Ch. 2

Lucas Perceval De Loughrey, I used to call you Lucas and you used to call me Yvaine(Ayvn). We’re not even that close but you always protect me because maybe I am a sister in your eyes. You were my ultimate crush and my cousin’s best friend back when were little. We used to play at the sand in Monteverde. You were cold as ice back then, and now you’re an arrogant jerk. What a funny thought this is. And because of a ugh I can’t explain it tho, I was hurt and chose to move on and now you’re back, and we’re like strangers.

“Snap out of your imagination, Anya. The directors are waiting for you outside!”

Napabalikwas ako sa ingay ng gagang ‘to. She sat directly at the couch, ginawang bahay ang office ko, feel at home masyado, ah!

“Shut up, Zee. Agang-aga nambubulabog ka!” Pabalik kong sigaw kay Zee.

Zee is my bestfriend since highschool. Nagkakilala kami kase our parents are great friends. When I was 13, palagi akong pumupunta sa office ni mom at dad which is nasa Monteverde, they used to handle the Sierra Five-Star Hotel and resort pero nung nawala si Lola sila na ang naghahandle sa Sierra Hotels Comp. at ang naghahandle sa main resort namin na nasa Monteverde ay mom at dad ni Antheia at isang araw...

FLASHBACK

“Anya, daming foods doon oh! Taraaaa!” Sigaw ni Antheia sa kalayuan habang tinuturo ang kainan na nasa gitna ng dagat pero may tulay naman para makapunta doon.

I don’t know what’s the fiest for. I’ll go check mom and dad kuna para magpaalam.

“Magpaalam muna ako, Theiaaa!” Sigaw ko rin para marinig niya ako.

Tumakbo ako papunta sa office ng mga magulang ko na nasa kabilang building malapit sa hotel. Papasok palang sana ako sa pintuan pero rinig na rinig ko na ang malakas na tawa ni dad.

*knock knock*

“Come in.” Boses ni dad galing sa loob. Pumasok naman ako, hindi na bago sa akin na may maaabutan akong mga kaibigan nila sa office pero may babaeng kasing-edad ko na nakaupo lang sa couch at nagmamasid ang mga mata sa paligid.

“Anak, magmano ka kila Tita Jes at Tito Marco.” Masayang tugon ni dad.

Napalingon naman ang babaeng naka-upo sakin’ kaya ngumiti nalang ako sa kanya at nagmano sa mga kaibigan nila mom at dad, magulang niya ata.

“Anak, meet Zephyr.” Nangingiting sabi ni mom.

Ngumit naman ako sa kanya at sinuklian din niya ng ngiti.

“You go out and play muna, Phyre(Fire)” Sabi ni Tita Jes kay Zephyr. Tumango naman si Zephyr.

“Ugh can we go to the Floating Island already?” Tanong ko. Yung tinukoy ko kanina, thought it doesn’t look like an island pero yan ang pinanglana doon, it’s a wide flat place sa gitna ng dagat pero may bridge para makapunta don’

“Sure, bring Zephyr with you.” Sagot naman ni mom. Nagpatuloy na sila pinag-uusapan nila kaya lumingon ako sa naka upong babae. Tumayo naman siya kaya hindi na ako nag abalang magsalita. I’m not good at making friends kase, ang mga kaibigan ko lang ay mga kababata ko dito at mga pinsan kase mahiyain talaga ako.

Sabay kaming lumabas sa office at naglakad pabalik sa dalampasigan.

“Hi!” Masayahing sabi ni Zephyr. Naiilang pa ako sa kanya kase ngayon lang kani nagkakilala pero cge na nga!

“Hello? Hehe” tanging nasagot ko.

“I’m Zephyr(Zefir) but my parents call me Phyre(Phayre), you can call me Zee!” Sabay abot sa kamay niya para makipag shake hands. Inabot ko naman ang kamay ko.

“I’m Tanya but my complete name is Tanya Yvaine, just call me Tan or Anya para hindi ka mahihirapan sa pagbiglas sa pangalan ko.” Pormal na pagsalita ko sa kanya. I talk formally when I meet new faces coz that’s what my parents taught me.

“Akala ko hindi ka na magtatagalog!” At tumawa pa siya ng malakas.

Napatawa naman ako sa kanya.

“Uyy tumawa na siya, cut the formality baka matakot ang ibang kasing-edad sayo, you really walk and talk with authority.” Sabi naman niya. I walk and talk with authority? Do I really? Okay fine!

“Since we’re friends then I’ll be goofy to you!” Masayahin kong sabi pero pinipigilan ko lang na mapansin niyang naiilang parin ako sa kanya.

END OF FLASHBACK

“It’s still 9 you idiot. 10 pa ang meeting.”

Ako habang bumalik sa pagbabasa ng mga emails. Natawa naman siya. Ewan ko ba nitong babaeng ‘to.

“You’re daydeaming or somethin’ tskk. By the way, I stop by kase sasama naman ako sa meeting, Mr. De Loughrey invited me since I will be the architect for the new building of your business...whatever that is.”

Yes, she’s an architect. And she’s handling there firm.

“Duh okay.” Tanging sagot ko sa kanya.

“Maiwan nga muna kita, bibili lang ako ng milktea sa labas.” At dumiretso na sya palabas sa office. Napabuntong hininga nalang ako. It’s 9:20 , 40 minutes before I saw Lucas again, oh I mean Mr. De Loughrey.

*knock knock knock*

“Come in”

Bumukas ang pinto at niluwal si Jena dito.

Are we going to the meeting na ba??

“Ma’am, we’ll go to Berkshire at 9:35 po.”

Tumango lang ako bilang sagot. Akala ko pupunta na, gosh I’m not ready. Magpe-prepare na nga lang ako.

Few minutes later bumalik na si Zee dala ang milktea na binili niya.

“I bought you coffee.” Siya sabay sip sa iniinom niya.

“Thankyou...Are you taking your car ba? Or sasabay ka sakin?”

“I’ll drive my car lang siguro, Tan. Kase dederetso na ako sa bahay after sa meeting.” Sagot naman niya habang palakad-lakad sa art section ng aking office. A wall full of my paintings.

“Ang dark naman ng aura nito sis. Broken ka ba? Wala ka namang jowa! Puro ka nga lang crush ng crush nuon, baka sugar daddy na ngayon ah!” Panukso niya sakin habang nakatingin parin sa isang painting na may babae na hinahawakan ang puso niyang nahuhulog, I named it “The Fall.”

“Anong sugar daddy na pinagsasabi mo jan? Sugar daddy mo mukha mo! Baka ikaw yung my sugar daddy eh.” At tinawanan ko siya. Kinilig naman ang gaga, alam kong may jowa siya ha. Ganito lang talaga kami mag-uusap.

Tumayo na ako para kunin ang coffee na dala ni Zee at ang bag ko para makalabas na kami.

“Let’s go na?” Tanong niya.

Tumango lang ako bilang sagot kaya kinuha niya ang bag niya na nakalapag sa couch at sumunod sakin palabas.

Nakita ako ni Jena sa desk counter na naglalakad na patungo sa elevator kaya tumayo na rin siya. Dumiretso na kami sa parking area.

We separate ways since she’s not coming with my car.

“Wala akong gana mag drive.” habang naglakad dirediretso.

“Ready na po ang SUV.” sagot ni Jena sa likuran ko.

Sumunod naman ako kay Jena kung saan naka parking ang SUV ko. Wala talaga akong gana mag drive ngayon. At pumasok na kami ni Jena sa sasakyan.

“Check my schedule today, Jen”

Kinuha naman ni Jena ang laptop niya para tingnan ang schedule ko. I took a sip of the coffee, habang nakatuon ang pansin sa labas.

*screeeechhh*

Biglang nagbrake si Konah(driver) kaya nabuhusan ako ng kape.

“Oh God!” Basang-basa ako ng kape and malapit na mag 10 tapos papalapit na kami sa Berkshire! First malas of the day ba tawag dito??

“Ma’am sorry po talaga, may biglang sumulpot kase na sasakyan sa intersection, pasensya na po talaga.”

“Don’t worry, it’s okay. May dala akong extra clothes sa trunk.” Sagot ko nalang but I can’t go outside the car with this dress duh!

“Yan pong nasa unahan natin ang sumulpot po.” Sumbong ni Konah.

Parang bata talaga to si Konah. May pamilya nadin si Konah, 22 pa sya pero may asawa’t anak na siya pero kung makapag asta parang nakbabatang kapatid ko lang.

“Cge lang, okay lang talaga.” At ngumiti ako kay Konah para naman hindi ma guilty.

Lumiko na kami para papasok na sa gate ng Berkshire kaya lang doon din papunta ang sasakyan na nasa unahan namin.

Baka kasali sa meeting or employee niya na nagmamadali din?

Nakaabot na kami sa parking area kaya naunang nag park yung nasa unahan namin at bumaba na ang driv-

Wait...that mannn??

Kahit nakatalikod siya sa amin alam ko kung sino ang lalakeng ‘to!!!!

LUCASSSSSSSS!!!! IKAW ANG DAHILAN KUNG BAKIT NAGKAGANITO ANG SUOT KO NGAYOOONNM!!!

“That man again!” Pasigaw kong sabi. Napatingin naman si Jena sakin pati si Konah nakatingin sakin sa rear-view mirror. Bumuntong hininga ako. Parang natakot ata ang dalawa sa pagsigaw ko, kase pag sumisigaw na ako alam nila na galit talaga ako.

“Jena, get the garment bag.” me using my serious tone. I lose my cool because of this man and now I’m going to walk on the Berkshire entrance with this outfit?? IT’S SO EMBARASSING AND ITS BECAUSE OF YOU LUCAS! Goshhh, you’re getting on my nerves!!!! Nakakagigil ka talaga!

Dali-dali namang kinuhi ni Jena ang pinapakuha ko sa kanya tsaka ako lumabas sa sasakyan. Pumasok na ako sa entrance and now this is a walk of shame!!!! Except lang na hindi ako na harass, natapunan lang ng kape dahil sa lalakeng to!

“So it’s you?” GOD! HELP ME WITH THIS TEMPER!

Hindi na ako magtatanong pa kung magkamag-anak ba tong si Jena at Lucas, parang mga kabute eh, bigla nalang sumusulpot kung saan-saan.

Tinaasan ko siya ng kilay at tinitigan niya naman ang suot kong basang-basa ng kape. It’s good na hindi na masyadong mainit ang kape, but stiiiillll ughhh!

“Kung hindi ka lang naman sumusulpot o nagseserbato man lang hindi sana ganito ang maaabutan mo ngayon.” Iritang panimula ko sa kanya. Nakakainis lang kase tong kumag na to at may gana pang magpajita sakin!

Tumawa naman siya sa pagmamaldita ko.

Napatingin ako sa paligid at halos saamin nakatingin ang lahat.

It’s getting awkward right now. I think I need to....

“Come with me.” Sabay hawak sa palapulsuhan ko at kinuha din niya sa kamay ni Jena ang garment bag. Saan ba kami pupunta? Kakakita ko lang sa sign ng comfort room sa may bandang gilid eh.

Napansin niya atang uncomfy ako sa mga titig nga mga tao.

Naka-abot kami sa isang daan na walang mga tao at may elevator sa dulo nito.

“Stop pulling mi na!” I rolled my eyes at him coz why not?

“Where are you taking me?” Tanong ko sa kanya na naiinis. Nasa likuran niya ako naglalakad and he’s not answering my question gosh!

“Stop asking.” In his serious tone. Eh sa gusto kong magtanong eh baka ki-kidnappin pa ako nito.

We’re in the elevator and no one’s talking except from the sound coming from the elevator.

Nakaabot din kami sa floor na walang katao-tao, isang malaking office ang floor na ito, just like my office. Must be his office.

“This is my office.” I know right duh.

“Then why do you bring me here?” I fire back.

Humarap siya sakin at tinaasan ako ng kilay sabay ngiti ng nakakaloko.

“Can’t I?”

He really knew how to annoy me!!! PERVERT!!!

“You pervert!” Sigaw ko sa kanya at akmang tatakbo pabalik sa elevator pero nahawakan niya ang kamay ko.

“Do you want to use the employee’s comfort room? Are you not embarrassed of your dirty dress? Then go.” Sabi niya sabay lapag sa’king garment bag round table ng office.

So he wanted me to change clothes in his office??? He’s being helpful naman pala pero pervert parin!!! HOW CAN I EVEN TRUST THIS MAN?! Ngayon lang ulit kami nagkita.

“The cr’s there, I’ll just wait here baka pag iniwan kita dito maliligaw ka.” Sabay turo sa may pintuan sa left side ng office.

I’m speechless so I grab the garment bag on the table and go directly to the rest room.

I don’t know why he’s acting like that. Oo magkakilala kami but we’re not that close since then and we haven’t seen each other for like 11 years! Can you believe that??? 11 FUCKING YEARS! Nahihiya ako sa kanya na naiirita goshhh! Baka maaga akong kunin ni Lord nito.

Dali-dali akong magbihis at nag retouch sa aking natural look make-up, apply ng lotion again, ayos sa hair at lagay ng perfume. And voila, now I’m done.

By the way, I’m wearing a white tube bodycon, backless dress with nude suit na nakasabit lang saking mga balikat at nude d’ orsay sandals. My hair is on a low bun na may mga strands ng hair sa front, it really looks good on me.

“Let’s go” as soon as I open the door. He is standing, staring at the view outside since he’s office walls are made of glass just like mine.

I caught his attention and stared at me like a predator ready to devour its prey.

“What are you starin’ at?” I snapped. Nailang ako sa titig niya,ah. Dali-dali naman siyang umiwas ng tingin at dumiretso sa swivel chair niya para kunin ang suit niyang naka hang, pati ang cellphone niya na nakalapag sa desk.

Diretso-diretso ang lakad niya kala mo may hahabulin.

Oh shit! The meeting!

I checked the time on my wrist watch and it’s already 10:15. So we’re literally late for 15 minutes.

“We’re late but you didn’t bother to tell me.” Ako habang naglalakad sa likuran niya.

“I didn’t even notice the time.” Using his serious tone again.

He’s so unpredictable, ngayon nagseseryoso tapos mukhang nagagalit then the next minute, tatawa tapos biglang naging manyak tapos nagseseryoso na naman. Ewan ko ba!

2 floors below his office and were already here, papasok pa lang sa Conference hall.

“You go first.” Sabi ko sa kanya.

“No, go ahead.” Tutol naman niya.

“Go inside na nga!” Pairitang tunog ko.

“You.Go.First.” Him in a low tone.

Nakikipaglaro ba tong kumag na to? Baka gusto niyang magpapatentero muna kami

bago pumasok.

Walang papasok samin’ cge dito nalang kami sa labas!

Okay I’ll just grab the door-

Knob.

Napatingin ako sa kamay niyang nakapatong sa kamay kong naka hawak sa door knob, sabay naman naming binawi ang aming mga kamay. I saw in my peripheral vision that he’s looking straight through the door and anytime mabubutas ata ang pinto sa kakatitig niya.

My heart’s beating so fast but I don’t feel kilig or what ha, maybe just tired kase iba maglakad tong kasama ko eh.

Biglang bumukas ang pinto sa harapan namin at nagulat naman ang lalaking papalabas sana sa pinto. I think he is his secretary? I’m not sure, feel ko lang kase feelingera ako, ba’t ba?

“Nandito na pala kayo.” Sabi nito na nakangiti at umatras para makapasok kami.

Sabay na kaming pumasok since double door naman ang pintuan.

All the eyes of everyone in the hall are on us. And they start to talk tapos may pa ngiti-ngiti pa si Jena pati yung nagbulas sa pinto kanina. May ibang mga babae naman na parang naiirita. Directors niya ata. It’s very awkward you know, maraming nakaita sa amin sa baba nung dinala niya ako sa office niya, baka nga alam nila kung saan ako dinala.

“Ehem....so” panimula ni Lucas.

Tumahimik ang lahat at nagsi-tayuan naman ang mga tao at ako lang ang naglalakad papunta sa designated seat ko which is nasa kabilang dulo ng lamesa.

Tamang-tama naman ang pagdating ko saaking upuan at nagsalita naman siya.

“You may now seat, let’s start!”

Lahat kami binuksan ang mga folders na nakalapag sa aming harapan.

I remember Zee is also here!

Madali ko lang siyang nakita kasi nakatingin siya sakin na nakangisi, parang asong ulol.

*bzzzzz* nag vibrate ang phone kong nasa lamesa.

A message from Zeester❤️:

What was that? HAHAHA your face is very red!

Tanya:

I was just changing my clothes duh!

Zeester❤️:

Change clothes lang ba?? How can I be so sure about that?

(Zeester means sister)

“Right, Miss Sierra?” Napatingin naman ako kay Lucas na bigla nalang nagtatawag ng pangalan.

“Uuhh, yes it is.” Sabi ko nalang kahit hindi ako masyadong naka rinig sa sinasabi niya. Lumipat ang tingin niya sa phone ko pabalik sakin gamit ang seryoso nyang mga mata.

Napatingin naman ako kay Zee na nagtatago sa tawa niya.

Hindi ko na pinansin si Zee baka tawagin na naman ako ng lalakeng ‘to, alam niyang hindi ako nakikinig sa kanya tapos tatawag-tawag ng pangalan, for what? To embarrass me? Tsk.

“Mr. Laurel, please?” Si Lucas.

Tumayo naman ang lalakeng nakaupo katabi yung lalakeng nagbukas pinto kanina at pumunta sa harapan.

“Good morning everyone, I’m Sage Laurel, Head engineer. So let me discuss the budget plan about the materials first.” Si Mr. Laurel or should I call him Engr. Sage.

We discussed everything and we already discuss half of the agenda kase nagbreak pa for 20 minutes.

May pinadala naman’g snacks kaya walang lumabas at nag-uusap usap lang ang mga tao dito.

“Let’s talk later.” Si Zee sabay tawa. Tawa neto parang demonyo, nakarindi!

“Ano naman ba ang gusto mong malaman? I told you already.” Naiiritang sabi ko sa kanya sabay sip ng coffee.

“Anong pinagsasabi mo diyan? May sasabihin nga ako sayo mamaya. Kala mo si Mr. De Lo-“ hindi ko na siya pinatapos sa sasabihin niya baka mabuking pa ako nitong gaga, ang lakas pa naman ng boses, kalokang to.

Napatingin naman si Lucas sa gawi namin kaya napaiwas ako. Tumawa naman si Zee sa inaasta ko kaya tinaasan ko siya ng kilay.

“Cge na, I’ll go back to my seat na baka may sasabog pa ‘jan.” Sabi nito na natatawa parin. This woman always embarass me since then! Pahamak ka talaga Zephyr Alvarez! Humanda ka sakin!

“Ms. Sierra or should I call you Yvaine(Ayvn), you were too silent lately?” Si Lucas habang naglakad papalapit sa upuan ko.

Yvaine?

He??

Remembered me?

Or He already remember me yesterday?

What if he never forgets me?

You’re overthinking Tanya! PACK IT UP! 11 years kaming hindi nagkita and we haven’t talk ever since he went to US but still remembers my nickname, how come?

“Yes, Lucas?” Me highlighting his name to emphasize sarcasm.

Napatingin naman ang lahat sa amin, even Zee. She didn’t know that this is the “Lucas” that I’ve been talking to when we were highschoolers. Napaubo naman siya sa ininom niya, can’t believe of what she witnessed, lumaki pa ang mata niya nung narinig niya ang pangalan ko.

Napataas ang isang kilay ni Lucas sa pagtawag ko sa kanya. I know what’s going on in your head right now, Lucas Perceval.

“What’s wrong with me being silent?”

“Nothing’s wrong Yvaine, I thought you were not listening.” Sabi paniya sabay patawa-effect.

“Well, I am.” Using my cold voice.

You changed. You were not like this.

Hindi naman talaga ako nakikinig kanina, we already discuss this yesterday.

So the meeting continued and it went well but my tummy’s already grumbling coz it’s already 1:00 in the afternoon.

Tumayo na ako at sinabit ang aking suit sa balikat ko at binitbit ang bag.

“I’ll send it on gmail, Sir De Loughrey.” Rinig kong sabi ni Zee, maybe she’s referring to the designs of the building.

I didn’t here any words from Lucas but I can’t see them talking since they are talking near the seat that I was seating earlier.

May mga babae ding lumapit sa kanila to ask something or ano ba? Or maybe to flirt? Duh I don’t know what they’re up to basta aalis na ako kase nagugutom na ang mga anak ko sa tiyan. Jokeeee! Hindi ako buntis noh! Wala nga akong jowa eh ka kerengkeng pa kaya!

“Yvaine, we’ll talk later in my office.” Sabi nito kaya lumingon ako sa gawi nila. Nakatingin siya sa folder na dala nung isang babae at si Zee ay napatingin sa akin na parang matatawa.

Ano na naman ba ang pag-uusapan namin? Can we just talk in a restaurant or what? Nagugutom na talaga ako oh.

“Can we just talk somewhere? Perhaps in a restaurant?”

“Yeah sure.” tanging sagot niya habang nakatingin parin sa mga papers.

“Let’s go together.” Pahabol niyang sabi.

Akmang papalabas na ako sa pintuan pero natigilan ako sa sinabi niya. We will go together?? It’s still daylight! This is a bad idea gosh!

“I’ll go first. De bonte Koe.” Wala na akong ibang mapili na fine dining so sa De bonte koe na lang kase European bar and restaurant.

“We’ll go together.” His tone is telling me that his words are final, his deep gray eyes are watching at me intently.

Ano pa bang magagawa ko? Wala akong ganang makipag-away sa lalaking to but I’m warning myself already that this is a bad idea.

“Jena, return to the company now. Please read the emails na hindi ko pa nabasa.”

“And cancel your appointments today, we’re going somewhere.” Si Lucas na papalapit sa akin. Umalis na din sila Zee at yung mga babaeng nakapaligid sa kanya, they’re not here so maybe they’ve already left the place.

“Don’t wait for me in the office, papasundo lang ako kay Kuya Ben mamaya.”Patuloy ko.

Tumango naman si Jena at nauna nang umalis sa amin.

Sabay kaming naglakad ni Lucas papunta sa elevator. Pagdating namin sa first floor...

“I’ll get my car.” At dumiretso na siya sa parking area.

Naghintay naman ako sa entrance ng building para hindi ako mainitan sa araw.

Ilang minutong nakalipas, dumating din siya kaya pumasok na ako diretso sa front seat. Wala naman atang nakakita sa amin, wla namang katao-tao sa entrance kanina kasi working hours naman.

Nakarating na kami sa DBK, hindi ko na inantay na pagbuksan ako ng pinto ni Lucas, dire-diretso akong naglakad papasok baka may makakita sa amin.

Pumili agad ako ng table for two sa second floor para mas malayo sa mga tao.

Masama ang kutob ko ngayong araw ah, I just feel it.

“You left me!” Sabi naman niya pagka-upo niya. Pumwesto kami malapit sa glass wall kase gusto ko.

“Kasalanan ko bang mabagal ka maglakad?” Pagtataray ko sa kanya. It’s not my fault kung bat siya naiiwan eh.

Tumawa naman siya sa pag-aasta ko.

“Bago pa nga lang tayo nagkita tapos ganyan mo ako tatratuhin? You didn’t even welcome me!” Him talking in a joke way.

“I didn’t even know na uuwi ka, you didn’t even say goodbye when you left.” I said bitterly staring at the view outside.

“Okay moving on, punili ka na nga sa menu.” Pagmamaldita ko naman ulit.

Narinig ko siyang bumuntong hininga kaya tiningan ko siyang kinuha ang menu sa table.

Hindi ko alam kung ano ang aastahin ko sa harapan niya, palagi naman akong nagmamaldita sa kanya mula kahapon.

May pumuntang waiter para kunin ang order namin and all we have to do is wait for the food but my stomach is really growling!!!!

“Your stomach’s angry.” Biro niya.

So he heard my stomach growling?? This is embarassing!!! I rolled my eyes at him to tell him that his joke is not funny.

“ Have you recognized me yesterday, Yvaine?” He is watching me intently, his eyes are telling me that he is serious.

Doon ko lang namalayan ang mukha niya, yesterday and earlier, I can’t bring myself to stare at him but right know, his features are vivid to me.

Dark gray eyes, long nose, tightened jaw, reddish lips and the rest are all perfect, I just noticed his mature and masculine look.

I’m not praising him ha, I’m just describing how he look. He’s way too different back when we were kids, pati ugali niya nabago! Tse!

Hindi ko na sinagot ang tanong niya nawala na ang gana kong makipag-usap sa kanya.

“Pupunta tayo sa lot after lunch para sabay nating maicheck ang location.” Sabi nito.

“I want to see the report of the Materials Manager, the inventory, purchasing and all.” Sabi ko sabay inom ng tubig. Kahit hindi naman ito necessary kase alam kong na check na niya pero wala na akong ibang masabi kaya I’ll take the risk.

“Anything else?”

“When’s the ground breaking ba?” I want to check everything baka may palpak pa so we need to be careful.

“If everything’s checked then we can hold the groundbreaking.” He said.

Dumating na ang aming order kaya nagsulimula na kaming kumain.

“What’s the estimated time of constructing the building?” tanong ko.

“I knew you weren’t listening at the meeting.” Sabay ngiting nakakaloko, piss me off again and I’ll leave you here!

“Can you please answer the question?” Nairita kong sabi, pinapahaba pa ang usapan eh, isang tanon IBANG SAGOT! Matalino tong mokong na to pero ewan ko talaga.

“Okay, fine. 1 year and 3-6 months, na mention yan kanina sa meeting, dika kase nakikinig tsk.”

“Anong hindi? I was listening duh.”

“If you said so.” At pinipigilan niya pa talaga ang tawa niya.

Natapos na kaming kumain at dumiretso na kami sa land lot, the lot’s extensive so the building will surely be overwhelming. After namin nag-check sa landlot, bumalik kami sa Berkshire kaya pinadala niya na lang ang copy sa report. Nagpapakuha na lang ako kay kuya Ben kahit nag offer siyang ihatid ako pero masama talaga ang kutob ko ngayong araw, ewan ko ba my instincts are telling me.

Medyo malayo yung landlot kaya hapon na kami nakauwi, 5pm akong nakarating sa bahay. Pagbukas ko sa double-door as usual walang ka ingay-ingay dahil ako lang mag-isa nakatira dito, ang mga gardeners ay pumupunta everyday at ang caretaker naman sa bahay ay pupunta lang every Sunday, Tuesday and Friday sa tuwing wala ako dito pero ok lang namang maglilinis sila kahit meron ako pero mas gusto daw nila yung wala ako sa bahay lara hindi daw nila ako ma abala.

Dumiretso na ako sa taas kase nandoon naman ang kwarto ko, this house is pretty big, actually this is manor and was built in the 80’s, dito nakatira sila lola noon. Bago lng itong nairenovate into modern style.

Nilapag ko ang aking gamit sa sofa dito sa kwarto ko kase may mini sala naman ako dito.

What a day! At natapos din ang araw na kasama ang kumag. I still can’t believe that he’s back. My life was peaceful and quiet not until the arrogant jerk find his way here!

I can’t stop thinking why he left in the first place without even telling us.

“I just need to soak in a hot tub!” Maligayang sabi ko sa aking sarili to reduce the stress nalang din.

_____________________________

Hi readers! Please vote for IAY! Hope you enjoy the update!

-Missitasiti-

***Download NovelToon to enjoy a better reading experience!***