THE UNFINISH CHAPTER

Chapter 1: Ang Listahan sa Bulletin Board

(BUKAS NA EKSENA)

Makikita ang mahabang pila ng mga estudyante sa corridor. Mainit ang panahon, rinig ang ingay ng mga magulang na nagtatanong at mga electric fan na humuharurot. Sa gitna ng kaguluhan, isang maliit na babae ang pilit na sumisingit sa harap ng Bulletin Board. Siya si HANNA Mae.

HANNA

(Pinapunas ang pawis sa noo, kinakausap ang sarili)

“Sana Section 1... sana Section 1... please, Lord, kahit Section 2 na lang!”

Hahanapin ni Hanna ang pangalan niya sa listahan. Bababa ang daliri niya mula sa Section 1, papuntang Section 2, hanggang sa tumigil ito sa gitna ng Section 3.

HANNA

(Mapapabuntong-hininga)

“Section 3? Seryoso ba ‘to? Ang layo ko sa mga kaklase ko nung elementary.”

Sa hindi kalayuan, may isang babaeng tahimik na nakatayo, yakap-yakap ang kanyang envelope at tila lito sa paligid. Siya si JONA PANBINA. Mapapansin ni Hanna na kanina pa ito pabalik-balik sa tapat ng board pero hindi makalapit dahil sa dami ng tao.

HANNA

(Lalapit kay Jona)

“Hoy, girl! Mukhang kanina ka pa d’yan ah? Anong hinahanap mong section?”

Magugulat si Jona at bahagyang aatras. Mahiyain siya at hindi sanay sa biglaang pakikipag-usap.

JONA

“Ah... eh... tinitingnan ko lang kung nasaan yung pangalan ko. Hindi ko kasi mabasa, ang daming tao.”

HANNA

“Akin na, ako na titingin! Ano bang pangalan mo?”

JONA

“Jona... Jona Panbina.”

Muling titingin si Hanna sa listahan. Ngingiti siya nang makita ang pangalan ni Jona na eksaktong nasa ilalim ng pangalan niya.

HANNA

(Masayang tatapikin ang balikat ni Jona)

“Ayun oh! Panbina, Jona. Magkaklase tayo! Section 3 din ako. Ako si Hanna Meres. At least ngayon, may kakilala na ako agad. Hindi na ako mag-isang kakain sa canteen nito!”

Mapapangiti nang bahagya si Jona, nabawasan ang kaba sa kanyang dibdib.

JONA

“Salamat, Hanna. Akala ko talaga wala akong magiging kaibigan dito.”

HANNA

“Sus, don’t worry! Kapit lang tayo. Section 3 tayo ngayon, pero malay mo, dito natin mahahanap yung pinakamasayang tropa.”

Maglalakad ang dalawa palayo sa bulletin board habang nagtatawanan, hindi alam na sa loob ng Section 3, unti-unti ring darating ang iba pa nilang magiging kaibigan na sina Keneth, Jowel, at ang buong grupo.

Sige, ituloy natin ang usapan nina Hanna at Jona habang papunta sila sa kanilang classroom. Dito natin mas makikita ang pagkakaiba ng kanilang personalidad.

Chapter 1.1: Ang Paglalakad Patungong Section 3

(Naglalakad ang dalawa sa mahabang corridor ng school. Hawak ni Hanna ang kanyang paypay habang si Jona ay mahigpit pa ring yakap ang kanyang mga dokumento.)

HANNA

“Grabe, Jona! Akala ko talaga kanina sa dulo ng mundo ako mapupunta. Ang laki pala ng school na 'to, 'no? Muntik na akong maligaw kanina sa may garden, buti na lang nakita ko yung signage.”

JONA

(Tumango nang dahan-dahan)

“Oo nga, eh. First time ko ring makakita ng ganito karaming estudyante. Nakakakaba pala talaga kapag High School na.”

HANNA

“Naku, huwag kang kabahan! Sabi ni Ate, sa Section 3 daw masaya. Hindi man tayo 'yung top section na puro libro lang ang kaharap, dito raw 'yung mga bida sa extracurricular. Malay mo, dito tayo sisikat!”

JONA

(Napangiti nang maliit)

“Sana nga. Basta gusto ko lang naman makatapos at hindi bumagsak. Ikaw ba, Hanna? Ano’ng balak mo ngayong Grade 7?”

HANNA

(Huminto sandali at nag-pose na parang bida sa pelikula)

“Gusto ko maraming friends! 'Yung tipong pagpasok natin sa gate, lahat sila kilala tayo. At siyempre, gusto ko rin makahanap ng mga taong makakasama ko hanggang graduation.”

Tumigil ang dalawa sa harap ng isang pinto na may nakasulat na "GRADE 7 - SECTION 3". Sumilip si Hanna sa loob, makikita ang mga bakanteng upuan at ang alikabok na sumasayaw sa sinag ng araw mula sa bintana.

HANNA

“Heto na 'yun, Jona. Our new home for one year.”

JONA

(Huminga nang malalim)

“Handa ka na ba?”

HANNA

“Lagi akong handa! Tara, pili tayo ng upuan sa likod para hindi tayo agad makita ng teacher!”

Hinila ni Hanna ang kamay ni Jona papasok sa tahimik na silid, ang unang dalawang miyembro ng grupong balang araw ay magtatanong sa isa't isa ng: "Will we all see each other again?"

Sige, focus muna tayo sa pagpapatibay ng bonding nina Hanna at Jona sa loob ng kanilang bagong classroom. Dito lalabas ang kanilang mga pangarap at takot bago pa man dumating ang iba nilang magiging kaibigan.

Chapter 1.2: Ang Bakanteng Classroom

(Pumasok ang dalawa sa silid. Amoy chalk, bagong pintura, at medyo mainit dahil hindi pa bukas ang mga electric fan. Pumunta sila sa bandang gitna at naupo sa magkatabing silya.)

HANNA

(Ibinagsak ang bag sa upuan at sumandal)

“Hay salamat! Sa wakas, nakaupo rin. Alam mo Jona, feeling ko destiny 'to eh. Isipin mo, sa dinami-rami ng tao sa labas, tayong dalawa agad 'yung nagkita.”

JONA

(Dahan-dahang inilapag ang envelope sa desk at tiningnan ang paligid)

“Siguro nga. Salamat uli ha? Kung hindi mo ako kinausap, baka hanggang ngayon nandoon pa rin ako sa labas, tinititigan 'yung board.”

HANNA

(Tumingin kay Jona nang seryoso)

“Bakit ba ang tahimik mo? Ganito ka ba talaga? Huwag kang mag-alala, sa daldal kong 'to, siguradong mahahawa ka rin sa akin bago matapos ang June.”

JONA

(Nahihiyang ngumiti)

“Medyo lang. Naninibago lang siguro ako. Galing kasi ako sa maliit na school nung elementary. Ngayon, parang lahat bago. 'Yung mga mukha ng tao, 'yung building... nakaka-overwhelm.”

HANNA

“Sabagay. Ako rin naman, kinakabahan kahit kunwari matapang ako. Sabi kasi nila, sa High School daw nangyayari 'yung mga 'best moments' ng buhay. Pero sabi rin nila, dito rin daw nagsisimulang magkahiwa-hiwalay ang mga magkakaibigan.”

JONA

(Napatingin sa bintana, tila nag-iisip)

“Bakit naman sila magkakahiwalay?”

HANNA

“Kasi daw, dito mo malalaman kung ano talaga ang gusto mong gawin sa buhay. May magaling sa math, may gusto mag-drawing, may lilipat ng school... Pero tayo,” (turo sa sarili at kay Jona), “dahil tayo ang unang magkakilala, dapat walang iwanan, ha?”

JONA

(Tumango at bahagyang tumawa)

“Ang aga naman niyan, Hanna. Day 1 pa lang, 'walang iwanan' na agad?”

HANNA

“Siyempre! Advance ako mag-isip. O, para official...”

(Kinuha ni Hanna ang isang ballpen sa bag niya at kumuha ng kapirasong papel. Sinulatan niya ito ng: "BEST FRIENDS STARTING TODAY".)

HANNA

“Pirma ka rito. Para kahit maging busy tayo sa mga projects at quizzes sa Section 3, may kasunduan tayo.”

Napangiti nang malapad si Jona. Kinuha niya ang ballpen at marahang isinulat ang pangalan niya sa ilalim ng sulat ni Hanna. Sa sandaling iyon, nabuo ang unang koneksyon sa grupong hindi pa nila alam na magiging napakalaki sa hinaharap.

Dahil wala pang bagong character na papasok, ang teacher na ito ay gaganap bilang temporary authority figure sa loob ng classroom para ayusin ang mga estudyante.

Chapter 1.5: Ang Pagdating ng Teacher

(Biglang tumahimik ang buong klase nang marinig ang tunog ng sapatos na papalapit sa pinto. Isang teacher na may hawak na class record at mahabang ruler ang pumasok. Hindi siya si George Pike, kundi isang masungit na teacher na pansamantalang nag-aasikaso ng enrolment.)

TEACHER

(Ibabagsak ang record sa teacher's table. BLAG!)

“O, bakit ang ingay niyo? Rinig hanggang kabilang building ang tawanan niyo ah! Section 3 ba talaga ito o palengke?”

Agad na napaayos ng upo si Jowel at Keneth. Si Hanna naman ay nagkunwaring nagbabasa ng kung ano sa bag niya, habang si Jona ay halos hindi huminga sa kaba.

TEACHER

“Lahat ng nakaupo na, manatili sa pwesto. 'Yung mga nakatayo pa sa likod, humanap na kayo ng silya. Ngayon din!”

Nagmadali ang ibang mga estudyanteng kapapasok lang. Nagkaroon ng kaunting tulakan at hilahan ng upuan sa likuran nina Jacobe.

JOWEL

(Pabulong kay Keneth)

“Grabe, ang higpit naman ni Ma’am. First day pa lang, parang exam na ang mood.”

KENETH

(Pabulong din)

“Sshh! Baka marinig ka, mapalabas tayo agad.”

TEACHER

(Titingin sa direksyon nina Jowel)

“May sinasabi ka ba, Mr. Dela Cruz? Nakita ko na ang pangalan mo sa listahan. Huwag mong simulan ang taon mo sa pagiging bida sa ingay.”

Napakamot na lang ng ulo si Jowel at tumahimik. Tiningnan ng Teacher ang buong klase, isa-isa ang mga mukha ng mga estudyanteng nandoon.

TEACHER

“Makinig ang lahat. Ngayong araw, enrolment at orientation lang. Pero asahan niyo na sa Section 3, hindi ko gusto ang mga tamad. Ang mga pangalan niyo rito ay temporary pa lang hangga’t hindi natatapos ang buong linggo. Maliwanag?”

CLASS

(Sabay-sabay)

“Opo, Ma’am.”

HANNA

(Pabulong kay Jona)

“Jona, mukhang kailangan nating mag-behave. Akala ko pa naman chill lang dito.”

JONA

(Bulong din)

“Sabi ko sa’yo eh... nakakatakot pala talaga sa High School.”

Habang nagsasalita ang teacher tungkol sa mga requirements at kailangang dalhin para sa susunod na linggo, pasimpleng nagkatinginan ang lima. Kahit seryoso ang paligid, may palitan pa rin sila ng mga ngiti at senyas—isang senyales na kahit anong higpit ng teacher, hindi mapipigilan ang simula ng kanilang samahan.

Tapos na ang pilahan at pirmahan. Ang hapon ay unti-unti nang lumalamig habang ang mga estudyante ay isa-isang lumalabas ng gate dala ang kanilang mga registration forms at bagong pag-asa.

Chapter 1.6: Pagkatapos ng Enrolment (The Dispersal)

(Lumalabas sina Hanna, Jona, Jowel, Keneth, at Jacobe mula sa main building. Hawak nila ang kanilang mga puting papel na nagpapatunay na opisyal na silang Grade 7 - Section 3.)

JOWEL

(Humihinga nang malalim habang nag-iinat)

“Sa wakas! Akala ko hindi na tayo palalabasin ni Ma’am. Muntik na akong maging rebulto sa loob ng classroom sa sobrang kaba.”

KENETH

(Tumatawa habang sinusundot ang tagiliran ni Jowel)

“Eh paano, ikaw agad ang napansin. 'Bida sa ingay' ka raw kasi. Unang araw pa lang, may title ka na!”

JACOBE

(Inaayos ang salamin at tumingin sa apat)

“So, paano? Kita-kita na lang ba tayo sa Monday? Start na ng regular classes.”

HANNA

(Huminto sa tapat ng malaking puno ng acacia sa school grounds)

“Wait lang! Hindi pwedeng uwi agad. Jona, Jowel, Keneth, Jacobe... Monday is a big day. First day of school talaga 'yun. Dapat sabay-sabay tayong pumasok sa room, ha? Walang iwanan sa gate.”

JONA

(Medyo mas komportable na)

“Sige, Hanna. Doon na lang tayo magkita sa labas ng guard house para sabay-sabay tayong pumasok sa Section 3.”

JOWEL

“G ako d'yan! Basta walang male-late, ah? 'Yung male-late, manlilibre ng palamig sa labas.”

KENETH

“Ayan, pagkain na naman ang nasa isip mo. Sige, deal!”

Nagkanya-kanya na sila ng kawayan habang naglalakad patungo sa kani-kanilang mga sundo o jeepney stop. Si Hanna at Jona ay magkasabay na naglakad palabas, habang ang tatlong lalaki ay nag-asaran pa bago maghiwalay.

Habang naglalakad palayo si Hanna, lumingon siya sandali sa building ng school. May kakaibang saya siyang nararamdaman—isang pakiramdam na itong enrolment day na ito ang simula ng isang kwentong hinding-hindi niya malilimutan.

Chapter 1.7: Ang Plano sa Kapitbahayan

Tagpuan: Sa harap ng bahay nina Kaye at Ella (Magkapitbahay)

Mga Tauhan: Kaye Baltazar at Ella Ganco

(Isang linggo bago ang opisyal na pasukan. Nakaupo si Kaye sa kanilang veranda habang nag-aayos ng kanyang bagong school bag. Si Ella naman ay nakasandal sa bakod na naghahati sa kanilang mga bahay, may hawak na baso ng juice.)

ELLA

"Kaye! Handa ka na ba talaga? Seven days to go na lang, 'back to reality' na tayo. Paalam, puyatan; hello, assignment!"

KAYE

(Itinigil ang pag-aayos at tumingin kay Ella)

"Ready na ako sa gamit, Ella, pero sa gigising nang maaga? 'Yun ang hindi ko pa alam. Isipin mo, Grade 7 na tayo. Sabi ni Mama, hindi na raw ito gaya nung elementary na laro-laro lang."

ELLA

"Kaya nga, eh. Medyo kinakabahan din ako. Balita ko sa San Jose National High, medyo strict daw ang mga teachers, lalo na kapag Section 3 pababa. Pero okay lang, basta magkasama naman tayo, 'di ba?"

KAYE

"Siyempre! Sabay tayong papasok sa unang araw. Nabalitaan mo ba kung sino-sino pa ang mga kaklase natin? Sabi ni Alvin kanina nung nakasabay ko sa palengke, mukhang maingay daw 'yung batch natin ngayon."

ELLA

"Naku, asahan mo na 'yan! Pero mas gusto ko na 'yung maingay kaysa naman sa sobrang tahimik na parang nasa sementeryo ang classroom. Gusto ko ngayong Junior High, marami tayong maging bagong kaibigan. 'Yung tipong solid talaga."

KAYE

(Napangiti at tumayo para lumapit sa bakod)

"Sana nga, Ella. 'Yung mga kaibigan na hindi lang pang-isang taon. 'Yung kahit grumaduate na tayo balang araw, magkakasama pa rin tayo. 'Will we all see each other again?'—parang 'yun ang magiging tanong natin sa dulo, 'no?"

ELLA

"Grabe, ang drama mo na agad! Pasukan pa lang, graduation na iniisip mo. Pero sige, promise 'yan ha? Sabay nating haharapin ang Section 3. Walang iwanan sa recitation!"

KAYE

"Promise! O, sige na, itutuloy ko lang 'tong pagbalot ng mga notebook ko. Puntahan na lang kita d'yan mamayang hapon para mag-practice tayo ng ayos ng uniform."

ELLA

"Sige! See you later, neighbor!"

Chapter 1.8: Ang Huling Gala Bago ang Pasukan

Tagpuan: Isang maliit na parke malapit sa kanilang subdivision (Hapon)

Mga Tauhan: Kaye Baltazar at Ella Ganco

(Naglalakad ang dalawa habang kumakain ng fishball. Medyo kulay orange na ang langit dahil papalubog na ang araw. Ito ang huling hirit nila bago ang seryosong schedule sa paaralan.)

ELLA

(Habang ngumunguya)

“Kaye, isipin mo, last hirit na natin ‘to. Next week, imbes na fishball ang hawak natin, ballpen at yellow paper na. Nakaka-miss agad ‘yung bakasyon kahit hindi pa tapos.”

KAYE

(Tumatawa)

“Sus, parang hindi naman tayo nagkikita araw-araw. Pero totoo, iba ‘yung feeling na alam mong sa Monday, hindi na tayo basta magkapitbahay—magkaklase na tayo sa Section 3. Nakaka-pressure kaya!”

ELLA

“Bakit ka naman nappe-pressure? Matalino ka naman, ah? Tsaka sabi mo nga kanina, sabay tayong lalaban.”

KAYE

“Hindi naman sa grades, Ella. Kundi sa mga makakasama natin. Sabi kasi ni Mama, sa high school mo raw mahahanap ‘yung mga taong magpapabago sa pananaw mo sa buhay. Paano kung hindi natin sila maging ka-vibes? O kaya, paano kung masungit ‘yung maging adviser natin?”

ELLA

(Huminto sa paglalakad at hinarap si Kaye)

“Alam mo, masyado kang nag-iisip. Look at us! Mula Grade 1, tayo na ang magkasama. Kung may dumating mang bago, eh 'di mas masaya. Dagdag tropa, dagdag ingay. Isipin mo na lang, baka sa Section 3 natin makita ‘yung squad na hinding-hindi natin malilimutan.”

KAYE

(Napabuntong-hininga at ngumiti)

“Sana nga. Gusto ko ‘yung tropa na kahit magkakagulo o magkakagalit, sa huli, magkakasama pa rin. ‘Yung tipong kahit ilang taon ang lumipas, kapag nagkita-kita tayo, walang magbabago.”

ELLA

“Iyan ang goal! Kaya ngayon, ubusin na natin ‘tong fishball at umuwi na tayo. Kailangan pa nating i-check kung pantay ‘yung pagkaka-tupi ng mga medyas natin para sa Monday.”

KAYE

“Kahit kailan talaga, Ella, ang weird ng priorities mo! Pero sige, tara na. Maaga pa tayo dapat sa Monday, ayaw kong ma-late sa unang flag ceremony natin as high schoolers.”

(Naglakad na ang dalawa pauwi, bitbit ang kanilang mga pangarap at ang kaba para sa darating na Lunes.)

Chapter 1.9: Ang Huling Tatlong Araw

Tagpuan: Sa tapat ng tindahan ni Aling Nena (Hapon, 3 araw bago ang pasukan)

Mga Tauhan: Kaye Baltazar at Ella Ganco

(Habang bumibili ng school supplies na nakalimutan—tulad ng ballpen at pantasa—hindi maiwasan ng dalawa na mapag-usapan ang papalapit na Lunes.)

ELLA

(Habang tinitingnan ang dulo ng ballpen)

“Kaye, 3 days na lang talaga. Kinakabahan na ako na nae-excite. Yung uniform ko, tatlong beses ko nang sinukat, feeling ko tumataba ako sa kaba!”

KAYE

(Natawa habang binabayaran ang kinuha niyang notebook)

“OA mo, Ella! Isang linggo pa lang ang nakakalipas nung huli nating sukat niyan. Pero alam mo, naisip ko lang... sa Section 3, sino kaya ang magiging katabi natin? Sana hindi 'yung mga sobrang seryoso.”

ELLA

“Sana nga. Pero ang balita ko, marami raw galing sa ibang barangay ang mapupunta sa section natin. Ibig sabihin, bagong mukha, bagong pakisama. Ready ka na ba sa 'Introduce Yourself'?”

KAYE

(Napangiwi)

“Heto na naman tayo sa 'I am Kaye Baltazar, 12 years old, my hobby is...' Nakakasawa na 'yun, 'di ba? Pero kailangan nating galingan para maging maganda ang impression sa atin ng mga bago nating kaklase.”

ELLA

“Kahit naman hindi tayo galingan, tayo na ang pinakamaingay na magkapitbahay. Sigurado ako, mapapansin agad tayo sa Section 3. Basta ha, 3 days from now, doon tayo sa may bandang gitna uupo. Huwag sa harap, baka palaging matawag sa recitation!”

KAYE

(Tumango bilang pagsang-ayon)

“Deal. 72 hours na lang, Ella. Magsisimula na ang kwento natin bilang high school students. Sana lang talaga... lahat ng makikilala natin sa Lunes, maging parte ng buhay natin hanggang dulo.”

(Naglakad sila pabalik sa kani-kanilang bahay, habang ang araw ay unti-unting lumulubog—hudyat na malapit na malapit na ang kanilang bagong simula.)

Sa pagtatapos ng usapan nina Kaye at Ella sa tapat ng tindahan, ramdam na ang bigat ng pananabik at kaba. Heto ang huling bahagi ng kanilang pag-uusap 3 araw bago ang pasukan.

Chapter 1.10: Ang Huling Pangako bago ang Lunes

(Patalikod na sila sa tindahan ni Aling Nena habang bitbit ang kanilang mga huling binili. Huminto sandali si Kaye sa tapat ng gate ng kanilang bahay at lumingon kay Ella.)

KAYE

"O paano, Ella? Ito na talaga 'yun. Sa susunod na tatlong araw, hindi na tayo naka-pambahay lang na naglalakad dito. Naka-uniform na tayo."

ELLA

(Napabuntong-hininga at ngumiti nang tipid)

"Oo nga. Nakaka-overwhelm isipin. Pero alam mo, Kaye, kahit anong mangyari sa loob ng Section 3—kahit magkaroon tayo ng mga bagong barkada o maging busy tayo—huwag nating kakalimutan na tayo ang original na magkakampi, ha?"

KAYE

(Tumango nang seryoso)

"Promise. 3 days from now, bagong mundo na ang papasukin natin. Uwi na tayo, kailangan na nating i-ready ang sarili natin. See you on Monday, Ella!"

ELLA

"See you on Monday, Kaye! Good luck sa atin!"

(Pumasok na ang dalawa sa kani-kanilang mga gate. Ang katahimikan ng kalsada ay tila nagpapahiwatig ng "calm before the storm"—ang huling katahimikan bago ang ingay, saya, at drama ng kanilang buhay sa Junior High School.)

***Download NovelToon to enjoy a better reading experience!***