Ch. 1

"Pancake and pineapple juice for breakfast please." Tugon ko sa waiter as soon as I arrived in the restaurant sa resort.

I need to go back to Davao this morning kase for some business purposes.

"Ma'am, your breakfast." Sabay lapag sa pagkain ko. Tumango ako at bumalik na din ng waiter sa kitchen.

So yeah, since nasa Japan si Antheia, aking pinsan, ako muna ang magha-handle sa Doha Sierra Five star hotel and beach resort. Located in Monteverde Island, Mindanao.

We grew up here in this island at ngayon halos hindi na kami nakakauwi sa isla dahil busy sa trabaho at dahil nag Japan ang aking pinakamagaling na pinsan na dapat na nag-aasekaso sa Hotel, ako muna ang iniwan dito since nasa Mindanao naman ang aking main company.

As soon as I finished my breakfast, I went back to my suite at nagready sa mga gamit. I'm going to use the chopper kase nagmamadali na talaga ako at diretso nadin ako sa companya.

After 1 hour and 55 minutes of flying nakaabot na din sa helipad ng companya. Bumaba agad ako sa chopper at sinalubong ako ni Jena, secretary ko.

"What's the update?" Bungad ko sa kanya habang naglalakad pa baba sa rooftop.

"Everything's going well po, Ma'am. For the last 6 months of your absence po hindi naman nagkakaroon ng shortage at losing." Sagot niya.

The staffs are doing their job, great to hear. Actually, umuwi ako dito for the new business partnership with Berkshire Steel Comp. and I'm going to meet the CEO of Berkshire tonight kaya ako napauwi agad-agad.

So, wala namang magandang nangyari sa araw ko, I spent my day receiving calls and signing papers as usual at dito na rin ako magbibihis since may wardrobe naman ako dito sa office na pinagawa ko talaga incase of emergency na hindi ako makauwi tapos kailangan kong mabihis.

"Ma'am Tanya, 7pm at Astors po." Si Jena. Tumango lang ako as response at tiniingnan ang wrist watch ko.

It's already 6:20 pm kaya napabalikwas ako sa upuan at dumiretso sa wardrobe.

Napili kong magsuot ng red backless bodycon dress, red stilettos, pair of earrings, necklace, at nag apply ako ng natural look na make-up para hindi naman ako mqgmukhang patay ano at nilugay ko nalang din ang aking buhok, hindi nama sya masyadong mahaba, by the way my hairstyle is balayage.

I'll not bring Jena or my escorts kasi magdinner lang naman at magdiscuss about partnership matters and actually I didn't ask for escorts eh, si dad kase nung iniwan nila ako dito sa Pinas di sila mapakali na mag-isa lang ako sa house (ofcourse may housekeeper kami pero sa tuwing meron ako sa bahay hindi sila makapunta) at naghire si dad ng mga escorts incase of emergency daw, hellooo? I'm already 23 ha, 23! Pero paningin nila saken bata pa.

Pagkatapos kong magbihis, bumalik ako sa desk para kunin ang aking bag.

"Ma'am, may-"

"Gosh! Jena mukha kang kabute kung saan saan nalang sumusulpot. Akala ko ba umuwi kana?"

This girl talaga! Muntik na akong atakihin sa babaeng 'to.

"Jena, ako nalang pupunta sa Astors mag-isa, pakisabi nadin kela Kuya Ben na hindi na nila ako samahan." Sabay bitbit saking bag at lumbasa sa office.

"Okay po, Ma'am. Mag-ingat ho kayo." Rinig kong sabi niya sa loob ng office.

Si Jena ay 2 years ko ng secretary and she's 3 years younger than me. Naiilang nga akong tawagin niyang ma'am pero nag insist ang gaga kaya sige nalang. Si Kuya Ben naman ang head ng mga escorts ko, driver siya ni dad noon while ang, apat sila lahat, si Kuya Ben, Konah, Jake at Greg. Silang tatlo ay escorts din ni dad noon pero hindi niya madadala silang apat sa US kase may mga pamilya silang lahat kaya naghire siya ng bagong mga escorts na mga hindi pa panelyado.

Di ko namalayang nakaabot na ako sa parking area, lumabas na ako sa elevator at dumiretso sa tesla ko.

I drive for 10 minutes at nakarating na din sa Astors. This "Berkshire CEO" has taste, I'm impressed. Ang pinaka mamahaling kainan talaga ang piniling kainan eh di naman malaki ang kain ko.

Lumabas na ako sa sasakyan at pumasok sa entrance kase late na late na talag ako. It's already 7:20 pm at ang panget naman kung aantayin pa ko ng CEO sa Berkshire.

Anyways, saan nga ba ang reserved table namin dito?

"Good evening, Ma'm this way po. Ms. Sierra and Mr. De-"

*booogsh*

Araaaayy, sino ba tong namamangga?? May taong nakatayo dito oh!

"What the- can you please watch your way ba?" naiirita kong sabi.

"You're on the way, miss. It's not my fault." Mahinahong panimula nito pero dumadaig ang iritang boses niya.

Hinarap ko siya dahil nakatalikod naman ako sa kanya.

"Kita mo namang may nakatayo, binabangga mo talaga." Suplada kong sabi. Nagugutom na ako at sumiloot pa tong epal nato, hindi inaano tapos namamangga.

"I didn't saw you, Miss. Please not now, I'm already late. I'll compensate, name it."

Do I look like a gold digger?? Sa pormahan kong to? Naiinsulto ako sa lalakeng 'to ah, gwapo nga panget naman ng ugali! Oo gwapo tong nakabangga sakin pero ughh iniinsulto ang pagkatao ko oh!

"Sorry, no thanks. I have my own money." Kala mo ha.

"Hey, Miss-" siya.

"Uhm, excuse me po. You can go with me in your table po." Magalang pero naiilang na tugon ng waiter.

"Who are you talking to?" Mahinahong sabi nitong lalake.

Napailing ang waiter sa tanong niya at ngumiti.

"Kayo pong dalawa."

Wait.

WHAAATTT???

So it means.....

CEO 'to ng Berkshire??? Itong kupal na to?

Wehh di nga???

Gulat din ang expression ng lalaking katabi ko. Gulat din ata siyang CEO ng Sierra Comp. ang nabangga niya.

"This way po hehe." The waiter's a life saver.

Sumunod ako sa waiter at sumunod naman siya sa likuran ko. Di ko pa kilala to eh.

Pero nakakagigil talaga! May nalalaman pang "I'll compensate, name it."

Nakaabot na din kami sa VIP room kaya pumasok agad ako at umupo at iniwan naman kami ng waiter.

Walang nagsasalita saming dalawa, mabuti naman at bumalik ang waiter para magbigay ng menu.

Pumili kami ng order at lumabas na ulit ang waiter.

"So, uhh...about the partnership, do you still have questions about it? Or I'll discuss it?" Panguna niya.

"No need, my secretary discussed it already yesterday. And I have no questions for you." Mahinahon kong sagot. Kanina para lang syang asong tahol ng tahol ngayon parang anghel tskk

Hindi ako makatitig sa kanya, I don't like this tension.

"About a while ago" siya.

"Oh it's ok, no need to apologize"

"I'm really not tsk" sagot pa niya.

Ay epal to ah. Kala ko ba mag a-apologize na, edi sana napatawad ka na. Ginagawa akong tanga nito eh.

"Tsk, are you not going to apologize or what? Compensate huh, really?" Rinig na rinig ang pagkairita sa boses ko, tarantado to eh ang yayabang!

"You're overthinking miss." At napatawa pa siya habang tinitigan ako.

Eh kung hindi lang magkakilala aking mga magulang at kung sino man tong lalaking nasa harap ko, i-de decline ko talaga tong partnership neto.

"Where's the papers? I'll sign it na." I can't stand his arrogance gosh. Kung tao lng tong pagyayabang niya, kanina pa ako na patay nito.

"We'll talk about that later, we should eat first." Mahinahon na niyang sagot.

Hindi na ako nagsalita baka ano pang masasabi ko sa lalaking to.

Ano nga bang itatawag ko sa kanya?? But he really looks familiar. It's just that I can't remember who, must've been my classmate or schoolmate when I was studying??

Ughhh I can't remember talaga, di ko na rin ma alala dahil busy'ing- busy na ako sa buhay.

Okay maybe this will do. If he's not going to introduce himself, then I won't either.

Tumunog ang cellphone niya, tawag ata. Napatingin naman sya sakin bago nilingon ang cellphone niya at sinagot ang tawag. Pumunta siya sa veranda para maka usap sa tawag.

Linabas ko na lang ang phone ko para makapag basa ng emails na sinend ni Jena kanina.

Bumukas ang pinto at pumasok yung waiter kanina bitbit ang aming order.

Huwew, I can't stay here longer with this man mabuti na lang at meron na ang pagkain para makapag kain at makapag sign na ako sa contract then uwi na hoooo

"Oh, the food's here, talk to you later, love you"

Then he hang up. Girlfriend nya ata kausap niya.

As if I care psh

"And wine please, your best seller wine" pahabol niya sa waiter. Tumango naman ang waiter at umalis na.

"I'm fine with pineapple juice, I can't drink kase ako mag dadrive." Sabi ko sa kanya na hindi parin nakatingin sa kanya.

"Okay, we'll tell the waiter when he's back."

Tumango na lang ako bilang sagot.

At yun nga, nagsimula na kaming kumain at bumalik na din ang waiter dala ang wine, sya na nagsabi sa order kong juice at nagpatuloy na kami sa pagkain.

The atmosphere here is getting awkward, walang nagsasalita saming dalawa. And I don't like to talk first, parang may puwersa sa aking katawan na pinipigilan akong mag salita.

"You're too quiet." Him breaking the ice.

"I have no other things to say." I answered.

"Well if that's the case, I have things to ask." Sabay titig sa akin.

Gosh I hate this kind of stares. Pilit kong iniiwas ang mga mata ko sa kanya.

"Go ahead, ask" sabi ko sabay nguya sa steak.

Quick feedback, masarap ang steak nila pero mas bet ko parin ang nilutong steak ni daddy, daddy ko yun eh. I'm not used to eat steaks kahit saan kasi hindi ko bet ang lasa, that's the reason why dad practiced to cook steak na ayon sa panlasa ko. But this one's not bad after all.

"How old are you already? How many years are you handling the business?"

Ano bang klaseng tanong to? Napaubo ako sa tanong niya sabay sip ng juice.

"23, and I started to handle our business since I was 18 then I graduated college on 19."

"So pinagsabay mo ang school at work when you're 18??" Gulat na tanong niya. Hindi ata sya makapaniwala.

"Kind of, but I was homeschooled that time cause I can't balance both if mag attend ako sa university."

"That makes sense, I can't believe it. Atleast you're doing great. The company's performance says a lot." Sabi naman nito na naka ngiti

Nailang akong ngumiti sa kanya at tumango. Tama naman ang sinabi niya.

My parents trained me a lot since I was a child, they are so strict when it comes to business things. At umalis sila sa bansa when I was 18 after my debut to handle our branch outside the country kaya ako naging CEO in such a young age. At first, it was overwhelming and hard pero nakaya ko rin naman.

"Impressive!" Sabi niya na nakatuon ang pansin sa kinakain niya.

"Hmmm" sagot ko sabay ngiti. Well atleast someone appreciated my efforts for this company.

Natapos na kaming kumain kaya nilapag niya ang mga pipirmahan kong papeles, I thought 5 pages more or less, pero parang 20 or more ata to? Goshhh!

Nagsimula na akong mag sign sa mga papel and I saw something that caught my eye.

Is he really the CEO? or the CEO's friend or substitute, OIC ba or secretary?

Lucas Perceval De Loughrey, Company CEO.

That name.

Is it him?

I can't believe this.

Sana nagkamali lang ang pagbasa ko.

But if this is him, when did he arrived?

"May hindi ka ba naiintindihan sa papers? Just tell me so that I can discuss it with you."

I think nahalata niya ang mukha ko. Ewan ko!

Hindi ko alam kung ano ang mararamdaman ko ngayon.

I guess hindi niya pa ako na recognize, ibang-iba ako nuon, I was very young pa noong lumabas sila sa bansa and now.......oh God please help me.

Dinalian kong mag sign para maka uwi na ako, naiilang ako na masusuka na hihimatayin neto. Goshhh!!!!

Hindi na ako umimik at nagpatuloy na sa pagsa-sign para matapos ka agad ito.

I saw in my peripheral vision that he's staring at me or maybe not. But he's literally watching every move of mine.

Atlast, nakaabot na ako sa last page at sinauli ang papeles sa kanya.

Hindi ako makatitig sa kanya. I hate his effect on me.

"Is there anything you want to say? It's getting late na, I need to go." Mahinahon kong sabi sa kanya. Pinilit kong hindi mangamba sa harapan niya baka mahalata niya.

"Well, we'll have our meeting tomorrow at my company so maybe bukas nalang natin pag usapan ang ibang matters, as what you say "it's getting late." "

Tumango ako at tumayo.

"If that's the case, I'll go ahead."

Tumango naman siya kaya naglakad agad ako palabas sa VIP section.

Di ko namalayang nandito na pala ako sa parking area kaya pumasok agad ako sa sasakyan.

"What was that? Are you really back Lucas?" I whispered at napabuntong hininga na lang ako. What a long day for me.

Nakaabot na ako sa bahay at nakapag shower na rin ako. Magbibihis nalang at matulog naaa.

*ting*

A text from Jena.

Jena:

Meeting at Berkshire Comp. 10:00 AM

with our directors. Hope the paper signing goes well. Good night, Ma'am. Have a good sleep.

I don't know what to say or act if meron siya. I was over you Lucas, why did you came back?

Hindi na ako nagreply kay Jena, nagbihis nalang ako at nagskin care tsaka napahiga sa kama at napabuntong hininga.

"You've got a long day tomorrow, Tanya."

Talking to myself.

_____________________________

Ano nga ba ang papel ni Lucas sa buhay ni Tanya?

Find it out on the next following chapters, stay tuned to "It's Always You: Monteverde Series#1"

-Missitasiti-

***Download NovelToon to enjoy a better reading experience!***