Kabanata 3: Ang Bagong Tahanan at Ang Nakatagong Lakas

Dinala ni Alpha Kael si Elara sa kanyang kaharian—isang malawak at marangyang palasyo na gawa sa matitibay na bato at kahoy, na nakapalibot sa tuktok ng isang burol. Mula rito, kitang-kita ang buong teritoryo ng kanilang angkan.

Huminga nang malalim si Elara. Hindi siya makapaniwala na nandito siya ngayon. Ang lugar na ito ay puno ng kapangyarihan at dignidad, kabaligtaran ng madilim at malungkot na sulok kung saan siya lumaki.

“Dito ka na titira mula ngayon,” sabi ni Alpha Kael habang binubuksan ang pinto ng isang malaking silid.

Namangha si Elara. Malinis ito, malaki, at may malambot na kama na parang ulap. May bintanang malawak kung saan pumapasok ang sikat ng buwan.

“Pero… Alpha,” nauutal na sabi ni Elara. “Dito po talaga ako? Hindi po ba ako sanay sa ganito kalaking lugar. At paano naman ang mga sasabihin ng iba? Sigurado akong marami ang hindi masaya sa desisyon niyo.”

Tinapik ni Alpha Kael ang balikat niya. “Huwag mo nang intindihin ang sasabihin nila. Ikaw ang pinili ng tadhana para sa akin, at iyon lang ang mahalaga. Matulog ka na at magpahinga. Marami pa tayong pag-uusapan bukas.”

Umalis na si Alpha Kael para bigyan siya ng espasyo, pero bago ito tuluyang lumabas, lumingon ito at sinabing, “Kung may anumang mangyari o may sinumang mang-istorja sa iyo, tawagin mo lang ako. Naririnig kita kahit nasaan man ako.”

Naiwan si Elara na mag-isa. Umupo siya sa gilid ng kama at hinawakan ang kanyang dibdib. Bumibilis pa rin ang tibok ng puso niya tuwing naiisip niya ang nangyari kanina.

“Bakit ako? Bakit ako ang pinili niya?” tanong niya sa sarili. “Isa lang naman akong walang kwentang tao na hindi man lang makapag-anyong lobo.”

Dahil sa pagod at damdamin, nakatulog din siya nang mahimbing.

🕒 Madaling Araw

Biglang nagising si Elara dahil sa kakaibang pakiramdam. Parang may tumitig sa kanya. Dahan-dahan siyang iminulat ang kanyang mga mata at nanigas sa kinauupuan niya.

Sa gilid ng bintana, may tatlong anino na nakatayo. Mga mata na kumikinang sa dilim ang nakatingin sa kanya. Hindi sila miyembro ng kaharian—ang aura nila ay madilim at mapanganib.

“Siya nga pala,” bulong ng isa sa kanila na may boses na parang gumagapang sa lupa. “Ang sabi ay siya ang bagong kapareha ng Alpha. Mahina siya. Madali lang siyang hulihin.”

“Kunin natin siya,” utos ng pinuno nila. “Kapag nasa atin na ang babaeng ito, mapipilitan si Alpha Kael na sumuko sa atin. Siya ang magiging susi para masakop natin ang kaharian na ito!”

Mabilis na kumilos ang mga ito. Lumipad ang isang mahabang kadena at itinali ang mga kamay ni Elara bago pa man siya makasigaw. Hinila siya nila palabas papunta sa bintana.

Tumulo ang luha ni Elara sa takot. “Tulong! Alpha Kael! Tulungan niyo ako!” sigaw niya, pero tinakpan ng isa ang bibig niya.

Ramdam niya ang kawalan niya ng kwenta. Wala siyang lakas, wala siyang kakayahan. Paano siya makakalaban?

Habang hinihila siya at unti-unti nang nawawalan ng pag-asa, biglang uminit ang buong katawan niya. Isang kakaibang init na nanggaling mismo sa kanyang puso at kumalat hanggang sa dulo ng kanyang mga daliri.

Ang kanyang mga mata ay biglang kumislap ng kulay pilak na napakaliwanag.

“Aaaaaahhh!” sigaw ni Elara dahil sa biglaang daloy ng enerhiya.

Biglang sumabog ang isang malakas na hangin mula sa kanyang katawan! BOOGSH!

Ang pwersa ay sobrang lakas na tumilapon ang tatlong kalaban palayo at bumagsak sa sahig na parang mga basahan. Pumutol din ang kadenang nakatali sa kanya na parang manipis na papel lang.

Natulala ang mga kalaban. Hindi sila makagalaw sa takot at gulat.

“Anong… anong klaseng kapangyarihan ito?” nanginginig na sabi ng isa. “Hindi siya ordinaryong tao! Ang lakas ng enerhiya niya!”

Dumating si Alpha Kael kasama ang mga guwardiya. Narinig niya ang sigaw at naramdaman ang pagsabog ng kapangyarihan. Pagpasok niya sa silid, nakita niya ang gulo at ang mga kalaban na nakahandusay, at si Elara na nakatayo sa gitna, nanginginig pero may nakapalibot na liwanag sa paligid niya.

Agad na yumakap si Alpha Kael kay Elara at tinakpan ang mga mata niya para protektahan siya sa nakikita niya. “Shhh… ligtas ka na. Nandito na ako.”

Tumingin si Alpha Kael sa mga nahuli at malamig na sinabi, “Itapon ninyo sila sa piitan. Aasikasuhin ko sila bukas.”

Nang makaalis ang mga kalaban, hinarap ni Alpha Kael si Elara. Hawak niya ang magkabilang balikat ng dalaga at tinitigan ito sa mata.

“Elara… nakita ko ang nangyari,” seryosong sabi ni Alpha Kael. “Hindi ka mahina. Mali ang akala ng lahat. Mayroon kang kapangyarihan na sobrang lakas—kapangyarihan na hindi ko man lang inaasahan. Iyon ang dahilan kung bakit ikaw ang pinili ng tadhana.”

Napahagulhol si Elara. “Natakot po ako, Alpha. Hindi ko po alam kung ano ‘yung nangyari sa akin. Bigla na lang uminit ang katawan ko tapos…”

“Wala kang dapat ipangamba,” putol ni Alpha Kael at hinaplos ang buhok niya. “Ang kapangyarihang iyan ay nasa loob mo simula pa lang. Baka nga mas malakas ka pa kaysa sa akin, hindi mo lang alam kung paano gamitin. Simula bukas, tuturuan kita. Tutulungan kitang kilalanin kung sino ka talaga.”

Sa gabing iyon, unti-unting nabubunyag ang lihim. Si Elara ay hindi lang basta isang ordinaryong babae. Mayroon siyang dugo at kapangyarihan na galing sa mga sinaunang lahi na magiging susi sa kaligtasan o pagkawasak ng kanilang mundo.

***Download NovelToon to enjoy a better reading experience!***