CHAPTER 𝟏

𝐒𝐄𝐃𝐔𝐂𝐈𝐍𝐆 𝐌𝐘 𝐇𝐎𝐌𝐎𝐏𝐇𝐎𝐁𝐈𝐂 𝐑𝐎𝐎𝐌𝐀𝐓𝐄

__________________________________________

𝙈𝙖𝙜𝙝𝙖𝙝𝙖𝙩𝙞𝙣𝙜 𝙜𝙖𝙗𝙞 na pero nakahiga lamang ako habang naghihintay na dalawin ng antok. Hindi pa talaga kase ako makatulog.

"May tao ba diyan? Someone's there? Pakibukas naman ng pinto," pagtawag ng boses lalaki mula sa labas ng tinutuluyan kong apartment.

Napabalikwas ako ng bangon at dali-daling naglakad para pagbuksan ito. Sinong tao naman kaya ang kakatok nang ganitong oras? Isturbo naman talaga oh. Kung kailan matutulog na ako.

Nang buksan ko ang pintuan ay sobrang gulat ko nang biglang tumambad sa akin ang isang lalaki, hawak-hawak ang kanyang maleta.

"You're such a slowpoke. Kanina pa ako nandito sa labas."

Natigilan ako saglit at hindi nakapagsalita. Nang magtugma ang aming mga mata ay doon ko palang napagtanto na siya pala si Dylan Vance, kaklase ko at isang kilalang bully sa school namin na galit na galit sa mga bakla. Pero bakit naman kaya siya nandito?

"Tumabi ka nga diyan, dadaan ako," ani niya, bakas sa mukha ang pagkairita pero nanatili lamang ako sa aking kinatatayuan. "I said, get out of my way."

"Excuse me? Nasisiraan ka na ba ng ulo? Para malaman mo, this is my room. Kaya kung pwede lang, umalis ka na, isturbo ka sa tulog ko."

" Are you freaking deaf? Tumabi ka sabi eh, " pagbangga nito sa akin kaya't hindi ko na siya napigilan at dire-diretso na itong pumasok.

Inilagay nito ang kanyang maleta sa may gilid at mabilis na nahiga sa aking kama. Ako naman ay hindi agad nakaimik. Ang lakas naman ng trip ng lalaking ito. Siya pa talaga matapang.

"Mr.Dylan Vance, this is my room. Naligaw ka 'ata. Bumangon ka nga diyan." pilit kong pagpapatayo sa kanya pero parang hindi lang ako naririnig nito. "Umalis ka na sabi. Kung hindi tatawag ako ng pulis," pananakot ko.

Bigla itong tumingin ng seryoso at masama sa akin kaya napalunok nalang ako. Yung tingin na para bang kakainin ako nang buhay.

"Can't you just stop? You're really pissing me off, you're indeed annoying. I can't imagine myself living with a gay like you," pagsusungit nito.

Mahina akong napatawa at pinagtaasan pa ito ng kilay. Ang yabang naman talaga. Even me, I can't imagine myself sharing a room with him. I can't imagine seeing this bully everyday.

"Mr.Dylan, at the first place, bakit ka ba nandito? As far as i know, this is my room and kama ko 'yang hinihigaan mo."

"Kama mo? Don't you mean kama natin? Let me tell you Mr. Kaii Zane, I also rented this room," he muttered with that smirk on his face. "That only means that I have the right to be in here."

Nagulat ako sa sinabi niyang 'yun. I froze for a while and couldn't speak. The fact that we will be living in the same room hasn't still sunk in. Hindi ako papayag. Ano siya sinuswerte? Besides, ako naman talaga 'yung nauna dito.

"I don't care whether you rented this room or not. Ang gusto ko umalis ka na dito. Ayoko nang may kasama."

Tumayo ito mula sa pagkakahiga at biglang lumapit sa akin. Hinila niya ang kamay ko sabay inilapat sa kanyang dibdib kaya naman ramdam na ramdam ko ang tigas nito. I hated him since first day of school pero bakit parang gusto korin 'yung ginagawa niya?

"Enjoying Mr. Kaii? 'Di ba 'yan 'yung gusto nyo'ng mga bakla? Our body. Then why are you being choosy? Ba't ka pa nag-iinarte?" pang aasar nito pero kitang-kita ko na seryoso siya.

Para akong binuhusan ng malamig na tubig sa sinabi niyang 'yun kaya naman mabilis kong binawi ang aking kamay. Hindi narin ako makatingin ng diretso dito. Kung bakit ba kase mabilis akong maakit sa ganun eh. Worstly, sa kanya pa talaga.

"Oh? Nagulat ka 'ata, as if first time mong makahawak," dagdag pang-aasar pa nito pero hindi ko magawang sumagot kaya nanahimik nalang ako.

Whats with him? Why is he doing this? He always bullies me. He always embarrasses me at school, pati ba naman dito sa apartment ko?

Muli nga itong nahiga sa aking kama at naghubad pa ng kanyang damit. Agad naman akong umiwas ng tingin. Baka kase maya kung ano pa isipin nito. I'm not that kind of gay na katawan lang ang habol.

"Fine, I'll let you sleep here tonight," I bravely stated pero sa totoo lang para na akong lalamunin ng kaba.

"Kahit hindi ka man pumayag, dito parin ako matutulog. This is also my room, remember?"

Do I have a choice? Sa dinami-dami nang pwedeng maging roomate, bakit siya pa? Why that bully?

"Oo na. Kaya umalis ka na diyan sa kama ko. Dito ka sa sofa matulog. That's my bed."

"I won't, you can sleep on the sofa Mr. Kaii. From now on, this will be my bed. Unless,you wanna sleep with me," he playfully said.

Alam na alam niya talaga kung paano ako paamuhin. Ako pa talaga 'yung naagrabyado dito. This is my room yet he acts like it's his. Kainis naman talaga. How can I leave with him? He's so bossy and arrogant.

Kinuha ko na nga lang ang unan ko at kahit ayaw ko ay napilitan akong sa sofa nalang matulog. Ngayong gabi lang ito.

𝙆𝙞𝙣𝙖𝙪𝙢𝙖𝙜𝙖𝙝𝙖𝙣, nagising nalang ako dahil sa ingay na nagmumula sa 'king cellphone. Agad na akong bumangon at nakita ko si Dylan na mahimbing parin na natutulog. May itsura din naman talaga siya, sobrang sungit nga lang.

Pumunta na ako sa kusina para magluto ng instant noodles dahil 'yun nalang ang kakain ko. Tinatamad narin kase ako magluto pa. Kaya nang maluto na ito ay nagsimula narin agad akong kumain.

"Whats that? Where's food? Didn't you cook anything? Nagugutom na ako," bungad ni Dylan.

Hindi ko nalang to pinansin at nagpatuloy lang sa aking kinakain. Nagugutom pala, bakit hindi siya magluto? Wala ba siyang kamay?

"Don't you just ignore me. Cook something. I'm starving," he bossily ordered, brows frowned but I still pretended i heard nothing. "Ignoring me won't work."

Suddenly, he grabbed the noodles I was eating and made a proud face which totally exasperated me. He's really a jerk.

"Akin na yan, Dylan," I tried to snatched the noddles back.

"No, this is mine. Magluto ka nang sa'yo."

"Ano ba naman? Ang aga-aga pero nang iinis ka na. Why don't you just leave?"

"Why would I do that? 'Di ba sinabi ko na sa'yo that I also rented this room. Parang noodles lang eh."

"It's not about that noodles. What I meant was, ako 'yung nauna dito. Kaya kung pwede, maghanap ka nalang ng ibang apartment."

"No, it's quite exhausting. If you want, you leave and go somewhere else," he refused, as I expected.

Napabuntong hininga nalang ako bago naglakad paalis. Rinig ko pa ang mahinang pagtawa nito na mas lalo ko pang kinainis.

I'll do anything para maalis siya dito. Even if it would cost me everything.

𝙏𝙤 𝙗𝙚 𝙘𝙤𝙣𝙩𝙞𝙣𝙪𝙚...

***Download NovelToon to enjoy a better reading experience!***