continuation of chapter 1

Tatlong linggo na ang nakakalipas mula nang magsimulang mamasukan bilang katulong si Rose sa bahay ni Jungkook, at aamin niyang hindi nga siya nagkamali ng pinasukang trabaho.

Hindi istriktong amo si Jungkook.

Sa katunayan, sa sobrang bait ni Jungkook ay halos hindi na sila nagkikibuan sa loob ng bahay nito.

Hindi gaanong malaki ang bahay ng amo ni Rose peru kung papipiliin siya, ang bahay ni Jungkook ang ilalagay niya sa kanyang number one dream house.

Two-storey ang bahay ni Jungkook.

Hindi iyon ordinaryong bahay.

Para iyong nakayukong kawayan kung nasa labas ka.

Isang matabang kawayan na ang nasa dulo ay isang duyan kung saan ni Rose unang nakita si Jungkook.

Dadaanan lang sana ni Rose ang kaibigan sa lugar na iyon para manghingi ng tulong kung saan siya puwedeng mamasukan bilang katulong nang mapansin niya si Jungkook mula sa labas ng gate.

Para si Rose na na-magnet pagkakita ni Jungkook.

Para na nga si Rose na tangang nakatingin lang sa kung saan si Jungkook naroroon habang walang pakialam na tinatanggal ang necktie nito.

Para si Rose na pinagbuksan ng langit nang makita ang signage sa gate.

Kaagad ni Rose iyong kinuha at kumatok agad.

Pagkatapos pasadahan ng lalaki ang mga requirements ni Rose ay agad na siya nitong inihatid sa isang kuwarto na katabi ng swing.

Ang sabi ni Jungkook, recreation room daw iyon at sinadya nitong open-spaced iyon para makasagap ng sariwang hangin sa gabi.

Pagkatapos ng parang familiarizon tour ni Jungkook kay Rose nang humigit kumulang dalawang oras kasama na ang mga instructions ay kaagad siya nitong pinagpahinga at inutusang bukas na magsimula.

Sa loob ng tatlong linggo, sigurado si Rose na ang unang pagkikita nila ang masasabi niyang may pinakamahaba nilang pag-uusap.

Maliban sa pagpapalitan ng, "Sir, kakain na" at "Susunod ako" at iba pang professional exchanges ay wala nang nangyayaring pag-uusap sa pagitan nila.

Hindi rin nag-i-stay ang amo ni Rose sa bahay nito.

Alas-siyete umaalis ng bahay si Jungkook at hindi fixed ang pag-uwi nito sa gabi.

Base sa postura ni Jungkook tuwing aalis ay nag-o-opisina ito.

Kung ano ang trabaho ng amo ay hindi ni Rose alam at ayaw na niyang mangialam pa.

Ang dapat na mas mahalaga kay Rose ngayon ay ang kanyang pag-aaral.

Graduating na si Rose sa kursong Marketing Management sa Saint Uriel University at kinakailangan niyang magsikap sa sariling paraan dahil kung hindi, tiyak na hindi na siya makakapagpatuloy pa.

Her mother was a gambler.

Kahit ano ay pinapatulan nito basta sugal.

Kung hindi lang dahil sa trust fund na naiwan kay Rose ng namatay na ama ay malamang na hindi siya nakapag-college pa.

Pero hindi umabot ang pera na para kay Rose hanggang sa makatapos siya.

Nang subukan ni Rose na umungot sa ina ay sininghalan siya nito.

Kung gusto daw ni Rose na mag-aral, siya ang maghanap ng paraan.

Inintindi ni Rose ito dahil alam niya kung gaano nito kamahal ang kanyang ama.

Nang mamatay ang ama ni Rose limang taon na ang nakakaraan dahil sa lung failure ay ang tong-its ang binalingan ng kanyang ina para makapag-move on.

Sa nakikita ni Rose, parang wala na itong planong mag-move on kayat siya na mismo ang naghanap ng paraan.

Napabuntong-hininga si Rose, saka ikiniling ang ulo.

Kailangan ni Rose na i-focus ang isip sa trabaho.

Kasalukuyan ni Rose na binubuksan ang fridge para lang mapangiwi sa nakita.

"Hala, wala na palang pagkain."

"That's why I'm here" Napasinghap na napalinga si Rose sa likuran.

Nakatayo si Jungkook sa mismong entrada ng kitchen door.

kanina pa kaya siya roon?

bakit ang aga niyang umuwi? - tanong sa isip ni Rose.

Napakurap si Rose at napalunok.

"Sir, pasensiya na. Akala ko kasi, may magic tong refrigerator nyo. Tuwing magbubukas po kasi ako, may nahuhugot ako bago ko maisara. Nasanay tuloy ang sistema ko kaya ayun, nakalimutan kong sabihin sa inyo na wala na po pala kayong stock."

Marahan si Jungkook na umiling, saka bahagyang tumaas ang sulok ng mga labi.

"I'm going to go out on a limb here and say that nobody had ever managed to pin you down for the crime you committed because you're too quick to look for an excuse."

Nginisihan lang ni Rose si Jungkook bago isinara ang pinto ng fridge.

"Petty crimes lang naman ang nagagawa ko so far, Sir. Nalulusutan ko ang mga late submission ko ng mga projects, mga on-the-spot recitations, mga fines at absences. Pero hindi ko pa po nasusubukan ang malalaking krimen. Pagkaalis ko nga po rito, susubukan ko kung makakalusot din ako kapag pangho-holdap na ang papatusin ako."

Para si Rose na inihele at idinuyan nang marinig ang pinakaunang tawa na narinig mula kay Jungkook.

Tumikhim si Jungkook, saka ikinawit ang isang daliri kay Rose.

"Puro ka talaga biro. Come on, help me with the groceries. Nasa trunk ng sasakyan ko."

Hinintay si Rose ni Jungkook na makalapit bago nagsimulang maglakad palabas.

Ginamit ni Rose ang sitwasyong iyon para makausap si Jungkook ng kahit ano maliban naman sa trabaho.

"Namamalengke ka pala, Sir."

Napangiwi si Rose nang marinig ang talim sa boses ng amo.

Nagalit ba si Jungkook dahil sa pagtatanong ni Rose o baka may naalala lang dahil sa kanyang tanong? Either way, tumahimik na lang si Rose.

Binuksan ni Jungkook ang trunk at tumambad sa kanila ang sampung plastic bags na punong-puno ng grocery items.

Binalingan si Rose ni Jungkook bago iginala ang tingin sa labas ng bakuran.

"I'll take these inside, okay? Just be here and guard the groceries while I transfer them. Wag tayong basta-bastang nagtitiwala kahit pa tayo na yata ang may pinakamabait na kapitbahay sa lahat."

"Ah." Tumango si Rose.

May trust issues pala ang amo ni Rose kaya hindi ito gaanong nagsasalita.

"Keri yan, Sir. I'll be right here waiting for you."

Nginisihan ni Rose si Jungkook nang muli na naman itong tumawa.

"Nakakangarag kasi ng mga ngipin yang mga English mo,Sir."

pabirong sabi ni Rose.

Kinagat ni Jungkook ang ibabang labi para siguro pigilan ang pagtawa.

Parang may mallows na natunaw sa loob ng dibdib ni Rose nang marinig ang tawa na iyon.

Nakakaintindi naman pala ng dry humor ang amo ni Rose na may trust issues.

Bumuga si Jungkook ng hangin.

"Okay, damn it. I'm not prepared for your wit, woman. Hintayin mo ako rito. I'll carry three per walk."

kinuha nga ng amo ang tatlong plastic bags na punong-puno ng laman, saka walang lingon-likud na lumakad.