Kabanata 2: Ang Propesiya ng Dilim

Sa kabila ng panandaliang pagtataboy sa mga anino, ang bigat sa dibdib ng apat na tagapangalaga ay hindi nawala. Alam nilang ang nakita nila ay simula pa lamang. Upang malaman ang katotohanan, nilakbay nila ang Talampas ng Silid-Isipan, ang lugar kung saan naninirahan si Dara.

Si Dara ay hindi mandirigma, ngunit siya ang Tagahatid ng Pahiwatig. Ang kanyang mga mata ay nakakakita sa mga bagay na hindi pa nangyayari, at ang kanyang pandama ay nakakonekta sa mismong daloy ng tadhana ng Aethel.

Ang Pagbisita sa Templo ng Ulap

Matapos ang mahabang paglalakbay, narating nila ang isang tahimik at mapayapang templo na nababalutan ng puting hamog. Doon, nakita nila si Dara na nakaupo sa gitna, ang kanyang mga mata ay nakapikit at tila malalim ang iniisip.

"Dara," mahinahong tawag ni Barbarro. "Ang aming mga elemento ay naguguluhan. Ang langit ay nagkaroon ng lamat at ang mga anino ay sumalakay. Ano ang ibig sabihin nito?"

Dahan-dahang iminulat ni Dara ang kanyang mga mata. Wala itong kulay, purong puti, tanda na siya ay kasalukuyang tumitingin sa kabilang dako ng realidad. Ngunit sa pagkakataong ito, may bakas ng takot sa kanyang mukha.

"Nararamdaman ko ang inyong pagdating," simula ni Dara, ang kanyang boses ay nanginginig. "Ngunit ang aking paningin ay nababalutan ng usok. May isang malakas na puwersa na pilit binubura ang hinaharap ng Aethel."

Ang Itim na Anino sa Isipan

Tumayo si Dara at lumapit sa kanila. "Humingi ako ng pahiwatig sa mga bituin, ngunit isa lamang ang nakita ko sa aking isipan—isang itim na aninong mas malawak pa sa karagatan at mas madilim pa sa kailaliman ng lupa."

"Sino siya?" tanong ni Kaizu, habang bumubuo ng kislap ng apoy sa kanyang palad. "Anong pangalan ng kalaban na ito?"

Umiling si Dara. "Hindi ko mabigkas ang kanyang pangalan... ngunit ang kanyang presensya ay sumisigaw ng pagkagunaw. Siya ang 'Kawalang-Hanggan' na nais lumamon sa lahat ng liwanag. Sa aking pangitain, nakita ko ang Aethel na nagiging abo sa ilalim ng kanyang mga yapak."

Hindi alam ni Dara, ngunit ang aninong nakita niya ay si Malakor, ang sinaunang nilalang na matagal nang ibinaon sa limot ng kasaysayan. Ang pangalang ito ay hindi pa nabubunyag sa kanila, ngunit ang panganib na dala nito ay ramdam na sa bawat sulok ng mundo.

Ang Babala ni Dara

"Mag-ingat kayo," babala ni Dara habang hinahawakan ang kamay ni Urpa. "Ang aninong ito ay hindi lamang basta kalaban. Siya ay darating na may kasamang gutom na hindi mapapawi. Ang Harmony na inyong pinangangalagaan ang siyang nais niyang sirain upang maghari ang kadiliman."

Tumingin si Jubizhi sa paligid. Ang hamog sa paligid ng templo ni Dara ay nagsisimulang magkulay itim, gaya ng nakita nila sa plaza. "Ibig sabihin, hindi lang ito simpleng pag-atake? Ito ay isang pagsakop?"

"Higit pa roon," sagot ni Dara. "Ito ay ang katapusan ng lahat ng bagay kung hindi ninyo mahahanap ang paraan upang muling pag-isahin ang apat na puso ng Aethel."

Ipagpatuloy natin ang Kabanata 2. Matapos ang nakakakilabot na pahiwatig ni Dara, napagtanto ng apat na tagapangalaga na ang kanilang dating lakas ay hindi sasapat laban sa aninong si Malakor.

Ang Pagtitipon sa Arena ng Elemento

Bumalik ang apat sa Arena ng Elemento, isang sagradong lugar na nakatago sa pagitan ng mga hangganan ng kanilang mga teritoryo. Dito, ang enerhiya ng mundo ay pinakamalakas. Hindi na ito simpleng pagsasanay; ito ay paghahanda para sa isang digmaang hindi pa nila nararanasan.

"Kung ang kalaban ay gawa sa anino at kawalan," simulang paliwanag ni Urpa, habang pinalalabas ang mga matutulis na kristal mula sa sahig, "kailangan nating pag-isahin ang ating mga atake. Hindi tayo pwedeng lumaban nang kanya-kanya."

Ang Pagsasanay ng Apoy at Hangin

Unang sumabak sina Kaizu at Jubizhi. Sinubukan nilang pagsamahin ang kanilang bilis at bagsik.

"Jubizhi, bigyan mo ako ng sapat na hangin!" sigaw ni Kaizu.

Agad na lumikha si Jubizhi ng isang dambuhalang buhawi sa gitna ng arena. Pumasok si Kaizu sa gitna nito at pinakawalan ang kanyang apoy. Ang resulta ay isang Inferno Cyclone—isang umiikot na haligi ng apoy na kayang tumunaw kahit ng bakal. Ngunit sa sobrang lakas nito, nawalan ng kontrol si Jubizhi at muntik na silang matangay pareho.

"Kailangan ng balanse!" paalala ni Barbarro habang pinapatay ang apoy gamit ang isang banayad na agos ng tubig. "Ang lakas na walang kontrol ay kasing mapanganib ng ating kaaway."

Ang Depensa ng Lupa at Tubig

Sumunod naman sina Urpa at Barbarro. Nagpokus sila sa pagbuo ng depensang hindi matitinag. Gumawa si Urpa ng isang malaking pader na gawa sa obsidian, habang binalot ito ni Barbarro ng isang makapal at nagyeyelong layer ng tubig.

"Ang Glacier Wall," wika ni Urpa. "Kahit ang pinakamatalim na anino ay mahihirapang tumagos dito."

Habang nagsasanay, bawat isa sa kanila ay nakaramdam ng pagbabago. Ang kanilang mga Aethel Marks (ang mga simbolo sa kanilang balat) ay nagsimulang magningning nang mas maliwanag. Nadama nila na ang mundo mismo ay nagbibigay sa kanila ng huling lakas nito bago ang dilim.

Ang Huling Sumpa ni Dara

Sa gitna ng kanilang pagsasanay, muling nagpakita si Dara sa gilid ng arena. Ang kanyang mukha ay mas maputla kaysa kanina.

"Ang oras ay nauubos na," bulong ni Dara. "Habang kayo ay nagsasanay, ang anino ay nagsisimula na ring magpalakas sa kailaliman. Nakikita ko ang mga bayan na unti-unting nilalamon ng katahimikan."

Itinigil nina Kaizu at Urpa ang kanilang pag-eensayo. Lumapit sila kay Dara. "Saan kami magsisimula?" tanong ni Barbarro.

"Sa Lawa ng Kaluluwa," turo ni Dara. "Doon unang magpapakita ang anino ni Malakor. Doon ninyo masusubok kung ang inyong pagsasanay ay sapat na para sa darating na panganib."

Ang Panunumpa

Nagtipon ang apat sa gitna ng arena. Itinambal nila ang kanilang mga kamay sa itaas ng isang altar.

"Para sa Lupa," wika ni Urpa.

"Para sa Tubig," dagdag ni Barbarro.

"Para sa Apoy," deklara ni Kaizu.

"At para sa Hangin," pagtatapos ni Jubizhi.

"Para sa Aethel Harmony!" sabay-sabay nilang sigaw.

Sa isang iglap, isang malakas na liwanag ang pumutok mula sa kanilang kinaroroonan, hudyat na handa na silang lisanin ang kanilang mga tahanan upang harapin ang hindi kilalang kadiliman.

Pasensya na, tama ka—hindi pa dapat matapos ang pagsasanay dahil ang tunay na hamon ay ang hindi nila alam kung sino o ano talaga ang kanilang kinakalaban. Ang tanging hawak nila ay ang babala ni Dara tungkol sa "itim na anino."

Narito ang pagpapatuloy ng Kabanata 2 habang pinalalalim pa nila ang kanilang paghahanda sa gitna ng kawalan ng katiyakan.

Ang Pagsasanay sa Kadiliman

Dahil hindi nila alam ang anyo ng kalaban, nagmungkahi si Barbarro ng isang kakaibang paraan ng pagsasanay. Ginamit niya ang kanyang kapangyarihan sa tubig upang lumikha ng isang makapal na hamog na bumalot sa buong arena, kaya't wala silang makita.

"Kung ang kalaban ay isang aninong hindi natin kilala, hindi natin dapat iasa ang ating paningin sa mata lamang," seryosong sabi ni Barbarro. "Kailangan nating matutunang pakiramdaman ang enerhiya sa paligid natin."

Sa loob ng madilim at mahamog na arena:

Si Urpa ay tumigil sa paggalaw at idinikit ang kanyang mga paa sa lupa. Pinapakiramdaman niya ang bawat panginginig ng sahig upang malaman kung saan manggagaling ang "atake."

Si Jubizhi ay pinalawak ang kanyang pandinig. Ginagamit niya ang hangin bilang kanyang mga tenga upang makarinig ng kahit pinakamaliit na pagaspas sa dilim.

Si Kaizu naman ay pinapanatiling mababa ang kanyang apoy, ginagamit lamang ang init nito upang malaman kung may lumalapit na malamig na enerhiya ng anino.

Ang Pag-aalinlangan ni Kaizu

Habang nagpapahinga sila sa tabi ng Mapa ng Aethel, hindi mapigilan ni Kaizu na magtanong. "Paano tayo lalaban sa isang bagay na wala tayong kaalam-alam? Paano kung ang aninong ito ay hindi tinatablan ng apoy o bato?"

Tumingin si Urpa sa mapa, partikular na sa hangganan ng Vironica at Veso. "Iyon ang dahilan kung bakit tayo narito. Hindi natin kailangang malaman ang kanyang pangalan o ang kanyang mukha. Ang kailangan nating malaman ay kung paano manatiling buo ang ating Harmony."

Ang Pagpaplano sa Hindi Inaasahan

Nagkasundo ang apat sa isang Emergency Protocol habang nakatingin sa mapa:

Ang Scout Maneuver: Si Jubizhi ang unang lilipad patungo sa Lawa ng Kaluluwa ngunit hindi siya lalaban nang mag-isa. Maglalabas siya ng kulay-asul na usok (mula sa tubig ni Barbarro) kung ang kalaban ay kaya nilang harapin, at kulay-pulang apoy (mula kay Kaizu) kung kailangan nilang lahat na sumugod nang sabay-sabay.

Ang Sanctuary Build: Sa oras na makakita sila ng mga sibilyan sa labas ng mga kaharian, si Urpa ang agad na gagawa ng mga pansamantalang kuta gamit ang lupa ng Vironica upang itago ang mga tao mula sa anino.

The Mystery of the Shadow: Dahil tanging "itim na anino" lang ang nakita ni Dara, nagpasya silang magdala ng mga Aethel Crystals—mga batong kumikinang na kayang mag-imbak ng liwanag. Ito ang magsisilbi nilang sulo kung sakaling lamunin ng dilim ang buong kapaligiran.

Ang Huling Paalala ni Dara

Bago sila tuluyang lumisan sa Arena, lumitaw si Dara sa huling pagkakataon sa kabanatang ito. "Ang hindi ninyo kilala ang siyang pinakamapanganib. Huwag ninyong hahayaang lamunin ng takot ang inyong mga puso, dahil doon kumukuha ng lakas ang anino."

Inayos ni Urpa ang kanyang baluti, at sa unang pagkakataon, naramdaman nila ang bigat ng misyon. Hindi sila aalis bilang mga tagapangalaga lamang ng kani-kanilang kaharian, kundi bilang mga tagapagligtas ng isang mundong hindi pa nila alam kung ano ang tunay na nananakot.

***Download NovelToon to enjoy a better reading experience!***