Kabanata 1:Ang Banggaan Ng dalawang Mundo

Kabanata 1: Ang Banggaan ng Dalawang Mundo

Ang gabi ay dapat sana’y perpekto para kay Cally. Sa ilalim ng mga kumukutitap na ilaw ng hotel, siya ang sentro ng atensyon. Ang bawat kumpas ng kanyang kamay at ang bawat ngiti niya sa mga bisita ng pamilya del Fierro ay tila gawa sa porselana—makinis, maganda, pero huwad. Sa loob-loob niya, gusto na niyang hubarin ang masikip na gown at ang mabigat na pangalang "Cally" na ipinahiram lang sa kanya.

Dahil sa sobrang pagkainis sa mga plastik na papuri, nagpasya siyang lumabas muna ng ballroom. Nagmamadali siyang naglakad sa hallway, hindi tinitingnan ang dinadaanan dahil sa lalim ng iniisip.

BLAG!

Sa isang iglap, tumilapon ang kanyang mamahaling clutch bag at muntik na siyang ma-out of balance. Nabasa ang laylayan ng kanyang asul na gown ng natapong red wine.

"Ano ba! Hindi ka ba tumitingin sa dinadaanan mo?" bulyaw ni Cally, agad na lumabas ang depensang itinuro sa kanya—ang magtaray para hindi malamangan.

"Ako pa talaga ang hindi tumitingin? Ikaw itong parang humahabol sa tren sa gitna ng hallway," sagot ng isang baritonong boses na puno ng sarkasmo.

Inangat ni Cally ang kanyang tingin at sinalubong ang nanunuring mga mata ni Isaac. Hindi ito mukhang bisita; nakasuot lang ito ng simpleng itim na polo na nakatupi ang manggas, at may hawak na baso ng alak na kalahati na lang ang laman. Pero ang tingin nito sa kanya ay hindi katulad ng ibang lalaki na puno ng paghanga. Ang tingin ni Isaac ay puno ng pagkamuhi.

"Do you have any idea how much this gown costs?" gigil na tanong ni Cally, itinuturo ang mantsa. "Sisingilin kita sa ginawa mo!"

Bahagyang tumawa si Isaac, isang tawang walang halong saya. "’Yan lang ba ang inaalala mo? Ang presyo ng damit mo? Tipikal na del Fierro. Akala niyo lahat ng bagay sa mundo, pwedeng mabili ng pera niyo."

Napaatras si Cally. "Hindi mo ako kilala para pagsalitaan nang ganyan."

"Kailangan ko pa bang kilalanin ang isang babaeng ang tanging alam ay mag-inarte habang ang mga tao sa labas ng hotel na ito ay nagkakandarapa para lang may makain?" lumapit si Isaac, sapat na para maramdaman ni Cally ang init ng katawan nito at ang amoy ng alak. "Nakita kita sa loob kanina, Cally. Ang galing mong magpanggap na anghel, pero kitang-kita sa mga mata mo na wala kang pakialam sa kahit sino maliban sa sarili mo."

"You're arrogant," bulong ni Cally, nanginginig ang boses sa halo-halong inis at kaba. Takot siya—hindi dahil sa galit ni Isaac, kundi dahil tila binabasa nito ang pagkataong pilit niyang itinatago sa likod ng yaman.

"At ikaw naman ay isang huwad na brilyante," diretsong sabi ni Isaac. "Makinang sa labas, pero walang laman sa loob. Huwag mong isiping lahat ng lalaki dito ay luluhod sa harap mo dahil lang sa apelyido mo."

Bago pa makasagot si Cally, tinalikuran na siya ni Isaac at naglakad palayo, iniwan siyang mag-isa sa hallway na may mantsa ang damit at durog ang pride.

Napahawak si Cally sa kanyang dibdib. Mainit ang dugo ni Isaac sa kanya nang hindi nito alam ang totoo. Paano pa kaya kung malaman nito na siya ay hindi tunay na del Fierro? Sa unang pagkakataon, nakaramdam siya ng tunay na panganib. At ang panganib na iyon ay may pangalang Isaac.

***Download NovelToon to enjoy a better reading experience!***