เซอร์วายเวอร์ผู้น่ารักของผม

แจ็ค: โจเซฟ ผมรู้สึกอยากวิ่นไล้พวกตุ๊กตาจังเลย

โจเซฟ: นายก็ไปเล่นสิครับ

แจ็ค: แล้วคุณโจเซฟจะไปกับผมไหมครับ

โจเซฟ: ตัวผมไม่น๊าจะไปหรอกครับ

แจ็ค: ครับ //ถอนหายใจ

:ณะ ห้อง

แจ็ค: นี้เหมือไรจะได้ห้องกัน //พูดกับตัวเอง

แจ็ค: ผมรอนานแล้วนะครับ

แจ็ค: เบื่อรอแล้วนะ

:ตัดภาพมาที่เซอร์วายเวอร์

เอ็มม่า: คุณนาอิบจะไปวิ่งเล่นกวนฮันเตอร์กับพวกเราไหมค่ะ

เอมิลี: เอ็มม่าทำตัวดีๆกับคุณนาอิบหน่อยสิ

เอ็มม่า: ขอโทษที่เสียมารยาทค่ะ

นาอิบ: ไม่เป็นไรครับ

เอมิลี่: แล้วคุณนาอิบจะไปกับพวกเราไหมค่ะ

นาอิบ: ไปอยู่แล้วครับ คุณเอมิลีช่วนทั้งที

นาอิบ: ผมจะช่วนอีไลไปด้วยนะครับ

เอมิลี่: ได้สิค่ะ

นาอิบ: //วิ้งไปหาอีไล

นาอิบ: ไปวิ่งเล่นกับพวกเราไป

อีไล: ครับ

: ตักมาแจ็ค

แจ็ค: หาห้องเล่นนี้มันหานานจังเลย

แจ็ค: ไหนที่สุดผมก็ได้ห้องเล่นสักที

:ตัดมาที่กลุ่มเซอร์วายเวอร์

นาอิบ: ฮันเตอร์จะเป็นใครกันน๊า

นาอิบ: ผมชักอยากรู้แล้วสิ

อีไล: ผมคิดว่าฮันเตอร์น๊าจะเป็นคุณแจ็คนะครับ

เอ็มม่า: หนูไม่รู้ว่าฮันเตอร์เป็นใครแต่หนูรักคุณเอมิลี่ที่สุด

เอมิลี่: จ้ะเอ็มม่าของฉัน

:ตัดมาที่แจ็ค

แจ็ค: เซอรฟ์วายเวอร์มี ทหารรับจ้าง คุณหมอ ชาวสวนและผู้หยังรู้สินะครับ

แจ็ค: หวังว่าจะทำให้ผมไม่เบื่อนะครับ //หัวเราะ

: ณะ โรงงานผลิตอาวุธ

แจ็ค: ผมจะเจอใครออกน๊า //ยิ้ม

แจ็ค: อยากรู้จัง //เดิน

แจ็ค: เห๋!

แจ็ค: ใครปันเครื่องอยู่ตรงนี้เอ๋ย //ตี

เอมิลี่: โอ๊ย!!

แจ็ค: คุณหมอเองหรอครับ //ยิ้ม

แจ็ค: มาม่า // อุ้มเอมิลี่

แจ็ค: ผมจะพานั่งเก้าอี้ //ยิ้ม

แจ็ค: นั่งอยู่นี้ก่อนนะครับ //เดินไปหาเซอร์วายเวอร์คนอื่นต่อ

เอ็มม่า: เอ๋!

นาอิบ: เอ๋!

อีไล: เอ๋

เอ็มม่า: ฉันจะต้องไปช่วยคุณเอมิลี่แล้ว

นาอิบ: เอ็มม่าไปช่วยแล้วสินะ

อีไล: ถ้านั้นผมปันเครื่องนะครับ

นาอิบ: ได้สิ

นาอิบ: ถ้าอย่างนั้นผมจะไปช่วยเอ็มม่ากับเอมิลี่นะ

อีไล: ครับ

แจ็ค: น้องชาวสวนครับ //ตี

เอ็มม่า: โอ๊ย!

เอ็มม่า: เป็นแจ็คแบบที่อีไลบอกจริงๆด้วยละ

เอมิลี่: เอ็มม่าหนีไป //ปินกลับคฤหาสร์

เอ็มม่า: คุณเอมิลี้ //ยืนร้องไห้

แจ็ค: //ยิ้ม

แจ็ค: น้ำตาของหญิงสาวช่างสวยงานจริง //หัวเราะ

แจ็ค: น้องชาวสวนครับ //ตี

เอ็มม่า: โอ๊ย!

แจ็ค: ไม่ร้องไห้นะครับ

แจ็ค: เดี๋ยวก็จะได้ไปหาคุณหมอแล้วนะครับ //หัวเราะ

นาอิบ: เอ๋!

นาอิบ: เอ็มม่านั่งเก้าอี้แล้วเหรอ

นาอิบ: เรามาช้าไป //วิ่งไปช่วยเอ็มม่า

นาอิบ: เอ็มม่าผมมาช่วยแล้วครับ

เอ็มม่า: นาอิบหนีไป

เอ็มม่า: หนูจะไปหาคุณเอมิลี่

นาอิบ: เอ็มม่า!

เอ็มม่า: หนีไปนาอิบ //กลับคฤหาสร์

นาอิบ: อะ..เอ็มม่า!

แจ็ค: คุณทหารรับจ้างครับ //ตี

นาอิบ: โอ๊ย! //วิ่งนี้

แจ็ค: คุณทหานรับจ้างน้ำตาของเขาช่างบริสุทธิ์อะไรเช่นนี้

แจ็ค: ผมชักอยากไปคุณทหารรับจ้างสะแล้วสิ //เดินหาเซอร์วายเวอร์ต่อ

แจ็ค: ผู้หยังรู้ครับ //ยิ้ม //ตี

อีไล: โอ๊ย! //วิ่งหนี

อีไล: ยังมีเครื่องที่จะต้องปันอีกตั้ง2เครื่อง

อีไล: แต่ตอนนี้ผมจะต้องช่วยนาอิบให้ได้

อีไล: ผมนะ...

อีไล: ผมนะ..จะไม่เป็นตัวถ่วงใครอีกต่อไป

แจ็ค: ความตั้งใจสินะครับ //ตี

อีไล: โอ๊ย!

แจ็ค: นายเหมือนคนหนึ่งคนที่ผมรู้จักเลยนะครับ //ยิ้ม

นาอิบ: โธ่เว้ย!!

นาอิบ: ตัวผมนี้มัน...

นาอิบ: แต่ตอนนี้จะต้องไปช่วยอีไลก่อน //วิ้งไปหาอีไล

แจ็ค: มาแล้วสินะคุณทหารรับจ้าง //ยิ้ม

นาอิบ: อีไลผมมาช่วยแล้ว

อีไล: นาอิบหนีไปเถอะครับ

อีไล: ตัวผมไม่รอดแล้วละครับ

นาอิบ: ผมจะช่วยให้ได้!!

แจ็ค: มิตภาพของพวกคุณสวยงามจริงๆเลยครับ

แจ็ค: แต่ต้องจบไว้แค่นี้ละครับ //ตี

นาอิบ: โอ๊ย!

อีไล: นาอิบ!! //กลับคฤหาสร์

แจ็ค: //อุ้มนาอิบมานั้นตัก

แจ็ค: คุณทหารรับจ้างครับ

แจ็ค: มีอะไรอยากจะถามนะครับ

นาอิบ: รีบๆฆ่าผมสักที

แจ็ค: ผมสนใจในตัวคุณจังเลยครับ

นาอิบ: รีบๆถามคำถามเถอะครับ

นาอิบ: ถามแล้วก็รีบๆฆ่าผมสักที

แจ็ค: คุณมีชื่อว่าอะไรเหรอครับ

นาอิบ: ผมชื่อ นาอิบ ซูบีดาร์ ครับ

แจ็ค: นาอิบ ซูบีดาร์

แจ็ค: ผมขอเรียกว่า นาอิบ จะได้ไหมครับ

นาอิบ: ครับ

แจ็ค: //อุ้มนาอิบไปลมหลุม

แจ็ค: ไว้เจอกันนะครับ

:ณะ คฤหาสร์

โจเซฟ: เป็นไงบ้างแจ็คสนุกไหมครับ

ฮัตเทอร์: ดูจากสีหน้าแล้วดูพอใจมากกว่าสนุกนะ

โจเซฟ: นั้นนะสิครับ

โจเซฟ: แจ็คไปเจออะไรมาเหรอครับ

แจ็ค: ผมนะเจอตุ๊กตาที่ถูกใจผมมานะครับ

แจ็ค: ฮัตเทอร์ครับ

อัตเทอร์: มีอะไรก็รีบๆว่ามา

แจ็ค: ผมเจอคนที่คุณน่าจะสนใจอยู่นะครับ //ยิ้มแบบพอใจ

ฮัตเทอร์: คนที่แกว่าใครกัน

แจ็ค: เดี๋ยวคุณก็ได้เจอเขาคนนั้นเองละครับ //ยิ้มแบบพอใจ

:ณ : ห้องของเซอร์วายเวอร์

เอมิลี่: คุณคนเจ็บหนักขนาดนี้เลยเหรอคะ

เอ็มม่า: คุณเอมิลี่หนูเจ็บจังเลย //กระโดรกอดเอมิลี่

เอมิลี่: จ้ะ เอ็มม่า

เอมิลี่: เดี๋ยวฉันทำแผลให้คุณนาอิบกับคุณอีไลก่อนนะจ้ะ

เอมิลี่: เดี๋ยวจะพาเอ็มม่าไปนอนนะจ้ะ

เอ็มม่า: เย้ๆ คุณเอมิลี่ใจดีที่สุดเลย

นาอิบ: โธ่เอ๊ย!

นาอิบ: เป็นเพราะผมอ่อนแอเองละ

นาอิบ: เอ็มม่ากับอีไลถึงเป็นแบบนี้

อีไล: เอาน๊า! คุณนาอิบทำได้ดีที่สุดแล้วครับ //ยิ้ม

เอ็มม่า: หนูนะไม่โกธกหรอกคะ

อีไล: คุณหมอเอมิลี่ครับ

เอมิลี่: ค่ะ?

เอมิลี่: จริงที่เปล่าที่คุณเอมิลี่กับเอ็มม่าเป็นแฟนกัน

เอมิลี่: จริงค่ะ

เอมิลี่: คู่ฉันกับเอ็มม่าไม่น่ารักหรอคะ

อีไล: น่ารักดีครับ //ยิ้งแห่งๆ

นาอิบ: กลับห้องกันเถอะอีไล //เดินกลับห้อง

อีไล: ค...ครับ //เดินตามนาอิบ

ณ: ห้องของนาอิบ

นาอิบ: ไปอาบน้ำแล้วนอนดีกว่า //เดินเข้าห้อง

นาอิบ: ส่วนเรื่องของหมอนั้นเอาไว้ที่หลัง //ตกใจ

นาอิบ: นั่นใครนะ

แจ็ค: ผมเองครับ //ยิ้ม

นาอิบ: คุณเข้ามาในห้องผมได้ยังไง

แจ็ค: เป็นความหลับครับ //เดินไปกระซิบข้างหูนาอิบ

นาอิบ: //เขิน

แจ็ค: ผมนะสนใจตัวคุณ และร่างกายของคุณจังเลย //กอดนาอิบ

นาอิบ: คุณพูดบ้าอะไรของคุณนะ //เขิน

แจ็ค: นาอิบคุง สนใจมาเป็นของของผมไมครับ //กระซิบข้างหูนาอิบ

นาอิบ: ผ...ผมนะเป็นผู้ชายนะครับ //เขิน

แจ็ค: แล้วจะทำไหมละครับ //กำลังถอดเสื้อนาอิบ

นาอิบ: คุณจะทำอะไรนะ //พักแจ็คออก

แจ็ค: ก็ทำให้คุณเป็นของของผมยังไงละครับ //เดินไปไกล้ๆนาอิบ

นาอิบ: ผ...ผมนะไม่สามารถเป็นของของคุณได้หรอก //เดินถอยหลัง

แจ็ค: ทำไหมละนาอิบ ผมไม่ดีพอสำหรับคุณหรอครับ //เดินเข้าไปไกล้นาอิบ

นาอิบ: ผ...ผมนะเป็นผู้ชายนะครับ //หลังติดกำแผง

แจ็ค: ผมจะทำให้คุณมาเป็นของของผมให้ได้ //อุ้มนาอิบขึ้นแต่ง

นาอิบ: คุณนะทำอะไรผมนะครับ //กล้วแจ็ค

แจ็ค: ผมก็จะทำให้คุณเป็นของของผมยังไงละ //ถอดเสื้อผ้านาอิบ

แจ็ค: //จูบปากนาอิบ

นาอิบ: แฮ่ก! แฮ่ก! แฮ่ก!

นาอิบ: ผ...ผมห้ามจ..ใจไม่ออก

แจ็ค: //ค่อยๆเอานิ้วสอดใส่ก้นนาอิบ

นาอิบ: อ๊า! จ...เจ็บ

นาอิบ: จ..แจ็คครับผ...ผมเจ็บ

แจ็ค: //ยิ้มอ่อนๆ //ค่อยๆขยับนิ้ว

นาอิบ: อ๊ะ! อ๊า!

แจ็ค: //ยิ้มอ่อน //ขยับนิ้วเร็วขึ้น

นาอิบ: อ๊า!

แจ็ค: ร่างกายพร้อมแล้วสินะครับ //ยิ้มอ่อน

แจ็ค: ผมจะเริ่มบรรยายความรักของผมที่ในคุณนาอิบแล้วนะครับ //ยิ่มอ่อนๆ

แจ็ค: จะเอามันเข้าไปในร่างกายนาอิบ

นาอิบ: อย่านะ! อย่าเอามันเข้ามานะ

นาอิบ: อร๊า!

แจ็ค: จะขยับมันแล้วนะครับ //ขยับ..เบาๆ

นาอิบ: อ...อย่านะ

นาอิบ: อร๊า!

แจ็ค: ความรู้สึกอุ่นนี้มัน //คิดในใจ //ขยับแรงขึ้น

นาอิบ: อื้ม! อื้ก!

นาอิบ: เรากำลังทำอะไรอยู่เนี่ย // คิดในใจ

นาอิบ: ร่างกายมันไม่ยอมทำตามสังเลย //คิดในใจ

แจ็ค: รู้สึดดีไหมครับ นาอิบ //ขยับแรงขึ้นอีก

นาอิบ: อร๊า!

นาอิบ: อ๊ะ! อื้อ! อ้า!

แจ็ค: นาอิบครับ ผ..ผมจะใกล้จะแตกแล้วครับ

แจ็ค: แตกแล้ว //อื้อ

นาอิบ: อร๊า!

นาอิบ: อื้อ

แจ็ค: หมดแรงเลย //คิดในใจ

แจ็ค: นาอิบ นาอิบ หลับไปแล้วหรอครับ

แจ็ค: อยู่แบบนี้ต่อไปอีกสักพักละกัน //กอดนาอิบ

: 10น.ต่อมา

นาอิบ: อื้อ! จ...เจ็บ

แจ็ค: สภาพแบบนั้นลุกขึ้นไม่ไหว้หรอกนะครับ

แจ็ค: แล้วต่อจากนี้ผมจะมาอยู่กับคุณนะครับ

ผู้เขียน: ผมอาจจะเขียนผิดๆถูกบ้างนะครับก็ขอโทษด้วยครับ ใครชอบเรื่องแบบนี้ก็ฝากติดตามด้วยนะครับ ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านนะครับ

***Download NovelToon to enjoy a better reading experience!***