THE UNFINISH CHAPTER

Chapter 4: Ang Unang Araw ng Bagong Yugto

Matapos ang ilang buwang bakasyon na puno ng pahinga at pasyal, muling bumalik ang ingay at buhay sa hallway ng paaralan. Ang simoy ng hangin ay tila nagdadala ng bagong hamon, ngunit para sa magkakaibigan, ito ay isa na namang pagkakataon para magkasama-sama.

Ang Muling Pagkikita sa Gate

Maaga pa lang ay naghihintay na si Hanna sa tapat ng guard house, bitbit ang kaniyang bagong bag at ang pamilyar na listahan ng mga kailangang gawin. Hindi nagtagal, dumating si Jona na may kasunod na malakas na tawa mula kay Kenneth at Jowel.

“Oy! Akala ko nakalimutan niyo na ang daan papunta rito sa sobrang haba ng bakasyon!” biro ni Hanna.

“Grabe ka naman, parang hindi tayo nag-usap sa Group Chat gabi-gabi ah!” sagot ni Jowel habang nakikipag-fist bump kay Kenneth.

Maya-maya pa ay dumating na rin sina Thea, Ella, at Kaye. Bakas sa kanilang mga balat ang bakas ng araw mula sa kanilang mga lakad noong summer, ngunit ang mga ngiti nila ay kasing-liwanag pa rin ng dati.

Ang Pagkumpleto ng Barkada

Sa dulo ng hallway, natanaw nila sina Jacobe, George, at Kathy na seryosong nag-uusap tungkol sa kanilang mga bagong schedule.

“O, heto na ang mga Honor Students!” bati ni Kathy nang makalapit ang iba. “Handa na ba kayo? Sabi nila, mas mahirap daw ang mga subjects natin ngayong taon.”

“Mahirap man o madali, wala tayong pakialam,” sagot ni Jacobe nang may kumpiyansa. “Sanay na tayo sa puyatan, ’di ba?”

Inakbayan ni George sina Kenneth at Jowel. “Kahit anong mangyari, walang iwanan sa Section 3. Balik-garahe ba tayo nito?”

Natawa si Thea. “Siyempre! Laging bukas ang gate namin para sa inyo.”

Pagpasok sa Bagong Silid

Habang naglalakad sila patungo sa kanilang bagong silid-aralan, mapapansin ang pagbabago sa kanilang kilos. Hindi na sila ang mga estudyanteng puno ng kaba at pag-aalinlangan. Ngayon, naglalakad sila nang may tiwala sa isa’t isa.

Tumigil sila sa harap ng pinto ng kanilang bagong classroom. Tumingin si Ella sa kaniyang mga kaibigan. “Ready?”

“Ready!” sabay-sabay nilang sagot.

Binuksan nila ang pinto at sinalubong ang bagong school year—dala ang mga medalya ng nakaraan bilang inspirasyon at ang kanilang pagkakaibigan bilang sandata sa mga susunod pang pagsubok.

Chapter 4.1: Ang Sorpresa sa Likod ng Pintuan

Habang dahan-dahang binubuksan ng magkakaibigan ang pinto ng kanilang bagong silid-aralan, may halong kaba at tanong sa kanilang mga isip: Sino kaya ang bagong adviser namin? Magiging kasing-bait kaya siya ni Mrs. Reyes?

Ngunit pagkapasok na pagkapasok nila, isang pamilyar na tawa ang bumungad sa kanila. Nakatayo sa harap ng blackboard at nagsusulat ng kaniyang pangalan si Mrs. Reyes.

Ang Sigawan ng Tuwa

“Surprise! Section 3 pa rin ako!” masayang bati ni Mrs. Reyes habang ibinababa ang chalk.

Hindi mapigilan ng barkada ang mapatili sa sobrang tuwa. Unang tumakbo si Ella at Thea para yakapin ang kanilang guro. Ang mga lalaki naman, sina Kenneth, Jowel, Jacobe, at George, ay nag-apiran at nagsigawan dahil sa relief na naramdaman.

“Ma’am! Akala namin ibang teacher na!” bulalas ni Jona habang nakahawak sa kaniyang dibdib sa gulat.

“Akala ko kailangan ko na namang mag-adjust sa bagong ugali ng teacher,” dagdag ni Hanna na may malapad na ngiti. “Buti na lang po kayo pa rin.”

Balik sa Dating Gawi

Agad na nag-unahan sa kanilang mga paboritong pwesto ang magkakaibigan. Si Kathy at Kaye ay mabilis na naupo sa harap, handa na agad makinig, habang ang mga boys naman ay pumwesto sa gawing likod ngunit hindi na kasing-likot gaya ng dati.

“O, dahil ako pa rin ang adviser niyo, alam niyo na ang rules ko,” paalala ni Mrs. Reyes habang nakataas ang kilay ngunit nakangiti. “Walang maiiwan, at lalong walang susuko. Lalo na kayong sampu, inaasahan ko ang lalong paghataw niyo ngayong taon.”

“Yes, Ma’am!” sabay-sabay na sagot ng buong klase.

Ang Panimula ng Aralin

Habang nagsisimulang mag-attendance si Mrs. Reyes, pasimpleng nagkatinginan sina Jacobe at George. Alam nilang mas magiging mahirap ang mga lessons ngayong taon, pero ang malamang si Mrs. Reyes pa rin ang gagabay sa kanila ay nagbigay ng sapat na kumpiyansa.

“Section 3, handa na ba para sa unang lesson?” tanong ni Mrs. Reyes.

Kinuha nina Hanna, Jona, Thea, at Kaye ang kanilang mga bagong notebook. Si Kenneth naman ay inilabas ang kaniyang paboritong ballpen, habang sina Jowel at Jacobe ay handa na ring magsulat.

Ang saya sa loob ng silid ay hindi mapapantayan. Para sa kanila, hindi lang ito bagong school year—ito ay pagpapatuloy ng isang pamilyang binuo ng sipag at pagmamahalan sa ilalim ng gabay ng kanilang paboritong guro.

Chapter 4.2: Ang Unang Hamon ng Bagong Taon

Matapos ang masayang batian, agad na pinalitan ni Mrs. Reyes ang atmospera ng seryosong talakayan. Alam ng lahat na kahit mabait ang kanilang adviser, pagdating sa akademya ay wala itong iniiwang bato na hindi naitataob.

“Dahil nasa bagong baitang na kayo, asahan ninyong mas malalim ang ating mga paksa,” panimula ni Mrs. Reyes habang isinusulat ang pamagat ng unang aralin sa pisara. “Ngayong araw, sisimulan natin sa pagsusuri ng mga kumplikadong estruktura ng pamahalaan at lipunan.”

Ang "Recitation" Fever

Biglang tumahimik ang klase. Si Hanna ay agad na naglabas ng kaniyang ballpen, handang itala ang bawat salita. Si Jacobe at George naman ay nagkatinginan—alam nilang kailangan nilang magpokus nang maigi dahil hindi na ito basta-bastang memorization.

“Sino ang makakapagbigay ng kahulugan ng soberanya?” tanong ni Mrs. Reyes habang iniikot ang kaniyang tingin sa buong silid.

Nagtaas ng kamay si Kathy. “Ma’am, ito po ang pinakamataas na kapangyarihan ng estado na magpatupad ng batas at magpasunod sa mga mamamayan nito.”

“Magaling!” puri ni Mrs. Reyes. “Pero paano ito makakaapekto sa inyo bilang mga kabataang nasa Section 3?”

Dito na pumasok ang diskusyon. Si Jona at Kaye ay nagbahagi ng kanilang mga pananaw, habang si Thea ay mabilis na nag-organisa ng mga ideya sa kaniyang notebook. Kahit sina Kenneth at Jowel, na dati ay medyo mahiyain, ay naglakas-loob na magtanong tungkol sa mga karapatang pantao.

Ang Group Task

Hindi pinatagal ni Mrs. Reyes ang kaniyang pagsasalita at agad na nagbigay ng unang group activity. “Gusto kong maghati-hati kayo. Gumawa kayo ng isang presentasyon na nagpapakita ng tungkulin ng bawat sangay ng pamahalaan.”

Awtomatikong nagsama-sama ang sampung magkakabarkada. Sa kanilang pwesto:

Si Ella ang naatasang gumuhit ng mga visual aids.

Si George at Jacobe ang nag-analyze ng mga batas.

Si Hanna ang naging "director" para masiguro na tama ang daloy ng kanilang ulat.

“Parang nasa garahe lang tayo nina Thea ah,” bulong ni Kenneth habang naggugupit ng mga papel.

“Mas mahirap lang ngayon, pero dahil kasama natin si Ma’am Reyes, parang hindi tayo maliligaw,” sagot ni Jowel.

Ang Pawis at Ngiti

Sa loob ng isang oras, punong-puno ng ingay at pagkamalikhain ang silid ng Section 3. Nakikita ni Mrs. Reyes mula sa kaniyang mesa ang pagbabagong naganap sa sampu. Hindi na sila kailangang pagsabihan pa; kusa na silang nagtutulungan.

Nang matapos ang klase, hindi pagod ang bakas sa kanila kundi sigla. Alam nilang ito pa lang ang simula, at ang unang araw na ito ay patunay na kahit gaano pa kahirap ang ituro ni Mrs. Reyes, kaya nila itong lagpasan basta’t sila ang magkakasama.

“O, paano? Garahe ulit mamaya?” pagyayaya ni Thea bago sila lumabas para mag-recess.

Isang malakas na “Game!” ang isinagot ng buong barkada.

Chapter 4.3: Ang Tunog ng Kagutuman

Habang papalapit ang tanghalian, mas lalong naging masigla ang diskusyon sa loob ng Section 3. Sa kabila ng seryosong paksa ni Mrs. Reyes, ang barkada ay nanatiling aktibo sa paggawa ng kanilang group task. Ang bawat isa ay may ginagawa: si Hanna ay seryosong nag-e-edit ng kanilang script, habang si George at Jacobe ay abala sa pagpapaliwanag ng mga sangay ng gobyerno kina Kenneth at Jowel.

Ang Huling Minuto

"Five minutes left," paalala ni Mrs. Reyes habang tinitingnan ang kaniyang relo.

Mabilis na kumilos si Ella para idikit ang huling bahagi ng kanilang visual aid sa kartolina, habang si Kaye naman ang nag-aayos ng mga gagamitin nilang props. Si Kathy at Jona ay abalang nagkakabisado ng kanilang mga linya para sa presentasyon bukas.

"Thea, pakitago na 'tong mga marker," utos ni Hanna.

"Copy!" sagot ni Thea habang mabilis na nililigpit ang mga kalat sa kanilang mesa. Sa kabila ng pagmamadali, bakas sa kanilang mga mukha ang saya dahil natapos nila ang trabaho nang maaga.

Ang Hudyat ng Kalayaan

KRIIIIING!

Ang matagal nang hinihintay na tunog ng bell ay umalingawngaw sa buong hallway. Para sa Section 3, ito ang hudyat na oras na para sa paborito nilang bahagi ng araw—ang kainan.

"Okay, class. We will continue the presentations tomorrow. Clean your areas before leaving," wika ni Mrs. Reyes bago kinuha ang kaniyang mga gamit. "See you this afternoon."

"Goodbye and thank you, Ma'am Reyes!" sabay-sabay nilang sigaw.

Ang Lakad Patungong Canteen

Hindi pa man lubos na nakakalabas ng pinto ay nag-uunahan na sina Kenneth at Jowel.

"Grabe, naubos ang brain cells ko sa soberanya na 'yan! Kailangan ko ng kanin!" reklamo ni Kenneth habang hinihimas ang tyan.

"Anong kanin? Libre mo 'yung shake ah, talo ka sa pustahan kanina sa recitation!" pangaasar ni Jowel.

Natawa sina Hanna, Jona, at Thea habang sinusundan ang dalawa. Kasabay naman nila sina Kathy, Kaye, Ella, Jacobe, at George na naglalakad nang relaks sa hallway.

"Doon tayo sa dati nating pwesto sa ilalim ng puno," mungkahi ni George. "Mas presko doon kesa sa loob ng canteen."

"Game! Para makapag-usap na rin tayo tungkol sa schedule natin sa garahe nina Thea," dagdag ni Jacobe.

Habang naglalakad ang sampung magkakaibigan patungo sa kanilang tanghalian, hindi mawala ang ingay ng kanilang tawanan. Kahit na simula pa lang ng klase at marami na agad gawain, ang mahalaga ay magkakasama silang kakain, magpapahinga, at maghahanda para sa susunod na subject.

Chapter 4.4: Ang Salu-salo sa Ilalim ng Puno

Bitbit ang kani-kanilang mga lunch box at ang iba naman ay may dalang balot ng pagkain mula sa canteen, mabilis na nakahanap ng pwesto ang sampu sa ilalim ng malaking puno ng akasya. Dito, ang init ng araw ay hindi dama dahil sa preskong simoy ng hangin at, higit sa lahat, sa saya ng kanilang kuwentuhan.

"Anong Ulam Mo?"

Gaya ng dati, hindi pwedeng hindi magkakaalaman kung ano ang dala ng bawat isa. Pinagtabi-tabi nila ang kanilang mga baon sa gitna, na tila ba isang mini-buffet para sa Section 3.

"O, tingnan niyo 'to! Ang ulam ko, paborito ni Kenneth—Adobong Manok!" pagmamayabang ni Jowel habang binubuksan ang kaniyang Tupperware.

"Aba, sakto! Ang baon ko naman ay Tortang Talong," sabi ni Thea. "Heto, kumuha kayo, marami 'to."

Si Hanna at Jona ay nagshare sa kanilang Sinigang, habang si George naman ay may dalang sandamakmak na kanin na sapat na para sa buong barkada. "Huwag kayong mag-alala sa rice, sagot ko na ang extra!" biro ni George na ikinatawa nina Jacobe at Kathy.

Tawanan at Bukingan

Habang sarap na sarap sa pagkain, hindi nawawala ang asaran.

"Si Ella talaga, kahit anong ulam, basta may ketchup, solve na!" puna ni Kaye habang pinapanood si Ella na nilalagyan ng sarsa ang kaniyang pritong isda.

"Siyempre! Pampagana 'to," sagot ni Ella nang may punong bibig. "Kesa naman kay Kenneth, nakatitig lang sa ulam ni Jowel. O sige na, kumuha ka na doon, mukhang kanina ka pa naglalaway eh."

"Sabi ko na nga ba, ikaw talaga ang nakakakilala sa akin, Ella!" tumatawang sabi ni Kenneth sabay sandok ng adobo sa baon ni Jowel.

Si Jacobe at Kathy naman ay abalang nagkukuwentuhan tungkol sa nakakatawang reaksyon ni Kaye kanina noong biglang mag-recitation si Mrs. Reyes. "Yung mukha ni Kaye, parang nakakita ng multo noong tinawag ni Ma'am!" asar ni Jacobe.

Higit Pa sa Pagkain

Sa gitna ng kanilang pagkainan, panandaliang tumigil si Thea at pinagmasdan ang kaniyang mga kaibigan. "Grabe, parang kailan lang, stress na stress tayo sa exams. Ngayon, eto na naman tayo, masaya at busog."

"Ito ang pinakamasarap na parte ng school day," dagdag ni Jona. "Yung kahit pagod sa klase, basta ganito tayo kapag tanghalian, nawawala ang lahat ng stress."

Tumango ang lahat bilang pagsang-ayon. Ang bawat subo ng pagkain ay may kasamang tawanan at plano para sa hapon. Wala silang ibang iniisip kundi ang sarap ng kanilang ulam at ang saya ng kanilang pagsasama.

Nang matapos silang kumain, nagtulong-tulong silang magligpit ng mga kalat. Kahit sa simpleng pagkain, ipinakita ng sampung magkakaibigan na ang tunay na busog ay hindi lang nasa tyan, kundi nasa samahan ng Section 3.

Matapos ang halos kalahating oras ng masiglang kainan, dahan-dahan nang naubos ang laman ng kanilang mga lunch box. Ang kanin na dala ni George na tila isang bundok kanina ay simot na simot, gayundin ang adobong pinag-agawan nina Jowel at Kenneth.

Ang Pagliligpit

"Haaay, busog na busog ako," buntong-hininga ni Kenneth habang sumasandal sa puno. "Salamat sa adobo, Jowel. Sa uulitin!"

"Anong sa uulitin? Magbaon ka naman sa susunod!" biro ni Jowel habang isinasara ang kaniyang Tupperware.

Si Thea naman ang naglabas ng tissue at ibinahagi ito sa kaniyang mga kaibigan. Mabilis na tumayo si Hanna at Jona para simulan ang pag-aayos ng kanilang pwesto. "O, walang mag-iiwan ng kalat dito ha. Section 3 tayo, dapat malinis," paalala ni Hanna.

Tulong-tulong silang lahat. Iniligpit ni Kaye ang mga plastic na ginamit, habang si Ella naman ang sumisiguro na walang butil ng kanin na natira sa paligid. Si Kathy at Jacobe ay abalang nag-aabot ng mga bagong pitsel ng tubig para uminom bago sila tuluyang tumayo.

Ang Huling Hirit bago Pumanhik

Habang naglilinis, hindi pa rin natatapos ang kuwentuhan tungkol sa ulam.

"Sa totoo lang, 'yung Tortang Talong ni Thea ang nagdala eh," sabi ni George habang pinapagpagan ang kaniyang pantalon. "Next time, mag-request tayo ng mas maraming itlog."

"Sige ba, basta ba si Jacobe ang taya sa softdrinks!" sagot ni Thea na ikinatawa ng lahat.

Nang masigurong malinis na ang kanilang pwesto sa ilalim ng puno, isa-isang isinakbit ng sampu ang kanilang mga bag. Ang mga mukha nila ay hindi na bakas ang gutom, kundi ang sigla para sa susunod na klase sa hapon.

"O, tara na. Baka maunahan pa tayo ni Mrs. Reyes sa room," wika ni Kathy.

Sabay-sabay silang naglakad pabalik sa building ng Section 3. Habang paakyat ng hagdan, ramdam ng bawat isa ang gaan ng loob—busog ang tyan, masaya ang puso, at handang-handa na namang humarap sa mga leksyon.

Gusto mo bang ituloy natin sa Chapter 4.5: Ang Pagbabalik sa Classroom, kung saan sasalubungin sila ng isang surprise quiz o sisimulan na ang kanilang mga presentation?

Lumipas ang mga buwan at naging mabilis ang takbo ng panahon. Ang dati’y bagong school year ay nasa kalagitnaan na ngayon—ang 3rd Quarter. Ito ang yugto na kilala sa pagiging "peak" ng pagod, kung saan ang mga projects ay sunod-sunod at ang mga leksyon ay lalong humihirap.

Chapter 4.6: Ang Hamon ng Ikatlong Markahan

Sa loob ng silid ng Section 3, hindi na lang mga simpleng drawing ang makikita sa paligid. Ang mga blackboard ay puno na ng mga kumplikadong formula at mga timeline ng kasaysayan. Ramdam ang mas seryosong awra, ngunit ang pagkakaibigan nina Hanna, Jona, Kenneth, Jowel, Kathy, Kaye, Jacobe, Ella, Thea, at George ay nananatiling matatag.

Ang "Stress" sa Classroom

Pumasok si Mrs. Reyes bitbit ang isang makapal na folder. Alam ng lahat ang ibig sabihin nito—ito ang panahon ng mga malalaking performance tasks at research papers.

“Alam kong pagod na kayo dahil 3rd Quarter na,” panimula ni Mrs. Reyes habang tinitingnan ang kaniyang mga paboritong estudyante. “Pero ito ang quarter na susubok sa inyong tatag. Huwag kayong bibitaw.”

Napabuntong-hininga si Kenneth at sumandal sa kaniyang upuan. “Grabe, Ma’am. Akala ko nung 2nd Quarter mahirap na, level up pala talaga ngayon.”

“Kaya nga tayo nandito, ’di ba?” sagot ni Jacobe habang inaayos ang kaniyang mga salamin. “Walang susuko. Balik-pokus tayo.”

Ang Plano sa Garahe

Dahil sa dami ng kailangang tapusin, agad na nag-organisa ang barkada. Sa gitna ng klase, habang may maikling break, nagtipon-tipon sila sa likuran.

Si Hanna at Kathy: Sila ang nag-aayos ng schedule para sa kanilang research.

Si George at Jowel: Nakatoka sa paghahanap ng mga materyales para sa kanilang Science project.

Si Thea: “Guys, alam niyo na. Sa Sabado, bukas ang garahe namin. Mag-lunch na kayo doon para diretso ang gawa.”

“Sige, ako na ang bahala sa meryenda,” presinta ni Ella para mabawasan ang stress ng grupo.

Si Kaye at Jona naman ay nagsimula nang mag-draft ng kanilang mga report. Kahit bakas ang puyat sa kanilang mga mata, ang determinasyon ay nandoon pa rin.

Ang Pagkakaisa ng Section 3

Kahit na mas mabigat ang mga gawain sa 3rd Quarter, hindi nawawala ang tawanan. Sa tuwing may nahihirapan sa Math, agad na nandiyan sina Jacobe at George. Kapag naman may nawawalan ng gana, sina Kenneth at Jowel ang laging may hirit na nagpapatawa sa lahat.

Bago matapos ang hapon, tiningnan sila ni Mrs. Reyes. “Iba talaga ang samahan ninyo. Kahit mahirap ang quarter na ito, nakikita kong hindi kayo natitibag.”

Isang matamis na ngiti ang ibinigay ng sampu sa kanilang adviser. Ang 3rd Quarter ay maaaring puno ng pagsubok, pero para sa magkakaibigan, ito ay isa na namang pagkakataon para patunayan na ang Section 3 ay hindi lang basta klase—sila ay isang pamilyang sabay-sabay na aabutin ang kanilang mga pangarap.

Chapter 4.7: Ang Hatak ng Ikatlong Markahan

Sa loob ng silid-aralan ng Section 3, ramdam na ang bigat ng mga dalahin. Hindi pa man panahon ng pagsusulit, ang mga mesa nina Hanna, Jona, Kenneth, Jowel, Kathy, Kaye, Jacobe, Ella, Thea, at George ay punong-puno na ng mga manila paper, laptop, at mga sangkatutak na librong hiram mula sa silid-aklatan.

Ang Pagtutulungan sa Research

Habang ang ibang klase ay maingay na naglalaro sa labas, ang sampu ay abalang-abala sa loob. Si Mrs. Reyes ay paikot-ikot sa bawat grupo, nagbibigay ng payo kung paano mas mapapaganda ang kanilang ginagawang research paper.

"Ma'am, tama po ba itong format ng bibliography namin?" tanong ni Kaye habang tinititigan ang screen ng laptop.

"Check niyo ang spacing, Kaye. Pero sa kabuuan, maayos ang daloy ng inyong introduction," sagot ni Mrs. Reyes habang nakangiti.

Lumapit si Jacobe at George bitbit ang ilang piraso ng papel. "Hanna, Kathy, heto na 'yung mga data na nakuha namin mula sa survey. Medyo mahirap i-tally pero kaya 'to," sabi ni Jacobe.

Agad itong tinulungan ni Hanna. "Sige, George, pakisulat na lang sa graph 'yung mga numbers para mas madaling basahin ni Ma'am mamaya."

Ang "Pang-alis Stress" nina Kenneth at Jowel

Sa kabilang panig ng silid, sina Kenneth at Jowel ang naatasang mag-layout ng kanilang visual aids. Kahit seryoso ang lahat, hindi mawawala ang kanilang mga hirit para gumaan ang loob ng barkada.

"Grabe, 'yung utak ko parang 1% na lang ang battery," biro ni Kenneth habang dahan-dahang ginugupit ang border ng kanilang manila paper.

"Huwag kang mag-alala, Kenneth. Kapag natapos natin 'to, ililibre kita ng palamig," sagot ni Jowel sabay kindat sa mga kaibigan.

Natawa si Thea at Jona na abala naman sa pag-o-organisa ng mga folders. "Huwag puro palamig, Kenneth! Mag-pokus ka muna diyan sa ginugupit mo, baka maging tabingi 'yan!" saway ni Jona na may halong tawa.

Ang Gaan ng Samahan

Si Ella naman ay abala sa pag-aabot ng kaniyang dalang biskwit sa bawat isa. "O, kain muna kayo. Bawal magutom ang mga honor students ng Section 3."

"Salamat, Ella! Ikaw talaga ang savior namin pagdating sa pagkain," pasasalamat ni Kathy habang mabilis na kumukuha ng biskwit bago bumalik sa pag-type.

Kahit na tambak ang mga gawain at wala pa ang pressure ng exam, kitang-kita ang sistema nila. Walang nag-uutos, walang nagrereklamo. Kusa ang bawat isa dahil alam nilang ang tagumpay ng isa ay tagumpay ng buong barkada.

"Ang ganda tingnan na kahit 3rd Quarter na at pagod na ang lahat, hindi pa rin kayo nagkakapikunan," puna ni Mrs. Reyes habang pinagmamasdan ang sampu.

Nagkatinginan ang magkakaibigan. Sa gitna ng mga papel at abalang oras, isang simpleng ngiti ang pinagsaluhan nila—isang tahimik na pagkilala na hangga't magkakasama sila, kahit anong hirap ng research o project ay kaya nilang tawanan.

Chapter 4.8: Ang Paghahanap ng Lakas sa Tanghalian

Habang tumatagal ang oras sa loob ng silid ng Section 3, lalong humahaba ang mga listahan ng kailangang tapusin. Ang tunog ng mga keyboard at ang kaluskos ng mga papel ay tila naging background music na ng kanilang umaga. Pero kahit gaano kaseryoso ang kanilang ginagawa, may isang bagay na hindi nagbabago: ang kanilang mga tiyan na may sariling alarm clock.

Ang Pag-aabang sa Bell

Pasulyap-sulyap na si Kenneth sa kaniyang relo. "Five minutes na lang, guys. Ramdam ko na ang tawag ng kanin at ulam," bulong niya kay Jowel.

"Tiis lang, Kenneth. Malapit na nating matapos 'tong table of contents," sagot ni Jowel habang pilit na pinatitino ang kaniyang pagkakasulat.

Si Hanna at Kathy ay nagmamadaling i-save ang kanilang mga files sa laptop, habang si Thea at Jona ay nagsisimula na ring magligpit ng mga marker at highlighter na nagkalat sa kanilang mesa. Sina George, Jacobe, Kaye, at Ella naman ay abala sa pag-aayos ng mga upuan na nagkandagulo-gulo dahil sa dami ng ginagawa.

Ang Hudyat ng Pahinga

KRIIIIING!

Sa wakas, umalingawngaw ang bell para sa lunch break. Parang isang magic spell na nakapagpabuhay muli sa kanilang lahat.

"Okay, Section 3. Mag-lunch na ang lahat. Pagbalik, siguraduhin na malinis ang isip at handa ulit magtrabaho," bilin ni Mrs. Reyes bago lumabas ng silid.

"Salamat, Ma'am!" sabay-sabay nilang tugon.

"O, ano? Sa ilalim ulit tayo ng puno?" tanong ni Jacobe habang isinusukbit ang kaniyang bag.

"Siyempre naman! Doon na tayo, mas presko!" sagot ni Ella na mukhang excited na ring magbukas ng baon.

Ang Pagsasalo-salo

Pagdating sa kanilang paboritong pwesto sa ilalim ng puno ng akasya, mabilis na inilatag ng sampu ang kanilang mga pagkain. Sa 3rd Quarter na ito, parang naging mas espesyal ang kanilang mga tanghalian dahil ito na lang ang oras na talagang nakakapag-relax sila.

"Anong pasabog natin ngayon?" tanong ni George habang inilalabas ang kaniyang laging-ready na extra rice.

"Heto, may dalang Pork Chop si Mommy!" pagmamalaki ni Kaye.

"Akin naman, Ginisang Monggo," sabi ni Jona. "Pampatalino raw 'to sabi ni Lola, kailangang-kailangan natin 'to ngayon."

"Hati tayo sa monggo mo, Jona! Bagay 'yan sa dala kong Pritong Galunggong," dagdag ni Thea habang inaabutan ng kutsara ang mga kaibigan.

Si Kenneth at Jowel naman ay mabilis na nakikikain sa ulam ni Kathy na Menudo. "Hoy, dahan-dahan lang kayong dalawa! Baka maubos niyo 'yung patatas, 'yan pa naman ang paborito ko!" sigaw ni Kathy na may halong tawa.

Tawanan sa Gitna ng Pagod

Sa bawat subo ng kanin, nawawala ang pagod na naramdaman nila kaninang umaga. Nagkukuwentuhan sila tungkol sa mga nakakatawang pagkakamali nila sa research, habang si Hanna ay panaka-nakang nagpapaalala na huwag masyadong magmadali sa pagkain.

"Ang sarap talaga kumain kapag ganito tayo," wika ni Ella habang humihigop ng juice. "Kahit gaano kahirap ang 3rd Quarter, basta busog tayo at magkakasama, parang carry lang lahat."

"Tama!" pagsang-ayon ni Jacobe. "Isipin niyo na lang, kaunti na lang at matatapos na rin ang quarter na 'to."

Nagpatuloy ang kanilang masayang kainan sa ilalim ng puno. Ang bawat halakhak at asaran ay tila nagsisilbing gasolina nila para harapin ang mahabang hapon. Matapos ang huling subo, nagtulong-tulong silang magligpit, handa nang bumalik sa Section 3 para ituloy ang kanilang nasimulan.

Chapter 4.9: Ang Mabigat na Pag-amin sa Ilalim ng Puno

Matapos ang masayang salu-salo at habang nagliligpit na sila ng kani-kanilang mga baunan, biglang tumahimik si Kenneth. Hindi gaya ng dati na siya ang pinakamaingay at laging may hirit pagkatapos kumain, ngayon ay nakatitig lang siya sa kaniyang kamay.

Napansin ito ni Jowel, na matagal na niyang katabi. "O, Kenneth, bakit bigla kang natahimik? Busog lang ba 'yan o inaantok ka na?"

Huminga nang malalim si Kenneth at tumingin sa kaniyang siyam na kaibigan na ngayon ay nakatuon na rin ang pansin sa kaniya.

Ang Malungkot na Balita

"Guys," panimula ni Kenneth, ang boses niya ay hindi na kasing sigla ng kanina. "May sasabihin sana ako sa inyo. Hindi ko alam kung paano sisimulan, pero... kailangan ko nang mag-transfer sa Manila sa susunod na buwan."

Biglang tumigil sa pag-aayos ng kaniyang bag si Hanna. Si Thea, Jona, at Kaye ay nagkatinginan, bakas ang gulat sa kanilang mga mata.

"Ano? Bakit? Akala ko ba tatapusin natin ang taon dito sa Section 3?" tanong ni George na tila hindi makapaniwala.

"Kailangan kasi, George," paliwanag ni Kenneth. "Tumawag ang parents ko. Masama ang pakiramdam ni Lola sa Manila, may sakit siya. Matanda na rin si Lolo at hirap na siyang alagaan si Lola mag-isa. Walang ibang pwedeng tumulong doon kundi kami, kaya kailangan naming lumipat para maalagaan sila."

Ang Katahimikan ng Barkada

Nabalot ng katahimikan ang pwesto nila sa ilalim ng puno. Si Ella, na laging masiyahin, ay dahan-dahang napayuko. Si Kathy naman ay napahawak sa kaniyang noo. Para sa kanila, ang bawat isa sa sampu ay parang isang piraso ng puzzle—kapag may nawala, hindi na kumpleto ang larawan.

"Biglaan naman yata, Kenneth," mahinang sabi ni Jacobe. "Paano 'yung mga projects natin? Paano 'yung graduation natin na magkakasama?"

"Pasensya na talaga, guys," sagot ni Kenneth, bakas ang lungkot sa kaniyang mukha. "Ayaw ko rin namang umalis, lalo na't ngayon pang 3rd Quarter at ang dami nating ginagawa. Pero kailangan ako ng pamilya ko doon."

Ang Pangako sa Gitna ng Lungkot

Lumapit si Jona at tinapik ang balikat ni Kenneth. "Naiintindihan namin, Kenneth. Pamilya muna dapat bago ang lahat."

"Saka, Manila lang naman 'yun," pilit na pagpapasigla ni Thea, kahit na medyo nanginginig ang boses. "May video call naman, may Group Chat. Hindi naman tayo magkakalimutan, 'di ba?"

Pinilit na ngumiti ni Kenneth. "Siyempre naman. Kayo ang pinaka-the best na naging kaklase at barkada ko. Kahit nasa Manila na ako, Section 3 pa rin ang puso ko."

Inakbayan ni Jowel ang kaniyang matalik na kaibigan. "O sige na, bawal ang drama. Sulitin na lang natin 'yung mga natitirang araw mo dito. Galingan natin sa research para pag-alis mo, may magandang alaala tayo."

Kahit may halong lungkot, tumayo ang sampu at nag-group hug sa ilalim ng puno. Alam nilang magbabago ang takbo ng kanilang araw-araw, pero ang samahang nabuo nila mula 1st Quarter hanggang ngayon ay hindi basta-basta mabubura ng distansya.

Chapter 4.10: Ang Paglayag ni Kenneth

Dumating ang araw na kinatatakutan ng lahat—ang araw ng pag-alis ni Kenneth. Maaga pa lamang ay nagtipon-tipon na ang siyam na magkakaibigan sa tapat ng terminal ng barko. Kasama nila ang mga magulang ni Kenneth na abala sa pag-aayos ng kanilang mga bagahe, habang ang magkakaibigan naman ay tila ayaw bumitaw sa bawat sandali.

Sa Harap ng Pier

Bitbit ni George at Jacobe ang ilan sa mga huling gamit ni Kenneth para makatulong sa kaniyang tatay. Si Hanna naman ay may hawak na isang maliit na scrapbook na ginawa nilang lahat kagabi—puno ito ng mga litrato nila mula noong 1st Quarter, mga nakakatawang quotes sa klase, at mga mensahe ng pasasalamat.

“O, Kenneth, huwag mong kakalimutang basahin ’to kapag nasa loob ka na ng barko, ha?” bilin ni Hanna habang iniabot ang libro. “Para hindi ka masyadong malungkot.”

“Salamat, guys,” sagot ni Kenneth. Bakas sa kaniyang mga mata na kulang siya sa tulog, hindi dahil sa pag-aaral, kundi dahil sa bigat ng kaniyang nararamdaman sa pag-alis.

Ang Huling Paalam

Habang naririnig na ang malakas na busina ng barko na hudyat ng nalalapit na pag-alis, lalong naging emosyonal ang paligid. Ang mga magulang ni Kenneth ay nagpasalamat sa siyam dahil sa naging mabuting impluwensya nila sa kanilang anak.

“Kenneth, mag-ingat ka doon ha? Alagaan mo sina Lola at Lolo,” sabi ni Thea habang pinipigil ang luha. “At huwag mong kakalimutang mag-update sa GC. Kapag may hindi ka maintindihan sa Math, i-chat mo lang si Jacobe o si George.”

“Oo naman,” pilit na ngiti ni Kenneth. “Kayo rin dito, galingan niyo sa 3rd Quarter. Huwag kayong magpabaya dahil wala na ang pinakamagaling ninyong clown.”

Natawa nang bahagya sina Jona, Kaye, Kathy, at Ella, pero agad ding napalitan ng lungkot. Si Jowel, na siyang pinakamalapit kay Kenneth, ay huling lumapit at binigyan siya ng isang mahigpit na yakap at fist bump. “Sa Manila na ang susunod nating gala, ha? Mag-iingat ka, ’tol.”

Ang Paglayag ng Barko

Nang kailangan na nilang pumasok sa loob ng terminal, kumaway si Kenneth sa huling pagkakataon kasama ang kaniyang mga magulang. Tumayo ang siyam sa gilid ng railings ng pier, pinapanood ang dahan-dahang pag-atras ng malaking barko mula sa pantalan.

Nagsisigaw sina George at Jowel ng “Mag-ingat ka, Kenneth!” habang kumakaway nang malakas. Itinaas naman nina Hanna at Ella ang kanilang mga kamay bilang huling pagbati.

Habang unti-unting lumiliit ang anino ng barko sa gitna ng dagat, nanatiling nakatayo ang siyam. Ang 3rd Quarter ay magpapatuloy, ang mga research paper ay kailangan pa ring tapusin, at ang Section 3 ay papasok pa rin bukas—pero alam nilang sa bawat tawanan at kainan nila sa ilalim ng puno, may isang upuan na pansamantalang mababakante.

“Siyam na lang tayo,” mahinang sabi ni Kaye.

“Siyam sa classroom, pero sampu pa rin tayo sa puso,” sagot ni Jacobe.

Naglakad sila palayo sa pier nang magkakasabay, dala ang pangako na kahit magkalayo, ang pagkakaibigang nabuo sa Section 3 ay kasing-tibay ng barkong naglayag sa dagat.

Chapter 4.11: Ang Bakanteng Upuan

Lunes ng umaga. Ang sikat ng araw na tumatama sa bintana ng Section 3 ay tila hindi kasing-sigla ng dati. Pagpasok nina Hanna, Jona, Jowel, Kathy, Kaye, Jacobe, Ella, Thea, at George, agad na bumungad sa kanila ang isang bagay na pilit nilang iniiwasang tingnan—ang bakanteng upuan sa tabi ni Jowel.

Ang Katahimikan sa Loob ng Silid

Dati-rati, sa ganitong oras, maririnig na ang malakas na tawa ni Kenneth habang nagkukuwento ng kaniyang mga kalokohan noong weekend. Ngunit ngayon, ang tanging tunog sa loob ng classroom ay ang pag-ikot ng electric fan at ang mahinang pag-uusap ng ibang mga kaklase.

Inilapag ni Jowel ang kaniyang bag sa kaniyang mesa, ngunit panandalian siyang natigilan nang mapatingin sa kaliwa niya. Wala na doon ang taong laging nanghihingi ng papel o nakikipag-asaran sa kaniya bago magsimula ang klase.

“Parang ang laki ng pinagbago ng room natin, ’no?” mahinang puna ni Ella habang inaayos ang kaniyang mga gamit.

“Oo nga, ang tahimik,” pagsang-ayon ni Thea. “Nakasanayan na kasi nating siya ang pinakamaingay dito.”

Ang Pagpasok ni Mrs. Reyes

Pumasok si Mrs. Reyes at gaya ng dati, inilibot niya ang kaniyang tingin sa klase. Huminto ang kaniyang mga mata sa bakanteng pwesto ni Kenneth. Bakas din sa mukha ng kanilang adviser ang pangungulila, ngunit alam niyang kailangan nilang magpatuloy.

“Good morning, Section 3,” bati ni Mrs. Reyes. “Alam kong naninibago kayo dahil wala na rito si Kenneth. Pero tandaan ninyo, ang pag-alis niya ay para sa kaniyang pamilya. Ipakita natin sa kaniya na kahit wala siya rito, itutuloy natin ang galing na sinimulan nating sampu.”

Tumango si Hanna at Kathy. Binuksan nila ang kanilang mga notebook, pilit na ibinabalik ang pokus sa pag-aaral. Si Jacobe naman ay kumuha ng ballpen at nagsimulang magsulat, habang si George ay tumingin kay Jowel at tinapik ang balikat nito bilang pag-alo.

Isang Sorpresa sa Group Chat

Sa gitna ng kanilang pagsusulat, biglang nag-vibrate ang mga cellphone na nasa loob ng kanilang mga bag (na naka-silent mode). Pagdating ng recess, sabay-sabay nilang tiningnan ang kanilang Group Chat.

Kenneth: "Guys! Kararating lang namin dito sa Manila. Ang ganda ng view sa dagat kagabi! Kamusta ang Section 3? Jowel, huwag mong iiyakan 'yung upuan ko ha! Mag-review kayo, babantayan ko ang mga grades niyo mula rito."

Napangiti sina Kaye at Jona habang binabasa ang mensahe. Mabilis na nag-reply si George ng isang picture ng kanilang pwesto sa ilalim ng puno na may caption na: "Busog na kami, pero kulang ang adobo dahil wala kang kaagaw!"

Kahit bakante ang upuan sa loob ng classroom, naramdaman ng siyam na naroon pa rin ang presensya ni Kenneth. Ang 3rd Quarter ay magpapatuloy, at kahit kulang na sila sa bilang, ang determinasyon nilang magtagumpay ay lalong tumibay—para sa kanilang sarili, at para sa kaibigang nasa malayo.

Chapter 4.12: Ang Pagdating nina Alvin at Vincent

Nasa kalagitnaan na ng 3rd Quarter at ang bigat ng mga requirements ay lalong tumitindi. Habang ang siyam ay unti-unti nang nasasanay sa katahimikan ng upuan ni Kenneth, isang umaga ay may kasamang dalawang pamilyar na mukha si Mrs. Reyes pagpasok sa silid-aralan.

“Class, mayroon tayong dalawang bagong transfer students na makakasama ninyo sa Section 3,” anunsyo ni Mrs. Reyes. “Sina Alvin Maestre at Vincent Tagaw. Galing sila sa kabilang bayan at sana ay tulungan ninyo silang makahabol.”

Ang Unang Limang Araw

Noong una, sina Alvin at Vincent ay medyo mahiyain at laging magkasama sa isang tabi. Si Alvin ay tahimik ngunit mapapansin mong mabilis kumilos pagdating sa mga hands-on na gawain, habang si Vincent naman ay mahilig magbasa at tila seryoso sa bawat leksyon.

Sa loob ng unang limang araw, pinagmasdan sila ng barkada. Si Hanna, bilang lider, ang unang lumapit para mag-abot ng mga lumang notes. Si Jowel naman, na dati ay laging katabi ni Kenneth, ang unang nagbiro sa dalawa para mawala ang pagkailang.

“Alvin, Vincent, huwag kayong matakot kay George. Mukha lang ’yang seryoso pero mahina ’yan sa Math, kaya si Jacobe ang lapitan niyo,” biro ni Jowel habang naglalakad sila sa hallway.

Doon nagsimulang gumaan ang loob ng dalawa. Sa ikalimang araw, imbes na sa loob ng room kumain, inimbitahan nina Thea at Ella sina Alvin at Vincent sa kanilang paboritong pwesto sa ilalim ng puno.

Mula Siyam, Muli ay Labing-isa

Sa ilalim ng puno ng akasya, naganap ang pormal na pagtanggap sa dalawa. Naglabas ng kani-kanilang baon sina Jona, Kaye, at Kathy, at gaya ng dati, naging "sharing session" ang tanghalian.

“Salamat ha,” sabi ni Alvin habang kumakain ng inalok na ulam ni Thea. “Akala namin mahihirapan kaming mag-adjust dito sa Section 3.”

“Oo nga,” dagdag ni Vincent. “Balita kasi namin, sobrang solid ng grupo niyo rito. Nakakatuwa na sinali niyo kami agad.”

“Wala ’yun!” sagot ni George. “Kulang kami ng isa eh, kaya saktong-sakto ang dating niyo. Ngayon, labing-isa na tayo sa barkada!”

Ang Bagong Sigla ng Barkada

Dahil sa pagdating nina Alvin at Vincent, tila bumalik ang sigla ng grupo. Si Alvin ay nakitaan nina Jacobe ng galing sa paggawa ng mga diagram, samantalang si Vincent naman ay naging katuwang nina Hanna at Kathy sa pag-e-edit ng kanilang research paper.

Nang gabing iyon, hindi nakalimutan ng barkada na mag-update sa kanilang Group Chat kasama si Kenneth.

Jowel: "Kenneth! May bago tayong mga tropa, sina Alvin at Vincent. Ayos sila, mga lodi rin sa puyatan!"

Kenneth: "Nice! Buti naman hindi na kayo malungkot diyan. Alvin, Vincent, ingatan niyo 'yung pwesto ko ha! Welcome sa Section 3!"

Sa pagtatapos ng linggong iyon, ang lungkot ng pag-alis ni Kenneth ay napalitan ng bagong pag-asa. Labing-isa na silang magkakasama ngayon sa ilalim ng gabay ni Mrs. Reyes, handang harapin ang natitirang bahagi ng 3rd Quarter nang may mas malaking pamilya.

Napakaganda ng transisyon ng kwento! Mula sa lungkot ng pag-alis ni Kenneth, muling nabuo at mas lumawak pa ang samahan sa pagdating nina Alvin at Vincent. Narito ang pagpapatuloy ng inyong kwento para sa Chapter 4.13, kung saan ipapakita natin ang paglago ng kanilang pagkakaibigan hanggang sa pagtapak nila sa huling taon ng Junior High School.

Chapter 4.13: Ang Panunumpa sa Grade 10

Lumipas ang mga buwan na tila ba mabilis na agos ng tubig. Ang dating "adjustment period" nina Alvin at Vincent ay napalitan ng malalim na samahan. Hindi na sila itinuturing na "baguhan"; sila ay naging mahahalagang bahagi na ng bawat tawanan, asaran, at puyatan sa paggawa ng projects.

Ang Paglipas ng Panahon

Sa pagtatapos ng Grade 9, naging tradisyon na ng labing-isa ang magtipon sa ilalim ng kanilang paboritong puno ng akasya. Doon, hindi lang pagkain ang pinagsasaluhan kundi pati na rin ang mga pangarap.

Si Alvin: Naging "engineer" ng grupo pagdating sa mga science projects.

Si Vincent: Naging "think tank" at katuwang ni Hanna sa pagplaplano ng mga school activities.

Ang Barkada: Mas naging matatag. Ang siyam na orihinal at ang dalawang bago ay naging isang pamilyang hindi na mapaghihiwalay.

Welcome to Grade 10: Ang Huling Sayaw

Dumating ang unang araw ng Grade 10. May halong kaba at excitement ang bawat isa habang tinitingnan ang listahan sa bulletin board.

"Guys! Magkakasama pa rin tayong lahat sa Section 1!" sigaw ni Jowel habang iwinagayway ang kanyang bag. Isang malakas na hiyawan ang sumunod. Kahit sina George at Jacobe na madalas ay seryoso ay hindi napigilang mapangiti.

Sa loob ng silid-aralan, mas mabibigat na ang mga asignatura. Nariyan ang El Filibusterismo, mas komplikadong Math, at ang pressure ng Graduation. Ngunit sa halip na mawalan ng pag-asa, mas lalo silang nagtulungan.

Hanna: "O, walang iwanan ha? Sabay-sabay tayong aakyat ng stage sa katapusan ng taon."

Thea at Ella: "Promise! Basta share-share pa rin sa reviewers!"

Ang Group Chat na Walang Kupas

Kahit nasa malayo si Kenneth, nanatili siyang "silent member" at taga-cheer ng barkada. Sa kanilang group chat, hindi nawawala ang update sa bawat isa.

Vincent: "Kenneth, ang hirap ng Math dito sa Grade 10, buti na lang nandyan sina Jacobe."

Kenneth: "Kaya niyo 'yan! Balitaan niyo ako sa Moving Up ceremony niyo ha. Malay niyo, makasilip ako!"

Dito napatunayan ng magkakaibigan na ang tunay na pagkakaibigan ay hindi nasusukat sa tagal ng pagsasama, kundi sa lalim ng suportang ibinibigay sa isa’t isa sa gitna ng mga pagsubok. Ang Section 3 noon ay Section 1 na ngayon—mas matanda, mas matalino, at mas matatag.

Susunod na Kabanata: Ang Mas Malaking Hamon

Habang papalapit ang 1st Quarter Examination ng Grade 10, isang malaking sorpresa ang naghihintay sa barkada na susubok sa kanilang pagkakaisa.

Narito ang pagpapatuloy ng kwento, kung saan masusubok ang kanilang samahan sa gitna ng tambak na gawain sa Grade 10.

Chapter 4.14: Ang "Survival Mode" ng Labing-isa

Pumasok ang ikalawang quarter ng Grade 10 at tila bumuhos ang lahat ng requirements nang sabay-sabay. Wala na ang mga petiks na hapon sa ilalim ng puno ng akasya; napalitan ito ng mga laptop, makakapal na libro, at mga kape sa mesa. Ang dating tawanan ay napalitan ng seryosong diskusyon tungkol sa kanilang Research Paper at ang papalapit na National Achievement Test (NAT).

Ang Pressure ng Graduation Year

Dahil sila ay nasa Section 1 na, mas mataas ang ekspektasyon sa kanila ng mga guro. Si Hanna, bilang pressure-cooker ang sitwasyon, ay halos hindi na matulog para ma-organize ang mga group activities.

"Guys, kailangan nating hatiin ang trabaho," sabi ni Hanna habang nakapaligid silang lahat sa loob ng library. "Sina Alvin at Jacobe ang bahala sa Data Gathering. Vincent, Kathy, at Jona, kayo sa Review of Related Literature. Kami nina Thea, Ella, at Kaye ang mag-aayos ng formatting."

Si Jowel at George, na dati ay taga-patawa lang, ay seryoso na ring nakaharap sa kanilang mga module. "Kahit masakit sa ulo, kailangang lumaban. Sayang ang pinagsamahan natin kung may maiiwan sa graduation," seryosong sabi ni Jowel.

Ang Sakripisyo at Pagkakaisa

Dahil sa sobrang pagiging busy, madalas ay sa school na sila inaabot ng dilim. Minsan, nakikita na lang silang sabay-sabay na kumakain ng cup noodles habang nag-e-edit ng thesis.

Si Alvin: Dahil mabilis siyang kumilos sa hands-on, siya ang tumutulong sa mga kaklaseng nahihirapan sa kanilang Science experiment.

Si Vincent: Ginamit ang kanyang hilig sa pagbabasa para mabilis na ma-summarize ang mga kailangan nilang references, kaya laking pasasalamat ng barkada sa kanya.

Minsan, nagkakaroon din ng tensyon. Sa pagod at puyat, hindi naiiwasan ang konting init ng ulo. Isang hapon, muntik nang magtalo sina Jacobe at George dahil sa isang pagkakamali sa computation, ngunit agad itong naayos nang maglabas ng meryenda sina Kathy at Kaye para palamigin ang ulo ng lahat.

Ang Group Chat sa Gitna ng Pagod

Kahit pagod na pagod, ang kanilang GC ang nagsisilbing "pahingahan" nila bago matulog.

Hanna: "Guys, thank you sa effort today. Malapit na nating matapos 'yung Chapter 3!"

Ella: "Salamat din! Konting tiis na lang, Pasko na!"

Alvin: "First time kong naging ganito ka-busy, pero dahil sa inyo, parang hindi nakakapagod."

Kenneth (from Overseas): "Laban lang, Section 3

1! Nakikita ko 'yung mga puyat niyo sa post. Pag-uwi ko dyan, dapat lahat kayo may diploma na!"

Ang Bagong Routine

Naging routine na nila ang pagpasok nang maaga para mag-review at ang pag-stay nang late para sa practice ng kanilang Research Defense. Sa kabila ng pagiging "busy," mas lalong nakita nina Alvin at Vincent na hindi lang sila basta magkakaibigan—sila ay isang support system.

Sa bawat puyat at pagod, ang labing-isang magkakaibigan ay mas lalong naging matatag. Alam nila na ang Grade 10 ay hindi lang tungkol sa matataas na grado, kundi tungkol sa kung paano sila mananatiling magkakasama hanggang sa dulo.

Sa pagpasok ng Nobyembre, lalong uminit ang sitwasyon sa loob ng Section 1. Hindi na lang research paper ang inaatupag nila dahil heto na ang isa sa pinakamalaking hamon ng taon—ang 2nd Periodical Test.

Ito ang pagsusulit na magsasabi kung mapapanatili ba nila ang kanilang mga pwesto sa ranking, at para sa barkada, ito ang test ng kanilang teamwork.

Chapter 4.15: Ang "Hell Week" ng Ikalawang Markahan

Ang linggo bago ang pagsusulit ay tinawag nilang "Hell Week." Halos lahat ng miyembro ng barkada ay may hawak na highlighter at makakapal na reviewer kahit habang kumakain.

Ang Review Strategy ng Labing-isa

Dahil seryoso ang lahat, nagdesisyon si Hanna na gumamit ng "Buddy System." Hinati niya ang grupo base sa kani-kanilang kalakasan para masiguradong walang babagsak:

Math at Physics: Si Jacobe at Alvin ang nagsilbing mga tutor. Sila ang nagpapaliwanag ng mga formula sa board tuwing break time.

English at Filipino: Si Vincent at Kathy ang nakatoka sa pag-aanalisa ng mga kabanata ng Makoro.

Science: Si Jona at Kaye ang gumawa ng mga flashcards para sa mga terminolohiya.

The "Moral Support": Sina Jowel at George ang taga-bili ng kape at pagkain para siguraduhing hindi inaantok ang lahat.

Ang Tatlong Araw ng Pagsusulit

Unang Araw: Ang Kalmado Bago ang Bagyo

Maagang pumasok ang labing-isa. Nagtipon sila sa labas ng room para sa isang maikling prayer na pinangunahan ni Thea. Pagpasok sa loob, tanging tunog lang ng ballpen at paglipat ng papel ang maririnig. Si Alvin, kahit bago pa lang, ay kitang-kita ang pokus, habang si Vincent naman ay mabilis sumagot sa English.

Ikalawang Araw: Ang Pagsubok sa Math

Ito ang pinaka-kinatatakutan ng lahat. Paglabas ng room pagkatapos ng exam, bagsak ang balikat ni Ella. "Ang hirap nung problem number 15!" reklamo niya. Agad siyang nilapitan ni Jacobe. "Huwag kang mag-alala, tama 'yung logic mo dun, baka sa decimal point ka lang nalito. Bawi tayo sa susunod."

Ikatlong Araw: Ang Huling Hataw

Kahit pagod na ang lahat, pinilit nilang tapusin ang huling araw nang malakas. Pagkatapos ng huling subject, isang malakas na "YES!" ang umalingawngaw sa hallway ng Grade 10 building. Tapos na ang puyatan!

Ang Resulta sa Bulletin Board

Pagkalipas ng isang linggo, ipinaskil na ni Mrs. Reyes ang resulta. Nagtulakan ang mga estudyante, pero ang labing-isa ay nanatiling magkakahawak-kamay habang lumalapit.

"Pasado tayong lahat!" sigaw ni Kathy habang itinuturo ang listahan.

Hindi lang basta pasado; sina Hanna, Vincent, at Jacobe ay pumasok sa Top 10 ng buong batch. Ang mas nakakatuwa, si Alvin ay nakakuha ng pinakamataas na score sa Science, at si Jowel na madalas muntikang bumagsak noon ay nakakuha na ngayon ng disenteng marka.

GC Update:

Jowel: "Guys, nakita niyo 'yun? 85 ako sa Math! Himala!"

Alvin: "Hindi 'yan himala, pinaghirapan natin 'yan sa review session natin."

Kenneth: "Congrats, Section 1! Proud na proud ako sa inyo. Isang quarter na lang, moving up na!"

Ang Selebrasyon

Dahil sa tagumpay ng kanilang 2nd Periodical Test, nagkasundo ang lahat na mag-ambagan para sa isang simpleng "Pizza Party" sa ilalim ng kanilang puno ng akasya. Habang kumakain, napagtanto nila na ang pagdating nina Alvin at Vincent ang nagkumpleto sa puzzle ng kanilang barkada.

***Download NovelToon to enjoy a better reading experience!***