

Private Kisser

 

chapter 4

Naihilamos ni Rose ang palad sa mukha habang nakatitig sa pinto ng kuwarto ni Jungkook.

Ilang beses na ni Rose na ina-attemp na katukin ito pero natatakot siya.

Kagagaling lang ni Jungkook sa opisina.

Natatakot si Rose na baka bad trip si Jungkook at masinghalan siya kung iistorbohin niya.

Muli ni Rose na itinaas ang kamay para kumatok sana pero napabuga siya ng hangin nang maunahan uli ng nerbiyos.

Pupunta si Rose ng university bukas at magpapaalam sana siya na aalis nang maaga at baka hapon na makauwi dahil paniguradong matatagalan siya.

Hindi pa naman si Rose mag-a-advance ng suweldo dahil kahit enrollment na ay puwede pa namang magbayad ng enrollment fees next week.

Tamang-tama dahil next week na rin ni Rose makukuha ang suweldo.

Ayaw pa naman ni Jungkook ng katulong na laging umaalis.

Napabuga ng hangin si Rose at susubukan na naman sanang kumatok nang mamutla dahil bigla na lang nagsalita mula sa kanyang likuran ang amo.

"May plano ka bang ituloy yan o bubuksan ko na lang nang hindi ka kumakatok?"

Napasandal si Rose sa pinto at dahan-dahan si Jungkook na hinarap.

Patay na ang lahat ng ilaw at ang tanging bukas na lang ay ang kulay-dilaw na overhead light na nakalagay sa gilid ng pinto ng kuwarto ni Jungkook.

Looking at him with nothing to see but his silhoutte made her almost want to turn tail and run.

Napahugot si Rose ng hininga.

"S-sir, a-akala ko po nasa l-loob ka ng kuwarto" kandautal ni Rose na sabi.

Ikiniling ni Jungkook ang ulo at namulsa.

Nakasuot si Jungkook ng simpleng faded jeans at T-shirt pero pakiramdam ni Rose ay parang ito ang prince ni Cinderella sa sobrang ganda nitong magdala.

Intensiyon ba ng amo na i-seduce si Rose?

Kung oo, putek, nagtagumpay ito.

Sa katunayan, sa ilang linggong pananatili ni Rose sa bahay ni Jungkook, tinutubuan na rin siya ng hidden desire para sa amo.

Minsan, kinailangan pa ni Rose ng puwersa para lang ibaling ang tingin sa ibang bagay tuwing nasa paligid si Jungkook.

Ramdam na ramdam ni Rose lagi ang lakas ng tibok ng kanyang puso.

"Nasa loob nga ako kanina peru lumabas ako sa recreation room dahil balak kong magpaantok. Imagine my amusement when I looked down and saw you contemplating whether to knock or not."

Napalunok si Rose nang marinig ang pagkaaliw sa boses ni Jungkook.

Iniiwas ni Rose ang tingin at tiningnan ang swing na nasa itaas ng balustre.

True enough, makikita nga si Rose mula roon.

Hindi ni Rose napansin ang ilaw ng standing lamp doon kanina.

Napakamot si Rose sa batok.

"Ah—"

"Sa taas tayo mag-uusap" putol ni Jungkook sa sasabihin ni Rose habang itinuro ang duyan.

Nauna na si Jungkook na maglakad.

Walang ingay na sumunod si Rose.

Nang marating na ang recreation room, umupo si Jungkook sa duyan at itinuro ang puting couch.

Hindi napigilan ni Rose ang mapasinghap nang pag-upo niya ay maramdaman kung gaano iyon kalambot.

Niyoko ni Rose ang couch at hinaplos.

"Ang lambot."

"Purely cotton made yan." Napatingin si Rose kay Jungkook.

Agad ni Rose na nasalubong ang matiim na titig ni Jungkook.

Magkasalikop ang mga kamay ni Jungkook sa ilalim ng baba at tinititigan si Rose na mabuti.

Napayuko si Rose.

Hindi na talaga si Rose immune sa karisma ni Jungkook.

"Sir, kasi—"

"I'm taking a wild guess that the reason why you're indecisive to knock on my door is that you want to ask for my permission if you can leave tomorrow for your enrollment." Napatingin si Rose sa amo at napakunot ang noo.

"Ganoon po ba ako ka-transparent o sadyang descendant ka lang ni Cal Lightman? Kilala mo yon? Yong world's greatest human lie detector? Sana totoo na lang siya no?"

"Don't stall Rose."

Tumayo si Jungkook at lumapit sa bookshelf.

Napakamot si Rose sa batok.

"It doesn't require an expect to know why you're fidgeting. All it takes is to remenber when is your enrollment day. You mentioned it to me when I was orienting you. You have to forgive me for being a selfish freak sometimes. I was meaning to talk you out of your misery but I completely forgot the entire idea right after I entered the house. Mas nagiging makakalimutin ako kapag ako ang nag-iisip kaysa yong pinapaalala sa akin."

Napasinghap si Rose at napatayo narin nang ilahad ni Jungkook sa kanya ang kumikinang pang tatlong libo at limang daan.

Tahasan si Rose na umiling.

"Naku, sir, hindi pa naman po ako humihingi ng advanced payment. Okay lang po kahit next month mo pa ibigay ang suweldo ko kasi tumatanggap namang ang school ng late payment—"

"Shut up and take this, Rose."

Napasinghap uli si Rose nang marinig ang iritasyon sa boses ni Jungkook.

Iyon ang pinakaunang tono ng boses na narinig ni Rose mula kay Jungkook na direkta sa kanya ang tama.

Nanginginig ang mga kamay na tinanggap ni Rose ang pera at nakayukong nagpaalam.

"Sorry uli, Sir. Saka salamat dito. Matutulog na po ako."

Ang pagtalikod ni Rose sana ay napigil nang hawakan siya si Jungkook sa braso.

Hindi na ni Rose naligilan ang pagsinghap nang maramdaman ang parang kuryenteng dumaloy sa ugat niya nang hawakan siya ni Jungkook.

Nawalan si Rose ng sasabihin.

Ano ba ang nangyayari kay Rose?

"Damn it!" anas ni Jungkook, saka si Rose binitawan bago namaywang.

"Hindi ako galit sayo Rose. Hindi ko rin sinadya iyon. I've had a very terrible day at kahit ngayon, naiinis parin ako."

Kaagad si Rose na napailing.

"Okay lang Sir. No offense taken."

Bumuntong hininga si Jungkook, saka hinuli ang mga mata ni Rose.

"At wag ka nang mahihiya saakin. I'm willing to help."

"Alam ko po yon. Kaya nga crush ka ng Tres Maria's eh." Nakagat ni Rose ang ibabang labi nang wala sa sariling maibigay ang impormasyon na iyon.

Tumaas ang kilay ni Jungkook, saka napangiti.

Sa nakalipas na mga linggo ay madalas na ang pagngiti ni Jungkook.

At kahit pa sabihing halos araw-araw na iyon, hindi parin talaga si Rose nai-immune.

Nararamdaman parin ni Rose ang parang pagtigil ng pagtibok ng kanyang puso tuwing nasisilayan iyon.

"May gusto saakin ang tatlong iyon?" naaliw na tanong ni Jungkook.

Nasapo ni Rose ang noo.

"No disrespect opinion?"

'Ako ngang ilang linggo ka palang na nakikita, nagkakagusto na sayo eh.' Tugon sa isip ni Rose.

Ngumisi si Jungkook. "Fire away."

Pinaikot ni Rose ang mga mata.

"Akala ko may kung sinong sira-ulo lang ang nag-imbento ng 'Men are dumb' na punchline. Biruin moyon? Mukhang totoo nga ah." Natawa si Jungkook.

"I guess I'm one of those men, too. Seriously, Rose, I'm relatively dumb. Kung gusto kong huwag maramdaman ang isang bagay, nagagawan ko yon ng paraan pero may instances talaga na kahit anong gawin kong pagpipigil, tinatalo parin ang willpower ko ng determination ng puso ko."

"Hala!" Napahawak si Rose sa dibdib.

"How deep. Hindi pa naman ako marunong lumangoy." Nginitian si Rose ni Jungkook.

Nagulat si Rose nang haplusin ni Jungkook ang kanyang buhok.

"Gusto ko tong ugali mo na to. Can you let this up more often?"

"Utos mo yan ha?" Natawa si Jungkook.

"Yes. My order."

"Then, your order is my command."

Nang tumawa na uli si Jungkook ay napasimangot si Rose.

"Matutulog na nga lang ako. Good night na Sir."

Pinunasan ni Jungkook ang luha sa mga mata, pagkatapos ay nag-thumbs-up.

"I still don't want you to go but since you need that sleep, you may go."

Parang nasa langit si Rose dahil sa sarap ng pakiramdam.