Prologue

He's running away from them as far as he could. He could hear their evil laughs habang hinahabol siya ng limang kalalakihang iyon.

Madilim. Hindi niya alam kung saang lugar siya naroon. Basta ang tanging alam niya ay kailangan niyang makalayo. Napakalakas ng ulan ng mga sandaling iyon. Patuloy siya sa pagtakbo dahil kailangan niyang maka layo sa mga hayop na humahabol sa kanya.

Nanginginig ang buong katawan niya hindi sa lamig kundi sa takot. Gusong-gusot ang kanyang damit dahil sa pagtatangka ng limang lalaking iyon na mga halang ang kaluluwa.

Ilang ulit siyang nadapa sa bawat putik na kanyang madadaanan sa nais na makalayo sa humahabol sa kanya.

"Help!" Sigaw niya nang makita ang isang lalaki sa hindi kalayuan.Nakatalikod ito sa kanya at dagli siyang nakaramdam ng pag-asa na makalayo ngunit nang humarap ang lalaki at tumambad ang mukha nito ay marahan siyang napaatras. Takot ang lumukob sa buong katawan niya nang masilayan ang mukha nitong parang nakangising demonyo.

"Akala mo makakalayo ka sa amin." Tumawa ito ng malakas at humakbang papalapit sa aking kinaroroonan.

Bago pa siya makatakbo ay namalayan niyang nasa likuran na niya ang apat pang kasama nito.

Nanginginig siya sa sobrang takot. Mas lalong lumakas ang kanyang dibdib na animoy nahihirapan siyang huminga.

"Please.. maawa kayo sa akin. Pakawalan niyo na ako." Umiiyak niyang pakiusap.

"Maawa ka rin sa amin. Nagwawala si Jr. eh. Gusto kang tirahin." Sabi ng isang lalaki at sabay-sabay pa ang mga itong tumawa.

"Magugustuhan mo rin naman ang gagawin namin sa'yo eh. Masasarapan ka rin." Sabi ng isa at agad siyang dinamba.

Napasigaw na lamang siya sa takot nang punitin ng mga ito ang kanyang damit. Naramdaman niya ang lamig na dumampi sa hubad niyang katawan habang patuloy ang malakas na ulan. Walang makarinig sa kanyang sigaw sa mga oras na iyon.

"Hawakan mo." Utos ng isang lalaki na animoy leader ng mga ito. Agad tumalima ang dalawa at dagli siyang hinawakan sa magkabilang kamay. Nanlaban siya ngunit masyadong malakas ang mga ito. Balewala lamang ang kanyang lakas. Napaiyak na lamang si Shawn na walang magawa sa mga sandaling iyon ng panganib.

The last thing he knew was that he had fallen face down into the mud while being mounted by one of them. I was still conscious for a few moments. I was so hopeless. Naramdaman niya ang matigas ang malaki nitong pagkatao sa kanyang karinlan at marahas nito iyong inilusob sa kanyang looban kaya napasigaw siya ng ubod lakas. Napasigaw siya sa sobrang sakit na kanyang nararamdaman na animoy pinupunit ang buo niyang pagkatao. Parang hinihiwa ang katawan niya sa sobrang sakit. Nagmamakaawa siya ngunit parang isang hayok na hayok sa laman na ipinagpatuloy nito ang ginagawa.

"Wow! Virgin mga pare!" Sabi pa nito at mas pinagdiinan pa ang sarili sa kanyang kaloob looban.

Nanghina ang katawan ni Shawn habang patuloy sa pag-iyak. Kumilos narin ang isang lalaki at pilit nitong ipinabukas ang kanyang bibig at ipinasok nito ang buong pagkatao. Naramdaman niya ang marahas nitong pag galaw sa kanyang bibig dahilan upang pakiramdam niya ay mauubusan siya ng hininga. Nagpatuloy ang kababuyang ginawa ng mga ito sa kanya at unti unti narin namanhid ang kanyang buong katawan. Basang basa siya at nababalot ng putik ang kanyang katawan. Pinagpasa-pasahan siya ng mga ito na para bang isang hayop. Nanghihina ang katawan niya at unti unting nanlalabo ang kanyang paningin. Sobrang sakit ng katawan niya lalo na sa bahaging iyon ay parang unti unti ng tatakas ang kanyang ulirat pati utak niya ay gusto nang magpahinga.

Hindi na siya gumagalaw ng mga oras na iyon. Nanlalanta sa putikan, hubad, at dilat ang mga mata.

"Anong gagawin natin diyan? Buhay pa ba 'yan?" Sabi ng isang lalaki matapos ang kababuyan nila.

"Parang hindi na gumagalaw eh."

"Parang patay na yata. Anong gagawin natin diyan?"

"Sa laki ba naman ng titi mo."

"Bakit akin lang ba? Sa'yo din naman ah."

"Mukhang patay na nga."

"Let's go. Baka mayroon pang makakita sa atin dito."

"Iiwan na lang ba natin iyan?"

"Huwag ka ngang tanga, Rayven! Alangan naman at dadalhin pa natin iyan."

"Sige, ikaw ang bahala. Boss ka eh, Cyrus Hernandez."

Sa nag-aagaw-dilim niyang paningin ay nakita niya ang maraming bituin sa langit kahit umuulan. Parang gusto na niyang magpahinga. Masakit ang bahaging iyon ng kanyang katawan. Naririnig pa niya kanilang pag-uusap bago siya tuluyang iwanan.

Rayven

Cyrus Hernandez

Allison

Morgan

Bryan.

Iyon ang mga pangalan na kanyang narinig habang nag-uusap sila.

He's Shawn Moral an 18 years old.

Today is his birthday.

At hindi na siya magtataka kung bukas na bukas din ang laman ng mga pahayagan ay isang bakla na nirape at pinatay.

Nakakamatay ang selos. He wondered why it had to be Shawn that he wanted—an orphan and a beggar, of all people. Ngunit hindi siya magpapatalo sa kanya. He was Jared Khim Lim, the son of the richest man in this town. And he wouldn’t settle for less. Sa kanya lang si Kenzo at hindi siya makakapayag na mapunta ang lalaki sa isang basurang Shawn na iyon.

He pretended to be his friend kahit diring-diri na siya kay Shawn . He even threw him a birthday party kahit ang totoo ay gusto lang niyang mapalapit kay Kenzo, but that night, Kenzo rejected him, pati ang mga bagay na pwede niyang ibigay sa lalaki. Mas pinili nito ang basurang si Shawn kaysa sa kanya. During that birthday party, he saw them together. Nagtatawanan kaya kinain ng inggit at panibugho ang puso niya. That's why he had to do something. He called his cousin at may ipinagawa siya dito kasama ang mga kaibigan nito. Nang mapag-isa si Shawn ay agad niya itong nilapitan.

“Just go with me. Hindi pa tapos ang sorpresa namin sa’yo,” he told him, at iginiya niya ito sa likod ng kanilang bahay dahil naghihintay na doon ang pinsan niya. Ayaw niyang may makakita sa kanila at baka mabulilyaso pa ang kanyang plano.

“Are you sure about this, Khim?” tanong ni Shawn na may pag aatubili nang makita nito ang pinsan niya na nakasandal sa sasakyan . Nasa loob ang mga kasama ng lalaki na kasama din sa plano ni Khim.

“Of course. Okay, I’ll tell you, pero huwag mong sabihin sa kanya na sinabihan kita, huh? Kenzo has a surprise for you. Kaya go na… naghihintay na siya sa’yo.” Nakangiti niyang sabi at nagkunwaring kinikilig pa. Nakita niya ang sumilay na ngiti sa mga labi ni Shawn at ang pagkislap ng mga mata nito. Parang naging excited pa nga ito nang pinapasok niya ito sa loob. How gullible and stupid! Kumindat siya sa pinsan niya, tanda na iyon na ang hudyat. Nagsimulang umusad ang sasakyan kasabay ang kanyang malaking ngiti ng tagumpay.

Makakaganti na rin ako sa’yo.

 —---------------------

“What?! You guys are stupid! I told you to just assault him! Pero bakit niyo pinatay!” Galit na galit na sabi ni Khim ng malaman ang katangahan na ginawa ng mga ito. Kaharap niya ng mga sandaling iyon ang ang pinsan niyang si Cyrus na siyang inutusan niyang dumukot kay Shawn.

“Cousin, I’m so sorry. He was bleeding, kaya iyon siguro ang dahilan kaya siya namatay. Virgin pa siya at lima kaming tumira sa kanya.” Nakangisi pang wika ni Cyrus. Gusto niya itong sampalin dahil parang kampante pa ito sa nangyari. Delikado ito sa kanila at baka mapag-alaman ang totoong nangyari at madawit pa siya. Ayaw niyang bigyan ng kahihiyan ang pamilya niya.

“Paano kapag malaman ito ng mga pulis? Hindi ba kayo nag iisip? Siyempre mag-iimbestiga sila!” Worried pa rin siya sa ginawa ng mga ito kay Shawn. Oo, galit siya dito dahil inagaw nito si Kenzo ngunit wala rin naman siyang balak patayin ito. Gusto lang niyang gumanti dahil sa atensyong nakukuha nito kay Kenzo. Paano na nga pala kung hahanapin ito ng lalaki sa kanya at pati ang kaibigan nitong si Rhina?

“Anong sasabihin ko kapag hinanap siya ng mga kaibigan niya?!” Nilapitan siya ni Cyrus at pinisil ang balikat niya.

“Nag-aalala ka nang sobra. Sabihin mo lang na hindi mo siya nakita. Gamitin mo ‘yang acting skills mo.”

“Don’t worry, Khim. Malinis ang pagkakagawa namin. Walang makapagtuturo na tayo ang may gawa niyan.” wika ni Allison. Galit niya itong binalingan.

“Anong tayo? Kayo lang ang gumawa nun at hindi ako kasali!!”

“But it was your idea. Kaya kasali ka na rin. Kung tutuusin, ikaw ang ugat ng lahat ng ito.” Sabi ni Rayven. Pinanlakihan niya ito ng mga mata. He was actually right. Nangyari na lahat dahil sa kabobohan ng mga inutusan niya at wala na siyang magagawa kundi makipagtulungan sa mga ito.

“Abangan na lang natin bukas ang balita. Sigurado akong magiging laman ito ng mga pahayagan bukas. Kaya chill lang, maganda kong pinsan. Hindi tayo mapapahamak basta tikom ang bibig nating lahat.” Sabi ni Cyrus at isa-isang tinapik ang mga kaibigan sa balikat habang may pagbabanta sa tingin.

***Download NovelToon to enjoy a better reading experience!***