Chapter 1

Nangunot ang noo ko habang nakatitig sa pinto ng condo ko. Dalawang araw na pero wala paring bedspacer na dumating. Excited pa naman ako sa isusulat ko pero dahil sa delayed ng pagdating niya nagka temporary author's block tuloy ako.

Tinawagan ko si Annalisa pero cannot be reached daw. Ang sabi niya sakin kahapon baka hindi na raw tutuloy. Nadismaya ako syempre pero hindi pa naman din daw sigurado. Kaya, hindi rin ako sigurado kung alin sa dalawa ang aasahan ko. Tutuloy ba o hindi?

Umalis ako ng condo dahil maggo-grocery pa ako. Hindi ako umalis nung nakaraan kasi inaabangan ko ang pagdating niya. May naisulat na nga ako sa first meeting namin e. Kaso, delayed. Kahapon sana aalis na ako para makapaggrocery, e kaso baka biglang dumating kaya inabangan ko. Tapos nauwi lang sa wala...

Pagdating ko sa grocery mall. Dumiretso agad ako sa meat section. Napalingon ako sa gilid ko ng may dumaan na cart. Ngumiti ang babae sakin at nag-excuse me. Kasunod niya ang gwapong lalaki. Napatulala pa ako saglit. Bigla ko tuloy naisip, sana ganyan kagwapo ang kaibigan ng Kuya ni Annalisa kaso... mukhang malabo.

Ang pagsusulat ay nakakapagpajudgemental pala. Bakit kailangang gwapo? Bakit kailangang may abs? Bakit kailangang matangkad? Dapat kahit mabait nalang. Napailing ako sa sarili kong iniisip at siniplatan nalang ang ulo ng baboy sa harap ko.

Bumili ako ng iilang paa ng baboy dahil paborito ko 'yon. Iilang drumsticks at porkchop.

Pagkatapos ko sa grocery, naglakad lang ako pabalik ng condo dahil malapit lang naman. Hindi ko nga lang inaasahan na aabot pala ng tatlong libo ang babayaran ko. Ang mahal na pala ng baboy ngayon? Kaya nga... siguro dadagdagan ko nalang ang paupa ko sa isang kwarto? Hindi na naman siya lugi doon kasi maganda at maayos ang lugar na meron ako. Hindi barado ang CR, maayos ang kusina, may sala, may washing machine, at syempre may magandang babaeng tulad ko...

I shrugged.

Nasa elevator na ako nag-aabang nang biglang may bumangga sa balikat ko. Napalingon ako sa kanya at dahil nakahoodie siya, hindi ko agad nakita ang mukha at isa pa... sobrang tangkad niya. Nakatingala ako na parang nanonood ng mga ibon sa himpapawid.

Lakas makacherifer nito, ah?

"Sorry," Aniya sabay tingin sakin. Parang nakatingin lang sa isang mortal dito sa lupa. Parang langgam na muntik niyang naapakan. Parang balon rin ang boses niya sa sobrang lalim.

"It's okay," Nagkibit balikat ako.

Nakashorts lang ako at pambahay pa. Oversize shirt at nakapuma slippers pa. Napahawak ako sa buhok ko ng wala sa oras. Naka-bun ako at halatang hindi rin nag-ayos. Kasi, bakit naman ako mag-aayos gayung maggo-grocery lang ako? Isa pa... pasimple kong sinuri ang suot niya. He's wearing a black cotton shorts, black hoodie, white inner shirt at nakarubber shoes. And, a sun kissed skin color. Super attractive.

Tumunog ang elevator at diretso naman akong pumasok. Pumasok din ang matangkad na lalaki at pumwesto sa gitna. Hawak ko parin ang dalawang bag ng grocery ko. Mabigat sa kamay pero ayaw kong umagaw ng eksena at mas lalong ayaw kong ibaba dahil baka akala niya nakikipaglandi ako sa kanya. Inaamin ko na medyo maiksi ang shorts ko ngayon... Ito na ang pinakaweakness ko, sobrang paranoid ako sa maraming bagay.

Hindi paman nakakalampas sa isang floor, huminto ulit iyon at nadadagdagan na naman ang sumasakay. Mas sumisikip. The guy wearing a hoodie move closer to me. Sa sobrang tangkad niya, nangliliit ako sa sarili ko. Literal.

"Sorry." I gently smiled when some of the passengers are touching the wet grocery plastic I'm holding.

Umatras pa ako lalo. Bago pa ako makaatras pa, may humawak na sa balikat ko.

"Wala ng space dito." Aniya.

"Ah. Okay. Sorry." sabi ko at biglang nahiya. Nangangalay na ang kamay ko sa totoo lang pero dahil mas lalong sumikip. Mas lalong wala na akong chance na malapag muna kahit saglit ang dala kong grocery bags.

Nang makarating na ako sa floor ko. Agad akong nag-excuse sa ibang pasahero sa harap. Pangiti-ngiti ako sa kanila habang dumadaan. Bakit ba maraming pasahero ngayon 'tong elevator? Kasi madalas naman, hindi ganit karami.

Napansin kong lumabas din ang lalaki. Naglakad na ako sa hall at biglang kinabahan ng nakasunod parin siya sakin. Napalunok ako at inisip ang magiging kasunod nito... Pero, nasisiyahin din dahil may bagong experience akong malalagay sa mga story ko. Kaya imbes na kabahan, pinilit kong maging kalmado.

Nilapag ko ang dalang grocery bag ng makarating na ako sa pinto ng unit ko. Pasimple ko siyang nilingon at nang nakitang nakahinto na siya sa harap ng katabing unit, napahinga ako ng maluwag. Pumasok na ako sa loob at nilapag sa counter ang pinamili.

Pagkasira ko ng pinto, nagring din agad ang doorbell. My forehead crease immediately... I peek on the peephole and I was shocked when I saw him in front of my door. Anong ibig sabihin nito? Napaisip ako anong pwede niyang maging sadya sakin. Pero dahil sa kakaibang aura niya, kumuha ako ng baseball bat at hinawakan iyon ng mahigpit.

"Bakit? Anong kailangan po nila?" I even smiled at him. Nakatago sa gilid ng pinto ang hawak kong pamalo pangdepensa.

"Natalia De Veyra?" He looks hesitant.

Napakurap-kurap ako. Ah! Itong bedspacer? "Ah! Kaibigan ka ng Kuya ni Annalisa?"

"Kaibigan ng Kaibigan..." he nervously laughed. "Uhm, nakipagtanan na 'yon sa girlfriend niya kaya ako ang nandito... Kahapon niya lang sinabi ng may murang upahan dito sa BGC. Hindi ko alam na totoo pala talaga. Chineck ko na muna,"

"Ah. Hindi ikaw ang kaibigan ng Kuya ni Annalisa? Anong pangalan mo?" kuryuso kong tanong.

He looks really nervous. Lumunok siya bago sumagot. "Fernando Magsalang Jr.,"

"Lia nalang," Ngumiti ako. "I mean... ako LIA NALANG ang itawag mo sakin."

Nalilito siyang tumango sakin.

Nang marinig ko ang pangalan niya. Hindi ko alam bakit bigla akong napanatag. Siguro dahil bago sa pandinig ko? At luma ang tunog ng pangalan niya? Mga bata kasi ngayon mahihirap na bigkasin ang mga pangalan e. Iyong iba naman puro consonants nalang. Binitawan ko agad ang hawak ng baseball bat at hinagis kung saan. Malakas na tumunog iyon pero ngumiti lang ako sa kanya.

"Pasok ka muna, Fernando?" I chuckled. "Ang haba ng pangalan mo..."

"Jun ang tawag sakin ng iilan," he smiled.

Tumango ako sa kanya at minuwestra ang papasok. "Ang tangkad mo. Basketball player ka?"

"Oo. Nagco-coaching ako diyan sa malapit na eskwelahan. Varsity ako dati sa school namin."

"Ah. Okay... Kaya pala."

Tinuro ko ang kwarto niya at ang pinakita ko rin ang CR. "Walang gumamit nito simula nang lumipat ako rito. Malinis ang lahat ng gamit. May extrang bedsheets naman dito sa cabinet... kaso pambabae?"

"Okay lang... Hindi naman ako maselan sa gamit," sinuri niya ang paligid habang ako naman nakatingin sa kanya. Patango-tango siya habang ginagawa iyon. Parang kuntento at masaya.

"Two thousand ang upa. Okay ba sayo 'yon?" Tanong ko.

"Oo naman. Kukunin ko na 'to. 1 month advance, 1 month deposit, 'di ba?"

Tumango ako. Pinanood ko siyang bumubunot ng pera. Pero sobra-sobra iyong mga kinukuha niya, hindi nga lang ako nagsalita baka mauna ang pag-aassume ko. Mahaba ang mga daliri niya. Malinis din ang mga kuko. Natapos siya kaya agad akong nag-angat ng tingin.

"Ito bayad ko," sabi niya. "First time mong magpa-upa ng kwarto?"

Tumango ako sa kanya. Hindi parin tinatanggap ang bayad na pera. Tag-iisang libo lahat ng iyon. Bahagya akong namangha na ganito kalaking pera pala ang kikitain ko sa pagpapaupa. Kung sana ginawa ko na 'to dati baka marami na akong ipon ngayon.

"Maayos ang kwarto at bagong-bago pa. Hindi presyong dalawang libo lang ang kwarto na 'to. Pwedeng 20k, ganun... Depende rin kasi sa location. Nasa maynila ka kaya mas mahal ang mga upa... Kaso wala rin akong pera e." nagkamot siya ng ulo. "Ginawa ko nang limang libo ang bawat buwan ko dito. Bente mil 'yan." sabay lahad niya sakin ng hawak na pera.

"2 months advance at 2 months deposit. Wala na akong pera rito," alanganin siyang ngumiti sakin.

Ah. Ganun pala 'yon. "Okay lang."

Hindi naman ako naghahanap talaga ng malaking upa. Ang sakin lang, lalaki... Pinilig ko ang ulo ko dahil kung ano-ano na naman ang pumapasok sa baliw kong utak.

"Kailan ka lilipat?" Tanong ko habang palabas kami ng kwarto.

"Sa susunod na linggo,"

Akala ko may idudugtong pa siya kasi alam kong meron pa kaso hindi na niya dinugtungan ang sinabi. Anyway, nakapagbayad na naman siya kaya sigurado na ako na lilipat siya dito anytime soon.

"Bago ka umalis. Paki-fill up muna 'to," binigay ko sa kanya ang form na ilang araw ko nang hawak. Basic information lang naman ang nandoon. Tulad ng blood type, favorite food, etc...

Nagtungo ako sa kusina at nilingon siyang nakaupo na sa sofa at tila problemado sa hawak na papel. Ngumuso ako dahil matatawa na akong ano mang oras ngayon. Ang cute niya tingnan. Wala pamang isang araw nagkakacrush na ako sa kanya. Grabe naman sex appeal nitong si Fernando.

May bitbit na akong juice pagbalik ko sa kanya. "Sorry natagalan. Hindi ko pa pala naipasok ang mga karneng binili ko kanina..."

"Okay lang," mabilis niyang sagot at saglit lang akong tiningnan at bumalik din agad ang tingin sa papel.

"Tapos ka na sa front page? Meron pa sa likod..." sabay ngiti ko.

Nagkamot siya sa noo niya at halatang napipilitan na sa pagfill out ng papel. He looks annoyed actually. Well, mas mabuti na rin na habang mas maaga pa magkakilala na kami kaysa magtagal siya rito at makita ko na ang tunay niyang ugali.

"Para saan 'to?"

"Psychology student ako..."

In other words, makikita ko sa mga sagot niya ang lahat. "Hindi nga lang ako gumraduate... College drop out ako." dagdag ko rin.

Nagkatinginan kaming dalawa. "So hindi ka license?" tanong niya. Binaba niya ang hawak na papel at ballpen.

"Hindi. Hindi rin ako marunong magpsycho."

Umiling siya sakin at nagpatuloy sa pagsusulat. Halos maubos ko na ang juice ko pero hindi niya parin ginagalaw ang sa kanya.

"So ikaw? Anong natapos mo at ilang taon ka na?"

"Education. 27." maiksing sagot niya.

Nanlaki ang mata ko. Hindi makapaniwala. Akala ko bata pa siya! Parang 20 lang. Nag-aalangan pa ako kanina pero naisip ko... kung mafall siya sakin... age doesn't matter naman. Saka hindi naman ako magiging masamang Ate sa kanya, magiging Mommy niya ako, at higit sa lahat... girlfriend. Itatawid ko siya sa matuwid na daan.

"Hindi nga? Batang bata ka pa tingnan. Ako sa mukha kong 'to. 26 na ako pero napapagkamalan akong 28." medyo exaggerated kong sinabi. Napapagkamalan na wala akong kausap sa loob ng ilang taon maliban sa best friend kong mahirap din kausap.

Tiningnan niya lang ako saglit at hindi man lang pinansin. Sa mga tingin niya parang sinasabi na niya sakin na wala ako sa tamang pag-iisip ngayon.

"Totoo talaga... Oh? Tapos ka na?"

"Oo. Aalis na ako. Babalik dito next week."

"Okay." sabi ko at naglue na ang mata sa papel na hawak. Ang ganda ng handwriting. Kasing gwapo niya...

Umalis si Fernando at halatang naweirdohan sakin. Binasa ko lahat ng sinulat niya at basic lang naman ang mga sagot. Hindi masyadong naeexpound. Kinuha ko ang phone ko at tinawagan si Annalisa de Carpio.

"Napatawag ka?" magaspang na boses na salubong niya sakin.

"Dumating na ang bedspacer." tila anunsyo ko.

"Tapos?"

"Fernando Magsalang Jr. Age 27. Pinanganak sa-"

"Pinabackground check mo?" tunog gulat dapat pero plain ang tono ng boses niya.

Humikab ako sa tono ng boses niya. Parang walang interes. Nakakaantok. "Pinagsulat ko."

"Kilala namin 'yan. Wag kang mag-alala. Iyong uupa sana diyan, may girlfriend pala. At iyon... nakipagtanan sa girlfriend..."

Bigla akong napaisip. "Si Fernando ba may girlfriend?"

"Sa pagkakaalam ko... meron,"

"Hindi nga!?" Napatayo ako sa sinabi niya. Pakiramdam ko pinaglulupitan ako ng tadhana. "Hindi ba sinabi ko sayo na single, lalaki, walang anak..."

"Basically... single naman talaga siya. May in relationships ba sa pagpipiliin ng status? 'Di ba wala?" pilosopo niyang sinabi.

"Bwiset ka Annalisa."