[AllSakura]Đời Bố Bố Quản OK...
chapter 1 tiểu sử
Lớn lên dưới vùng trời Tokyo
Nơi phồn hoa làm lớp màng che đậy cho sự ô uế , mục rữa
Sinh ra với ngoại hình đặc biệt
Nổi bật nhưng không được chào đón
Ở nhà thì chịu sự ghẻ lạnh của cha mẹ
Ra ngoài thì chịu sự chê bai, ghét bỏ từ hàng xóm và mọi người xung quanh
gia đình đã đầy cậu đến 1 cô nhi viện khi cậu mới chập chững bước đi
Vì cho rằng cậu là điềm gở và làm vấy bẩn thanh danh của đôi vợ chồng với những người xung quanh
Nơi đấy cũng chả kém gì cách xã hội ngoài kia đối xử với cậu
Khiến cho thế giới của cậu chỉ là một mình cô độc , nhẫn nhịn chịu đựng mà không thể phản kháng
Sau 5 năm ở cô nhi thì cậu được 1 gia đình nhận nuôi
Cứ tưởng cuộc đời cậu được lật sang 1 trang mới nhưng không ...
Sau khi qua sinh nhật 6 tuổi,2 người nhận nuôi cậu bàn bạc về việc giao bán cậu với nhân viên phòng thí nghiệm ngay trước mặt cậu
Thử nghĩ mà xem... điều đó với 1 đứa trẻ là sự sợ hãi lớn tới cỡ nào
chuỗi ngày bi kịch cũng bắt đầu từ khoảnh khắc tên nhân viên cầm tay cậu lôi đi
Trải qua bao đau khổ và tuyệt vọng làm cảm xúc và thể xác của cậu bị chai sạn
Nếu hỏi rằng cậu muốn phản kháng không câu trả lời dĩ nhiên là có nhưng cậu lại không thể hành động
Vì sao ư... đơn giản 1 đứa trẻ lấy đâu ra sức chứ
Trong những gian phòng thí nghiệm cậu bị bào mòn đi từng ngày, cũng có những lần suýt chết nhưng cuối cùng lại chả thể nhắm mắt được
Cậu trở thành 1 cỗ máy cho những tên điên thí nghiệm ấy
Khi những tên điên ấy giam lỏng cậu trong căn phòng có cửa sổ ở 1 căn nhà tách biệt
Cậu gặp được 1 cậu nhóc có vẻ lớn tuổi hơn mình
Cậu ta bắt chuyện và tỏ ra hứng thú với ngoại hình đặc biệt của cậu
Dù từ chối làm quen nhưng cậu ta dai như đỉa
Ngày nào cũng đu lên cây gọi cậu ra mở cửa sổ để tâm sự
Dần dần cậu cũng quen với sự làm phiền ấy, thích chờ hắn đến gọi cậu như 1 thói quen khó bỏ
Một ngày nọ hắn dẫn thêm 1 người lạ đến
Cả 3 nhanh chóng quen nhau thường xuyên gặp nhau nói chuyện, cười đùa qua ô cửa sổ
đôi lúc cậu còn có ý định bước qua ô cửa sổ đến bên họ chạy về những ngả đường mới lạ đầy tự do
Nhưng nào dám,bao lần chạy trốn rồi lại bị bắt về ... cậu không giám nữa
Cậu cảm thấy thật yên bình khi nhìn thấy họ mỗi ngày
Sự vui vẻ cũng xuất hiện lại trên khuôn mặt xinh xắn
Rồi một ngày nọ họ không đến
Cậu cho rằng họ có việc bận mà nào đâu hay họ đã chuyển đi đến 1 nơi khác
Chờ mãi mòn mỏi suốt mấy năm
Cậu từng trách ông trời "tại sao lại cuộc đời của cậu như một trò đùa"và cũng tự hỏi "là do sinh ra vào ngày cá tháng tư chăng?"
Cậu đã tự do, tổ chức thí nghiệm đã bị phá hủy
Chính tay cậu châm mồi thiêu rụi đống hoang tàn độc ác ấy
Số tiền mặt của viện thí nghiệm ấy cũng không ít đủ để cậu tạm sống một thời gian
Năm 18tuổi đến với môi trường sống mới cậu quen được người bạn mới
Cậu và hắn cùng nhau bôn ba, nhận tiền làm nhiệm vụ
Tính cách bạo lực của cậu cũng được hình thành từ đây
Năm 20 tuổi kinh tế ổn định cậu có thêm những người bạn khác
Cảm giác lúc ấy là sự hạnh phúc, bình yên đầy những nụ cười
Nhưng cậu cũng phát hiện bản thân bị bệnh về tâm lý
Cậu chả quan tâm vì cuộc sống lúc này chính là ước ao lớn nhất của cậu
được chấp nhận, yêu thương, quý mến
Cậu gặp lại người bạn cũ,mọi người đối xử rất thân thiện với cậu, thường xuyên tụ tập vui chơi
Một cuộc sống êm đềm cậu hằng mong ước
Nhưng mà cậu quên điều gì thì phải
Hình như từng có lúc cậu phát bệnh.. chả nhớ nữa bỏ đi
Ngoài những người bạn thân cậu còn gặp lại được người thân không chung dòng máu,đôi lúc cãi vã nhưng trong lòng vẫn luôn quan tâm đến nhau
Cuộc sống của cậu dường như đang phát triển theo 1 hướng tốt đẹp ...
Vui vẻ và hạnh phúc quá nhỉ?
Người bạn gái tưởng chừng chung thủy lại đi cặp kè với người khác,mối tình đầu của cậu cứ thế chấm dứt
người thân của cậu ra đi không lâu sau cú sốc chia tay của cậu
2 người không 1 ai sống sót trong vụ tai nạn xe cộ
Bỏ lại cậu bơ phờ giữa thế gian
Cảm giác mất mát quen thuộc bao trùm lấy người con trai
Cậu chợt nhận ra bản thân đã khác xưa rất nhiều.. cậu đã biết sợ hãi, tiếc nuối trước cái chết thay vì mong cầu được đón nhận nó
Biết lo cho bản thân ,cho bạn bè xung quanh
Giờ đây lại là những lời chê bai
Thôi thì cho cậu ích kỉ lần cuối
Sakura Haruka
..."cảm ơn vì đã đến bên tôi"//ngã xuống//
Bản nháp
Sakura Haruka
ư//mở mắt//*đây là đâu?*
Xung quanh cậu giờ đây là 1 mảng tối đen
Cảm giác không có điểm cuối
Một màng đen vô tận và tĩnh mịch
Sakura Haruka
*khốn thật*//ngồi dậy//
đầu cậu giờ đang đau nhói máu đỏ từ vết thương chảy xuống vẫn còn dính trên mặt
"Cảm giác thật khó chịu "
lúc cậu còn chưa kịp hiểu chuyện gì đang diễn ra thì trong màn tối 1 âm thanh rè rè của máy móc vang lên
Cậu ngó quanh muốn tìm kiếm nơi phát ra âm thanh mà chả thấy
Sakura Haruka
*chả lẽ điên rồi*//dừng ánh mắt ở 1 chỗ//
tâm trạng cậu lúc này đầy sự hoang mang và khó hiểu
Một chiếc bảng xanh xuất hiện 1 cách bất ngờ trước mặt cậu
Cậu chưa kịp phản ứng thì những dòng chữ trên bảng xanh nhảy liên tiếp
(chào mừng kí chủ đến với không gian hệ thống)
(Linh hồn phù hợp, tặng cho kí chủ cơ hội sống ở thế giới khác)
Sakura Haruka
Không *đéo ai cần???*//nhíu mày//
Sakura Haruka
//bấm từ chối//phiền phức*độc việc chết cũng không xong*
(hệ thống đã nhận được sự ủng hộ nhiệt liệt với sự sống mới từ phía kí chủ, đã xác nhận xuyên không vào thể xác mới)
Sakura Haruka
???????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????
Sakura Haruka
//load xong //*đồng ý lúc nào ,má nó*
Sakura Haruka
Xuyên cái đé-
(Chúc kí chủ ngày mới tốt lành)
Chưa dứt lời cậu bị hút vào 1 hố đen
một tia sáng làm loá hết tầm nhìn của cậu
Sakura Haruka
//chớp chớp//*cái quái*...
mọi thứ xung quanh dần hiện hữu trước mắt của cậu
Sakura Haruka
//cử động cơ thể//*mẹ nó, hệ thống khỉ gió tao giết*
Cậu đang nhăn nhúm thì chiếc bảng xanh lại bất ngờ xuất hiện
gương mặt đen kịt của cậu nhìn tới chỗ chiếc bảng, cậu vung tay chưa kịp để nó nhảy chữ đã vỡ vụn
Những mảnh vụn xanh nhanh chóng tụ lại thành hình hài mới
HT_014216
*đuma kí chủ gì manh động vậy*
HT_014216
*hệ thống chủ Iồn*
Sakura Haruka
//giơ tay lên//
HT_014216
ấy ấy kí chủ tôi-
âm thanh lớn vang lên hệ thống lại hóa thành mảnh vụn
nhưng rồi cũng nhanh chóng hình thành hình thái cũ lùi ra xa cậu
HT_014216
Nghe nghe tôi giải thích
HT_014216
T.. tôi cũng chỉ là người làm công ăn lương thôi mà//khóc ròng//
Sakura Haruka
*mèo*//khự tay lại//
Cậu thề là không tha cho nó vì nó là mèo đâu
HT_014216
cậu cần giải đáp điều gì *nguy hiểm vcl,huhu cứu bé*
HT_014216
???//nghiêng đầu//
Hệ thống load không kịp rồi
Sakura Haruka
Tại sao xuyên //chỉ hệ thống//
Sakura Haruka
//nhíu mày//
HT_014216
//load kịp//à à ý là cậu từ chối mà được nhận diện là đồng ý
HT_014216
cái đó chắc tại hệ thống chủ rồi *má cấp trên như buồi, tạo việc là giỏi*
HT_014216
//chửi bằng ngôn ngữ hành lang//
Bên hệ thống thì đang chửi thầm trong lòng còn chỗ cậu thì
Sakura Haruka
//đứng trước gương//*cũng giống*
Sakura Haruka
//quay sang chỗ hệ thống//
Sakura Haruka
...*ghét *//giơ tay//
HT_014216
ấy ấy //bừng tỉnh//kí kí chủ cần gì
Sakura Haruka
//chỉ vào bản thân//tóc *ngắn.. không quen*
HT_014216
Ngoại hình của cậu là ban đầu rồi nhé *nên hạ tay xuống đc không*
Cậu ngắm nghía bản thân 1 lúc
HT_014216
à kí chủ để tôi tóm tắt về thế giới này 1 chút *hệ thống chủ vô tâm bỏ mẹ cá là chưa đề cập gì đâu... nhỉ?*
Sakura Haruka
//nghiêng đầu//
HT_014216
*vậy là đúng rồi... cấp trên Iồn*
HT_014216
*ta báo cáo aaaa*
Bảng xanh 1 lần nữa xuất hiện trước mặt cậu
Sakura Haruka
....*muốn đập*
HT_014216
thế giới này là 1 cuốn tiểu thuyết đam mỹ, nhất thụ đa công ....*quen quen*
(Kuzu nhân vật chính của tập truyện
Tới với trường bofurin vì hứng thú, với tính cách, ngoại hình của mình để lại thiện cảm cho những top9.Sau một thời gian gần nhau, tìm hiểu bọn họ nảy sinh tình cảm và cái kết về chung 1 nhà)
em trai nuôi
(Sakura Haruka: nhân vật mờ nhạt trong câu chuyện được biết đến là bạn thân thuở nhỏ của kẻ cuồng tín Sugishita, là trẻ mồ côi, ít nói, có anh em nuôi)
Sakura Haruka
...//chỉ vào bản thân//đâu?//chỉ xung quanh//
HT_014216
đây là trọ nguyên chủ thuê
HT_014216
Thì nguyên chủ nghèo mà //bay quanh Sakura//
Sakura Haruka
//chỉ 014216//tên?
HT_014216
Tôi là hệ thống mã 014216 ^^
Sakura Haruka
//nhíu mày//*số dài*mèo?
HT_014216
...*ý gọi mình là mèo hả ta*ừm
HT_014216
à ừm có ạ //đưa cho cậu "ít"tiền mặt//
Sakura Haruka
//nhận+đưa mắt đánh giá không gian xung quanh//
HT_014216
kí chủ cần gì nữa không //bay vòng vòng//
Sakura Haruka
//lấy điện thoại xem giờ//...*mỏi*//ném điện thoại+đi ngủ//
HT_014216
...*kí chủ tôi đấy lười biếng và cộc lốc*//biến mất//*thôi tìm hệ thống chủ "chơi"*
HT_014216
Dậy đi học thoii
HT_014216
Thôi mà đến giờ đi vui chơi rồi
HT_014216
ăn uống rồi còn đi khám phá thị trấn nữa *không ăn đau dạ dày có người xót*
Sakura Haruka
//nhìn ra cửa phòng//
Tiếng bát đũa khe khẽ vang lên từ ngoài cửa thu hút sự chú ý của cậu
HT_014216
....*ủa còn người à..*Ogawa
Sakura Haruka
Ai?//nhìn hệ thống//
HT_014216
Em trai nuôi của nguyên chủ một kẻ cuồng anh trai, vừa chuyển về đây để đi học cùng anh hai
HT_014216
*ừm nhỉ còn cậu ta vậy mình lo cái gì nhỉ*thôi bai kí chủ nha//biến mất//
Sakura Haruka
*em trai có*phiền?//ngồi dậy//
Một tiếng mở cửa khẽ vang lên, khuôn mặt lạ với mái tóc trắng ngó vào kèm 1 giọng nói lanh lảnh vang lên
Ogawa Asahi
Hai ơi ra ăn cơm //nhìn cậu//*nay hai dậy sớm vậy... không lẽ hai không cần mình gọi dậy nữa, không cần mình bên cạnh , tránh né mình, rồi ghét mình*//bắt đầu overthinking//
ôi người quen của cậu đây mà
Người em hay nhõng nhẽo bên cậu đã rời xa trần đời sau vụ tai nạn đó
Sakura Haruka
//bước đến gần Asahi//*muốn ôm... và nhìn lại*
Nhìn lại gương mặt đã rời xa cậu mà chưa kịp nói lời từ biệt, gương mặt đã vì cậu mà chịu không ít khổ nhọc
Ogawa Asahi
//bước vào phòng+đang tay đón lấy cậu//hai sao thế, có chuyện gì phiền lòng sao?
Sakura Haruka
Không *em đây rồi*//ôm Asahi//
Người hay chạy nhảy bên cậu, cũng là người để lại sự nhớ nhung đầy ấm áp , sự dằn vặt trong tâm can cậu sau ngày chia ly ấy
Ogawa Asahi
Em nhớ hai lắm//bỏ tay ra//
Sakura Haruka
...//chỉ vào bản thân//cũng vậy
Ogawa Asahi
*ui hai nhớ mình,hai thương mình,hai quý mình, mình là người em duy nhất của hai, độc nhất vô nhị hehe*//cười tươi//
Sakura Haruka
Asahi//nhìn tóc cậu//
Nhìn người em trai này cậu lại nhớ đến người còn lại nhưng hình như người em này có gì đó khác biệt so với người em của nguyên chủ
Sakura Haruka
*lại*nhuộm tóc //nhíu mày//
Cậu biết đứa em này đang tuổi nổi loạn nhưng mà nhuộm vậy cậu sợ em nó bị dè bỉu như kiếp trước
Ogawa Asahi
....em xin lỗi , tại thấy anh cô đơn 1 mình em chịu không được *không muốn những kẻ mắt mù kì thị làm ảnh hưởng đến anh*
Sakura Haruka
//chỉ vào bản thân//nhuộm đen
Sakura Haruka
*nói em ngốc hay nổi loạn?*
Ogawa Asahi
Nhưng những lời nói ấy không biến mất ngay được
Ogawa Asahi
Em biết việc em làm có phần không đúng nhưng em không nỡ nhìn anh một mình như vậy
Ogawa Asahi
Em muốn trong thế giới của anh có cả em, vẻ đẹp của anh những kẻ đó không hiểu được...em ghét việc 2 ta đi với nhau mà bị kẻ khác gọi bằng 2 cách khác nhau
Ogawa Asahi
Thà rằng cứ để cả 2 là 1 dù sao 2 ta cũng lớn lên cùng nhau từ vũng bùn lầy
Ogawa Asahi
Và em.. cũng thích mái tóc này dù là kiếp trước hay kiếp này//sờ lên đầu mình//
Cậu im lặng không phản bác
Vì cậu nhận ra cậu em cậu tìm kiếm mỗi đêm đây rồi
là một người anh thì cũng phải biết bao dung cho em chứ nhỉ
Sakura Haruka
Ngoan//xoa đầu Asahi//
Ogawa Asahi
Dạ anh nhanh ra ăn cơm nha*hihi vẫn giữ được quả đầu đặc biệt này không bị cạo hói 1 phần nào*
Sakura Haruka
ừm //thu tay lại//
Ogawa Asahi
//ra phòng ăn//*nay chắc chắn là 1 ngày tuyệt vời*
Cậu vệ sinh cá nhân xong ra dùng bữa với người em trai lâu ngày không gặp, rồi cả 2 cùng thay đồng phục, đi đến trường
Download MangaToon APP on App Store and Google Play
