chapter 2

Habang hinihintay ang amo ay napalinga si Rose sa paligid. 

May mangilan-ngila siyang kapitbahay na nakita. 

Nasa bandang unahan si Aling Fely habang nakapamaywang sa mga lasenggo na ginawa nang tambayan ang harap ng tindahan nito. 

Ang magkakaibigang Raquel, Jolce, at Diana naman ay nasa basketball court at naglalaro. 

At sa harap ng bahay ni Jungkook ay nandoon si Gene, ang twenty-three-year-old na anak ni Aling Grace na naglilinis ng motorsiklo nito. 

Wala sa loob na natuon ni Rose ang pansin kay Gene. 

Sa tatlong linggong pagtira ni Rose sa bahay ni Jungkook, nakilala na niya ang ilan sa mga sinabi ni Jungkook na "friendliest neighbors." 

Kapag tapos nang maglinis ng bahay ng amo ay mga dalawang oras din ang itinagal ni Rose sa labas ng bahay para makipag-usap sa mga kapitbahay. 

Hindi naman si Rose lumalayo. 

Sa katunayan nga, nasa labas lang si Rose ng mismong gate at ang mga ito na ang lumalapit at nakikipag-usap sa kanya. 

Mabait nga talaga si Jungkook. 

Ayon pa sa mga kapitbahay, nagpapadala raw si Jungkook ng mga regalo sa mga may birthday in exchange sa hindi nito pagdalo dahil nga sa trabaho. 

Hindi rin daw nakakalimot si Jungkook na mag-donate sa maliit na kapilya ng barangay at marami pa itong contrbutions na iniaabot bilang tulong. 

Base rin sa mga narinig ni Rose ay masasabi niyang kulang na lang ay sambahin ng mga tao si Jungkook o hindi kaya ay ipalit kay Rizal sa luneta. 

Hindi na si Rose magtataka kung bakit mataas ang respeto ng mga kapitbahay nila sa amo. 

Ang kuwento pa ng Tres Maria's— sina Raquel, Jolce, at Diana, naiilang daw sila kay Jungkook dahil halos nasa amo na raw ni Rose ang lahat. 

Napangisi si Rose nang ipagtapat ng tatlong may gusto nga raw ang mga ito kay Jungkook at kung kaya raw ni Rose ay baka puwede niya iyong sabihin sa kanyang amo. 

"Tawagin mo na lang at magpakilala ka. Twenty-First century naman na ngayon" 

Kunot-noong nilingon ni Rose si Jungkook. 

Nagulat pa si Rose na tapos na pala ito sa paglilipat ng mga groceries. 

Sa sobrang engrossed ni Rose sa iniisip ay hindi niya iyon napansin. 

"Ano po yon, Sir?" tanong ni Rose. 

Ikiniking ni Jungkook ang ulo at gamit ang isang daliri ay itinuro si Gene sa kaharap na bakuran. 

"Kanina mo pa tinitigan eh. Crush mo?" Napangiwi si Rose at napailing. 

"May hitsura naman si Gene pero ayoko sa mga lalaking sobrang puti. Hindi na ako magtataka kung mabalitaan kong lumalaklak yan ng glutathione." 

Kunot-noong pinaglipat-lipat ni Jungkook ang tingin kay Rose at kay Gene. 

"You knew him?" Napakurap si Rose at napalunok. 

Hindi nga pala alam ng amo ni Rose na kinakausap niya ang mga kapitbahay nito. 

Wala sa loob na pinatunog ni Rose ang mga daliri dahil sa nerbiyos. 

"Eh Sir... Hindi ko po pala nabanggit, tuwing natatapos po akong maglinis eh, lumalabas po ako ng bahay para po makipag-usap sa mga kapitbahay nyo, pero hindi naman po ako lumalayo. Diyan nga lang po kami nag-uusap sa labas ng gate, saka dalawang oras lang ang nako-consume ko Sir. Peru kung hindi po yon okay sa inyo, hindi ko na po uukitin. Please, Sir, sorry na." 

Napapangising umiling-iling si Jungkook. 

"For God's sake, Rose, you talk like you're a machine gun. If I wasn't paying attention, I doubt if I would understand you" 

Nakagat ni Rose ang ibabang labi. 

"Sorry Sir. Mas madali kasi akong napapatawad ng mga tao kapag binilisan ko ang mga sinasabi ko. Naging habit ko na po yan eh." 

"Woman, where have you been all my life?" 

Gamit ang dalawang kamay ay pinisil ni Jungkook ang mga pisngi ni Rose na hanggang sa bitawan ng mga ngipin niya ang lower lip niya. 

Tinitigan si Rose ni Jungkook sa mga mata. 

"I'm not angry. You're not my prisoner here. Puwede kang lumabas basta lang siguraduhin mong naka-lock ang bahay. Okay?" 

Marahas na napakawalan ni Rose hininga at nahilot ang dibdib. 

"Kinabahan ako roon ah. Thank you Sir." 

Tumango lang si Jungkook.

"So, are we done here? Babalik na ako sa office. Kumain ka na rin. Mag-aalas-dos na." 

Nag-side step si Rose para mabigyan si Jungkook ng daan sa driver seat. 

"Ikaw Sir, Kumain na?" 

Natigilan si Jungkook sa akmang pagbukas sana ng pinto ng kotse at kunot-noong nilingon si Rose. 

"Actually, I still haven't eaten my lunch. I might at well skip it. Aagahan ko na lang ang uwi. Can you cook something with sour soup for me, Rose? Uuwi ako ng 6 PM" 

Hindi naiwasan ni Rose ang mapangisi. 

Specialty niya ang mga maaasim na pagkain kaya sigurado siyang mapi-please niya ito. 

"Consider it done, Sir." 

Ngumisi si Jungkook. 

Ang ngising iyon ay parang nagtulak sa mga nerve cells ni Rose na kumawala at pangapusan siya ng hininga. 

"I'm banking on that." 

Tuluyan na si Jungkook na pumasok sa sasakyan. 

Mayamaya, minaniobra na nito ang kotse palabas. 

He even honked his horn; an implied good-bye. 

Mabilis si Rose na pumasok sa bahay at dumeretso sa kusina para uminom ng tubig. 

Ano ang nangyayari at bakit parang nagririgodon ang tibok ng kanyang puso? 

***Download NovelToon to enjoy a better reading experience!***