Prologue

"AT PAGKATAPOS... pagkataos," nilukot na lamang ni Leo ang mga papel sa sobrang inis. Halos dalawang oras na siyang nakatunganha sa lamesa at hawak hawak ang ballpen pero wala pa rin siyang maisulat.

Tumingin siya sa bintana, mataas na ang araw at walang masyadong hangin. Tuyot na tuyot ang paligid ng lugar kung nasaan siya ngayon. Sa totoo lang, bored na bored na siya kanina pa. Kung hindi lang sa may sakit niyang Lolo ay hindi siya sasama na umuwi sa lugar na ito kasama ang buong pamilya.

Binuksan niya ang cabinet at kinuha ang isang stick ng sigarilyo na naroon. Meron pa pala siyang natatago. Sisindihan na niya itodapat nang bigla namang may humablot nito sa kanyang kamay.

"What the ****"

"Hep, hep. Bawal ang sigarilyo dito. May sakit ang lolo mo, remember?" sabi ng lalaking nasa edad na sitenta'y otso.

"Yeah." Umirap na lang siya bilang sagot.

Napatingin naman ang matandang lalaki sa basurahan na punong-puno na ngayon ng mga lukot na papel. "Ano bang ginagawa mo?" tanong niya kay Leo.

"Wala lang." sagot ni Leo na medyo naiinis dahil hindi siya makapag-sigarilyo sa loob ng sariling kwarto. Ano bang ginagawa ng matandang lalaki na iyon sa kuwarto niya? "Ano nga po palang ginagawa niyo rito?" tanong ni Leo.

Ngunit hindi sumagot ang lalaki. Nagtungo ito malapit sa basurahan at kumuha ng isa sa napakaraming papel na nagkalat sa lapag. "Nagsusulat ka? Para saan naman?" tanong ng matanda.

Tumingin na si Leo sa kausap. "Lo, ano ba'ng ginagawa niyo rito?" tanong niya ulit.

Pero hindi pa rin nito sinagot ang tanong niya. Napangiti na lamang ito habang binabasa ang nilalaman ng papel. "Noon niya nalaman na pag-ibig na pala ang kaniyang nararamdaman..." at pagkataposbasahin ay tumingin siya kay Leo na nakakunot na ang noo. "Sumusulat ka ng isang love story?"

Umirap si Leo sa kanyang lolo. Badtrio naman kasi, naisip niya, sa lahat ng napunta sa kanyang genre, love story pa! Napakabaduy. "Lo, ano ba kasing

---"

"Hindi ka makabuo?"

Hindi sumagot si Leo sa tanong ng matanda. Hindi pa ba halata? Naisip niya. Kaya nga kanina pa siya banas na banas ay dahil wala siyang maisulat na matino. Lumapit sa kanya ang kanyang lolo at naupo sa upuan na nasa kanyang tabi. "Gusto mo bang makarinig ng isang kuwentong tungkol sa pag-ibig?" tanong nito.

Natawa si Leo "Seryoso ba kayo?" hindi siya makapaniwala na nasabi iyon ng kanyang lolo. "Ang alam ko eh... hindi kayo nag-asawa, 'di ba? So paano kayo makakapagkuwento ng tungkol sa pag-ibig kung kayo mismo walang karanasan?" natatawa niyang tanong pabalik.

Pero tanong niya rin ito sa kanyang sarili. Paano siya makakagawa ng isang love story kung siya mismo'y wala nito? Ngunit gaya kanina, hindi na naman ito sumagot. Ngumiti lang ito at tumingin sa kanya na pang may malalim na iniisip.

"Hindi naman dahil sa nag-iisa ako ngayon ay wala na akong nalalaman sa pag-ibig." Biglang sabi ng matanda. Napawi naman ang ngiti ni Leo. "Alam mo, noong bata pa siya."Tumayo ang matanda at saka tumingin sa bintana ng kwarto ni Leo.

"Meron akong kilala, apo. Isang babaeng sobrang tapang, sobrang tatag, at sobrang hinahangaan ko sa larangan ng pag-ibig. Siya yung babaeng kayang ibigay ang lahat ng mayroon siya maski sarili niyang kaligayahan para sa kaligayahan ng iba." Sandaling tumigil ito sa pagsasalita at tumingin ang matanda kay Leo. "Kaedad mo lang siya nung makilala ko siya dati." Napangiti pa ito habang inaalala ang nakaraan.

"Leochrys," sambit bigla ng matanda. Napatingin naman si Leo ng banggitin ng lolo niya ang kaniyang buong pangalan. "Alam mo ba kung bakit iyan ang pinangalan ng lolo Leo mo?"

Nakatingin lamang si Leochrys sa kanyang lolo at naggigintay ng sagot.

"Isang pangalan, pero sa totoo lang, may dalawang tao na nagtatago sa pangalan mo, apo.

"Gusto mo bang ikuwento ng iyong Lolo Aries?" ngumitu ang matanda sa apo niya... at doon niya sinimulan ang kuwento.

***Download NovelToon to enjoy a better reading experience!***