Chapter 1

Isang maaliwas na umaga na naman ang bumungad sa buong Song Empire. Ang lahat ay maaga pang nagising at tila kumakayod na naman habang maiingay ang bawat pook lalo na sa mismong mga pamilihang malapit lamang sa teritoryo ng Doren Family.

Ang mga bata ay masayang naghahabulan habang mayroong mga nagliliparang mga makukulay na ibon sa himpapawid na siyang masayang umaawit sa ere.

Napakasaya ng mga bata ngunit taliwas naman iyon sa reyalidad sapagkat ang tila malawak na lugar na ito ay nabibilang lamang sa lugar ng mga alipin. Kay lawak man ng lugar ngunit nabibilang lamang ito sa mga Working Class habang makikitang ang lugar na ito ay delikadong lugar rin sapagkat laganap ang krimen dito kahit pa sabihing pareho-pareho lamang ang estado ng mga ito sa buhay.

Hindi literal na alipin ang kahahantungan ng lahat ngunit nakadepende pa rin iyon sa kakayahan ng mga ito na mamuhay bilang ordinaryong nilalang ngunit karamihan sa kanila ay nauuwi sa pagiging working class at iilan sa mga ito ay magiging mga bayarang alipin, tau-tauhan o namamalimos ng salapi sa mga daanan.

Habang nakatunghay sa daang tila puno ng mga siksikang mga tao ay naroroon ang isang dalagang babad sa trabaho. Siya ay si Sylvestria Doren, isa sa libo-libong miyembro ng Doren Family. Ang damit nito ay katulad sa karamihan na naririto na nagtatrabaho ng marangal sa pamamagitan ng pottery o pagpapalayok gamit ang mga putik o clay na siyang hinuhulma gamit ang kanilang kamay ng mano-mano.

Isa ito sa trabahong masasabing nababagay sa mga kababaihan, ordinaryo ngunit masasabing isa sa mga pinagkakakitaan nilang nasa working class.

Masuwerte kung maituturing ni Sylvestria ang sarili niya dahil nandito siya inilagay ngunit mapait ang sinasapit ng mga kalalakihan sa pamilyang kinabibilangan niya maging ng iba pang nasa Working Class sapagkat babad ang mga ito sa init at mabibigat na mga trabahong kinakailangan ng "workforce" o bilang ng mga malalakas magtrabaho.

They are destined to work for the rest of their lives. Iyon ang karamihan na katagang naririnig niya sa lugar na kinabibilangan niya at masasabing ito nga ang mapait na reyalidad sa mundong ginagalawan niya.

Natapos na ang kaarawan niya habang tumatagal at lumilipas ang mga araw ay nawawalan na rin siya ng pag-asang makakaahon din sila sa lusak lalo na ang pamilyang meron siya.

Tama nga ang mga sinasabi ng karamihan, hindi na nga sila makakaalis sa kung anumang hirap ng buhay na dinadanas nila sa pang-araw-araw at ang kanilang kapalaran ay nakatali lamang sa pamilyang kinabibilangan nila.

Naiisip ng dalagang si Sylvestria na nasa maling pamilya siya nabibilang ngunit kapag naiisip niya kung paano sila itinaguyod ng mga magulang niya kasama ang mga dalawa pa niyang mga nakababatang kapatid ay hindi niya magawang kamuhian o husgahan ang mga ito lalo pa't wala siyang may maipagmamalaki. Kung titingnang maigi ay mukhang walang nangyayari sa buhay niya.

Sanay na si Sylvestria sa pang-araw-araw na trabahong meron siya sa kasalukuyan habang nag kaniyang sarili ay tila nangangarap pa rin na sana ay may dumating na magandang pangyayaring aahon sa kaniya sa lusak at sa pamilya niya.

Hindi namalayan ni Sylvestria Doren na ang gawain niya sa araw na ito ay natapos na at oras na para umuwi sa kanya-kanya nilang mga tahanan.

Tahimik silang dumating at tahimik rin silang uuwi. Ito ang natural na takbo ng buhay niya araw-araw.

Maituturing na literal na working class sila at kahit ang simpleng pag-uusap o pag-iingay habang nagtatrabaho ay bawal. Ganoon naman kasi ang kanilang kalagayan at kapalaran, walang karapatan magreklamo at walang karapatang pumili ng mga bagay na labag sa kanilang sariling kagustuhan.

...

Naglalakad si Sylvestria Doren pauwi sa kanila ngunit marami pa siyang madadaanang lugar patungo sa kanilang bahay. Sa lawak at dami ng bilang ng miyembro ng Doren Family ay siguradong malawak din ang lugar na kinatitirikan ng mga kabahayan ng mga ito.

Marami ang mga nadadaanan niyang mga nagbebenta sa bawat bangketa at karamihan din sa mga ito ay nagpapakitang gilas upang maka-attract ng mga mamimili.

Kanya-kanyang istilo ng gimik ang naiisip at ginagawa ng mga ito at nagpalakasan ang mga ito upang makuha ang atensyon ng madla.

Ang isa sa mga nagbebenta ay isang mahikero, kaya nitong mag-magic ng mga bagay-bagay gamit ang sumbrero nitong tila hindi nauubusan ng laman ang loob nito.

Inilagay nito ang isang kapirasong na papel na may guhit ng isang kuneho at bigla nitong ipinasok sa loob ng pahabang kulay itim na sumbrero nito. Maya-maya pa ay lumabas ang isang totoong kulay puting kuneho rito katulad mismo ng iginuhit nito.

Tuwang-tuwa naman ang mga batang nakapaligid rito na siya ring naghatid ng saya sa puso nito.

Ngunit alam ni Sylvestria Doren na ang ginawa ng isang mahikero ay isang false magic. Ang false Magic ay isang ilusyon na nalilikha ng isang mahinang mahikero upang linlangin ang nakikita ng karamihan lalo na ng mga batang paslit. Hindi kasi aware ang mga ito sa totoong anyo ng mga bagay-bagay. Ilang minuto lamang ang itatagal ng nasabing False Magic nito at babalik ang totoong anyo ng bagay na hawak nito.

Sa isang katulad niya ay hindi siya malilinlang ng

ganoong mga bagay-bagay katulad ng simpleng mahika. She is aware of the existence of magic in this world.

Mula ng natapos ang kaarawan niya ay tila tumalas ang senses niya na normal naman iyon dahil ang mahikero ay malalaman ang presensya ng kapwa nito mahikero.

Everyone wants a strong magic ngunit hindi lahat ay biniyayaan nito lalo na ang mga katulad nilang nasa working class at karamihan ay nagiging mga alipin, alipin ng salapi't kayamanan sa mundong ito upang mabuhay.

Marami pa siyang nakitang mga nagbebenta na nagpapakitang gilas ngunit nawalan na siya ng gana. Naaawa siya sa mga ito kung tutuusin, this world is so cruel to the point na kailangang lokohin ng karamihan ang mga musmos na batang ito upang kumita lamang.

Bakit ganito karahas ang mundo sa kanila? Bakit andaming tanong hindi masagot-sagot sa isipan ng isang Sylvestria Doren. Nakikita ni Sylvestria na ang hinaharap na bukas niya ay magiging ganito rin, alipin sa salapi at magiging sakim sa mga materyal na bagay na kayang ibigay ng mundong ito.

Ngayon pa lamang ay naiisip niyang walang patutunguhan ang buhay niya. Being born in a working class means living the same as working class.

Tahimik na binaybay ni Sylvestria Doren ang daan pauwi sa bahay nila. Sanay na siya ganitong routine ng buhay niya araw-araw.

...

Matapos niyang makauwi sa kanilang bahay na hindi kalakihan at halatang gawa lamang sa pinagtagpi-tagping mga pawid at mga kahoy upang matakpan lamang ang mga butas-butas sa nasabing bahay nila.

Magkagayon pa man ay nabibigyang kulay naman ito sapagkat marami silang naninirahan dito at karamihan ay nag-aaral pa rin sila kahit papaano.

Maging ang ibang mga bata mula sa Slave Class ay nag-aaral rin ngunit sa murang edad pa lamang ay kinakailangan na nilang magbanat ng buto upang makatulong sa kanilang mga magulang o pamilyang kinabibilangan nila. Yun lang ay kapag lumaki na sila at sasalang sa selection ng mga prestirhiyosong mga akademya ay malabo pa sa malabo ang tsansang makapasok sila. Nasa close to zero kasi ang pagkakataong makapasok sila at mas lalong walang ibang makakasalba sa kanila sa lusak kung sakaling salapi ang batayan ng pagkakapasok nila sa Akademya.

Naalala ni Sylvestria Doren kung paano'ng nagising ang abilidad niya noong nakaraang buwan lamang. Iyon ay dahil sa isang pangyayaring hindi niya makakalimutan.

__________________________________________________

Flashback 

***Nasa kasagsagan sila ng paggawa ng palayok noong panahong may nanggulo sa kanilang pinagtatrabahuan.

"Domeng, wag naman po dito, pangako magbabayad ako." Sambit ng isang aliping matandang si Aling Rosa.

Kilalang nagpapautang ang matandang si Domeng sa lugar. Isa itong kilalang nagpapautang sa kanilang lugar (ng mga Slave Class). Nabibilang ito sa ordinaryong pamilya ngunit dahil sinasabing marami itong koneksyon sa itaas kung kaya't malaya itong makipagnegosasyon o makipagtransaksyon sa kanilang mga nabibilang sa Slave Class.

Yun nga lang ay napakalaki ng kaniyang interes sa mga salaping pinapahiram nito habang ang mga nangungutang rito ay nalulugmok sa utang dahil sa hindi makatarungang tubo nito sa orihinal na perang hinihiram ng mga taong gipit rin o walang-wala talaga.

Mabilis na dinampot ng tau-tauhan ni Mang Domeng ang mahabang buhok ni Aling Rosa at pinaharap ito sa mismong harapan nito.

"Pangako, magbabayad ako Domeng, pangako!" Paniniguradong saad ni Aling Rosa habang makikitang nahintatakutan itong nakatingin kay Mang Domeng.

"Siguraduhin mo lamang Rosa na makakabayad ka dahil hindi mo gugustuhin ang mangyayari sa'yo kung sakaling di ka tutupad sa ipinangako mo!" Wika ni Mang Domeng habang nagpipigil ito ng kaniyang inis. Likas na mainitin ang ulo nito kung kaya't hindi na ito iba lalong-lalo na sa umuutang rito.

Tumalikod na si Mang Domeng habang hindi pa humuhupa ang nasabing inis nito palayo sa lugar na ito.

Walang pag-iingat na binitawan ng tau-tauhan ni Mang Domeng si Aling Rosa dahilan upang mapasalampak ito sa lupa.

Bakas ang takot maging ang pag-aalala sa mga mata nito. Alam rin ni Sylvestria na mahirap lamang sila ni Aling Rosa at salat ito sa mga materyal na bagay.

Saan kaya ito kukuha ng pera? Isa lamang ordinaryong ina si Aling Rosa at ang dalawang maliliit na mga anak nito ang tanging kayamanan nito sa mundo kaya normal lamang na mag-aalala ito.

Bakas ang pagsisisi sa mga mata nito kung bakit ito umutang kay Mang Domeng.

Ilang araw lamang ang nakalilipas ay nabalitaan na lamang na nabaliw si Aling Rosa at ang mga anak nito ay hindi na matagpuan pa dahilan upang mabilis na lumaganap ang nasabing balitang kinuha ni Mang Domeng ang mga anak nito o di kaya ay namatay ang mga anak nito sa kung saan man.

Hanggang sa lumipas ang mga araw at tanging ang nga alaalang nagdaan ay mananatili na lamang alaala.

Alam ni Sylvestria Doren na malaki ang naging papel ni Mang Domeng sa pagkasira ng kaisipan ni Aling Rosa at tuluyan na itong nabaliw dahil sa pagkakalugmok nito sa utang.

Nakakatakot ang ganitong pangyayari at aaminin ni Sylvestria Doren na minsan ay naisipan niya rin kung sana ay ipinanganak lamang siyang mayaman o di kaya ay may malaki siyang salapi. Edi sana hindi namomroblema ang butihing mga magulang niya sa pagkakayod maging sila.

END OF FLASHBACK

***Download NovelToon to enjoy a better reading experience!***