Ginawa naman nila ang lahat eh, nasa tao na yun kung kakayanin nya."

I nodded as response. Tama si Mei tungkol dyan. Kapag oras mo na, oras mo na. Wala kang magagawa. Ang mga magulang ni Mei kasi ay mga doktor. Sila ang may ari ng Torioshi Medical Hospital na may branch sa iba't-ibang parte ng Pilipinas at meron na rin sa ibang bansa na kakabukas lang last year sa California.

Nagpatuloy pa kami sa kuwentuhan at napagdesisyunan naming pumunta sa isang manga store dahil a promise is a promise. Batas naming dalawa yan sa isa't-isa.

"Oh dali bilin mo na yung gusto mong Spy X Family. Habang ako naman ay bibili ng The promised neverland, bibilin ko na yung latest manga." hinanap ko na yung SXF sa bawat bookshelves. Siguro mga ilang bookshelf na akong pinaghanapan wala pa rin akong makita.

Ano ba yan pati ba naman dito sa Pinas ubos na?

Mga ilang ikot ko sa loob may nakita na rin akong copy at iisa na lamang yun. Phew just in time. Kinuha ko na ito at tumungo sa cashier. Nandun na rin si Mei at bitbit ang ilang volumes ng TPN.

"Ikaw magbabayad neto ah?"

"Of course Yue, my friend! Consider this as your 'welcome back' gift." binayaran na namin lahat ng manga at lumabas ng tindahan.

"So what now? Let's go shopping?" yaya ko sa kanya.

"Yeah let's go!" and with that sumakay kami sa kotse nya at tinungo ang kalapit na mall.

Namili kami ng ilang pares ng damit at pagkatapos ay bumili kami ng DQ ice cream. Patuloy pa kaming nagbonding ng biglang tumunog ang cellphone ko.

Mama's calling....

Sinagot ko yung tawag. "Yes ma? Napatawag ka? Do you want me to buy something?"

"Sorry for the interrupt, my darling. No, it's a favor."

Napatigil sya sa paglalakad gayun din si Mei ng mapansin ang paghinto ko. "Okay? And what is it?"

"I want you to get the blueberry cheesecake that I've ordered from the Sweet Cafe."

"Ohhh my favorite! Is it for me?"

"No it's not. It's for the CEO of the Alkenberg Weapon Corporation."

Napasimangot ako. "So what? I'm going to deliver it to the CEO of our business partner?"

"Yes Yue."

I sighed in disappointment. "Okay fine mom. Gotta go now bye." ibinaba ko na ang telepono.

"So what did she say?"

Bumuntong-hininga ako. "We are going to deliver a blueberry cheesecake."

"Huh? For whom?"

"For our business partner. Now let's go to the Sweet Cafe and get the cake."

NAPATINGIN AKO sa napakataas na building na nasa harapan ko. Ganito ba sila kayaman yung mga business partners namen? Dunno hindi kasi ako nakafocus sa business namin eh.

"Ohhh I see. So you're going to deliver it at Mr. Alkenberg." sambit ni Mei.

"You know him?"

"Of course I do! His face is everywhere in the social media and magazines. Don't you know him?"

Umiling ako. "No?"

Napabuntong-hininga sya. "Oh yeah I forgot, hindi ka nga pala mahilig sa social media. Hayaan mo na, you will meet him personally anyways."

Sabay kaming pumasok sa loob. Pagkatapak na pagkatapak ko sa loob humanga ako sa laki ng lobby at sa pagkakadesenyo sa loob nito. Lumingon-lingon ako sa buong paligid na bakas sa aking muka ang paghanga.

Grabe mas malaki pa ata kompanya nila kaysa samen.

"--ent Reid no?" nagbalik ang diwa ko ng nagsalita si Mei.

"Huh? What were you saying?" Umiling ito.

"Nothing." kumunot ang noo ko. I shrugged at lumakad na kami sa receptionist.

"Good day ma'am. How may I help you?" bati ng babaeng receptionist samin.

"Oh it's this." tinaas ko ang box na may blueberry cheesecake sa loob. "I have to deliver it to your boss because it's from my mom."

"Any appointments for Mr. Alkenberg?"

Oh.

"None. But he is our business partner so, can we get a pass?"

"I'm sorry ma'am. Our boss is a busy man so we need your appointment ma'am."

I sighed. "Pwede bang ipaabot mo na lang ito sa kanya?" ani ko sabay ipinatong sa desk ang box.

"Sure thing ma'am. May I know the name?"

"Oh tell him it's from the Luxem--"

*BOOM!!!

The next thing I knew, nakarinig na lang kami ng sigawan sa mga tao.

Danger alert in my first day in the Philippines.

What a great start of vacation...

3rd person POV ( every action scenes are written as a 3rd person)

Napatigil sa pagsasalita si Yue ng biglang may nagpasabog malapit sa entrance at may nagtilian. Meron kasing natamaan, at mayroon din namang nagalusan at nasugatan lamang.

"TAAS NYO ANG MGA KAMAY NYO!!!" biglang nagsipasukan ang mga armadong lalaki na nakamask at lahat sila ay may dala-dalang baril.

'Robbers' she thought.

Lumapit sa kanya si Mei at may ibinulong. "Should we take action? I mean you're in your 2 day rest. Tsaka hindi ka pa officially member ng Code E Philippine base."

"I don't care, Mei. You know the innocent lives are in danger Mei. We have to do something. It's our job to protect them."

Walang nagawa si Mei kundi sumunod sa kaibigan. Tama ang sinabi nito. It's their job to protect the lives of the innocents. Para san pa ang pagiging agent nila kung hindi maiiligtas ang mga nanganganib na mamamayan. Alerto nilang pinagmasdan ang 10 lalaking nanloob sa kompanya ng mga Alkenberg.

Lahat ng mga tao ay nakayuko at nakataas ang magkabilang kamay. Yung limang katao ng na nanloob ay tinutukan ng baril ang ilang staff. Habang ang kalahati naman ay palinga-linga sa paligid. Ang mga tao ay nanginginig sa takot at nakita iyon ni Yue.

Mas lalo pa nyang kinuyom ang kamao.

Ang mga ito ay isa-isang hinalughog ang mga pagmamay-ari ng mga nagtatrabaho dun. Kinuha nila ang mga alahas at pera. Nang makalapit ang mga ito sa kanilang dalawa gumuhit sa kanilang muka ang pagtataka.

"Oh?! Bakit hindi kayo nakayuko at nakadapa?!" malakas na sabi ng lider ng gang kay Yue na matapang parin itong nakikipagtitigan sa kanila.

Lihim na napangiti si Mei. 'Yeah that's my best friend!'

Napataas ang kilay ni Yue at humalikipkip sya. "And why should I obey you? Are you a statue of Buddha or something? Sorry no, I'm a Christian so no thanks." puno ng sarkasmo ang boses ni Yue. Nanlisik lalo ang mga mata ng 5 lalaki.

"Isa pa, bakit naman ako matatakot sayo? Pare-pareho tayong tao dito. Why? Are you an alien or something? Should I be scared? AHHH HELP! HELP! DUHHH?"

"HA! Yabang pala ito ng babaeng toh ah? Ano papalag ka ha? Papalag ka-- AHHHHHH!" Akma kasi syang hahampasin ng lalaki at dahil alerto si Yue, ipinilipit nya ang braso ng lalaki hanggang sa nabali ito. Talagang rinig na rinig pa ang tunog ng pagcrack ng buto ng lalaki kaya malakas na napadaing ito.

Bigla namang sumugod ang kasama ng lider sa kanya ngunit sinalag iyon ni Mei. Umikot sya para buwelo at malakas na sinipa ang lalaki. Napasapo ito sa tyan dumaing sa sakit. Sumunod namang umatake ang tatlo kay Yue. Ibinato nya ang katawan ng lider sa 3 lalaki at sabay-sabay silang bumagsak sa sahig. Sinamantala naman nya ang pagkakataong yun at tumakbo sa dereksyon nila at tumalon at isa-isa nyang inapakan ang muka nito pagkatapos ay sinipa nya pa ito ng paikot ng sabay-sabay.

'Easy' she thought.

Ang natitirang lima naman ay mataman syang tinitigan kaya mas lalo pa syang naalerto.

"Mei, are you wearing your communication piercings?" mahinang bulong nya sa kasama.

"Yeah I do. Calling for backups huh?"

"Yeah of course. Alam kong sa mga oras na ito tumatawag na mga yan ng backups. Better take the advantage first."

"You got it, Yue." hinawakan ni Mei ang piercing sa kanan at dalawang beses itong pinindot para tumawag ng tulong. Lahat ng mga Code E agents may mga communication piercings in case of emergency. Ginagamit ito sa pagtawag ng backups at may GPS tracker din ang bawat isa.

Black-circled ang itsura nito at dalawang pindot lang gaya ng ginawa ni Mei, matatract na ang lokasyon nila.

Humakbang si Yue at napaatras naman ang mga ito. Sa sobrang takot siguro ng mga ito bigla na lang silang kumuha ng hostages. Nagsalubong ang kilay nya sa mga inasta ng mga ito. Muka atang matatakutin ang mga magnanakaw pero sige sugod paren.

Sinugod nya ang natitirang lima gamit ang malalakas na suntok at sipa. Inilapat nya ang magkabilang palad sa sahig at pa-split na sinipa ang dalawang susugod sana sa kanya kaya naman sabay silang bumagsak sa sahig. Hindi pa sya umaalis sa pwesto yun ng sinugod sya ng isang lalaki kaya mula sa posisyong iyon, buong lakas nyang tinadyakan sa tiyan ang lalaki kaya naman tumalsik ito. Umikot sya sa ere at expertong naglanding.

Agad-agad naman syang nagfighting stance at walang sabi na nagfrontflip sa harapan ng napatanga na lang na suspek at tumigil ang nakahandstand nyang katawan sa lalaki, pinulupot ang magkabilang binti sa leeg nito at malakas na binalibag papunta sa dereksyon nya saka inupuan nya ito at mabilis na sinuntok ang muka.

Napahalukipkip at napahikab na lang si Mei sa nangyayari. Alam nya kasing kayang ubusin ng kaibigan ang mga lalaking nanloob. Hinayaan nyang kalabanin ni Yue ang lima, samantalang binabantayan nya ang kalahati dahil baka makaalpas pa ang mga ito at atakihin si Yue.

Tumayo si Yue sa lalaki at tinadyakan ito kaya naman napadaing ito sa sakit. Sabay-sabay na umatake ang kaninang 4 sa kanya kaya naman ginamit nyang tungtungan ang lalaking nakahiga at tumalon sabay umikot sa ere saka malakas na sinipa ang apat at bumulagta ang mga ito sa sahig.

Ang limang nakabulagtang lalaki ay pinilit na tumayo at tumakbo palabas ng kompanya. "AHHHHHH! SORRY BOSS BUT I CAN'T DO THIS ANYMORE!" sumunod din ang kalahati at hindi ito napigilan ni Mei dahil sa sobrang bilis ng mga ito tumakbo.

Naiwang nakatanga at naguguluhan sila Yue at Mei. Para silang animo'y nasa detective show na kailangan lutasin at isolve ang krimen.

"Hey Mei." tawag nya sa kaibigan.

"What the actual heck just happened? Did they just run?"

Kumunot din ang noo ng kaibigan. "Yeah what is happening?"

"And hey Mei I realized something at mukang tama ako ng hinala."

Confusions visible in Mei's face. Nagpatuloy naman sa pageexplain si Yue. "I mean look at this place, this is a big company and what the heck is wrong with their security? Partida weapon company pa sila ah?"

"I mean their security is so freaking weak dahil may naka-alpas na feeling Buddha na mukang bumbai naman dito tapos ngayon may nahostage na tapos wala pang dumadating ni-isang sekyu? Is this a joke? Tayo lang yung umaksyon, Mei. And the evidence are those dudes who just freaking run away. Seems like they're not skilled enough to fight us. Scripted lang yung pinaggagawa nila."

Napatango at napa-ahhh si Mei. "Oo nga no? What is this? Some sort of prank?"

"I don't know. But this is just a theory."

"Hey you all of you!" malakas nyang tawag sa mga staff dun na bigla namang pinagpawisan na tila bang kinakabahan.

"What are you guys planning? Is this how you treat your business partners? Do you think this is funny?"

Sumagot naman yung receptionist kanina. "Miss Luxembourg, I'm-- no we're really sorry for the inconvenience but we just followed our boss' commands." yumuko sya at lahat ng mga manggagawa dun sa kanya.

Huminga sya ng malalim. Naintindihan naman nya ang nangyayari. Wala naman din kasi silang magagawa kung utusan sila ng boss ng kompanyang ito.

She flipped her hair upwards. "Then let me talk to your freaking boss. Where is this Mr. Alkenberg? "

"Oh he was at his--" magsasalita na sana ang babae ng biglang may sumabat.

"No need to go to my office. I'm here." anang ng lalaki na kakalabas lang ng elevator at naglakad papunta sa dereksyon ni Yue.

Mas lalong naguluhan si Yue. "You?" sabay dinuro nya ang lalaki. It was a guy in his mid 20's. He's handsome, she thought. Not gonna lie. He looks muscled even in a three piece grey suit together with his perfect eyebrows, sharp black eyes, jet-black hair, pointy nose, and his freaking perfectly defined jaw, pero ang mas napansin pa ni Yue ang pinaka-presensya nito. His presence is so calm. As if nothing happened earlier.

Suspicious...

Huminto ito sa harapan nya at napamulsa ito. "Yes me."

"..."

"Zeus Alkenberg, the CEO of this company." nilahad nito ang kamay nya.

Imbes na tanggapin ay napamewang sya sa harapan ni Zeus. "So what is this bullshit huh? What? Are you trying to play? You freaking knew that we were coming? Are you freaking bored at work so that's why you set up this game???" sunod-sunod na tanong ni Yue sa lalaking kalmado parin ang muka nito at maawtoridad na tumingin sa kanya.

"Let's just say that, it's a test."

Nagsalubong ang kilay nya. "Huh? For what?"

Lumapit ito sa kanya at lumuhod sa harapan mismo ni Yue. Bakas sa muka ni Yue ang gulat pati na rin ang matalik na kaibigan nyang si Mei na nagvivideo na gamit ang cellphone nya.

"Wha--? Nani shitte runo?" what are you doing?

"You've proven me that you're worthy to be my wife." hindi nya naintindihan ang mga huling sinabi dahil ibinulong lang ni Zeus ito. May dinukot ang binata sa bulsa ng slacks nya at inilabas ang maliit na box.

Hanggang ngayon hindi pa rin ni Yue alam, hindi pa rin magsink-in ang nangyayari ngayon. Hindi nya maibuka ang bibig nya para magtanong dahil sa labis na pagkabigla. Nanatili lang syang nakatingin sa nakaluhod na lalaki.

Binuksan ng lalaki ang kahon na naglalaman ng Diamond ring.

"Will you marry me?"

Great... 1st day in the Philippines started with a BoOmm...

And she didn't expected it...

--

TheSnailHeiress's note🐌🐌:

Save the action scenes for later.. 😅

Kaway-kaway sa mga Spy X Family at The Promised Neverland fans dyan. 👋👋

LOL. Meron nga ba?

Haha nvm the slowminded owtor na possess na possess sa MANGANIME. 😂

Haha nvm, enjoy reading~ 💖

***Download NovelToon to enjoy a better reading experience!***