Kabanata 4: Ang Paghaharap sa Anino ni Malakor

Nakarating ang apat sa isang lambak na hindi sakop ng anumang kaharian, kung saan ang sapa ay naging itim na malapot at ang mga puno ay tuyot. Dito, nagpakita ang pigura ni Malakor, hindi tulad ng isang ordinaryong kalaban. Ang kanyang anyo ay tila usok na itim na binalot ng sirang baluti, at ang kanyang mga mata ay nagniningas sa purong lila na apoy—ang kulay ng kapangyarihang ninakaw sa Harmony.

Ang isang malalim at nakakakilabot na tawa ang umalingawngaw sa buong lambak, dahilan upang manginig maging ang hangin. "Hahaha! Hindi ko na pala kailangan pang magsayang ng oras papunta sa inyong mga kaharian," wika ni Malakor, ang kanyang boses ay tila kaluskos ng mga tuyong dahon. "Kayo na mismo ang lumapit at pumarito sa akin. Kaya humanda kayo sa inyong kamatayan!"

"Sino ka?!" sigaw ni Kairo, ang kanyang kamao ay nagsisimulang magbaga.

"Ako si Malakor," sagot ng anino, habang ang lilang apoy sa kanyang mga mata ay lumalaki. "Ang matagal nang naghihintay ng panahong makasakop sa buong Aethel, at aking paghaharian ang lahat. Mapapasakin ang lahat ng kapangyarihan ng Harmony ng Aethel!"

"Hindi kami papayag sa iyong kasamaan!" sigaw ni Jubizhi, na hindi na nakapagpigil.

Sa isang iglap, ibinuka ni Jubizhi ang kanyang malalapad na pakpak at lumipad nang napakabilis patungo kay Malakor. Ang hangin ay umikot sa paligid niya, lumilikha ng isang matalim na buhawi na naglalayong hiwain ang usok na anyo ng kalaban. Gagamitin niya ang kanyang bilis at lakas ng hangin upang durugin ang nagbabantang anino.

Ang Unang Sagupaan: Hangin at Apoy laban sa Kadiliman

Bumulusok si Jubizhi mula sa itaas, ang kanyang mga pakpak ay naglalabas ng matatalim na talim ng hangin. "Heto ang para sa kapayapaan ng Heria!" sigaw niya. Ngunit bago pa man tumama ang kanyang buhawi, itinaas ni Malakor ang kanyang kamay at isang pader ng itim na usok ang sumalubong sa hangin ni Jubizhi.

"Masyadong mabilis ang iyong mga pakpak, munting ibon, ngunit kulang sa bigat," pangungutya ni Malakor. Sa isang kumpas, naging mga kadenang itim ang usok at pilit na hinuli ang mga paa ni Jubizhi sa ere.

"Jubizhi, umalis ka riyan!" sigaw ni Kairo. Hindi nag-atubili ang binata. Pinaningas niya ang kanyang buong katawan at tumalon nang mataas. "Tikman mo ang apoy ng Azure! Inferno Strike!"

Isang higanteng bola ng apoy ang pinakawalan ni Kairo patungo sa mga kadenang humahawak kay Jubizhi. Ang init ng kanyang apoy ay naging sapat upang matunaw ang itim na mahika, na nagbigay ng pagkakataon kay Jubizhi na makawala at muling lumipad nang mataas.

Ang Depensa ni Urpa at Suporta ni Barbarro

Habang abala sina Jubizhi at Kairo sa pag-atake, napansin ni Urpa na ang lupa sa ilalim nila ay nagsisimulang maging itim na putik na humihigop sa kanilang mga paa.

"Hindi tayo pwedeng mabaon dito!" wika ni Urpa. Ibinagsak niya ang kanyang higanteng panangga sa lupa. "Earth Grasp!" Mula sa ilalim, umusbong ang mga matitigas na haliging bato na nag-angat sa kanilang apat mula sa malapot na putik, na nagbigay sa kanila ng matibay na tuntungan.

Si Barbarro naman ay itinaas ang kanyang tungkod. "Ang tubig ang nagbibigay-buhay, at ang tubig din ang tatapos sa iyong lason!" pinalabas niya ang isang malakas na Hydro-Blast mula sa kanyang tungkod, na hindi lang nakatuon kay Malakor kundi maging sa itim na sapa upang pigilan ang pagkalat ng itim na enerhiya nito.

Ang Ganting-salakay ni Malakor

Tumawa muli si Malakor, ngunit sa pagkakataong ito ay mas malakas at mas nakakangilabot. Ang kanyang anyo ay lumaki at ang lilang apoy sa kanyang mga mata ay naging parang mga laser na tumatama sa bawat direksyon.

"Akala niyo ba ay ganoon lang kadali ang talunin ang kadiliman?" wika ni Malakor. Biglang yumanig ang buong lambak. Mula sa itim na sapa, lumabas ang mga Shadow Soldiers—mga kawal na gawa sa purong anino na walang mukha at may hawak na mga itim na espada.

"Napapalibutan tayo!" babala ni Jubizhi habang hinihingal.

"Magdikit-dikit tayo!" utos ni Urpa. "Kairo, sa kanan! Jubizhi, sa itaas! Barbarro, protektahan mo ang ating likuran!"

Nakahanda na ang apat para sa isang mas matinding bakbakan. Ang kanilang pagkakaisa ay sinusubok na sa unang pagkakataon.

Ang Labanan sa Lambak ng Kadiliman

Nagpatuloy ang matinding sagupaan. Ang mga Shadow Soldiers ni Malakor ay tila walang katapusan—gaano man karami ang talsikan nina Kairo at Jubizhi, muli itong nabubuo mula sa itim na putik.

"Hindi sila nauubos!" sigaw ni Jubizhi habang hinihiwa ng kanyang mga pakpak ang dalawang kawal-anino. "Kailangan nating direktang tamaan si Malakor!"

"Hayaan niyo itong sa akin!" tugon ni Kairo. Inipon niya ang lahat ng kanyang lakas sa kanyang kanang kamao hanggang sa maging kulay puti na ang init ng apoy nito. "Great Sun Burst!"

Isang higanteng pagsabog ng liwanag ang pinakawalan ni Kairo. Ang liwanag ay nagdulot ng pansamantalang pagkabulag sa mga anino, dahilan upang maglaho ang mga ito. Ngunit si Malakor ay nanatiling nakatayo, tila hindi man lang natinag.

Ang Lihim ng Aethel Compass

Habang naglalaban, biglang uminit ang bulsa ni Urpa. Inilabas niya ang Aethel Compass at nagulat siya sa nakita—ang karayom ay hindi na umiikot, kundi nakaturo ito sa isang itim na kristal na nakabaon sa dibdib ni Malakor.

"Ang kanyang puso!" sigaw ni Urpa. "Doon nanggagaling ang lahat ng itim na enerhiya! Kung hindi natin masisira ang kristal na 'yan, hindi siya mamatay!"

Narinig ito ni Malakor at nagbago ang kanyang ekspresyon mula sa pagiging mapangutya tungo sa galit. "Masyado kayong maraming nalalaman!"

Nagpakawala si Malakor ng mga matatalim na Shadow Spikes mula sa lupa. Mabilis na kumilos si Barbarro, itinaas ang kanyang tungkod at binalot ang kanyang mga kasama ng isang Water Shield (Proteksyong Tubig). Ang mga tulis ng anino ay tumama sa tubig at nawalan ng talim.

Ang Planong Pag-atake (Combo Move)

"Ngayon na!" hudyat ni Urpa. "Magkakasabay tayo!"

Ginamit ng apat ang kanilang pinagsamang lakas:

Urpa: Ginamit ang kanyang lakas para itulak ang lupa paitaas, dahilan upang mawalan ng balanse si Malakor.

Barbarro: Nagpalabas ng malakas na agos ng tubig na bumalot sa mga paa ni Malakor para hindi ito makagalaw.

Jubizhi: Lumikha ng isang vacuum ng hangin sa paligid ni Malakor upang hindi makapasok ang usok na pandepensa nito.

Kairo: Ginamit ang pagkakataon. Lumipad siya patungo sa gitna, ang kanyang kamay ay parang isang sibat na apoy.

"Para sa Harmony ng Aethel!" sigaw ni Kairo habang itinutulak ang kanyang nagbabagang palad direkta sa itim na kristal sa dibdib ni Malakor.

Isang malakas na pagsabog ang naganap!

Nabalot ng puting liwanag ang buong lambak. Nang humupa ang usok, nakatayo ang apat na magkakaibigan, hinihingal at pagod. Ngunit sa harap nila, si Malakor ay dahan-dahang naglalaho, bagaman may isang nakakatakot na ngiti pa rin sa kanyang mukha.

"Akala niyo ba... natalo niyo na ako?" ubo ni Malakor habang nagiging abo. "Ang kristal na iyon... ay isa lamang sa pito. Magkita-kita tayo sa Lawa ng Kaluluwa... kung aabot pa kayo nang buhay."

Tuluyan nang naglaho si Malakor, at ang itim na sapa ay dahan-dahang bumabalik sa pagiging malinaw.

***Download NovelToon to enjoy a better reading experience!***